శృణు తాత ప్రవక్ష్యేఽహమితిహాసం పురాతనమ్
విను తాత, నేను ఇప్పుడు ఒక పురాతన ఇతిహాసాన్ని చెప్పబోతున్నాను.
ఏకదైవ మహేన్ద్రశ్చ పుష్పభద్రాం నదీం యయౌ
ఒకసారి మహేంద్రుడు పుష్పభద్రా నదికి వెళ్ళాడు.
తత్తీరేఽతిరహఃస్థానే పుష్పోద్యానే మనోహరే
ఆ నది తీరంలో, ఎంతో అందమైన పుష్పవనంలో, దీర్ఘకాలం ఉండటానికి అనువైన స్థలంలో—
భ్రమరధ్వనిసంయుక్తే పుంస్కోకిలరుతశ్రవే
అక్కడ తేనెటీగల గుంజులు, కోయిలల కూయరావులు గాలి నిండిన చోట—
దదర్శ రమ్భాం తత్రైవ చన్ద్రలోకాత్సమాగతామ్
అక్కడే చంద్రలోకంనుంచి వచ్చిన రంభను మహేంద్రుడు చూశాడు.
ఇచ్ఛన్తీమీప్సితాం క్రీడాం గచ్ఛన్తీం మదనాశ్రమమ్
తనకు ఇష్టమైన ఆటలను కోరుకుంటూ, మదనాశ్రమానికి వెళ్ళిపోతుండగా—
సుశ్రోణీం సుదతీం శ్యామాం బిమ్బాధరసరోరుహామ్
ఆమె నాజూకైన నడుము, అందమైన పళ్ళు, ముదురు వర్ణం, బింబఫలంలాంటి పెదాలు, కమలంలాంటి రూపం కలిగినవారు.
సస్మితాస్యశరచ్చన్ద్రాం సుకటాక్షం చ బిభ్రతీమ్
ఆమె ముఖంలో చిరునవ్వు, శరదృతువులోని చంద్రుడిలా ప్రకాశిస్తూ, అందమైన చూపులతో మెరిసింది.
వహ్నిశుద్ధాంశుకధరాం రత్నభూషణభూషితామ్
అమె అగ్గితో శుద్ధి చేసిన వస్త్రాలు ధరించి, రత్నాల అలంకారాలతో అలంకరించబడి ఉంది.
నీలోత్పలదలశ్యామకజ్జలోజ్జలలోచనామ్
ఆమె కళ్ళు కాజలుతో మెరిసిపోతూ, ఆమె చర్మం నీలం కమలదళంలా ముదురు నీలంగా ఉంది.
అత్యున్నతం సుకఠినం పత్రరాజివిరాజితమ్
ఆమె వక్షోజాలు చాలా ఎత్తుగా, గట్టిగా, ఆకర్షణీయంగా, ఆకుల రాజు వలె ప్రకాశించేవిగా ఉన్నాయి.
సర్వశోభాం సువేషాఢ్యాం సుభగాం సురతోత్సుకామ్
ఆమె అందమైన వస్త్రాలతో, సమస్త శోభతో, అదృష్టవంతురాలిగా, ప్రేమలో ఆసక్తిగా ఉంది.
వరామప్సరసాం రమ్యామతీవ స్థిరయౌవనామ్
ఆమె అప్సరసలందరిలో ఉత్తమురాలు, అతి అందంగా, ఎప్పటికీ యవ్వనంతో మెరిసిపోతూ ఉంది.
దృష్ట్వా తామతివేషాఢ్యాం తత్కటాక్షేణ పీడితః
ఆమెను అద్భుతంగా అలంకరించబడినవారిని చూచి, ఆమె కన్నపాటతో అతను మోహితుడయ్యాడు.
ఇన్ద్ర ఉవాచ మయా దృష్టా హి సుచిరాత్కల్యాణి సుభగేఽధునా
ఇంద్రుడు ఇలా అన్నాడు: ఓ సుందరి, ఓ అదృష్టవంతురాలా, నిన్ను చాలా కాలం తర్వాత ఇప్పుడు చూచాను.
తవాన్వేషణకర్త్తాఽహం శ్రుత్వా వాచికమగ్రతః
నీ పేరు ముందుగా విని, నిన్ను వెతుకుతూ నేనే ఇక్కడికి వచ్చాను.
సువాసితజలార్థీ యః కిమిచ్ఛేత్పఙ్కిలం జలమ్
సువాసనలతో కూడిన నీటిని కోరేవాడు ఎవరూ మురికి నీటిని కోరడు.
సుధార్థీ న సురామిచ్ఛేద్దుగ్ధార్థీ నావిలం జలమ్
అమృతాన్ని కోరేవాడు మద్యం కోరడు; పాల కోసం ఆశపడేవాడు మలినమైన నీటిని కోరడు.
స్వర్గీ చ నరకం నేచ్ఛేత్సుభోగీ దుష్టభోజనమ్ విహాయ రత్నాభరణం కోఽపీచ్ఛేల్లోహభూషణమ్
స్వర్గంలో ఉండేవాడు నరకాన్ని కోరడు; సుఖాలను కోరేవాడు చెడు భోజనం కోరడు. రత్నాల అలంకారాలను వదిలిపెట్టి, ఇనుప అలంకారాలను ఎవరు కోరతారు?
త్వాం నాశ్లిష్య మహావిజ్ఞాం కాం మూఢో గన్తుమిచ్ఛతి
నీ వంటి మహాజ్ఞానిని ఆలింగనం చేయకుండా, ఎవరు మూర్ఖుడై వేరే చోటుకు పోవాలని కోరతాడు?
ఇన్ద్రియైశ్చేన్ద్రియరతిం వర్ద్ధయన్తీం పదే పదే
ఆమె తన ఇంద్రియాలతో ప్రతి అడుగులోనూ ఇంద్రియ సుఖాన్ని పెంచింది.
కామయుక్తశ్చ పురతస్తస్థౌ తస్యాశ్చ నారద
కామంతో నిండినవాడై అతడు ఆమె ఎదుట నిలబడ్డాడు; నారదుడు కూడా అక్కడ ఉన్నాడు.
శ్రుత్వా తద్వచనం రమ్భా మహాశృఙ్గారలోలుపా
ఆ మాటలు విని, రంభా మహా శృంగారంలో ఆసక్తితో ఉల్లాసంగా మారింది.
స్మేరాననా కటాక్షేణ స్తనోర్వోర్దర్శనేన చ
ఆమె నవ్వుతో కూడిన ముఖంతో, కన్నపాటతో, తన వక్షోజాలు, తొడలు చూపిస్తూ నిలిచింది.
మితం సారం సుమధురం సుస్నిగ్ధం కోమలం ప్రియమ్
ఆమె చెప్పిన మాటలు కొద్దిగా, అర్థవంతంగా, మధురంగా, ప్రేమతో, మృదువుగా, హృదయంగా ఉన్నాయి.
రమ్భోవాచ నాహం సన్తోషజననీ ధూర్త్తానాం దుష్టమిత్రతా
రంభా ఇలా చెప్పింది: నేను దుర్మార్గులకు సంతోషాన్ని కలిగించేవాడిని కాదు, చెడు స్నేహితులకు మిత్రురాలిని కాదు.
యథా మధుకరో లోభాత్సర్వపుష్పాసవం లభేత్
ఎలాగైతే తేనెటీగ ఆశతో అన్ని పువ్వుల రసాన్ని సేకరిస్తుందో,
తథైవ కాముకీ లోకే భ్రమేద్భ్రమరవత్సదా
అలాగే, ఈ లోకంలో కామంతో ఉన్న మహిళ కూడా తేనెటీగలా ఎల్లప్పుడూ తిరుగుతూ ఉంటుంది.
సుపుమానఙ్గవత్స్త్రీణాం యథా శాఖాశ్చ శాఖిషు
అందమైన యువకుడు స్త్రీలకు పక్షులకు కొమ్మలు లాగానే ఉంటాడు.
స్వకార్య్యముద్ధరేద్యావత్తావద్వా స ప్రయోజనమ్
వారి ద్వారా తన అవసరాన్ని తీర్చుకునేంతవరకూ అతడు వారిని ఉపయోగిస్తాడు.