આજે, આ દિવ્ય રથમાં, હું બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને શિવને એક અદભૂત દ્રશ્ય બતાવું છું—એ રીતે દેવીના શબ્દો સાંભળીને અમે ‘ઓમ’ કહ્યું અને પછી... અમે સૌએ આ રત્નોથી સજેલા, મુક્તાની માળાઓથી શોભિત અને ટણટણતા ઘંટડીઓથી ગુંજતા દિવ્ય રથમાં ચઢી બેઠા. એ રથ દેવતાઓના મહલ જેવો આનંદમય હતો, એમાં અમે ત્રણેય નિર્ભય થઈને પ્રવેશ્યા. અમને એમ બેઠેલા જોઈ, પોતાના ઇન્દ્રિયોને જીતેલી દેવી અમને નિહાળી રહી. પછી, દેવીએ પોતાની શક્તિથી એ રથને આકાશમાં ઉડાડી દીધું. હરા અને અન્ય લોકો સાથે અમે એ રથમાંથી દેવીને જોયા. ત્યાં સુંદર વૃક્ષો હતા, જે બધા ફળોથી લદેલા હતા અને કોયલની મીઠી કૂકથી શોભતા હતા; પૃથ્વી પર પર્વતો, જંગલો અને વનવાટિકા સૌ આનંદમય દેખાતા હતા. ત્યાં સ્ત્રીઓ અને પુરૂષો, પશુઓ, પવિત્ર નદીઓ, તળાવ, કૂવા, જળાશય, જળકુંડ અને ઝરણાઓ હતા. અમારી સામે એક ભવ્ય શહેર દેખાયું, જે દેવદ્વારોથી શોભિત, યજ્ઞશાળાઓથી સજ્જ અને વિવિધ મહલોની ઝાંખીથી તેજસ્વી હતું. એ શહેર જોઈને અમે તેને ઓળખી લીધું; કોઈએ પૂછ્યું, “શું આ સ્વર્ગ છે? કોણે આ અદભૂત જગ્યા સર્જી છે?” અમે એક રાજાને જોયો, જે દેવતાની જેમ તેજસ્વી હતો, જંગલમાં શિકાર કરવા નીકળી રહ્યો હતો, અને અમ્બિકા એ રથમાં ઉપર ઊભી હતી. પલભરમાં, રથ પવનની જેમ આકાશમાં આગળ વધ્યો અને પછી એક બીજી મોહક ભૂમિ પર પહોંચ્યો. ત્યાં અમે નંદનવનની ભવ્યતા જોઈ, પારીજાત વૃક્ષોથી છાયિત અને સુગંધિત. દેવીની નજીક ચાર દંતવાળું હાથી ઊભું હતું; ત્યાં મેનકા અને અન્ય અપ્સરાઓના સમૂહ હતા. એ લોકો વિવિધ રીતે રમતા, ગીત-નૃત્ય કરતાં; અનેક ગંધર્વ, યક્ષ અને વિધ્યાધર પણ ત્યાં હાજર હતા. મંદાર વનમાં એ સૌ ગીત ગાતા અને આનંદ કરતા; ત્યાં અમને શક્તિશાળી ઈન્દ્ર અને પૌલોમિ દેખાયા. આ સ્વર્ગીય લોક અને જળના દેવતા, કુબેર, યમ, સુર્ય અને અગ્નિને જોઈને અમે આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયાં. દેવતાઓના સમૂહને જોઈને અમે અદભુત અનુભવ કર્યો; પછી એ ભવ્ય શહેરમાંથી રાજા બહાર આવ્યા. તે રાજા દેવરાજ જેવો અડગ, પોતાની સેના સાથે પૃથ્વી પર ઊભો રહ્યો; અને અમે રથમાંથી જોઈ રહ્યા હતા, એ રથ ઝડપથી આગળ વધી ગયું. પછી, એ દિવ્ય બ્રહ્મલોક આવ્યો, જે તમામ દેવતાઓ દ્વારા પૂજિત છે—ત્યાં, બ્રહ્માને જોઈને, હરા અને કેશવ આશ્ચર્યમાં પડી ગયાં. એ સભામાં, તમામ વેદો અને તેમની શાખાઓ તેમના સાચા રૂપમાં દેખાઈ, સમુદ્ર, નદીઓ, પર્વતો, સાપ અને નાગ પણ હાજર હતા. ચારમુખી બ્રહ્માએ મને પૂછ્યું, “કોણ છે આ શાશ્વત બ્રહ્મા?” મેં કહ્યું, “મને સર્જનહાર ભગવાન વિશે ખબર નથી.” “હું કોણ છું? એ કોણ છે? મારી આ ગૂંઝલ શું છે, હે દેવતાઓ?” એ રીતે પૂછતાં, પલભરમાં એ રથ મનની જેમ ઝડપથી કાંપતો થયો. પછી, એ રથ કૈલાસની શિખર પર પહોંચ્યો, જે સુંદર અને યક્ષોના સમૂહથી ઘેરાયેલો હતો, મંદાર વૃક્ષોની વનવાટિકામાં, જ્યાં મોર અને કોયલ કૂકતા હતા. વીણા અને ઢોલના સુમધુર અવાજથી આનંદ અને શુભતા પ્રસરી હતી; રથ ત્યાં પહોંચતાં જ, એ પવિત્ર સ્થાન પર અટકી ગયો. ત્યાં, ભગવાન શંભુ બહાર આવ્યા, જે બળદ પર સવાર, ત્રણ આંખવાળા, પાંચ ચહેરાવાળા, દસ હાથવાળા અને માથા પર ચાંદની ધારણ કરેલા હતા. વાઘની ચામડી પહેરી, હાથીની ચામડી ઉપરના વસ્ત્ર તરીકે, તેમના બે પરાક્રમી પુત્રો—એક હાથીમુખવાળો, બીજો છમુખવાળો—પગ પાસે ઊભા હતા. શિવ અને તેમના બે પુત્રો સાથે, સૌ તેજસ્વી બની આગળ વધ્યા; નંદી અને ગણોના સમૂહ પણ સાથે હતા. વિજયના નાદ કરતા, તેઓ શિવ પાછળ ચાલ્યા; એ અન્ય શંકરાને જોઈને, હે નારદ, અમે સૌ ત્યાં આશ્ચર્યમાં પડી ગયાં. માતાઓ દ્વારા સંશયથી ભરાઈને, હું ત્યાં જ રહ્યો, હે ઋષિ; પછી, પલભરમાં, એ રથ પવનની જેમ કૈલાસની શિખર પરથી ઝડપથી આગળ વધ્યો. એ વૈકુંઠમાં પહોંચ્યો, જે રામાની પ્રિય વાસસ્થાન છે; ત્યાં, મારા પુત્ર, મેં અદભુત તેજસ્વી દ્રશ્ય જોયું. વિષ્ણુ એ પરમ શહેરને જોઈને આશ્ચર્યમાં પડ્યા; હરી, કમળની આંખવાળા, મહલના દ્વાર પર ગયા. ફ્લેક્સના ફૂલ જેવો રંગ, પીળા વસ્ત્રો પહેરેલા, ચાર હાથવાળા, ગરુડ પર બેઠેલા, દિવ્ય આભૂષણોથી શોભિત. ત્યારે, લક્ષ્મી, સુંદર અને શુભ, તેમને પંખા ઝૂકી રહી હતી; એ શાશ્વત વિષ્ણુને જોઈને અમે સૌ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયાં. એ રીતે એકબીજાને નિહાળતા, અમે એ ઉત્તમ આસન પર ઊભા રહ્યા; પછી, અચાનક, રથ પવનની જેમ ઝડપથી આગળ વધ્યો. અમે અમૃતના સમુદ્ર પર પહોંચ્યા, જે મીઠા જળ અને ઉંચા મોજાંથી ભરપૂર હતો, જલચર પ્રાણીઓથી ગૂંઝતો અને ચળવળતા મોજાંથી શોભતો. એ સ્થાન મંદાર, પારીજાત અને અન્ય વૃક્ષોથી અત્યંત સુંદર હતું, વિવિધ આસનોથી સજ્જ અને અદભુત શોભાથી શોભિત. મુક્તાની માળા અને અન્ય વિવિધ ફૂલમાળાઓથી શોભિત, અને અશોક, બકુલ, કુરૂબક અને અન્ય વૃક્ષોથી સુગંધિત. કેટકી અને ચંપાના વૃક્ષોથી四 બાજુથી ઘેરાયેલો, કોયલની કૂક અને દિવ્ય સુગંધથી પરિપૂર્ણ. મધમાખીઓના ગુંજનથી જીવંત, અદભુત દ્રશ્યવાળા, એ દ્વીપ પર શિવાકૃતિ જેવા સુંદર શયનપથ પર રત્નોથી જડિત અને અનેક મોંઘા પથ્થરોથી શોભિત, અમે એ શયનપથને દૂરથી જોયું, જે દેવલોકના મહલોમાં સૌથી ભવ્ય દેખાતો હતો.