ଅତୋ ନଵାହଯଜ୍ଞୋଽଯଂ ସର୍ଵସ୍ମାତ୍ପୁଣ୍ଯକର୍ମଣଃ । ଫଲାଧିକପ୍ରଦାନେନ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ପୁଣ୍ଯପ୍ରଦୋ ନୃଣାମ୍
ଏହି ନବାହ ଯଜ୍ଞ ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଠାରୁ ଅଧିକ ଫଳଦାୟକ, ଏହା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ବେଶି ପୁଣ୍ୟ ଓ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଯେ ଦୁର୍ହୃଦଃ ପାପରତା ଵିମୂଢା ମିତ୍ରଦ୍ରୁହୋ ଵେଦଵିନିଂଦକାଶ୍ଚ । ହିଂସାରତା ନାସ୍ତିକମାର୍ଗସକ୍ତା ନଵାହଯଜ୍ଞେନ ପୁନଂତି ତେ କଲୌ
ଯେମାନେ କୁଖର ହୃଦୟ, ପାପରେ ଲିନ, ମୂଢ଼, ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥିବା, ବେଦକୁ ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା, ହିଂସାରେ ଆସକ୍ତ ଓ ନାସ୍ତିକ ମାର୍ଗରେ ଲାଗିଥିବା, ସେମାନେ କଳିଯୁଗରେ ଏହି ନବାହ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
ପରସ୍ଵଦାରାହଣେତିଽଲୁବ୍ଧା ଯେ ଵୈ ନରାଃ କଲ୍ମଷଭାରଭାଜଃ । ଗୋଦେଵତା ବ୍ରାହ୍ମଣଭକ୍ତିହୀନା ନଵାହଜ୍ଞେନ ଭଵନ୍ତି ଶୁଦ୍ଧାଃ
ଯେମାନେ ପର-ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ପର-ଧନ ଉପରେ ଲୋଭ କରନ୍ତି, ପାପରେ ଭରିତ, ଗାଁ, ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ନଥିବା, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ନବାହ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
ତପୋଭିରୁଗ୍ରୈର୍ଵ୍ରତତୀର୍ଥସେଵନୈର୍ଦାନୈରନେକୈର୍ନିଯମୈର୍ମଖୈଶ୍ଚ । ହୁତୈର୍ଜପୈର୍ଯଚ୍ଚ ଫଲେନ ଲଭ୍ଯତେ ନଵାହଯଜ୍ଞେନ ତଦାପ୍ଯତେ ନୃଣାମ୍
ଯେଉଁ ଫଳ କଠିନ ତପ, ବ୍ରତ, ତୀର୍ଥସେବନ, ବହୁ ଦାନ, ନିୟମ, ଯଜ୍ଞ, ହୋମ, ଜପ ଦ୍ୱାରା ମିଳେ, ସେଇ ଫଳ ମନୁଷ୍ୟ ନବାହ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପାଇଥାଏ।
ତଥା ନ ଗଙ୍ଗା ନ ଗଯା ନ କାଶୀ ନ ନୈମିଷଂ ନୋ ମଥୁରା ନ ପୁଷ୍କରମ୍ । ପୁନାତି ସଦ୍ଯୋ ବଦରୀଵନଂ ନୋ ଯଥା ହି ଦେଵୀମଖ ଏଷ ଵିପ୍ରାଃ
ଗଙ୍ଗା, ଗୟା, କାଶୀ, ନୈମିଷ, ମଥୁରା, ପୁଷ୍କର, ବଦରୀବନ — ଏମାନେ କେହି ମଧ୍ୟ ଏପରି ସତ୍ୱରେ ପବିତ୍ର କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେପରି ଦେବୀଙ୍କ ଏହି ଯଜ୍ଞ କରେ।
ଅତୋ ଭାଗଵତଂ ଦେଵ୍ଯାଃ ପୁରାଣଂ ପରତଃ ପରମ୍ । ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷାଣାମୁତ୍ତମଂ ସାଧନଂ ମତମ୍
ଏହିକାରଣରୁ ଦେବୀଙ୍କ ଭାଗବତ ପୁରାଣ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଉତ୍ତମ ସାଧନ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ଆଶ୍ଵିନସ୍ଯ ସିତେ ପକ୍ଷେ କନ୍ଯାରାଶିଗତେ ରଵୌ । ମହାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ହୈକସିଂହାସନସ୍ଥିତମ୍
ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ କନ୍ୟା ରାଶିକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବାବେଳେ, ମହାଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦେଵୀପ୍ରୀତିପଦଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଶ୍ରୀଭାଗଵତପୁସ୍ତକମ୍ । ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିପ୍ରାଯ ଯୋଗ୍ଯାଯ ସ ଦେଵ୍ଯାଃ ପଦଵୀଂ ଲଭେତ୍
ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ଭକ୍ତିସହିତ ଶ୍ରୀଭାଗବତ ପୁସ୍ତକ ଏକ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଦେବୀଙ୍କ ପଥକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଯାଏ।
ଦେଵୀ ଭାଗଵତସ୍ଯାପି ଶ୍ଲୋକଂ ଶ୍ଲୋକାର୍ଦ୍ଧମେଵ ଵା । ଭକ୍ତ୍ଯା ଯଶ୍ଚ ପଠେନ୍ନିତ୍ଯଂ ସ ଦେଵ୍ଯାଃ ପ୍ରୀତିଭାଗ୍ଭଵେତ୍ ॥ ଉପସର୍ଗଭଵଂ ଘୋରଂ ମହାମାରୀସମୁଦ୍ଭଵମ୍ । ଉତ୍ପାତାନଖିଲାଂଶ୍ଚାପି ହଂତି ଶ୍ରଵଣମାତ୍ରତଃ
ଯିଏ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଦେବୀଭାଗବତର ଗୋଟିଏ ଶ୍ଲୋକ କିମ୍ବା ଅର୍ଧ ଶ୍ଲୋକ ପ୍ରତିଦିନ ପଢ଼େ, ସେ ଦେବୀଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହୁଏ; ଏହାକୁ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ବିପଦ, ମହାମାରୀ ଓ ସମସ୍ତ ଅପଦ ଦୂର ହୁଏ।
ବାଲଗ୍ରହକୃତଂ ଯଚ୍ଚ ଭୂତପ୍ରେତକୃତଂ ଭଯମ୍ । ଦେଵୀଭାଗଵତସ୍ଯାସ୍ଯ ଶ୍ରଵଣାଦ୍ଯାତି ଦୂରତଃ
ବାଳଗ୍ରହ, ଭୂତ-ପ୍ରେତ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଭୟ ଦେବୀଭାଗବତ ଶୁଣିଲେ ଦୂରେଇଯାଏ।
ଯସ୍ତୁ ଭାଗଵତଂ ଦେଵ୍ଯାଃ ପଠେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଶୃଣୋତି ଵା । ଧର୍ମମର୍ଥଂ ଚ କାମଂ ଚ ମୋକ୍ଷଂ ଚ ଲଭତେ ନରଃ
ଯିଏ ଭକ୍ତିସହିତ ଦେବୀଙ୍କ ଭାଗବତ ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ସେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଶ୍ରଵଣାଦ୍ଵସୁଦେଵୋଽସ୍ଯ ପ୍ରସେନାନ୍ଵେଷଣେ ଗତମ୍ । ଚିରାଯିତଂ ପ୍ରିଯଂ ପୁତ୍ରଂ କୃଷ୍ଣଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ମୁମୋଦ ହ
ଏହାକୁ ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରସେନାଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ଯାଇଥିବା ବସୁଦେବ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ପୁଅ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୁନି ପାଇଲେ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଯ ଏତାଂ ଶୃଣୁଯାଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗଵତୀଂ କଥାମ୍ । ଭୁକ୍ତିଂ ମୁକ୍ତିଂ ସ ଲଭତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଯଶ୍ଚ ପଠେଦିମାମ୍ ॥ ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ ଦରିଦ୍ରୋ ଧନଵାନ୍ଭଵେତ୍ । ରୋଗୀ ରୋଗାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯେତ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭାଗଵତାମୃତମ୍
ଯିଏ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତୀ କଥା ଶୁଣେ କିମ୍ବା ପଢ଼େ, ସେ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ପାଏ; ଯାହାଙ୍କର ପୁଅ ନାହିଁ ସେ ପୁଅ ପାଏ, ଦରିଦ୍ର ଧନୀ ହୁଏ, ରୋଗୀ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ, ଏହି ଭାଗବତାମୃତ ଶୁଣିଲେ।
ଵଂଧ୍ଯା ଵା କାକଵଂଧ୍ଯା ଵା ମୃତଵତ୍ସା ଚ ଯାଙ୍ଗନା । ଦେଵୀଭାଗଵତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଲଭେତ୍ପୁତ୍ରଂ ଚିରାଯୁଷମ୍
ଯେଉଁ ଜଣେ ମହିଳା ବନ୍ଧ୍ୟା, କିମ୍ବା କେବଳ କନ୍ୟା ସନ୍ତାନ ଥିବା, କିମ୍ବା ଯାହାଙ୍କର ପୁଅ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଛି, ସେ ଦେବୀଭାଗବତ ଶୁଣିଲେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ପୁଅ ପାଏ।
ପୂଜିତଂ ଯଦ୍ଗୃହେ ନିତ୍ଯଂ ଶ୍ରୀଭାଗଵତପୁସ୍ତକମ୍ । ତଦ୍ଗୃହଂ ତୀର୍ଥଂଭୂତଂ ହି ଵସତାଂ ପାପନାଶକମ୍
ଯେଉଁ ଘରେ ନିତ୍ୟ ଶ୍ରୀଭାଗବତ ପୁସ୍ତକ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେଠା ତୀର୍ଥ ସମାନ ହୁଏ ଓ ଘରବାସୀଙ୍କର ପାପ ନାଶ ହୁଏ।
ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଵା ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ନଵମ୍ଯାଂ ଭକ୍ତିସଂଯୁତଃ । ଯଃ ପଠେଚ୍ଛୃଣୁଯାଦ୍ଵାପି ସ ସିଦ୍ଧିଂ ଲଭତେ ପରାମ୍
ଅଷ୍ଟମୀ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ କିମ୍ବା ନବମୀ ଦିନରେ ଯିଏ ଭକ୍ତିସହିତ ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ପଠନ୍ଦ୍ଵିଜୋ ଵେଦଵିଦଗ୍ରଣୀର୍ଭଵେଦ୍ଵାହୁପ୍ରଜାତୋ ଧରଣୀପତିଃ ସ୍ଯାତ୍ । ଵୈଶ୍ଯଃ ପଠନ୍ଵିତ୍ତସମୃଦ୍ଧିମେତି ଶୂଦ୍ରୋଽପି ଶୃଣ୍ଵନ୍ସ୍ଵକୃତୋତ୍ତମଃ ସ୍ଯାତ୍
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହା ପଢ଼େ, ସେ ବେଦଜ୍ଞାନରେ ସର୍ବୋପରି ହୁଏ; କ୍ଷତ୍ରିୟ ପଢ଼ିଲେ ରାଜା ହୁଏ; ବୈଶ୍ୟ ପଢ଼ିଲେ ବହୁ ଧନ ପାଏ; ଏବଂ ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଏହା ଶୁଣିଲେ ନିଜ କାମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଏ।