వ్రజ త్వం శూద్రయోనిం చ గాన్ధర్వీం తనుముత్సృజ ।। 1.13.
వెళ్ళిపో, నీవు ఇప్పుడు శూద్రులలో జన్మించు. గంధర్విణిగా ఉన్న రూపాన్ని విడిచిపెట్టు.
వినా విపత్తేర్మహిమా పుంసాం నైవ భవేత్సుత
బాధలు లేకుండా, మనుషుల్లో గొప్పతనం కలగదు, కుమారా.
ఇత్యేవముక్త్వా స విధిరగచ్ఛత్పుష్కరాద్ గృహమ్
ఇలా చెప్పి ఆ సృష్టికర్త పుష్కరాన్ని విడిచి తన ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు.
మూలాధారం స్వాధిష్ఠానం మణిపూరమనాహతమ్
మూలాధారం, స్వాధిష్ఠానం, మణిపూరం, అనాహతం,
ఇడాం సుషుమ్నాం మేధాం చ పిఙ్గలాం ప్రాణహారిణీమ్
ఇడ, సుషుమ్న, మేధ, ప్రాణాన్ని మోయు పింగళా,
విశుద్ధాం చ నిరుద్ధాం చ వాయుసంచారిణీం తథా
విశుద్ధ, నిరుద్ధ, అలాగే వాయువు సంచరించే నాడి,
బుద్ధిసంచారిణీం చైవ జ్ఞానజృమ్భనకారిణీమ్
బుద్ధి ప్రవాహం కలిగించే, జ్ఞానం విస్తరించే నాడిని కూడా,
ఏతాః షోడశధా నాడీర్భిత్త్వా వై హంసమేవ చ
ఈ పదహారు నాడులను, అలాగే హంసను చీల్చి,
స్థిత్వా ముహూర్తమాత్మానమాత్మన్యేవ యుయోజ హ
ఒక క్షణం ఆత్మను ఆత్మలో ఏకత చేయగా అక్కడే నిలిచాడు.
వీణాం త్రితన్త్రీం దుష్ప్రాప్యాం వామస్కన్ధే నిధాయ చ
మూడు తంతులు ఉన్న, దొరకడం కష్టం అయిన వీణను ఎడమ భుజంపై పెట్టాడు.
సంజల్పన్పరమం బ్రహ్మ వేదసారం పరాత్పరమ్ 1.13.
వేదసారమైన పరమబ్రహ్మను, అత్యున్నతమైనదాన్ని ఉచ్చరించాడు.
ప్రాచ్యాం కృత్వా శిరఃస్థానం పశ్చిమే చరణద్వయమ్
తలను తూర్పు వైపుకు, రెండు కాళ్లను పడమర వైపుకు ఉంచాడు.
గన్ధర్వరాజస్తం దృష్ట్వా భార్య్యయా సహ తత్క్షణమ్
ఆ సమయంలో తన భార్యతో కలసి అతన్ని గంధర్వరాజు చూశాడు.
పత్న్యశ్చ బాన్ధవాః సర్వే విలప్య రురుదుర్భుశమ్
భార్యలు, బంధువులు అందరూ విలపిస్తూ బాగా ఏడ్చారు.
పఞ్చాశద్యోషితాం మధ్యే ప్రధానా మహిషీ చ యా
అయిదువందల మంది స్త్రీల మధ్యలో, ప్రధాన రాణి,
ఉచ్చై రురోద సా తీవ్రం కాన్తం కృత్వా చ వక్షసి
ఆమె గట్టిగా, తీవ్రమైన బాధతో, తన ప్రియుడిని ఒడిలోకి తీసుకుని ఏడ్చింది.
మాలావత్యువాచ దర్శనం దేహి మాం బన్ధో నిమగ్నాం శోకసాగరే
మాలావతి ఇలా చెప్పింది: 'స్నేహితా, నేను శోకసాగరంలో మునిగిపోతున్నాను. నాకు ఒక్కసారి దర్శనం కలిగించు.'
విస్రమ్భకే సువసనే రమ్యే చన్దనకాననే
ఆప్యాయతతో, అందమైన వస్త్రాలు ధరించి, సుందరమైన చందనవనంలో,
చన్దనాచలసాన్నిధ్యే చారుచన్దనకాననే
చందనాచల పర్వతానికి దగ్గరగా, ఆ అందమైన చందనవనంలో,
గన్ధమాదనశైలైకదేశే రమ్యే నదీతటే
గంధమాదన పర్వతంలోని ఒక సుందరమైన ప్రదేశంలో, నది ఒడ్డున,
శ్రీశైలే శ్రీవనే దివ్యే శ్రీనివాసనిషేవితే 1.13.
శ్రీశైలంపై, ఆ దివ్యమైన అరణ్యంలో, శ్రీనివాసుడు సేవించిన చోట,
పురా యా యా కృతా క్రీడా వసన్తే రహసి త్వయా
పూర్వం వసంతకాలంలో నీవు నాతో రహస్యంగా చేసిన ఆ ఆటలు,
సుధాతుల్యేన వచసా సిక్తాఽహం చ పురా త్వయా
ఒకసారి నీవు అమృతంతో సమానమైన మధురమైన మాటలతో నన్ను తడిపావు,
సాధునా సహ సంసర్గో వైకుణ్ఠాదపి దుర్లభః
మంచి వారి సాంగత్యం, వైకుంఠాన్ని పొందడం కన్నా కూడా అరుదైనది.
తస్మాత్తేషాం చ విచ్ఛేదః సాధుశోకకరః పరః
అందువల్ల, వారి నుంచి దూరమవడం మంచివారికి అత్యంత దుఃఖాన్ని కలిగిస్తుంది.
తతోఽపత్యవియోగో హి మరణాదతిరిచ్యతే
కావున, సంతానం వేరుపడటం మరణాన్ని మించిన బాధను ఇస్తుంది.
శయనే భోజనే స్నానే స్వప్నే జాగరణేఽపి చ
పదిలంగా పడుకున్నా, భోజనం చేసినా, స్నానం చేసినా, కలలోనైనా, మేలుకున్నా,
సర్వశోకం విస్మరేత్స్త్రీ స్వామిసంయోగమాత్రతః
భర్తతో కలిసిన క్షణంలో భార్యకు అన్ని బాధలు మరచిపోతాయి.
నాతో విశిష్టం పశ్యామి బాన్ధవం స్వామినా వినా
నా భర్త లేకుండా, నాకు మరెవరూ అంత ప్రియమైన బంధువు లేరు.
హే దిగీశాశ్చ దిక్పాలా హే ధర్మ త్వం ప్రజాపతే
ఓ దిక్పాలకులారా, ఓ ధర్మా, ఓ ప్రజాపతీ,