బ్రహ్మవిష్ణుశివాదీనాం సేవ్యం బీజం పరాత్పరమ్
బ్రహ్మ, విష్ణువు, శివుడు మరియు మరెవ్వరైనా పూజించే అత్యున్నతమైన బీజం అది.
సాకారం చ నిరాకారం జ్యోతిః స్వేచ్ఛామయం విభుమ్ 1.14.
ఆది రూపంతోను, నిరాకారంగా కూడా, ప్రకాశంగా, తన సంకల్పబలంతో ఉన్న పరిపూర్ణుడవాడు.
నిర్లిప్తసాక్షిరూపం చ భక్తానుగ్రహవిగ్రహమ్
అతడు ఏదీ అంటుకోని, సాక్షిగా ఉండి, భక్తులపై అనుగ్రహం చూపేందుకు రూపం ధరించేవాడు.
స సర్వం మన్యతే తుచ్ఛం సాలోక్యాదిచతుష్టయమ్
సాలోక్యాది నాలుగు స్థితులన్నిటినీ అతడు తక్కువగా, విలువలేనివిగా భావిస్తాడు.
ఐశ్వర్యం లోష్టతుల్యం చ నశ్వరం చైవ మన్యతే
ఐశ్వర్యాన్ని మట్టి ముద్దతో సమానంగా, నశ్వరమైనదిగా భావిస్తాడు.
జల బుద్బుదవద్ బుద్ధ్యా చాతితుచ్ఛం న గణ్యతే
నీటి బుడగలా అతి తక్కువగా ఉన్నదాన్ని, మనసులో కూడా లెక్కచేయడు.
దాస్యం వినా న యాచేత శ్రీకృష్ణస్య పదం పరమ్
దాస్యభావం లేకుండా శ్రీకృష్ణుని పరమపదాన్ని కోరరాదు.
పరిపూర్ణతమం బ్రహ్మ నిషేవ్యం సుస్థిరః సదా
పరిపూర్ణమైన బ్రహ్మను సేవిస్తే, ఎప్పుడూ స్థిరంగా ఉంటాడు.
శ్వశురస్య శతం పూర్వముద్ధృత్య చావలీలయా
తన మామవారి వంశంలో నూరిమందిని లీలగా రక్షించి,
ఉద్ధరేత్కృష్ణభక్తశ్చ గోలోకం యాతి నిశ్చితమ్
కృష్ణభక్తుడు వారిని రక్షించి, ఖచ్చితంగా గోలొకానికి చేరుతాడు.
యమస్తల్లిఖనం దూరం కరోతి తత్క్షణం భియా 1.14.
యముడు భయంతో, వెంటనే అతని పాపాల లెక్కను తుడిచివేస్తాడు.
అహో విలఙ్ఘ్య మల్లోకం మార్గేణానేన యాస్యతి
అయ్యో! మరణలోకాన్ని దాటి, ఈ మార్గంలో వెళ్తాడు.
దురితాని చ భీతాని కోటిజన్మకృతాని చ
కోటికోటల జన్మల్లో చేసిన పాపాలన్నీ కూడా భయపడతాయి.
పురాతనం కృతం కర్మ యద్యత్తస్య శుభాశుభమ్
అతడు గతంలో చేసిన సుభాశుభ కర్మలన్నీ,
తం విహాయ జరా మృత్యుర్యాతి చక్రభియా సతి
చక్రాయుధం భయంతో ఉన్నప్పుడు, వృద్ధాప్యం మరణం అతన్ని వదిలేసి వెళ్లిపోతాయి.
నిఃశఙ్కో యాతి గోలోకం విహాయ మానవీం తనుమ్
భయం లేకుండా, తన మానవ దేహాన్ని వదిలి గోలోకానికి వెళ్తాడు.
యావత్కృష్ణో హి గోలోకే తావద్భక్తో వసేత్సదా
కృష్ణుడు గోలోకంలో ఉన్నంతకాలం, భక్తుడు కూడా అక్కడే ఎప్పుడూ నివసిస్తాడు.
బ్రాహ్మణ ఉవాచ సర్వరోగచికిత్సాం చ జానామి చ చికిత్సకః
బ్రాహ్మణుడు ఇలా అన్నాడు: నాకు అన్ని రకాల వ్యాధులకు చికిత్స తెలుసు, నేను వైద్యుడిని కూడా.
మృతతుల్యం మృతం రోగాత్సప్తాహాభ్యన్తరే సతి
ఏదైనా వ్యాధితో బాధపడుతూ, ఏడు రోజుల్లో ఎవరైనా మరణిస్తే లేదా మరణించినవారిలా అయిపోతే—
రాజమృత్యుం యమం కాలం వ్యాధిమానీయ త్వత్పురః
రాజమరణాన్ని, యమధర్మరాజును, కాలాన్ని, వ్యాధిని నీ ముందు తీసుకొచ్చాను.
యతో న సఞ్చరేద్వ్యాధిర్దేహేషు దేహధారిణామ్
అందువల్ల, వ్యాధి దేహధారులు ఉన్న శరీరాల్లో సంచరించదు.
యతో న సఞ్చరేద్వ్యాధిబీజం దుష్టమమఙ్గలమ్
అందువల్ల, వ్యాధి యొక్క చెడు, అశుభమైన విత్తనం వ్యాపించదు.
యో వా యోగేన ఖేదేన దేహత్యాగం కరోతి చ
లేదా, యోగంతో కానీ, కష్టం వల్ల కానీ, ఎవరు శరీరాన్ని వదిలిపెడతారో—
బ్రాహ్మణస్య వచః శ్రుత్వా స్ఫీతా మాలావతీ సతీ
బ్రాహ్మణుడి మాటలు విని, మాలావతి సుఖంగా ఉండి, స్థిరంగా నిలిచింది.
మాలావత్యువాచ వయసాఽతిశిశుర్దృష్టో జ్ఞానం యోగవిదాం పరమ్
మాలావతి ఇలా అన్నది: వయసులో చాలా చిన్నవాడిగా కనిపిస్తున్నా, నీ జ్ఞానం యోగంలో నిపుణులందరిలో అత్యుత్తమం.
త్వయా కృతా ప్రతిజ్ఞా చ కాన్తం జీవయితుం మమ
నా ప్రియుడిని తిరిగి బ్రతికించమని నువ్వు వాగ్దానం చేశావు.
జీవయిష్యతి మత్కాన్తం పశ్చాద్వేదవిదాం వరః 1.15.
తర్వాత, వేదాలను బాగా తెలిసినవాడు నా ప్రియుడిని బ్రతికిస్తాడు.
సభాయాం జీవితే కాన్తే తస్య తీవ్రస్య సన్నిధౌ
సభలో, ఆమె ప్రియుడు బ్రతికుండగా, ఆ ఘనుని సమక్షంలో—
ఏతే బ్రహ్మాదయో దేవా విద్యమానాశ్చ సంసది
ఈ బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలు, సభలో ఉన్నవారు—
నారీం రక్షతి భర్త్తాం చేన్న కోఽపి ఖణ్డితుం క్షమః
ఒక స్త్రీ తన భర్తను కాపాడితే, అతన్ని ఎవరూ హానిచేయలేరు.