స చ కృత్వా స్థలే క్రీడాం తయా సహ సురేశ్వరః
ఆ దేవేంద్రుడు ఆమెతో భూమిపై ఆటలు ఆడాడు.
స చకార జలక్రీడాం తయా సహ ముదా క్షణమ్
తరువాత, ఆనందంగా కొంతసేపు ఆమెతో నీటిలో కూడా క్రీడలు చేశాడు.
ఏతస్మిన్నన్తరే తేన వర్త్మనా మునిపుంగవః
అంతలో, అదే మార్గంలో గొప్ప ముని అక్కడికి వచ్చాడు.
తం చ దృష్ట్వా మునీన్ద్రం చ దేవేన్ద్రః స్తబ్ధమానసః
ఆ మునీశ్వరుడిని చూసి, దేవేంద్రుడు హఠాత్తుగా గుండె గుబురుగా అయ్యాడు.
పారిజాతప్రసూనం యద్దత్తం నారాయణేన వై
నారాయణుడు ఇచ్చిన పారిజాతపు పువ్వు
దత్త్వా పుష్పం మహాభాగస్తమువాచ కృపానిధిః
ఆ పువ్వు ఇచ్చిన తరువాత, దయామయుడు ఆ మహాభాగుడిని ఇలా ఉద్దేశించి మాట్లాడాడు.
దుర్వాసా ఉవాచ మూర్ధ్నీదం యస్య దేవేన్ద్ర జయస్తస్యైవ సర్వతః
దుర్వాసా ఇలా అన్నాడు: దేవేంద్రా, ఇది ఎవరి తలపై ఉంచితే, ఆయనే అన్ని విధాలా విజయం పొందుతాడు.
పురఃపూజా చ సర్వేషాం దేవానామగ్రణీర్భవేత్। తచ్ఛాయేవ మహాలక్ష్మీర్న జహాతి కదాఽపి తమ్
అతడు అందరు దేవతల్లో ముందుగా పూజింపబడతాడు; మహాలక్ష్మి ఒక్క క్షణం కూడా అతనిని వదలదు.
భక్త్యా మూర్ధ్ని న గృహ్ణాతి యోఽహంకారేణ పామరః ఇత్యుక్త్వా శంకరాంశశ్చ హ్యగమచ్ఛంకరాలయమ్
ఎవరైనా భక్తితో తలపై పెట్టుకోకుండా అహంకారంతో తీసుకుంటే, అతడు దుర్మార్గుడు అవుతాడు; ఇలా చెప్పి శంకరాంశుడు శంకరుని ఆలయానికి వెళ్లిపోయాడు.
తత్స రమ్భాంతికే తిష్ఠంశ్చిక్షేప గజమస్తకే
ఆయన రంభా దగ్గర నిలబడి, ఆ పువ్వును ఏనుగు తలపై ఉంచాడు.
పుంశ్చలీ యోగ్యమిచ్ఛన్తీ నాపరం చఞ్చలాఽధమా
ఆ వేశ్య యోగ్యుడైన పురుషుడిని కోరుతూ, చంచలంగా, నీచంగా ఉండి, మరొకరిని ఆశించలేదు.
ప్రవివేశ మహారణ్యం తం నిక్షిప్య స్వతేజసా
తన తేజంతో దానిని అక్కడే వదిలి, అతడు గొప్ప అడవిలోకి ప్రవేశించాడు.
సాఽతో బభూవ వశగా యోషిజ్జాతిః సుఖార్థినీ
అప్పటినుంచి ఆమె వశమైంది; సుఖాన్ని కోరే స్త్రీజాతి నియంత్రణలోకి వచ్చింది.
హరిస్తన్మస్తకం ఛిత్త్వా యోజయామాస బాలకే గజాస్యయోజనాయాశ్చ కారణం పాపనాశనమ్
హరి ఆ తలను విడదీసి, బాలుడి తలకూ కలిపాడు; ఏనుగు తల కలిపిన కారణం పాపం నశించడమే.
నారద ఉవాచ బభూవుస్తద్రహస్యం చ గోపనీయం సుదుర్లభమ్
నారదుడు ఇలా అన్నాడు: ఆ రహస్యము దాగిపోయింది, దాన్ని పొందడం చాలా కష్టం అయింది.
కథం వా ప్రాపురేతే తాం కమలాం జగతాం ప్రసూమ్
ఈ వారు ఆ కమలాన్ని, లోకాల పువ్వును ఎలా పొందారు?
నారాయణ ఉవాచ భ్రష్టశ్రీర్దైన్యయుక్తశ్చ స జగామామరావతీమ్
నారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: శ్రీహీనుడై, దుఃఖంతో ఉన్నవాడు అమరావతికి వెళ్లాడు.
తాం దదర్శ నిరానన్దో నిరానన్దాం పురీం మునే
ఆయన ఆమెను ఆనందం లేకుండా చూసాడు; మునీశ్వరా, ఆ నగరమూ ఆనందం లేకుండా ఉంది.
ఇతి శ్రుత్వా దూతముఖాజ్జగామ గురుమన్దిరమ్
దూత మాట విని, అతడు గురు మందిరానికి వెళ్లాడు.
గత్వా ననామ తం శక్రః సురైః సార్ద్ధం తథా గురుః
అక్కడికి వెళ్లి, శక్రుడు దేవతలతో కలిసి నమస్కరించాడు; అలాగే గురువూ నమస్కరించాడు.
ప్రవృత్తిం కథయామాస వాక్పతిస్తం ప్రజాపతిమ్
వాక్పటుడు ఆ పరిస్థితిని ఆ ప్రజాపతికి వివరించాడు.
బ్రహ్మోవాచ లక్ష్మీసమశచీభర్త్తా పరస్త్రీలోలుపః సదా
బ్రహ్మా ఇలా అన్నాడు: శచీభర్త మహాలక్ష్మితో సమానుడు అయినా, ఎప్పుడూ పరస్త్రీల పట్ల ఆసక్తి చూపుతాడు.
గౌతమస్యాభిశాపేన భగాంగః సురసంసది
గౌతముని శాపంతో భగుడు దేవతల సభలో తన కంటిని కోల్పోయాడు.
యః పరస్త్రీషు నిరతస్తస్య శ్రీ వా కుతో యశః
ఇతరుల భార్యల పట్ల ఆసక్తిగా ఉండేవాడికి ధనం గానీ, పేరు గానీ ఎక్కడ వస్తాయి?
నైవేద్యం శ్రీహరేరేవ దత్తం దుర్వాససా చ తే
శ్రీహరికి అర్పించిన నైవేద్యాన్ని దుర్వాసుడు నీకు ఇచ్చాడు.
క్వ సా రమ్భా సర్వభోగ్యా క్వాధునా త్వం శ్రియా హతః
అందరికి ఆనందాన్ని ఇచ్చిన రంభ ఎక్కడ? నువ్వు ఇప్పుడు ఐశ్వర్యం కోల్పోయి ఎక్కడ ఉన్నావు?
వేశ్యా సశ్రీకమిచ్ఛన్తీ నిఃశ్రీకం న చ చఞ్చలా
ధనాన్ని కోరే వేశ్య ధనహీనుడి దగ్గర నిలబడదు, ఆమె మనసు ఎప్పుడూ చంచలంగా ఉంటుంది.
యద్గతం తద్గతం వత్స నిష్పన్నం న నివర్త్తతే
ఏది జరిగిందో అది జరిగిపోయింది, నా బిడ్డా, అది తిరిగి రాదు.
ఇత్యుక్త్వా తం జగత్స్రష్టుః స్తోత్రం చ కవచం దదౌ
ఇలా చెప్పి, జగత్ సృష్టికర్తను స్తుతించే స్తోత్రాన్ని, కవచాన్ని అతనికి ఇచ్చాడు.
స తైః సార్ద్ధం చ గురుణా హ్యజపన్మన్త్రమీప్సితమ్
తన గురువు, ఇతరులతో కలిసి, కావలసిన మంత్రాన్ని జపించాడు.