భూతేన్ద్రైర్వై రుద్రగణైః క్షేత్రపాలైశ్చ వేష్టితమ్
భూతాధిపతులు, రుద్రగణాలు, దిక్పాలకులు చుట్టూ ఉన్నారు.
తద్వామే కార్త్తికేయం చ దక్షిణే చ గణేశ్వరమ్ అంకే దదర్శ కాన్తాం తాం గౌరీం శైలేన్ద్రకన్యకామ్
వామభాగంలో కార్తికేయుడు, కుడివైపు గణేశ్వరుడు, మడిలో తన ప్రియమైన గౌరీ, శైలేంద్రుని కుమార్తె కనిపించింది.
ననామ సర్వాన్మూర్ధ్నా చ భక్త్యా చ పరయా ముదా
అతడు అందరికీ తలవంచి, పరమ భక్తితో, ఆనందంతో నమస్కరించాడు.
సగద్గదపదం దీనస్సాశ్రునేత్రోఽతికాతరః
కంపితమైన మాటలతో, వినయంగా, కన్నీటి కన్నులతో, అత్యంత ఆత్రుతతో ఉన్నాడు.
పరశురామ ఉవాచ అక్షరాక్షయబీజం చ కిం వా స్తౌమి నిరీహకమ్
పరశురాముడు ఇలా అన్నాడు: నిత్యమైన, నశించని మూలాన్ని లేదా క్రియారహితమైనదాన్ని నేను ఏదిని స్తుతించాలి?
న యోజనాం కర్త్తుమీశో దేవేశం స్తౌమి మూఢధీః
స్తోత్రాన్ని rachించలేక, మూర్ఖుడైన మనస్సుతో దేవతాధిపతిని నేను స్తుతిస్తున్నాను.
వాగ్బుద్ధిమనసాం దూరం సారాత్సారం పరాత్పరమ్
వాక్కు, బుద్ధి, మనస్సుకు అందని, సారాల సారం, పరమమైన పరమాత్మ.
యమాకాశమివాద్యన్తమధ్యహీనం తథాఽవ్యయమ్
ఆయన ఆకాశంలా, ఆదిలోను, మధ్యలోను, అంతంలోను లేని, నశించని వాడు.
ధ్యానాసాధ్యం దురారాధ్యమతిసాధ్యం కృపానిధిమ్
ధ్యానంతో మాత్రమే చేరగలిగే, చేరడం చాలా కష్టమైన, కానీ కరుణామయుడైనవారికి సులభంగా లభించే ఆయనను నేను ధ్యానిస్తున్నాను.
అద్య మే సఫలం జన్మ జీవితం చ సుజీవితమ్
ఈ రోజు నా జన్మ ఫలప్రదంగా మారింది, నా జీవితం కూడా సార్థకంగా గడిచింది.
శక్రాదయః సురగణాః కలయా యస్య సమ్భవాః
ఇంద్రుడు మొదలైన దేవతలు ఆయన యొక్క చిన్న భాగం నుంచే పుట్టారు.
స్త్రీరూపం క్లీబరూపం చ పౌరుషం చ బిభర్తి యః
ఆయన స్త్రీ రూపాన్ని, నపుంసక రూపాన్ని, పురుష రూపాన్ని ధరించేవాడు.
యం భాస్కరస్వరూపం చ శశిరూపం హుతాశనమ్
ఆయన సూర్యుని రూపంగా, చంద్రుని రూపంగా, అగ్ని రూపంగా ఉన్నవాడు.
అనన్తవిశ్వసృష్టీనాం సంహర్తారం భయంకరమ్
అనేక లోకాలను సంహరించే భయంకరుడైనవాడు ఆయన.
యః కాలః కాలకాలశ్చ కలిర్బీజం చ కాలజః
ఆయనే కాలం, కాలానికి కూడా అంతం చేసే వాడు, కలియుగం, కాలం వల్ల పుట్టిన వాడు.
ఇత్యేవముక్త్వా స భృగుః పపాత చరణామ్బుజే
ఇలా చెప్పి భృగువు ఆయన పద్మపాదాల వద్ద పడి నమస్కరించాడు.
జామదగ్న్యకృతం స్తోత్రం యః పఠేద్భక్తిసంయుతః
జమదగ్ని కుమారుడు రచించిన ఈ స్తోత్రాన్ని ఎవరు భక్తితో పఠిస్తారో,
శంకర ఉవాచ కిం వా తేఽహం కరిష్యామి వాఞ్ఛితం వద సామ్ప్రతమ్
శంకరుడు ఇలా అన్నాడు: ఇప్పుడు నీకు కావలసినది ఏది చెప్పు, నేను నీ కోరికను నెరవేర్చుతాను.
పార్వత్యువాచ వయసాఽతిశిశుం శాన్తం గుణేన గుణినాం వరమ్
పార్వతీదేవి ఇలా చెప్పింది: వయసులో చిన్నవాడైనా, అతడు చాలా శాంతంగా ఉన్నాడు, గుణాలలో ఉత్తముడు.
] భృగురువాచ రేణుకాఽమ్బా మే పరశురామోఽహం నామతః ప్రభో
భృగువు ఇలా అన్నాడు: ప్రభూ! నేను రేణుకాంబ కుమారుడైన పరశురాముడిని.
క్రీణీహి మాం దయాసిన్ధో విద్యాపణ్యేన కింకరమ్
దయాసాగరా! నన్ను విద్యతో కొనుగోలు చేసి, నీ సేవకుడిని చేయు.
మృగయామాగతం భూపం పితా మే చోపవాసినమ్
నా తండ్రి, రాజు, వేటకు వెళ్లి ఉపవాసంగా ఉన్నాడు.
రాజా తం కపిలాలోభాద్ఘాతయామాస మన్దధీః
ఆ రాజు, కపిలా ఆవును ఆశించి, మూర్ఖత్వంతో నా తండ్రిని చంపాడు.
మాతాఽనుగమనం చక్రే హ్యనాథోఽహం చ సామ్ప్రతమ్
నా తల్లి ఆయన వెంట వెళ్లింది, ఇప్పుడు నేను అనాథుడిని.
మయా కృతా ప్రతిజ్ఞా చ శోకేనైవాతిదుష్కరా
దుఃఖంతో నేను ఒక కఠినమైన ప్రతిజ్ఞ చేసాను.
కార్తవీర్య్యం హనిష్యామి సమరే తాతఘాతకమ్
పోరులో నా తండ్రిని చంపిన కార్తవీర్యుడిని నేను సంహరిస్తాను.
బ్రాహ్మణస్య వచః శ్రుత్వా దృష్ట్వా దుర్గాముఖం హరః
బ్రాహ్మణుడు చెప్పిన మాటలు విని, దుర్గాదేవి ముఖాన్ని చూసి, హరుడు—
పార్వత్యువాచ త్రిస్సప్తకృత్వః కోపేన సాహసస్తే మహాన్బటో
పార్వతీదేవి ఇలా చెప్పింది: "మూడు సార్లు ఏడుసార్లు, కోపంతో, నీవు ఈ గొప్ప ధైర్యాన్ని చూపించావు బ్రాహ్మణుడా."
హన్తుమిచ్ఛసి నిఃశస్త్రః సహస్రార్జునమీశ్వరమ్
నీవు ఆయుధాలు లేకుండా, వెయ్యి అర్జునులకు అధిపతిని చంపాలని ఆశపడుతున్నావు.
తస్మై ప్రదత్తం దత్తేన శ్రీహరేః కవచం బటో
అతనికి దత్తాత్రేయుడు శ్రీహరిదేవుని కవచాన్ని ఇచ్చాడు బ్రాహ్మణుడా.