આમથ્ય વેદદુગ્ધાબ્ધિં પ્રાપ્તં રત્નં મયા નૃપ । પરાશક્તિપદામ્ભોજં કૃતકૃત્યોઽસ્મ્યહં તતઃ
રાજા, મેં વેદના દૂધ સમાન સાગરને મથન કરીને અમૂલ્ય રત્ન મેળવ્યું છે; હવે પરાશક્તિના પાવન ચરણોમાં પહોંચી હું સંપૂર્ણ તૃપ્ત થયો છું.
પઞ્ચબ્રહ્માસનારૂઢા નાસ્ત્યન્યા કાપિ દેવતા । તત એવ મહાદેવ્યા પઞ્ચબ્રહ્માસનં કૃતમ્
પાંચ બ્રહ્માના સિંહાસન પર બેસનાર દેવી સિવાય બીજું કોઈ દૈવી શક્તિ નથી; તેથી મહાદેવી એ જ પાંચ બ્રહ્માનું સિંહાસન સ્થાપ્યું છે.
પઞ્ચભ્યસ્ત્વધિકં વસ્તુ વેદેઽવ્યક્તમિતીર્યતે । યસ્મિન્નોતં ચ પ્રોતં ચ સૈવ શ્રીભુવનેશ્વરી
વેદમાં કહેવામાં આવ્યું છે કે પાંચથી પરે જે વાસ્તવિકતા છે, તે અવ્યક્ત છે; જેમાં બધું જ ગૂંથાયેલું છે અને બંધાયેલું છે, એ જ શ્રીભુવનેશ્વરી છે.
તામવિજ્ઞાય રાજેન્દ્ર નૈવ મુક્તો ભવેન્નરઃ । યદા ચર્મવદાકાશં વેષ્ટયિષ્યન્તિ માનવાઃ
રાજેન્દ્ર, જે મનુષ્ય એ દેવીને ઓળખતો નથી, તેને ક્યારેય મુક્તિ મળતી નથી; અને જ્યારે લોકો આકાશને ચામડીની જેમ વળી શકે, ત્યારે જ એવી મુક્તિ મળશે.
તદા શિવામવિજ્ઞાય દુઃખસ્યાન્તો ભવિષ્યતિ । અત એવ શ્રુતૌ પ્રાહુઃ શ્વેતાશ્વતરશાખિનઃ
શિવાને ઓળખ્યા વિના દુઃખનો અંત આવશે, ત્યારે જ આવી શકશે; તેથી જ શ્રુતિમાં, ખાસ કરીને શ્વેતાશ્વતરસાખામાં, આવું કહેવામાં આવ્યું છે.
તે ધ્યાનયોગાનુગતા અપશ્ય- ન્દેવાત્મશક્તિં સ્વગુણૈર્નિગૂઢામ્
ધ્યાન અને યોગના માર્ગે ચાલનારોએ પોતાની જ ગુણોથી છુપાયેલી દૈવી આત્મશક્તિને અનુભવી છે.
તસ્માત્ સર્વપ્રયત્નેન જન્મસાફલ્યહેતવે । લજ્જયા વા ભયેનાપિ ભક્ત્યા વા પ્રેમયુક્તયા । સર્વસઙ્ગં પરિત્યજ્ય મનો હૃદિ નિરુધ્ય ચ
માટે, જન્મને સફળ બનાવવા માટે, લાજથી, ભયથી, ભક્તિથી કે પ્રેમભાવથી, સર્વસંગ ત્યજી, મનને હૃદયમાં સ્થિર કરીને, સર્વ પ્રયત્નથી પ્રયત્ન કરવો જોઈએ.
તન્નિષ્ઠસ્તત્પરો ભૂયાદિતિ વેદાન્તડિણ્ડિમઃ । યેન કેન મિષેણાપિ સ્વપંસ્તિષ્ઠન્વ્રજન્નપિ
તેમાં સ્થિર અને સમર્પિત રહેવું જોઈએ; આ જ વેદાંતનો ઘોષ છે: જે રીતે બને, સૂતાં, ઊભાં કે ચાલતાં પણ.
કીર્તયેત્સતતં દેવીં સ વૈ મુચ્યેત બન્ધનાત્ । તસ્માત્સર્વપ્રયત્નેન ભજ રાજન્ મહેશ્વરીમ્
દેવીનું હંમેશા કીર્તન કરવું જોઈએ; આવો મનુષ્ય બંધનમાંથી મુક્ત થાય છે. તેથી, રાજા, સર્વ પ્રયત્નથી મહેશ્વરીની ભક્તિ કર.
વિરાડ્રૂપાં સૂત્રરૂપાં તથાન્તર્યામિરૂપિણીમ્ । સોપાનક્રમતઃ પૂર્વં તતઃ શુદ્ધે તુ ચેતસિ
જે વિરાટ સ્વરૂપવાળી, સૂત્રરૂપવાળી અને અંતર્યામી સ્વરૂપે છે, તેની ઉપાયપૂર્વક આરાધના કરવી, અને પછી શુદ્ધ મનથી પૂજા કરવી.
સચ્ચિદાનન્દલક્ષ્યાર્થરૂપાં તાં બ્રહ્મરૂપિણીમ્ । આરાધય પરાં શક્તિં પ્રપઞ્ચોલ્લાસવર્જિતામ્
સચ્ચિદાનંદ સ્વરૂપ અને બ્રહ્મરૂપ પરા શક્તિની આરાધના કર, જે જગતના પ્રપંચથી રહિત છે.
તસ્યાં ચિત્તલયો યઃ સ તસ્યા આરાધનં સ્મૃતમ્ । રાજન્ રાજ્ઞાં પરાશક્તિભક્તાનાં ચરિતં મયા
મનનું લય તેના માં થવો એ જ તેની સાચી આરાધના ગણાય છે; રાજા, મેં પરાશક્તિના રાજભક્તોનું વર્તમાન વર્ણન કર્યું છે.
ધાર્મિકાણાં સૂર્યસોમવંશજાનાં મનસ્વિનામ્ । પાવનં કીર્તિદં ધર્મબુદ્ધિદં સદ્ગતિપ્રદમ્
ધર્મનિષ્ઠ, સૂર્ય અને ચંદ્ર વંશના, અને બુદ્ધિમાન લોકો માટે આ કથા પાવન, કીર્તિદાયી, ધર્મપ્રદ અને શ્રેષ્ઠ ગતિ આપનારી છે.
કથિતં પુણ્યદં પશ્ચાત્કિમન્યચ્છ્રોતુમિચ્છસિ । જનમેજય ઉવાચ - ગૌરીલક્ષ્મીસરસ્વત્યો દત્તાઃ પૂર્વં પરામ્બયા
હું તને પુણ્યદાયી કથા કહી છે; હવે પછી તને શું સાંભળવું છે? જનમેજયે પૂછ્યું: ગૌરી, લક્ષ્મી અને સરસ્વતી પહેલાં પરામ્બાએ આપી હતી—
હરાય હરયે તદ્વન્નાભિપદ્મોદ્ભવાય ચ । તુષારાદ્રેશ્ચ દક્ષસ્ય ગૌરી કન્યેતિ વિશ્રુતમ્
હર, હરિ અને નાભિમાંથી ઉત્પન્ન થયેલા કમળમાંથી જન્મેલા માટે પણ; અને ગૌરી હિમાલયપર્વત તથા દક્ષની પુત્રી તરીકે પ્રસિદ્ધ છે.
ક્ષીરોદધેશ્ચ કન્યેતિ મહાલક્ષ્મીરિતિ સ્મૃતમ્ । મૂલદેવ્યુદ્ભવાનાં ચ કથં કન્યાત્વમન્યયોઃ
મહાલક્ષ્મી ક્ષીરસાગરની પુત્રી તરીકે જાણીતી છે; પણ મૂળદેવીમાંથી બાકી બે કન્યાઓ કેવી રીતે જન્મી?
અસમ્ભાવ્યમિદં ભાતિ સંશયોઽત્ર મહામુને । છિન્ધિ જ્ઞાનાસિના તં ત્વં સંશયચ્છેદતત્પરઃ
આ વાત અશક્ય લાગે છે, મહામુનિ, અહીં મને સંશય છે; કૃપા કરીને જ્ઞાનની તલવારથી એ સંશય દૂર કરો.
વ્યાસ ઉવાચ - શૃણુ રાજન્ પ્રવક્ષ્યામિ રહસ્યં પરમાદ્ભુતમ્ । દેવીભક્તસ્ય તે કિઞ્ચિદવાચ્યં ન હિ વિદ્યતે
વ્યાસ કહે છે: રાજા, સાંભળ, હું તને અતિ અદ્ભુત રહસ્ય કહું છું; દેવીના ભક્ત માટે કંઈ પણ અકથ્ય નથી.
દેવીત્રયં યદા દેવત્રયાયાદાત્પરામ્બિકા । તદાપ્રભૃતિ તે દેવાઃ સૃષ્ટિકાર્યાણિ ચક્રિરે
જ્યારે પરમ માતાએ ત્રણ દેવીઓ ત્રણ દેવતાઓને આપી, ત્યારેથી એ દેવતાઓએ સર્જનનું કામ હાથ ધર્યું.
કસ્મિંશ્ચિત્સમયે રાજન્ દૈત્યા હાલાહલાભિધાઃ । મહાપરાક્રમા જાતાસ્ત્રૈલોક્યં તૈર્જિતં ક્ષણાત્
કોઈક સમયે, રાજન, હલાહલ નામના શક્તિશાળી દૈત્યો ઉત્પન્ન થયા; તેમની મહાન શક્તિથી, તેમણે ત્રણે લોકને પળભરમાં જીતી લીધા.
બ્રહ્મણો વરદાનેન દર્પિતા રજતાચલમ્ । રુરુધુર્નિજસેનાભિસ્તથા વૈકુણ્ઠમેવ ચ
બ્રહ્માજીના વરદાનથી ગર્વિત થયેલા એ દૈત્યો પોતાના સેના સાથે કૈલાસ પર્વત અને વૈકુંઠને પણ ઘેરી લીધા.
કામારિઃ કૈટભારિશ્ચ યુદ્ધોદ્યોગં ચ ચક્રતુઃ । ષષ્ટિવર્ષસહસ્રાણામભૂદ્યુદ્ધં મહોત્કટમ્
કામદેવના શત્રુ અને કૈટભના સંહારક યુદ્ધ માટે તૈયાર થયા; છ હજાર વર્ષ સુધી ભયાનક યુદ્ધ થયું.
હાહાકારો મહાનાસીદ્દેવદાનવસેનયોઃ । મહતાથ પ્રયત્નેન તાભ્યાં તે દાનવા હતાઃ
દેવતાઓ અને દૈત્યોની સેનાઓમાં મોટો હોહલાહલ મચી ગયો; ભારે મહેનતે એ બંનેએ દૈત્યોને સંહાર્યા.
સ્વસ્વસ્થાનેષુ ગત્વા તાવભિમાનં ચ ચક્રતુઃ । સ્વશક્ત્યોર્નિકટે રાજન્ યદ્વશાદેવ તે હતાઃ
પછી એ બંને પોતાના સ્થાન પર પાછા ગયા અને ગર્વીલા બન્યા, રાજન, પણ એમને ખબર નહોતી કે એ વિજય તો તેમની પોતાની શક્તિના કારણે જ મળ્યો હતો.
અભિમાનં તયોર્જ્ઞાત્વા છલહાસ્યં ચ ચક્રતુઃ । મહાલક્ષ્મીશ્ચ ગૌરી ચ હાસ્યં દૃષ્ટ્વા તયોસ્તુ તૌ
એ બંનેના ગર્વને જાણી, બે દેવીઓએ ચતુરાઈથી હાસ્ય કર્યું; એમનું હાસ્ય જોઈ મહાલક્ષ્મી અને ગૌરીએ પણ હસ્યા.
દેવાવતીવ સંકૃદ્ધૌ મોહિતાવાદિમાયયા । દુરુત્તરં ચ દદતુરવમાનપુરઃસરમ્
દેવતાઓ ખૂબ જ ગુસ્સે અને દેવીની માયાથી મોહિત થઈ ગયા; ગર્વમાં આવીને તેમણે કઠોર જવાબ આપ્યો.
તતસ્તે દેવતે તસ્મિન્ક્ષણે ત્યક્ત્વા તુ તૌ પુનઃ । અન્તર્હિતે ચાભવતાં હાહાકારસ્તદા હ્યભૂત્
પછી એ ક્ષણે જ દેવીઓ એ બંનેને છોડી ને અદૃશ્ય થઈ ગઈ; ત્યારે મોટો હોહલાહલ થયો.
નિસ્તેજસ્કૌ ચ નિઃશક્તી વિક્ષિપ્તૌ ચ વિચેતનૌ । અવમાનાત્તયોઃ શક્ત્યોર્જાતૌ હરિહરૌ તદા
શક્તિ વિના, તેજ વિના, વિખેરાઈને અને સંજાન ગુમાવીને, હરિ અને હર બંને પોતાની શક્તિઓના અવમાનથી નિરાશ થયા.
બ્રહ્મા ચિન્તાતુરો જાતઃ કિમેતત્સમુપસ્થિતમ્ । પ્રધાનૌ દેવતામધ્યે કથં કાર્યાક્ષમાવમૂ
બ્રહ્માજી ચિંતામાં પડી ગયા કે, 'આ શું થયું? દેવતાઓમાં મુખ્ય એવા બંને કેમ કામ કરવા અસમર્થ બની ગયા?'
અકાણ્ડે કિં નિમિત્તેન સંકટં સમુપસ્થિતમ્ । પ્રલયો ભવિતા કિં વા જગતોઽસ્ય નિરાગસઃ
'કોઈ કારણ વિના આ મુશ્કેલી કેમ આવી? શું આ નિર્દોષ જગતનું વિનાશ થવાનું છે?'