રાજોવાચ - દેવ મે માસ્તુ વન્ધ્યત્વં યજિષ્યેઽહં જલાધિપ । પશું કૃત્વા સુતં પુત્રં સત્યમેતદ્બ્રવીમિ તે
રાજાએ કહ્યું: 'દેવ, મને સંતાનવિહોણો ન રાખશો; હું જળના સ્વામી, તને મારા પુત્રને પશુ બનાવી યજ્ઞમાં અર્પણ કરીશ—આ હું સાચું કહું છું.'
વન્ધ્યત્વે પરમં દુઃખમસહ્યં ભુવિ માનદ । શોકાગ્નિશમનં નૄણાં તસ્માદ્દેહિ સુતં શુભમ્
માન આપનારા, સંતાનવિહોણું રહેવું એ ધરતી પરનું સૌથી મોટું અને અસહ્ય દુઃખ છે; એ તો માણસો માટે દુઃખની અગ્નિ છે—એથી મને શુભ પુત્ર આપો.
વરુણ ઉવાચ - ભવિષ્યતિ સુતઃ કામં રાજન્ ગચ્છ ગૃહાય વૈ । સત્યં તદ્વચનં કાર્યં યદ્બ્રવીષિ મમાગ્રતઃ
વરુણે કહ્યું: 'રાજા, તને ચોક્કસ પુત્ર થશે; હવે ઘરે જા. જે વચન તું મારા સામે આપ્યું છે, એ સાચું રાખજે.'
વ્યાસ ઉવાચ - ઇત્યુક્તો વરુણેનાસૌ હરિશ્ચન્દ્રો ગૃહં યયૌ । ભાર્યાયૈ કથયામાસ વૃત્તાન્તં વરદાનજમ્
વ્યાસજી કહે છે: વરુણદેવે આવું કહ્યા પછી હરિશ્ચંદ્ર ઘરે ગયો અને પત્નીને મળેલી વરદાનની વાત કહી.
તસ્ય ભાર્યાશતં પૂર્ણં બભૂવાતિમનોહરમ્ । પટ્ટરાજ્ઞી શુભા શૈવ્યા ધર્મપત્ની પતિવ્રતા
રાજાની સો જેટલી પત્નીઓ હતી, બધી ખૂબ જ સુંદર હતી; એમાં મુખ્ય રાણી શૈવ્યા ધર્મપત્ની અને પતિવ્રતા હતી.
કાલે ગતેઽથ સા ગર્ભં દધાર વરવર્ણિની । બભૂવ મુદિતો રાજા શ્રુત્વા દોહદચેષ્ટિતમ્
સમય આવતાં, એ સુંદર રાણીએ ગર્ભ ધારણ કર્યો; અને જ્યારે તેની ઈચ્છાઓ અને લક્ષણો સાંભળી, રાજા આનંદિત થયો.
કારયામાસ વિધિવત્સંસ્કારાન્નૃપતિસ્તદા । માસેઽથ દશમે પૂર્ણે સુષુવે સા શુભે દિને
પછી રાજાએ બધાં વિધિપૂર્વક સંસ્કાર કરાવ્યા; અને દસમો મહિનો પૂર્ણ થતાં, શુભ દિવસે પુત્રનું જન્મ થયો.
તારાગ્રહબલોપેતે પુત્રં દેવસુતોપમમ્ । પુત્રે જાતે નૃપઃ સ્નાત્વા બ્રાહ્મણૈઃ પરિવેષ્ટિતઃ
તારા અને ગ્રહો શુભ હતા ત્યારે દેવપુત્ર જેવો પુત્ર થયો; પુત્રના જન્મ પછી રાજાએ સ્નાન કર્યું અને બ્રાહ્મણો સાથે ઉત્સવ મનાવ્યો.
ચકાર જાતકર્માદૌ દદૌ દાનાનિ ભૂરિશઃ । રાજ્ઞશ્ચાતિપ્રમોદોઽભૂત્પુત્રજન્મસમુદ્ભવઃ
જન્મના સંસ્કાર કરાયા અને રાજાએ ખૂબ દાન આપ્યું; પુત્રના જન્મથી રાજાને અતિ આનંદ થયો.
બભૂવ પરમોદારો ધનધાન્યસમન્વિતઃ । વિશેષદાનસંયુક્તો ગીતવાદિત્રસંકુલઃ
ઘણા ધન-ધાન્ય સાથે ઉદારતા દેખાઈ; વિશેષ દાન અપાયા અને ગાન-વાદ્યથી ઉત્સવ ગૂંજી ઉઠ્યો.
હરિશ્ચન્દ્રસ્ય જલોદરવ્યાધિપ્રાપ્તિવર્ણનમ્ વ્યાસ ઉવાચ - પ્રવૃત્તે સદને તસ્ય રાજ્ઞઃ પુત્રમહોત્સવે । આજગામ તદા પાશી વિપ્રવેષધરઃ શુભઃ
વ્યાસજી બોલ્યા: રાજાના મહેલમાં પુત્ર જન્મનો મહોત્સવ શરૂ થયો ત્યારે એક પાશધારી, બ્રાહ્મણવેશ ધારણ કરેલો મહાન પુરુષ ત્યાં આવ્યો.
સ્વસ્તીત્યુક્ત્વા નૃપં પ્રાહ વરુણોઽહં નિશામય । પુત્રો જાતસ્તવાધીશ યજાનેન નૃપાશુ મામ્
તેણે 'મંગળ' કહીને રાજાને સંબોધ્યા: 'હું વરુણ છું, જાણો. હે રાજા, તારો પુત્ર થયો છે; હવે વિલંબ કર્યા વિના મારા માટે યજ્ઞ કર.'
સત્યં કુરુ વચો રાજન્ યત્પ્રોક્તં ભવતઃ પુરા । વન્ધ્યત્વં તુ ગતં તેઽદ્ય વરદાનેન મે કિલ
હે રાજા, જે વચન તું પહેલાં આપ્યું હતું, તે સાચું કર; આજે મારા આશીર્વાદથી તારી સંતાનહીનતા દૂર થઈ છે.
ઇતિ તસ્ય વચઃ શ્રુત્વા રાજા ચિન્તાં ચકાર હ । કથં હન્મિ સુતં જાતં જલજેન સમાનનમ્
આ શબ્દો સાંભળી રાજા ચિંતામાં પડી ગયો: 'હું કમળ સમાન મારા નવા જન્મેલા પુત્રને કેવી રીતે બલિ ચઢાવું?
લોકપાલઃ સમાયાતો વિપ્રવેષેણ વીર્યવાન્ । ન દેવહેલનં કાર્યં સર્વથા શુભમિચ્છતા
વિશ્વના રક્ષક, શક્તિશાળી દેવતા બ્રાહ્મણ રૂપે આવ્યા છે; શુભ ઈચ્છનારએ કદી પણ દેવતાઓનું અવમાન કરવું નહીં.
પુત્રસ્નેહઃ સુદુશ્છેદ્યઃ સર્વથા પ્રાણિભિઃ સદા । કિં કરોમિ કથં મે સ્યાત્સુખં સન્તતિસમ્ભવમ્
પુત્રપ્રેમ બધાં જીવ માટે બહુ જ કઠણતાથી તૂટે છે; હવે શું કરું? અને કેવી રીતે સંતાન સાથે સુખી રહી શકું?
ધૈર્યમાલમ્બ્ય ભૂપાલસ્તં નત્વા પ્રતિપૂજ્ય ચ । ઉવાચ વચનં શ્લક્ષ્ણં યુક્તં વિનયપૂર્વકમ્
રાજાએ ધૈર્ય રાખીને તેમને વંદન કરી સન્માન આપ્યો અને વિનયપૂર્વક મીઠા અને યોગ્ય શબ્દો કહ્યા.
રાજોવાચ - દેવદેવ તવાનુજ્ઞાં કરોમિ કરુણાનિધે । વેદોક્તેન વિધાનેન મખં ચ બહુદક્ષિણમ્
રાજાએ કહ્યું: 'હે દેવોના દેવ, તમારી આજ્ઞા મુજબ, દયા સાગર, હું વેદોક્ત વિધિથી બહુ દક્ષિણાવાળો યજ્ઞ કરીશ.'
પુત્રે જાતે દશાહેન કર્મયોગ્યો ભવેત્પિતા । માસેન શુધ્યેજ્જનની દમ્પતી તત્ર કારણમ્
પુત્રના જન્મે દસ દિવસે પિતા કર્મ માટે યોગ્ય બને છે; માતા એક માસે શુદ્ધ થાય છે—દંપતી માટે એ જ કારણ છે.
સર્વજ્ઞોઽસિ પ્રચેતસ્ત્વં ધર્મં જાનાસિ શાશ્વતમ્ । કૃપાં કુરુ ત્વં વારીશ ક્ષમસ્વ પરમેશ્વર
તમે સર્વજ્ઞ છો, હે પ્રચેતસ, અને શાશ્વત ધર્મ જાણો છો; હે જળના સ્વામી, કૃપા કરો, હે પરમેશ્વર, મને માફ કરો.
વ્યાસ ઉવાચ - ઇત્યુક્તસ્તુ પ્રચેતાસ્તં પ્રત્યુવાચ જનાધિપમ્ । સ્વસ્તિ તેઽસ્તુ ગમિષ્યામિ કુરુ કાર્યાણિ પાર્થિવ
વ્યાસજી બોલ્યા: આમ કહીને પ્રચેતાએ રાજાને ઉત્તર આપ્યો: 'તને શુભકામનાઓ! હું જાઉં છું; હે રાજા, તું તારા કર્તવ્ય પૂરા કર.'
આગમિષ્યામિ માસાન્તે યષ્ટવ્યં સર્વથા ત્વયા । કૃત્વૌત્થાનિકમાચારં પુત્રસ્ય નૃપસત્તમ
'હું મહિનાના અંતે પાછો આવીશ; તારે પછી યજ્ઞ કરવો જ પડશે, હે શ્રેષ્ઠ રાજા, પુત્રના શુદ્ધિક્રિયા પછી.'
ઇત્યુક્ત્વા શ્લક્ષ્ણયા વાચા રાજાનં યાદસાં પતિઃ । હરિશ્ચન્દ્રો મુદં પ્રાપ ગતે પાશિનિ પાર્થિવઃ
આ રીતે મીઠા શબ્દો કહી જળના સ્વામી રાજાના પાસેથી વિદાય થયા; પાશધારી જતા હરિશ્ચંદ્રને આનંદ થયો.
કોટિશઃ પ્રદદૌ ગાસ્તા ઘટોધ્નીર્હેમપૂરિતાઃ । વિપ્રેભ્યો વેદવિદ્ભ્યશ્ચ તથૈવ તિલપર્વતાન્
તેણે કરોડો ગાયો, સોનાથી ભરેલા ઘડાં અને તિલના પહાડો બ્રાહ્મણો તથા વેદજ્ઞોને દાનમાં આપ્યા.
રાજા પુત્રમુખં દૃષ્ટ્વા સુખમાપ મહત્તરમ્ । નામાસ્ય રોહિતશ્ચેતિ ચકાર વિધિપૂર્વકમ્
રાજાએ પુત્રનું મુખ જોઈને અતિ આનંદ અનુભવ્યો; વિધિ પ્રમાણે તેનું નામ 'રોહિત' રાખ્યું.
પૂર્ણે માસે તતઃ પાશી વિપ્રવેષેણ ભૂપતેઃ । આજગામ ગૃહે સદ્યો યજસ્વેતિ બ્રુવન્મુહુઃ
મહિનો પૂરો થતાં જ પાશધારી બ્રાહ્મણવેશમાં રાજાના ઘરમાં તરત આવ્યો અને વારંવાર 'હવે યજ્ઞ કર' એમ કહેવા લાગ્યો.
વીક્ષ્ય તં નૃપતિર્દેવં નિમગ્નઃ શોકસાગરે । પ્રણિપત્ય કૃતાતિથ્યં તમુવાચ કૃતાઞ્જલિઃ
એ દેવને જોઈને, રાજા દુઃખના દરિયામાં ગરકાવ થયો હતો. તેણે નમન કર્યું, આત્મિયતાથી આવકાર આપ્યો અને હાથ જોડીને બોલ્યો.
દિષ્ટ્યા દેવ ત્વમાયાતો ગૃહં મે પાવિતં પ્રભો । મખં કરોમિ વારીશ વિધિવદ્વાઞ્છિતં તવ
હે પ્રભુ, તમારો આવવો મારા ઘરની પવિત્રતા છે. હે જળના સ્વામી, હું તમારી ઇચ્છા પ્રમાણે અને યોગ્ય રીતથી યજ્ઞ કરિશ.
અદન્તો ન પશુઃ શ્લાઘ્ય ઇત્યાહુર્વેદવાદિનઃ । તસ્માદ્દન્તોદ્ભવે તેઽહં કરિષ્યામિ મહામખમ્
વેદ જાણનારા કહે છે કે દાંત વગરનું પ્રાણી યજ્ઞ માટે યોગ્ય નથી. તેથી, જ્યારે દાંત આવશે ત્યારે હું તમારા માટે મહાયજ્ઞ કરિશ.
વ્યાસ ઉવાચ - ઇત્યુક્તસ્તેન વરુણસ્તથેત્યુક્ત્વા યયાવથ । હરિશ્ચન્દ્રો મુદં પ્રાપ્ય વિજહાર ગૃહાશ્રમે
વ્યાસજી કહે છે : રાજાએ આમ કહ્યું ત્યારે વરુણદેવે 'તેમ જ થાવું' કહી વિદાય લીધી. હરિશ્ચંદ્ર રાજા આનંદથી પોતાના ઘરમાં સુખથી રહેવા લાગ્યા.