આ મહાન્યાયી વિષ્ણુ, બ્રહ્મા અને શિવ એક વિશિષ્ટ અને દિવ્ય સ્થળે પહોંચ્યા, જ્યાં એક અતિ સુંદર અને તેજસ્વી સ્ત્રી, અનેક પ્રકારની નાજુક આવરણોથી અને ઇન્દ્રધનુષ જેવી ઝાંખીથી સજ્જ, એક ઉત્તમ શય્યામાં બેઠી હતી. એ સ્ત્રી લાલ વસ્ત્ર અને લાલ ફૂલોની માળા પહેરી, લાલ સુગંધોથી અનુલિપ્ત, તેની આંખો ગાઢ લાલ, અને બળાક્ષી હતી, વીજળી જેવી તેજસ્વી અને મનમોહક. તેના મુખ પર લાલ હોઠ અને દાંત ઝળહળતા હતા, અને તે લાખો લક્ષ્મીથી પણ વધુ તેજવાળી હતી; આખું શરીર સૂર્યની જેમ દીપતું હતું. તેના હાથમાં પાશ, અંકુશ અને ઇચ્છિત વરદાન હતા. એ શ્રી ભૂવનેશ્વરી હતી, જે પહેલાં ક્યારેય જોવા મળતી નહોતી, તેના મુખ પર મધુર સ્મિત, અને અત્યંત સુંદરતા. તેની આસપાસ અનેક પક્ષીઓ, હ્રીં મંત્રનો જપ કરતા, ભક્તિપૂર્વક ફરતા હતા. એ સ્ત્રી લાલવર્ણ, દયાનું સ્વરૂપ, યુવાનીની કળમાં કુંવારી હતી. તે સર્વાંગી સુંદરતા અને અલંકારોમાં સજ્જ, કમળ જેવા મુખ પર મધુર સ્મિત, અને ઉન્નત, પૂર્ણ સ્તન કમળના કળથી પણ વધુ સુંદર હતા. તેના શરીર પર અનેક પ્રકારના રત્નોથી જડિત અલંકારો હતા; સોનેરી બાંગડીઓ, કંગણ અને મુકુટથી તે દિવ્ય દેખાતી હતી. તેના કમળમુખ પર શ્રીચક્રના આકારની સોનેરી કાનબાલીઓ ઝળહળતી હતી, અને તે હૃલેખા ભૂવનેશી તરીકે ઓળખાતી હતી, પોતાના નામોના જપમાં તલિન. તેના આસપાસ હૃલેખા સહિત અનેક દિવ્ય કન્યાઓ, ભૂવનેશી મહાદેવીની સ્તુતિ કરતાં, સતતPraise કરતી હતી. અનંગકુસુમા જેવી દેવીઓની પરિષદમાં, એ યંત્રના રાજા — શટ્કોન —ના મધ્યમાં બેઠી હતી. એ સ્ત્રીને જોઈને, બધા આશ્ચર્યમાં પડી ગયા: "આ કોણ છે? તેનું નામ શું છે? અમને ખબર નથી." દૂરથી, એ હજારો આંખો, હજારો હાથ અને હજારો સુંદર ચહેરાઓ સાથે, નિશ્ચયથી તેજસ્વી દેખાતી હતી. "એ અપ્સરા નથી, ગંધર્વી નથી, કે કોઈ દિવ્ય કન્યા નથી," એમ નારદજી, અમે સૌ સંશયથી ઊભા રહ્યા. ત્યાં, ભગવાન વિષ્ણુએ, એ સ્ત્રીના સ્મિતને જોઈ, મનમાં નિશ્ચય કર્યો અને માતાને પોતાના જ્ઞાનથી સંબોધન કર્યું: "આ ધન્ય દેવી અમારો સર્વનો કારણ છે; એ મહા વિદ્યા, મહા માયા, પૂર્ણ અને અવિનાશી પ્રકૃતિ છે. દેવી સામાન્ય બુદ્ધિવાળાને સમજાતી નથી; યોગ દ્વારા પ્રાપ્ત કરી શકાય છે, પણ દુર્લભ છે; એ પરમાત્માની પરમ ઇચ્છા છે, શાશ્વત અને ક્ષણભંગુર બંનેનું સ્વરૂપ છે." "દેવી, વિશ્વની શાસક, શુભ, ભાગ્યવિહિનને પ્રસન્ન થવામાં અઘરી છે; એ અંદર વેદો ધરાવે છે, વિશાળ આંખો છે, અને સર્વની મૂળ શાસિકા છે. એ સમગ્ર બ્રહ્માંડને સંકોચી લે છે, વિલયમાં રમે છે, અને સર્વ જીવોના ચિહ્નો પોતાના શરીરમાં ધારણ કરે છે. એ સર્વ બીજોથી બનેલી, હવે તેજસ્વી છે; અનંત શક્તિઓ તેની બાજુમાં, અનુક્રમમાં દેખાય છે." "દિવ્ય અલંકારો અને સુગંધોથી સજ્જ, બધા તેની સેવા કરે છે; બ્રહ્મા અને શિવ પણ જોઈ રહ્યા છે. અમને આ દેવીના દર્શન મળ્યા — એ અમારું મહાન સોભાગ્ય છે. ભૂતકાળમાં કરેલા તપસ્યાના ફળરૂપે, અમને આ પરમ ફળ મળ્યું છે; નહીં તો આ દેવીના દર્શન કેવી રીતે મળ્યાં હોત?" "જે પુણ્યશાળી, દાનશીલ તપસ્વી છે, તેઓ આ શુભ દેવીના દર્શન કરે છે; ભોગી લોકો તેને જોઈ શકતા નથી. એ તો મૂળ પ્રકૃતિ છે, હંમેશા પુરુષ સાથે એકરૂપ છે; એ બ્રહ્માંડને પ્રકાશિત કરે છે, પરમાત્મા માટે સર્જન કરે છે. એ દ્રષ્ટા છે, સર્વ બ્રહ્માંડ દૃશ્ય છે; એ તેના માટે સર્વનું કારણ, માયા, શાસિકા, અને શુભ છે." "હું, બધા દેવતાઓ અને રંભા જેવી દેવકન્યાઓ, એ દેવીની સમકક્ષ નથી — અતિશય પણ નથી. એ તો એ જ સ્ત્રી છે, જે મહાસાગરમાં બાળરૂપે દેખાઈ, આનંદથી મને ઝૂલાવતી હતી. વટપત્ર પર, મજબૂત શય્યામાં, પોતાનો મોટો અંગૂઠો હાથમાં લઈ, કમળમુખ પર મૂકી, એ બાળલીઓ કરતા, રમતી, પોતાનું કોમળ શરીર વટપત્રની વાળમાં આરામથી રાખતી હતી. ગાતી અને ઝૂલાવતી, એ બાળરૂપે મારા સાથે રહી; હવે એ મને સ્પષ્ટ રીતે જાણાઈ છે, જાણે દૃષ્ટિ દ્વારા જણાઈ." "એ તો અમારી માતા છે; સાંભળો, હું જે અનુભવ કર્યો, તે કહું છું, કારણ કે હવે ઓળખાણ થઈ છે." બ્રહ્માએ કહ્યું: આમ કહી, ધન્ય વિષ્ણુ, જનાર્દન, ફરી બોલ્યા: "ચાલો, આપણે એની પાસે જઈએ, વારંવાર નમન કરીએ." "આ મહા માયા, વરદાન આપનારી, અમને અવશ્ય આશીર્વાદ આપે; ચાલો, એના ચરણોમાં નિર્ભય થઈ, એના સમક્ષ જઈને સ્તુતિ કરીએ." "જો દ્વાર પર ઊભેલા પરિચારો અમને રોકે, તો પણ આપણે ત્યાં રહી, મન એકાગ્ર કરીને દેવીની સ્તુતિ કરીએ." હરીના આ વચનોથી, અમે બંને ખૂબ આનંદિત થયા, અને দৃઢ નિશ્ચય કર્યો — દેવીની નજીક જવાનું. 'ઓમ' ઉચ્ચારી, અમે ત્રણેય ઝડપથી દિવ્ય રથમાંથી ઊતરી, દ્વાર સુધી ગયા, અને મનમાં થોડી આશંકા હતી. ત્યાં, દિવ્ય દેવી, દ્વાર પર ઊભેલા બધાને જોઈ, સ્મિત કરી, અને તરત જ અમને ત્રણેયને સ્ત્રીરૂપમાં ફેરવી દીધા. અમે યુવાન સ્ત્રીઓ બની, સુંદર અને અલંકારોમાં સજ્જ, અતિશય આશ્ચર્યથી ભર્યા, અને ફરી દેવીની સમક્ષ પહોંચ્યા. એ દેવી, અમને સ્ત્રીરૂપે પોતાના ચરણોમાં ઊભેલા જોઈ, પ્રેમભરી નજરે જોઈ — તેનો દેહ તેજસ્વી, આંખો પ્રેમથી ભરપૂર. અમે મહાદેવીને નમન કરી, સામસામે જોઈ, સુંદર અલંકારોમાં સજ્જ સ્ત્રીરૂપે, એના સમક્ષ ઊભા રહી. આ રીતે, બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને શિવે ભૂવનેશ્વરી મહાદેવીના દિવ્ય દર્શન અને કૃપા અનુભવ્યા.