శక్రాదయః సురగణాః కలయా యస్య సమ్భవాః
ఇంద్రుడు మొదలైన దేవతలు ఆయన యొక్క చిన్న భాగం నుంచే పుట్టారు.
స్త్రీరూపం క్లీబరూపం చ పౌరుషం చ బిభర్తి యః
ఆయన స్త్రీ రూపాన్ని, నపుంసక రూపాన్ని, పురుష రూపాన్ని ధరించేవాడు.
యం భాస్కరస్వరూపం చ శశిరూపం హుతాశనమ్
ఆయన సూర్యుని రూపంగా, చంద్రుని రూపంగా, అగ్ని రూపంగా ఉన్నవాడు.
అనన్తవిశ్వసృష్టీనాం సంహర్తారం భయంకరమ్
అనేక లోకాలను సంహరించే భయంకరుడైనవాడు ఆయన.
యః కాలః కాలకాలశ్చ కలిర్బీజం చ కాలజః
ఆయనే కాలం, కాలానికి కూడా అంతం చేసే వాడు, కలియుగం, కాలం వల్ల పుట్టిన వాడు.
ఇత్యేవముక్త్వా స భృగుః పపాత చరణామ్బుజే
ఇలా చెప్పి భృగువు ఆయన పద్మపాదాల వద్ద పడి నమస్కరించాడు.
జామదగ్న్యకృతం స్తోత్రం యః పఠేద్భక్తిసంయుతః
జమదగ్ని కుమారుడు రచించిన ఈ స్తోత్రాన్ని ఎవరు భక్తితో పఠిస్తారో,
శంకర ఉవాచ కిం వా తేఽహం కరిష్యామి వాఞ్ఛితం వద సామ్ప్రతమ్
శంకరుడు ఇలా అన్నాడు: ఇప్పుడు నీకు కావలసినది ఏది చెప్పు, నేను నీ కోరికను నెరవేర్చుతాను.
పార్వత్యువాచ వయసాఽతిశిశుం శాన్తం గుణేన గుణినాం వరమ్
పార్వతీదేవి ఇలా చెప్పింది: వయసులో చిన్నవాడైనా, అతడు చాలా శాంతంగా ఉన్నాడు, గుణాలలో ఉత్తముడు.
] భృగురువాచ రేణుకాఽమ్బా మే పరశురామోఽహం నామతః ప్రభో
భృగువు ఇలా అన్నాడు: ప్రభూ! నేను రేణుకాంబ కుమారుడైన పరశురాముడిని.
క్రీణీహి మాం దయాసిన్ధో విద్యాపణ్యేన కింకరమ్
దయాసాగరా! నన్ను విద్యతో కొనుగోలు చేసి, నీ సేవకుడిని చేయు.
మృగయామాగతం భూపం పితా మే చోపవాసినమ్
నా తండ్రి, రాజు, వేటకు వెళ్లి ఉపవాసంగా ఉన్నాడు.
రాజా తం కపిలాలోభాద్ఘాతయామాస మన్దధీః
ఆ రాజు, కపిలా ఆవును ఆశించి, మూర్ఖత్వంతో నా తండ్రిని చంపాడు.
మాతాఽనుగమనం చక్రే హ్యనాథోఽహం చ సామ్ప్రతమ్
నా తల్లి ఆయన వెంట వెళ్లింది, ఇప్పుడు నేను అనాథుడిని.
మయా కృతా ప్రతిజ్ఞా చ శోకేనైవాతిదుష్కరా
దుఃఖంతో నేను ఒక కఠినమైన ప్రతిజ్ఞ చేసాను.
కార్తవీర్య్యం హనిష్యామి సమరే తాతఘాతకమ్
పోరులో నా తండ్రిని చంపిన కార్తవీర్యుడిని నేను సంహరిస్తాను.
బ్రాహ్మణస్య వచః శ్రుత్వా దృష్ట్వా దుర్గాముఖం హరః
బ్రాహ్మణుడు చెప్పిన మాటలు విని, దుర్గాదేవి ముఖాన్ని చూసి, హరుడు—
పార్వత్యువాచ త్రిస్సప్తకృత్వః కోపేన సాహసస్తే మహాన్బటో
పార్వతీదేవి ఇలా చెప్పింది: "మూడు సార్లు ఏడుసార్లు, కోపంతో, నీవు ఈ గొప్ప ధైర్యాన్ని చూపించావు బ్రాహ్మణుడా."
హన్తుమిచ్ఛసి నిఃశస్త్రః సహస్రార్జునమీశ్వరమ్
నీవు ఆయుధాలు లేకుండా, వెయ్యి అర్జునులకు అధిపతిని చంపాలని ఆశపడుతున్నావు.
తస్మై ప్రదత్తం దత్తేన శ్రీహరేః కవచం బటో
అతనికి దత్తాత్రేయుడు శ్రీహరిదేవుని కవచాన్ని ఇచ్చాడు బ్రాహ్మణుడా.
హరేర్మ్మన్త్రం సంస్తవనం యః పఠేచ్చ దివానిశమ్
ఎవరైనా శ్రీహరిదేవుని మంత్రాన్ని, స్తోత్రాన్ని పగలు రాత్రి చదువుతుంటే—
అయే విప్ర గృహం గచ్ఛ కిం కరిష్యతి శంకరః
ఓ బ్రాహ్మణుడా, నీవు ఇంటికి వెళ్ళు; శంకరుడు ఏమి చేయగలడు?
కాల్యువాచ యథా హి వామనశ్చన్ద్రం కరేణాహర్తుమిచ్ఛతి
కాళిదేవి ఇలా చెప్పింది: "ఎలాగైతే ఒక చిన్నవాడు చేత్తో చంద్రుడిని పట్టుకోవాలని ఆశపడతాడో—"
కృతయజ్ఞాన్మహాపుణ్యాన్మహాబలపరాక్రమాన్
యజ్ఞాలు చేసినవారు, గొప్ప పుణ్యశీలులు, అపారమైన బలంతో, పరాక్రమంతో ఉన్నవారు—
స తయోర్వచనం శ్రుత్వా రురోదోచ్చైశ్చ శోకతః
వారి మాటలు విని, అతడు బాధతో గొప్పగా ఏడ్చాడు.
విప్రస్య రోదనం శ్రుత్వా శంకరః కరుణానిధిః
బ్రాహ్మణుడు ఏడుస్తున్నదాన్ని విని, కరుణామయుడైన శంకరుడు—
తయోరనుమతిం ప్రాప్య సర్వేశో భక్తవత్సలః
వారి అనుమతి పొందిన తరువాత, భక్తులకు ప్రీతికరుడైన సర్వేశ్వరుడు—
శంకర ఉవాచ దాస్యామి మన్త్రం గుహ్యం తే త్రిషు లోకేషు దుర్ల్లభమ్
శంకరుడు ఇలా అన్నాడు: "నేను నీకు మూడు లోకాలలో దొరకని ఒక గుప్తమైన మంత్రాన్ని ఇస్తాను."
ఏవంభూతం చ కవచం దాస్యామి పరమాద్భుతమ్
"ఇలాంటి అద్భుతమైన కవచాన్ని కూడా నీకు ఇస్తాను."
త్రిస్సప్తకృత్వో నిర్భూపాం కరిష్యసి మహీం ద్విజ
మూడు సార్లు ఏడుసార్లు, నీవు భూమిని రాజుల నుండి ఖాళీ చేస్తావు, ద్విజుడా.