તસ્માદ્યૂયં પરામ્બાં તાં શરણં યાત મા ચિરમ્ । નિર્વ્યાજયા ચિત્તવૃત્ત્યા સા વઃ કાર્યં વિધાસ્યતિ
એથી, તમે બધા જલદી પરમમાતાજીના શરણમાં જાવ; નિષ્કપટ મનથી પ્રાર્થના કરશો તો, માતાજી તમારું કાર્ય નિશ્ચિત રીતે પૂર્ણ કરશે.
ઇત્યાદિશ્ય સુરાન્સર્વાન્મહાવિષ્ણુઃ સ્વજાયયા । સંયુતો નિર્જગામાશુ દેવૈઃ સહ સુરાધિપઃ
આ રીતે બધા દેવતાઓને ઉપદેશ આપીને મહાવિષ્ણુ પોતાની પત્ની સાથે અને દેવતાઓ તથા દેવરાજ સાથે તરત જ નીકળી ગયા.
આજગામ મહાશૈલં હિમવન્તં નગાધિપમ્ । અભવંશ્ચ સુરાઃ સર્વે પુરશ્ચરણકર્મિણઃ
બધા દેવતાઓએ પૂર્વસ્નાન વગેરે વિધિ કરીને મહાન પર્વત, હિમવંતના શિખરાધિપતિ પાસે પહોંચ્યા.
અમ્બાયજ્ઞવિધાનજ્ઞા અમ્બાયજ્ઞં ચ ચક્રિરે । તૃતીયાદિવ્રતાન્યાશુ ચક્રુઃ સર્વે સુરા નૃપ
જેઓ અંબાના યજ્ઞની રીત જાણતા હતા, તેમણે અંબાનો યજ્ઞ કર્યો; અને રાજા, બધા દેવતાઓએ ત્રીજા દિવસે શરૂ થતા ઉપવાસ વગેરે વ્રત ઝડપથી ધારણ કર્યા.
કેચિત્સમાધિનિષ્ણાતાઃ કેચિન્નામપરાયણાઃ । કેચિત્સૂક્તપરાઃ કેચિન્નામપારાયણોત્સુકાઃ
કેટલાક ધ્યાનમાં લીન થયા, કેટલાક નામજપમાં તત્પર રહ્યા, કેટલાક સ્તુતિમાં મન લગાવ્યું અને કેટલાક નામજપ માટે આતુર હતા.
મન્ત્રપારાયણપરાઃ કેચિત્કૃચ્છ્રાદિકારિણઃ । અન્તર્યાગપરાઃ કેચિત્કેચિન્ન્યાસપરાયણાઃ
કેટલાક મંત્રજપમાં તત્પર રહ્યા, કેટલાક કઠિન ઉપવાસ વગેરે કરે છે; કેટલાક આંતરિક પૂજામાં લાગેલા અને કેટલાક ન્યાસ વિધિમાં તત્પર હતા.
હૃલ્લેખયા પરાશક્તેઃ પૂજાં ચક્રુરતન્દ્રિતાઃ । ઇત્યેવં બહુવર્ષાણિ કાલોઽગાજ્જનમેજય
હૃીંBeeja દ્વારા પરાશક્તિની નિરંતર પૂજા કરતા રહ્યા; હે જનમેજય, આ રીતે ઘણા વર્ષો વીતી ગયા.
અકસ્માચ્ચૈત્રમાસીયનવમ્યાં ચ ભૃગોર્દિને । પ્રાદુર્બભૂવ પુરતસ્તન્મહઃ શ્રુતિબોધિતમ્
અચાનક ચૈત્ર માસની શુક્લ નવમીના દિવસે, શુક્રવારે, જે તેજ વેદોમાં વર્ણવાયું છે તે તેમની સામે પ્રગટ થયું.
ચતુર્દિક્ષુ ચતુર્વેદૈર્મૂર્તિમદ્ભિરભિષ્ટુતમ્ । કોટિસૂર્યપ્રતીકાશં ચન્દ્રકોટિસુશીતલમ્
ચારે તરફથી મૂર્તિમાન ચતુર્વેદોએ તેની સ્તુતિ કરી; તે તેજ કરોડો સૂર્ય જેવું તેજસ્વી અને કરોડો ચંદ્ર જેટલું શીતળ હતું.
વિદ્યુત્કોટિસમાનાભમરુણં તત્પરં મહઃ । નૈવ ચોર્ધ્વં ન તિર્યક્ચ ન મધ્યે પરિજગ્રભત્
તે પરમ તેજ કરોડો વીજળી જેવું લાલચટ્ટ હતું; તેને ઉપર, આડું કે વચ્ચે ક્યાંય પકડવું શક્ય નહોતું.
આદ્યન્તરહિતં તત્તુ ન હસ્તાદ્યઙ્ગસંયુતમ્ । ન ચ સ્ત્રીરૂપમથવા ન પુંરૂપમથોભયમ્
તે તેજ આરંભ અને અંત વિહિન હતું, હાથ કે અન્ય અંગો સાથે જોડાયેલું નહોતું; એ સ્ત્રીરૂપ, પુરુષરૂપ કે બંનેરૂપમાં પણ નહોતું.
દીપ્ત્યા પિધાનં નેત્રાણાં તેષામાસીન્મહીપતે । પુનશ્ચ ધૈર્યમાલમ્બ્ય યાવત્તે દદૃશુઃ સુરાઃ
હે રાજા, તેના તેજથી દેવતાઓની આંખો બંધ થઈ ગઈ; પણ પછી ધીરજ રાખીને દેવતાઓએ તેને જોયું.
તાવત્તદેવ સ્ત્રીરૂપેણાભાદ્દિવ્યં મનોહરમ્ । અતીવ રમણીયાઙ્ગીં કુમારીં નવયૌવનામ્
પછી એ તેજ સ્વર્ગીય, મનોહર સ્ત્રીરૂપે પ્રગટ થયું; એના દરેક અંગ અત્યંત સુંદર હતા અને એ નવયૌવનાવસ્થાની કુમારી હતી.
ઉદ્યત્પીનકુચદ્વન્દ્વનિન્દિતામ્ભોજકુડ્મલામ્ । રણત્કિઙ્કિણિકાજાલસિઞ્જન્મઞ્જીરમેખલામ્
એના ઉન્નત અને ગોળ સ્તન કમળની કળીઓને પણ લજાવતાં હતા, અને કમર પર ઝણઝણતાં ઘૂઘરાવાળી સુશોભિત મેખલા હતી.
કનકાઙ્ગદકેયૂરગ્રૈવેયકવિભૂષિતામ્ । અનર્ઘ્યમણિસમ્ભિન્નગલબન્ધવિરાજિતામ્
એના હાથમાં સોનાની વળય, કંગણ અને ગળામાં હાર હતા; એના ગળે અમૂલ્ય મણિઓની ઝાંપરી ઝળહળી રહી હતી.
તનુકેતકસંરાજન્નીલભ્રમરકુન્તલામ્ । નિતમ્બબિમ્બસુભગાં રોમરાજિવિરાજિતામ્
એના વાળ નીલ ભમરા જેવા ઘાટા અને કેતકીના ફૂલો વડે શોભિત હતા; એના નિતંબ સુંદર અને શરીર પર સુક્ષ્મ વાળની રેખા ઝળહળી રહી હતી.
કર્પૂરશકલોન્મિશ્રતામ્બૂલપૂરિતાનનામ્ । કનત્કનકતાટઙ્કવિટઙ્કવદનામ્બુજામ્
એના મુખમાં કપૂરમિશ્રિત પાન ભરેલું હતું અને કમળ જેવા મુખ પર સોનાની ઝાંખી ઝૂમકા ઝળહળી રહ્યા હતા.
અષ્ટમીચન્દ્રબિમ્બાભલલાટામાયતભ્રુવમ્ । રક્તારવિન્દનયનામુન્નસાં મધુરાધરામ્
એનું લલાટ અષ્ટમીના ચંદ્ર જેવું તેજસ્વી હતું, ભ્રૂ લાંબી હતી, આંખો લાલ કમળ જેવી, નાક ઉન્નત અને હોઠ મધુર હતા.
કુન્દકુડ્મલદન્તાગ્રાં મુક્તાહારવિરાજિતામ્ । રત્નસમ્ભિન્નમુકુટાં ચન્દ્રરેખાવતંસિનીમ્
એના દાંત કુન્દના કળા જેવા સફેદ હતા, ગળે મુક્તાની માળા ઝળહળી રહી હતી, મસ્તક પર રત્નજડિત મુકુટ અને ચંદ્રરેખા શોભતી હતી.
મલ્લિકામાલતીમાલાકેશપાશવિરાજિતામ્ । કાશ્મીરબિન્દુનિટિલાં નેત્રત્રયવિલાસિનીમ્
એના વાળમાં મલ્લિકા અને માલતીના હાર શોભતા હતા, કપાળ પર કાશ્મીરનું તિલક હતું અને એ ત્રણે આંખવાળી હતી.
પાશાઙ્કુશવરાભીતિચતુર્બાહું ત્રિલોચનામ્ । રક્તવસ્ત્રપરીધાનાં દાડિમીકુસુમપ્રભામ્
એણે ચાર હાથવાળી, પાશ, અંકુશ, આશીર્વાદ અને અભયનું સંકેત ધરાવતી, ત્રણ આંખવાળી, લાલ વસ્ત્ર પહેરેલી, દાડમના ફૂલ જેવી તેજવાળી માતાને જોયી.
સર્વશૃઙ્ગારવેષાઢ્યાં સર્વદેવનમસ્કૃતામ્ । સર્વાશાપૂરિકાં સર્વમાતરં સર્વમોહિનીમ્
સૌંદર્યના તમામ આભૂષણોથી સજ્જ, બધા દેવતાઓ દ્વારા પૂજિત, દરેક ઈચ્છા પૂરી કરતી, સર્વમાતા અને સર્વને મોહમાં પાડતી.
પ્રસાદસુમુખીમમ્બાં મન્દસ્મિતમુખામ્બુજામ્ । અવ્યાજકરુણામૂર્તિં દદૃશુઃ પુરતઃ સુરાઃ
દેવતાઓએ સામે માતાને જોયી, જેનું ચહેરું કૃપાથી ભરેલું હતું, હળવી સ્મિતથી શોભિત કમળમુખ, અને સ્વાભાવિક દયાની મૂર્તિ.
દૃષ્ટ્વા તાં કરુણામુર્તિં પ્રણેમુઃ સકલાઃ સુરાઃ । વક્તું નાશક્નુવન્ કિઞ્ચિદ્વાષ્પસંરુદ્ધનિઃસ્વનાઃ
એ દયાની મૂર્તિને જોઈને બધા દેવતાઓએ નમન કર્યું; તેઓ કંઈ બોલી શક્યા નહીં, કારણ કે તેમની અવાજ રડવાથી અટકી ગઈ હતી.
કથઞ્ચિત્સ્થૈર્યમાલમ્બ્ય ભક્ત્યા ચાનતકન્ધરાઃ । પ્રેમાશ્રુપૂર્ણનયનાસ્તુષ્ટુવુર્જગદમ્બિકામ્
કોઈ રીતે ધીરજ પકડી, ભક્તિથી માથું ઝુકાવી, પ્રેમના આંસુથી આંખો ભરી, તેમણે જગદંબાને સ્તુતિ કરી.
દેવા ઊચુઃ નમો દેવ્યૈ મહાદેવ્યૈ શિવાયૈ સતતં નમઃ । નમઃ પ્રકૃત્યૈ ભદ્રાયૈ નિયતાઃ પ્રણતાઃ સ્મ તામ્
દેવતાઓ બોલ્યા: દેવીને, મહાદેવીને, શિવાને સતત નમન; પ્રકૃતિને, શુભને, અમે હંમેશા સમર્પિત છીએ.
તામગ્નિવર્ણાં તપસા જ્વલન્તીં વૈરોચનીં કર્મફલેષુ જુષ્ટામ્ । દુર્ગાં દેવીં શરણમહં પ્રપદ્યે સુતરસિ તરસે નમઃ
અગ્નિ જેવી રંગવાળી, તપથી તેજવાળી, વૈરોચની, કર્મના ફળમાં આનંદ પામતી, દુર્ગા દેવીને હું શરણું લઉં છું—ઝડપી અને શક્તિશાળી માતાને નમન.
દેવીં વાચમજનયન્ત દેવા- સ્તાં વિશ્વરૂપાઃ પશવો વદન્તિ । સા નો મન્દ્રેષમૂર્જં દુહાના ધેનુર્વાગસ્માનુપસુષ્ટુતૈતુ
દેવતાઓએ વાણીની દેવીને ઉત્પન્ન કરી; જગતના જીવોએ તેને અનેક રૂપવાળી કહી; એ વાણીની ગાય, જે અમને મીઠું પોષણ આપે, એ અમને શ્રેષ્ઠ દૂધ સાથે મળે.
કાલરાત્રિં બ્રહ્મસ્તુતાં વૈષ્ણવીં સ્કન્દમાતરમ્ । સરસ્વતીમદિતિં દક્ષદુહિતરં નમામઃ પાવનાં શિવામ્
કાળરાત્રિને, બ્રહ્માએ સ્તુતિ કરેલી, વૈષ્ણવીને, સ્કંદમાતાને, સરસ્વતીને, અદિતિને, દક્ષની દીકરીને, પવિત્ર અને શુભને અમે નમન કરીએ છીએ.
મહાલક્ષ્મ્યૈ ચ વિદ્મહે સર્વશક્ત્યૈ ચ ધીમહિ । તન્નો દેવી પ્રચોદયાત્
અમે મહાલક્ષ્મીને ધ્યાન કરીએ છીએ, સર્વશક્તિને ધ્યાન કરીએ છીએ; એ દેવી અમને પ્રેરણા આપે.