આદ્યન્તરહિતં તત્તુ ન હસ્તાદ્યઙ્ગસંયુતમ્ । ન ચ સ્ત્રીરૂપમથવા ન પુંરૂપમથોભયમ્
તે તેજ આરંભ અને અંત વિહિન હતું, હાથ કે અન્ય અંગો સાથે જોડાયેલું નહોતું; એ સ્ત્રીરૂપ, પુરુષરૂપ કે બંનેરૂપમાં પણ નહોતું.
દીપ્ત્યા પિધાનં નેત્રાણાં તેષામાસીન્મહીપતે । પુનશ્ચ ધૈર્યમાલમ્બ્ય યાવત્તે દદૃશુઃ સુરાઃ
હે રાજા, તેના તેજથી દેવતાઓની આંખો બંધ થઈ ગઈ; પણ પછી ધીરજ રાખીને દેવતાઓએ તેને જોયું.
તાવત્તદેવ સ્ત્રીરૂપેણાભાદ્દિવ્યં મનોહરમ્ । અતીવ રમણીયાઙ્ગીં કુમારીં નવયૌવનામ્
પછી એ તેજ સ્વર્ગીય, મનોહર સ્ત્રીરૂપે પ્રગટ થયું; એના દરેક અંગ અત્યંત સુંદર હતા અને એ નવયૌવનાવસ્થાની કુમારી હતી.
ઉદ્યત્પીનકુચદ્વન્દ્વનિન્દિતામ્ભોજકુડ્મલામ્ । રણત્કિઙ્કિણિકાજાલસિઞ્જન્મઞ્જીરમેખલામ્
એના ઉન્નત અને ગોળ સ્તન કમળની કળીઓને પણ લજાવતાં હતા, અને કમર પર ઝણઝણતાં ઘૂઘરાવાળી સુશોભિત મેખલા હતી.
કનકાઙ્ગદકેયૂરગ્રૈવેયકવિભૂષિતામ્ । અનર્ઘ્યમણિસમ્ભિન્નગલબન્ધવિરાજિતામ્
એના હાથમાં સોનાની વળય, કંગણ અને ગળામાં હાર હતા; એના ગળે અમૂલ્ય મણિઓની ઝાંપરી ઝળહળી રહી હતી.
તનુકેતકસંરાજન્નીલભ્રમરકુન્તલામ્ । નિતમ્બબિમ્બસુભગાં રોમરાજિવિરાજિતામ્
એના વાળ નીલ ભમરા જેવા ઘાટા અને કેતકીના ફૂલો વડે શોભિત હતા; એના નિતંબ સુંદર અને શરીર પર સુક્ષ્મ વાળની રેખા ઝળહળી રહી હતી.
કર્પૂરશકલોન્મિશ્રતામ્બૂલપૂરિતાનનામ્ । કનત્કનકતાટઙ્કવિટઙ્કવદનામ્બુજામ્
એના મુખમાં કપૂરમિશ્રિત પાન ભરેલું હતું અને કમળ જેવા મુખ પર સોનાની ઝાંખી ઝૂમકા ઝળહળી રહ્યા હતા.
અષ્ટમીચન્દ્રબિમ્બાભલલાટામાયતભ્રુવમ્ । રક્તારવિન્દનયનામુન્નસાં મધુરાધરામ્
એનું લલાટ અષ્ટમીના ચંદ્ર જેવું તેજસ્વી હતું, ભ્રૂ લાંબી હતી, આંખો લાલ કમળ જેવી, નાક ઉન્નત અને હોઠ મધુર હતા.
કુન્દકુડ્મલદન્તાગ્રાં મુક્તાહારવિરાજિતામ્ । રત્નસમ્ભિન્નમુકુટાં ચન્દ્રરેખાવતંસિનીમ્
એના દાંત કુન્દના કળા જેવા સફેદ હતા, ગળે મુક્તાની માળા ઝળહળી રહી હતી, મસ્તક પર રત્નજડિત મુકુટ અને ચંદ્રરેખા શોભતી હતી.
મલ્લિકામાલતીમાલાકેશપાશવિરાજિતામ્ । કાશ્મીરબિન્દુનિટિલાં નેત્રત્રયવિલાસિનીમ્
એના વાળમાં મલ્લિકા અને માલતીના હાર શોભતા હતા, કપાળ પર કાશ્મીરનું તિલક હતું અને એ ત્રણે આંખવાળી હતી.
પાશાઙ્કુશવરાભીતિચતુર્બાહું ત્રિલોચનામ્ । રક્તવસ્ત્રપરીધાનાં દાડિમીકુસુમપ્રભામ્
એણે ચાર હાથવાળી, પાશ, અંકુશ, આશીર્વાદ અને અભયનું સંકેત ધરાવતી, ત્રણ આંખવાળી, લાલ વસ્ત્ર પહેરેલી, દાડમના ફૂલ જેવી તેજવાળી માતાને જોયી.
સર્વશૃઙ્ગારવેષાઢ્યાં સર્વદેવનમસ્કૃતામ્ । સર્વાશાપૂરિકાં સર્વમાતરં સર્વમોહિનીમ્
સૌંદર્યના તમામ આભૂષણોથી સજ્જ, બધા દેવતાઓ દ્વારા પૂજિત, દરેક ઈચ્છા પૂરી કરતી, સર્વમાતા અને સર્વને મોહમાં પાડતી.
પ્રસાદસુમુખીમમ્બાં મન્દસ્મિતમુખામ્બુજામ્ । અવ્યાજકરુણામૂર્તિં દદૃશુઃ પુરતઃ સુરાઃ
દેવતાઓએ સામે માતાને જોયી, જેનું ચહેરું કૃપાથી ભરેલું હતું, હળવી સ્મિતથી શોભિત કમળમુખ, અને સ્વાભાવિક દયાની મૂર્તિ.
દૃષ્ટ્વા તાં કરુણામુર્તિં પ્રણેમુઃ સકલાઃ સુરાઃ । વક્તું નાશક્નુવન્ કિઞ્ચિદ્વાષ્પસંરુદ્ધનિઃસ્વનાઃ
એ દયાની મૂર્તિને જોઈને બધા દેવતાઓએ નમન કર્યું; તેઓ કંઈ બોલી શક્યા નહીં, કારણ કે તેમની અવાજ રડવાથી અટકી ગઈ હતી.
કથઞ્ચિત્સ્થૈર્યમાલમ્બ્ય ભક્ત્યા ચાનતકન્ધરાઃ । પ્રેમાશ્રુપૂર્ણનયનાસ્તુષ્ટુવુર્જગદમ્બિકામ્
કોઈ રીતે ધીરજ પકડી, ભક્તિથી માથું ઝુકાવી, પ્રેમના આંસુથી આંખો ભરી, તેમણે જગદંબાને સ્તુતિ કરી.
દેવા ઊચુઃ નમો દેવ્યૈ મહાદેવ્યૈ શિવાયૈ સતતં નમઃ । નમઃ પ્રકૃત્યૈ ભદ્રાયૈ નિયતાઃ પ્રણતાઃ સ્મ તામ્
દેવતાઓ બોલ્યા: દેવીને, મહાદેવીને, શિવાને સતત નમન; પ્રકૃતિને, શુભને, અમે હંમેશા સમર્પિત છીએ.
તામગ્નિવર્ણાં તપસા જ્વલન્તીં વૈરોચનીં કર્મફલેષુ જુષ્ટામ્ । દુર્ગાં દેવીં શરણમહં પ્રપદ્યે સુતરસિ તરસે નમઃ
અગ્નિ જેવી રંગવાળી, તપથી તેજવાળી, વૈરોચની, કર્મના ફળમાં આનંદ પામતી, દુર્ગા દેવીને હું શરણું લઉં છું—ઝડપી અને શક્તિશાળી માતાને નમન.
દેવીં વાચમજનયન્ત દેવા- સ્તાં વિશ્વરૂપાઃ પશવો વદન્તિ । સા નો મન્દ્રેષમૂર્જં દુહાના ધેનુર્વાગસ્માનુપસુષ્ટુતૈતુ
દેવતાઓએ વાણીની દેવીને ઉત્પન્ન કરી; જગતના જીવોએ તેને અનેક રૂપવાળી કહી; એ વાણીની ગાય, જે અમને મીઠું પોષણ આપે, એ અમને શ્રેષ્ઠ દૂધ સાથે મળે.
કાલરાત્રિં બ્રહ્મસ્તુતાં વૈષ્ણવીં સ્કન્દમાતરમ્ । સરસ્વતીમદિતિં દક્ષદુહિતરં નમામઃ પાવનાં શિવામ્
કાળરાત્રિને, બ્રહ્માએ સ્તુતિ કરેલી, વૈષ્ણવીને, સ્કંદમાતાને, સરસ્વતીને, અદિતિને, દક્ષની દીકરીને, પવિત્ર અને શુભને અમે નમન કરીએ છીએ.
મહાલક્ષ્મ્યૈ ચ વિદ્મહે સર્વશક્ત્યૈ ચ ધીમહિ । તન્નો દેવી પ્રચોદયાત્
અમે મહાલક્ષ્મીને ધ્યાન કરીએ છીએ, સર્વશક્તિને ધ્યાન કરીએ છીએ; એ દેવી અમને પ્રેરણા આપે.
નમો વિરાટ્સ્વરૂપિણ્યૈ નમઃ સૂત્રાત્મમૂર્તયે । નમોઽવ્યાકૃતરૂપિણ્યૈ નમઃ શ્રીબ્રહ્મમૂર્તયે
વિશ્વરૂપવાળી, સૂત્રરૂપવાળી, અવ્યાકૃતરૂપવાળી, શ્રીબ્રહ્મરૂપવાળી માતાને નમન.
યદજ્ઞાનાજ્જગદ્ભાતિ રજ્જુસર્પસ્રગાદિવત્ । યજ્જ્ઞાનાલ્લયમાપ્નોતિ નુમસ્તાં ભુવનેશ્વરીમ્
જ્યારે અજ્ઞાન હોય છે, ત્યારે જગત દોરડીને સાપ કે હાર સમાન દેખાય છે; જ્ઞાનથી એ બધું લય પામે છે—એ ભૂવનેશ્વરીને વંદન છે.
નુમસ્તત્પદલક્ષ્યાર્થાં ચિદેકરસરૂપિણીમ્ । અખણ્ડાનન્દરૂપાં તાં વેદતાત્પર્યભૂમિકામ્
અમે એનું વંદન કરીએ છીએ, જે 'તત' શબ્દથી દર્શાવવામાં આવે છે, જે ચિત્તમાત્ર સ્વરૂપ છે, અખંડ આનંદથી ભરપૂર છે, અને વેદોના અર્થની મૂળભૂમિ છે.
પઞ્ચકોશાતિરિક્તાં તામવસ્થાત્રયસાક્ષિણીમ્ । નુમસ્ત્વંપદલક્ષ્યાર્થાં પ્રત્યગાત્મસ્વરૂપિણીમ્
અમે એનું વંદન કરીએ છીએ, જે પાંચ કોષથી પર છે, ત્રણ અવસ્થાની સાક્ષી છે, 'ત્વં' શબ્દથી દર્શાવવામાં આવે છે, અને આંતરિક આત્માનું સ્વરૂપ છે.
નમઃ પ્રણવરૂપાયૈ નમો હ્રીઙ્કારમૂર્તયે । નાનામન્ત્રાત્મિકાયૈ તે કરુણાયૈ નમો નમઃ
ઓમ સ્વરૂપાને વંદન, હ્રીંકાર સ્વરૂપાને વંદન, અનેક મંત્રોની આત્મા અને કરુણા સ્વરૂપાને વારંવાર વંદન.
ઇતિ સ્તુતા તદા દેવૈર્મણિદ્વીપાધિવાસિની । પ્રાહ વાચા મધુરયા મત્તકોકિલનિઃસ્વના
આ રીતે દેવોએ સ્તુતિ કરી ત્યારે મણિદ્વીપમાં રહેતી દેવી મધુર અવાજે, ઉન્મત્ત કોયલના ગીત જેવી ધ્વનિ સાથે બોલી.
શ્રીદેવ્યુવાચ વદન્તુ વિબુધાઃ કાર્યં યદર્થમિહ સઙ્ગતાઃ । વરદાહં સદા ભક્તકામકલ્પદ્રુમાસ્મિ ચ
શ્રીદેવી બોલી: વિભુદોએ કહો, તમે અહીં એકત્ર થયા છો એનું કારણ શું છે; હું સદા વરદાન આપનાર છું, મારા ભક્તો માટે ઇચ્છા પૂર્ણ કરતી વૃક્ષ છું.
તિષ્ઠન્ત્યાં મયિ કા ચિન્તા યુષ્માકં ભક્તિશાલિનામ્ । સમુદ્ધરામિ મદ્ભક્તાન્દુઃખસંસારસાગરાત્
મારી હાજરીમાં, ભક્તો, તમને શું ચિંતા? હું મારા ભક્તોને દુઃખ અને સંસારના સાગરમાંથી ઉગારું છું.
ઇતિ પ્રતિજ્ઞાં મે સત્યાં જાનીથ વિબુધોત્તમાઃ । ઇતિ પ્રેમાકુલાં વાણીં શ્રુત્વા સન્તુષ્ટમાનસાઃ
હવે મારી આ પ્રતિજ્ઞા સાચી છે, હે દેવોમાં શ્રેષ્ઠો, એ જાણો. માતાજીના પ્રેમથી ભરપૂર વચન સાંભળીને બધા દેવોનું મન તૃપ્ત થયું.
નિર્ભયા નિર્જરા રાજન્નૂચુર્દુઃખં સ્વકીયકમ્ । દેવા ઊચુઃ નાજ્ઞાતં કિઞ્ચિદપ્યત્ર ભવત્યાસ્તિ જગત્ત્રયે
હે રાજા, અમર દેવતાઓ નિર્ભય થઈને પોતાનું દુઃખ કહ્યુઃ 'આ ત્રણેય લોકમાં આપને કંઈયે અજાણ નથી.'