దృష్ట్వా తా మహదాశ్చర్య్యాదపశ్యచ్ఛూలినః సభామ్
వారిని చూసి శూలధారి మహాదేవుడు ఆ సభను గొప్ప ఆశ్చర్యంతో చూశాడు.
పారిజాతసుగన్ధాఢ్యవాయునా సురభీకృతామ్
పారిజాతపు పువ్వుల సువాసనతో నిండిన గాలి ఆ సభను పరిమళభరితంగా చేసింది.
త్రిశూలపట్టిశధరం వ్యాఘ్రచర్మామ్బరం పరమ్ రత్నసింహాసనస్థం చ రత్నభూషణభూషితమ్
త్రిశూలం, కటారి ధరించి, పులిచర్మాన్ని ఆవరించి, అమూల్య రత్నాల సింహాసనంపై కూర్చొని, రత్నాభరణాలతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు.
మహాశివం శివకరం శివబీజం శివాశ్రయమ్
అతడు మహాశివుడు, శుభాన్ని ప్రసాదించేవాడు, శివుని మూలమంత్రం, శివుని ఆశ్రయం.
ఈషద్ధాస్యం ప్రసన్నాస్యం భక్తానుగ్రహకాతరమ్
స్వల్పమైన చిరునవ్వుతో, ప్రశాంతమైన ముఖంతో, భక్తులకు అనుగ్రహం చేయడంలో ఉత్సుకతతో ఉన్నాడు.
ధృతవన్తం జటాజాలం దక్షకన్యాసమన్వితమ్
జటాజూటాన్ని ధరించి, దక్ష కుమార్తెతో పాటు ఉన్నాడు.
శుద్ధస్ఫటికసంకాశం పఞ్చ వక్త్రం త్రిలోచనమ్
పరిశుద్ధ స్ఫటికంలా మెరిసిపోతూ, ఐదు ముఖాలతో, మూడు కన్నులతో ఉన్నాడు.
స్తూయమానం చ యోగీన్ద్రైః సిద్ధేన్ద్రైః పరిసేవితమ్
యోగేశ్వరులు స్తుతిస్తూ, సిద్ధులు సేవిస్తూ ఉన్నారు.
ధ్యాయమానం పరం బ్రహ్మ పరిపూర్ణతమం పరమ్
పరబ్రహ్మంగా, సంపూర్ణంగా, అత్యున్నతంగా ధ్యానించబడుతున్నాడు.
జ్యోతీరూపం చ సర్వాద్యం శ్రీకృష్ణం ప్రకృతేః పరమ్ సుస్వరం సాశ్రునేత్రం తముద్గాయన్తం గుణార్ణవమ్
ప్రకాశరూపుడై, సమస్తానికి ఆదిగా, శ్రీకృష్ణుడై, ప్రకృతికి అతీతుడై, మధురమైన స్వరంతో, కన్నీటి కన్నులతో, గుణాల సముద్రాన్ని పాడుతున్నాడు.
భూతేన్ద్రైర్వై రుద్రగణైః క్షేత్రపాలైశ్చ వేష్టితమ్
భూతాధిపతులు, రుద్రగణాలు, దిక్పాలకులు చుట్టూ ఉన్నారు.
తద్వామే కార్త్తికేయం చ దక్షిణే చ గణేశ్వరమ్ అంకే దదర్శ కాన్తాం తాం గౌరీం శైలేన్ద్రకన్యకామ్
వామభాగంలో కార్తికేయుడు, కుడివైపు గణేశ్వరుడు, మడిలో తన ప్రియమైన గౌరీ, శైలేంద్రుని కుమార్తె కనిపించింది.
ననామ సర్వాన్మూర్ధ్నా చ భక్త్యా చ పరయా ముదా
అతడు అందరికీ తలవంచి, పరమ భక్తితో, ఆనందంతో నమస్కరించాడు.
సగద్గదపదం దీనస్సాశ్రునేత్రోఽతికాతరః
కంపితమైన మాటలతో, వినయంగా, కన్నీటి కన్నులతో, అత్యంత ఆత్రుతతో ఉన్నాడు.
పరశురామ ఉవాచ అక్షరాక్షయబీజం చ కిం వా స్తౌమి నిరీహకమ్
పరశురాముడు ఇలా అన్నాడు: నిత్యమైన, నశించని మూలాన్ని లేదా క్రియారహితమైనదాన్ని నేను ఏదిని స్తుతించాలి?
న యోజనాం కర్త్తుమీశో దేవేశం స్తౌమి మూఢధీః
స్తోత్రాన్ని rachించలేక, మూర్ఖుడైన మనస్సుతో దేవతాధిపతిని నేను స్తుతిస్తున్నాను.
వాగ్బుద్ధిమనసాం దూరం సారాత్సారం పరాత్పరమ్
వాక్కు, బుద్ధి, మనస్సుకు అందని, సారాల సారం, పరమమైన పరమాత్మ.
యమాకాశమివాద్యన్తమధ్యహీనం తథాఽవ్యయమ్
ఆయన ఆకాశంలా, ఆదిలోను, మధ్యలోను, అంతంలోను లేని, నశించని వాడు.
ధ్యానాసాధ్యం దురారాధ్యమతిసాధ్యం కృపానిధిమ్
ధ్యానంతో మాత్రమే చేరగలిగే, చేరడం చాలా కష్టమైన, కానీ కరుణామయుడైనవారికి సులభంగా లభించే ఆయనను నేను ధ్యానిస్తున్నాను.
అద్య మే సఫలం జన్మ జీవితం చ సుజీవితమ్
ఈ రోజు నా జన్మ ఫలప్రదంగా మారింది, నా జీవితం కూడా సార్థకంగా గడిచింది.
శక్రాదయః సురగణాః కలయా యస్య సమ్భవాః
ఇంద్రుడు మొదలైన దేవతలు ఆయన యొక్క చిన్న భాగం నుంచే పుట్టారు.
స్త్రీరూపం క్లీబరూపం చ పౌరుషం చ బిభర్తి యః
ఆయన స్త్రీ రూపాన్ని, నపుంసక రూపాన్ని, పురుష రూపాన్ని ధరించేవాడు.
యం భాస్కరస్వరూపం చ శశిరూపం హుతాశనమ్
ఆయన సూర్యుని రూపంగా, చంద్రుని రూపంగా, అగ్ని రూపంగా ఉన్నవాడు.
అనన్తవిశ్వసృష్టీనాం సంహర్తారం భయంకరమ్
అనేక లోకాలను సంహరించే భయంకరుడైనవాడు ఆయన.
యః కాలః కాలకాలశ్చ కలిర్బీజం చ కాలజః
ఆయనే కాలం, కాలానికి కూడా అంతం చేసే వాడు, కలియుగం, కాలం వల్ల పుట్టిన వాడు.
ఇత్యేవముక్త్వా స భృగుః పపాత చరణామ్బుజే
ఇలా చెప్పి భృగువు ఆయన పద్మపాదాల వద్ద పడి నమస్కరించాడు.
జామదగ్న్యకృతం స్తోత్రం యః పఠేద్భక్తిసంయుతః
జమదగ్ని కుమారుడు రచించిన ఈ స్తోత్రాన్ని ఎవరు భక్తితో పఠిస్తారో,
శంకర ఉవాచ కిం వా తేఽహం కరిష్యామి వాఞ్ఛితం వద సామ్ప్రతమ్
శంకరుడు ఇలా అన్నాడు: ఇప్పుడు నీకు కావలసినది ఏది చెప్పు, నేను నీ కోరికను నెరవేర్చుతాను.
పార్వత్యువాచ వయసాఽతిశిశుం శాన్తం గుణేన గుణినాం వరమ్
పార్వతీదేవి ఇలా చెప్పింది: వయసులో చిన్నవాడైనా, అతడు చాలా శాంతంగా ఉన్నాడు, గుణాలలో ఉత్తముడు.
] భృగురువాచ రేణుకాఽమ్బా మే పరశురామోఽహం నామతః ప్రభో
భృగువు ఇలా అన్నాడు: ప్రభూ! నేను రేణుకాంబ కుమారుడైన పరశురాముడిని.