లజ్జా నాస్త్యేవ లజ్జాయా మతోఽయం సర్వసమ్మతః
ఆమెకు నిజంగా లజ్జా లేదు; ఇది అందరూ అంగీకరించిన అభిప్రాయం.
సర్వశక్తిమతీ దుర్గా ప్రకృత్యా సా చ శైలజా
అన్ని శక్తులతో కూడిన దుర్గా సహజంగా శైలపుత్రిగా ఉంటుంది.
పఞ్చధా ప్రకృతిర్యా చ శ్రీకృష్ణస్య బభూవ హ
శ్రీకృష్ణునికి చెందిన ప్రకృతి ఐదు రూపాలలో మారింది.
ప్రాణాధిష్ఠాతృదేవీ యా కృష్ణస్య పరమాత్మనః
ప్రాణానికి అధిపతిగా ఉన్న దేవి, కృష్ణ పరమాత్మునికి చెందింది.
విద్యాధిష్ఠాతృదేవీ యా సావిత్రీ బ్రహ్మణః ప్రియా
విద్యకు అధిపతిగా ఉన్న దేవి, బ్రహ్మకు ప్రియమైన సావిత్రి.
సరస్వతీ ద్విధా భూత్వా కృష్ణస్య ముఖ నిర్గతా
సరస్వతి రెండు రూపాలుగా మారి, కృష్ణుని నోటిలోనుంచి ప్రబవించింది.
బుద్ధ్యధిష్ఠాతృదేవీ యా జ్ఞానసూః శక్తిసంయుతా 3.42.
బుద్ధికి అధిపతిగా, జ్ఞానానికి మూలంగా, శక్తితో కూడిన దేవి.
ప్రకృతిః పఞ్చధా భ్రాతర్గోలోకే చ బభూవ హ
అన్నయ్యా, గోలోకంలో కూడా ప్రకృతి ఐదు రూపాలలో మారింది.
విప్రేన్ద్ర నిత్యం వైకుణ్ఠం బ్రహ్మాణ్డాత్పరముచ్యతే
బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడా, వైకుంఠం ఎప్పుడూ బ్రహ్మాండానికి అతి పైన ఉందని చెబుతారు.
తత్ర నారాయణో దేవః కృష్ణార్ద్ధాంశశ్చతుర్భుజః
అక్కడ నారాయణుడు, కృష్ణుని భాగంగా, నాలుగు చేతులతో ఉంటాడు.
స్వయం కృష్ణశ్చ గోలోకే ద్విభుజః శ్యామసున్దరః
గోలోకంలో కృష్ణుడు స్వయంగా రెండు చేతులతో, నల్లని అందమైన రూపంలో ఉంటాడు.
శశ్వద్గోగోపగోపీభిః సంయుక్తో గోపరూపధృక్
అతడు ఎప్పుడూ ఆవులు, గోపులు, గోపికలతో కలసి, గోపరూపంలో ఉంటాడు.
స్వేచ్ఛామయః స్వతన్త్రస్తు పరమానన్దరూపధృక్
అతడు తన ఇష్టానుసారం, స్వతంత్రంగా, పరమానంద స్వరూపాన్ని ధరించెడు వాడు.
యతో భవన్తి విశ్వాని స్థూలసూక్ష్మాదికాని చ
అతనివలన అన్ని లోకాలు, స్థూలమైనవి, సూక్ష్మమైనవి మొదలైనవి ఉద్భవిస్తాయి.
గోలోక ఊర్ధ్వవైకుణ్ఠాత్పఞ్చాశత్కోటియోజనః
గోలోకం, వైకుంఠానికి యాభై కోట్ల యోజనాల ఎత్తులో ఉంది.
ఇదం శ్రుతం శమ్భువక్త్రాన్మయా తే కథితం ద్విజ
ద్విజా, ఇది నేను శంభువు నోటివినీ, నీకు చెప్పినది.
నారాయణ ఉవాచ పర్శుహస్తస్స వై రామో నిర్భయో గన్తుముద్యతః
నారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: పరశు చేత పట్టుకున్న రాముడు, భయమేమీ లేకుండా బయలుదేరడానికి సిద్ధమయ్యాడు.
గణేశ్వరస్తదా దృష్ట్వా శీఘ్రముత్థాయ యత్నతః
అప్పుడు గణేశ్వరుడు ఇది చూసి, త్వరగా శ్రమతో లేచాడు.
రామస్తం ప్రేరయామాస హుం కృత్వా తు పునః పునః
రాముడు 'హుం' అని పలుకుతూ, అతన్ని మళ్లీ మళ్లీ ప్రేరేపించాడు.
పర్శునిక్షేపణం కర్తుం మనశ్చక్రే భృగుస్తదా
ఆ సమయంలో భృగువు తన మనసులో పరశును విసిరేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
అవ్యర్థమస్త్రం హే భ్రాతర్గురుపుత్రే కథం క్షిపేః
అయ్యా అన్నయ్యా, గురువు కుమారుడిపై నీవు ఎందుకు వృథాగా ఆయుధాన్ని ప్రయోగించాలి?
పర్శుం క్షిపన్తం కుపితం రక్తపద్మదలేక్షణమ్
కోపంతో పరశును విసురుతుండగా, అతని కన్నులు ఎర్రటి పద్మదళాల్లా మెరుస్తున్నాయి.
పునర్గణేశం రామశ్చ ప్రేరయామాస కోపతః
మళ్లీ, కోపంతో రాముడు గణేశుని ప్రేరేపించాడు.
గజాననః సముత్థాయ ధర్మం కృత్వా తు సక్షిణమ్
గజాననుడు లేచి, ధర్మాన్ని సాక్షిగా నిలిపాడు.
మమ భ్రాతా త్వమతిథిర్విద్యాసమ్బన్ధతో ధ్రువమ్ 3.43.
నీవు నా అన్నయ్యవు, విద్యా సంబంధంతో నిశ్చయంగా నా అతిథివి.
న హ్యహం కార్త్తవీర్య్యశ్చ భూపాస్తే క్షుద్రజన్తవః
నేను కార్తవీర్యుడు కాదు, ఆ రాజులు కూడా కాదు; వారు చిన్న జీవులు మాత్రమే.
క్షణం తిష్ఠ నివర్త్తస్వ సమరే బ్రాహ్మణాతిథే
ఒక క్షణం ఆగు, యుద్ధంలో వెనక్కి తిరుగు, బ్రాహ్మణ అతిథీ.
నారాయణ ఉవాచ పర్శుం క్షేప్తుం మనశ్చక్రే ప్రణమ్య హరిశఙ్కరౌ
నారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: హరి, శంకరులకు నమస్కరించి, పరశును విసిరేయాలని నిర్ణయించాడు.
పర్శుం క్షిపన్తం కోపేన తం చ రామం గజాననః
రాముడు కోపంతో పరశును విసురుతుండగా, గజాననుడు అతనికి ఎదురుగా నిలిచాడు.
యోగేన వర్ద్ధయామాస శుణ్డాం తాం కోటియోజనామ్
తన యోగబలంతో, గజాననుడు తన సొండను వంద కోట్ల యోజనాల దాకా పొడిగించాడు.