ఇన్ద్రః స్వకర్మణా కీటయోనౌ జన్మ లభేత్సతి
ఇంద్రుడు కూడా తన కర్మఫలంతో, పురుగుల గర్భంలో జన్మ పొందవచ్చు.
సింహోఽపి మక్షికాం హన్తుమక్షమః ప్రాక్తనం వినా
సింహమూ కూడా పూర్వకారణం లేకుండా ఈగను చంపలేడు.
సుఖం దుఃఖ భయం శోకమానన్దం కర్మణః ఫలమ్
సుఖం, దుఃఖం, భయం, శోకం, ఆనందం అన్నీ కర్మఫలాలే.
ఇహైవ కర్మణో భోగః పరత్ర చ శుభాశుభైః
ఈ లోకంలోనే కాక, పరలోకంలోనూ, మంచి చెడు కర్మల ఫలితాన్ని అనుభవిస్తారు.
కర్మణః ఫలదాతా చ విధాతా చ విధేరపి
కర్మఫలాన్ని ఇచ్చేవాడూ, విధిని నిర్ణయించేవాడూ ఆయనే.
సంహర్తురపి సంహర్త్తా పాతుః పాతా పరాత్పరః
నాశనకర్తను కూడా నాశనం చేయగలవాడు, రక్షకుని కూడా రక్షించేవాడు, పరమాత్మ కన్నా పరముడు.
వయం యస్య కలాః పుంసో బ్రహ్మవిష్ణుమహేశ్వరాః
మేము, బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరులు, ఆ పరమపురుషుని కేవలం భాగాలమే.
కలాంశాః కేఽపి తద్ధర్మే కలాశాంశాశ్చ కేచన
కొంతమంది ఆయన భాగాలవారు, మరికొందరు ఆ భాగాల భాగాలవారు, ఆయన ధర్మంలో.
శ్రీవిష్ణోర్వచనం శ్రుత్వా పరితుష్టా చ పార్వతీ
శ్రీవిష్ణువు మాటలు విని పార్వతీ చాలా సంతోషించింది.
తుష్టావ పార్వతీ తుష్టా ప్రేరితా శంకరేణ చ
శివుడు ప్రేరణతో ఆనందంగా ఉన్న పార్వతీ స్తుతులు చేసింది.
ఆశిషం యుయుజే విష్ణుః శిశుం చ శిశుమాతరమ్
విష్ణువు ఆ శిశువుకూ, అతని తల్లికీ ఆశీర్వాదాలు ఇచ్చాడు.
బ్రహ్మా దదౌ స్వముకుటం ధర్మో వై రత్నభూషణమ్
బ్రహ్మ తన కిరీటాన్ని ఇచ్చాడు, ధర్ముడు రత్నాలతో అలంకరించిన ఆభరణాన్ని ఇచ్చాడు.
తుష్టావ తం మహాదేవశ్చాత్యన్తం హృష్టమానసః
మహాదేవుడు హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయి, అతనిని స్తుతించాడు.
అశ్వానాం చ గజానాం చ సహస్రాణి శతాని చ
అశ్వాలు, ఏనుగులు వందలాది, వేలాది ఇచ్చారు.
హిమాలయశ్చ సంతుష్టో హృష్టా దేవాశ్చ తత్ర వై
హిమాలయుడు సంతృప్తిగా ఉన్నాడు, అక్కడి దేవతలు ఆనందంతో నిండిపోయారు.
బ్రాహ్మణాన్భోజయామాస కారయామాస మఙ్గలమ్
బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టించాడు, మంగళకార్యాలు చేయించాడు.
శనిం సంలజ్జితం దృష్ట్వా పార్వతీ కోపశాలినీ
శని లజ్జతో ఉన్నాడని చూసి, పార్వతీ కోపంతో మాట్లాడింది.
దృష్ట్వా శప్తం శనిం సూర్య్యః కశ్యపశ్చ యమస్తథా
శనిని శాపించబడినదిగా చూసి, సూర్యుడు, కశ్యపుడు, యముడు కూడా అలాగే స్పందించారు.
రక్తాక్షాస్తే రక్తముఖాః కోపప్రస్ఫురితాధరాః
వారి కళ్ళు ఎర్రగా, ముఖాలు రక్తవర్ణంగా, కోపంతో పెదవులు కంపించాయి.
బ్రహ్మా తాన్బోధయామాస విష్ణునా ప్రేరితః సురైః
విష్ణువు, దేవతలు ప్రేరణతో బ్రహ్మా వారిని శాంతింపజేయడానికి ప్రయత్నించాడు.
బ్రహ్మాణమూచుస్తే తత్ర క్రమేణ సమయోచితమ్
అక్కడ వారు క్రమంగా, యోగ్యంగా బ్రహ్మాతో మాట్లాడారు.
కశ్యప ఉవాచ బాలం దదర్శ యత్నేన తస్య వై మాతురాజ్ఞయా
కశ్యపుడు ఇలా అన్నాడు: తల్లి ఆజ్ఞతో ఎంతో జాగ్రత్తగా ఆ బాలుడిని చూశాడు.
శ్రీసూర్య్య ఉవాచ యత్పుత్రోఽతిప్రయత్నేన హ్యపశ్యత్పార్వతీసుతమ్
సూర్యుడు ఇలా అన్నాడు: నా కుమారుడు ఎంతో శ్రమతో పార్వతీ కుమారుని చూశాడు.
యథా నిరపరాధేన మత్పుత్రం సా శశాప హ
నా కుమారుడు ఏ తప్పు చేయకపోయినా, ఆమె అతనికి శాపం వేసింది ఎలా?
యమ ఉవాచ వయం శపామః కోఽధర్మో జిఘాంసోశ్చ విహింసనే
యముడు ఇలా అన్నాడు: మేము శాపిస్తే దుర్మార్గత లేదా హానిచేయాలనే ఉద్దేశం ఏముంది?
బ్రహ్మోవాచ సర్వేషాం వచనేనైవ క్షన్తుమర్హన్తు సాధవః
బ్రహ్మా ఇలా అన్నాడు: అందరి మాటల ప్రకారం, సద్గుణులు క్షమించాలి.
దుర్గే దత్త్వా త్వమాజ్ఞాం చ పుత్రదర్శనహేతవే
కోటలో నీకు అనుమతి ఇచ్చి, నీ కుమారుడిని చూడటానికి అవకాశం కల్పించాను.
ఇత్యుక్త్వా శనిమాదాయ బోధయిత్వా చ పార్వతీమ్
అలా చెప్పి, శనిని తీసుకుని, పార్వతిని మేల్కొలిపాడు.
బభూవ పార్వతీ తుష్టా బ్రహ్మణో వచనాన్మునే
బ్రహ్మ దేవుడు చెప్పిన మాటల వల్ల పార్వతి సంతోషించింది, మునీశ్వరా.
ఉవాచ పార్వతీ తత్ర సన్తుష్టా తం శనైశ్చరమ్
ఆ సమయంలో సంతోషంగా ఉన్న పార్వతి, శనైశ్చరుడితో మాట్లాడింది.