పశ్యన్తం గేహశిఖరం శతచన్ద్రసమప్రభమ్
ఆమె ఆ ఇంటి పైకప్పు నూరుజ్ఞ చంద్రుల్లా ప్రకాశిస్తూ కనిపించింది.
కుర్వన్తం భ్రమణం తల్పే పశ్యన్తం స్వేచ్ఛయా ముదా
ఆమె అతడిని మంచంపై సంతోషంగా తన ఇష్టానుసారం సంచరిస్తూ చూస్తూ నిలిచింది.
దృష్ట్వా తదద్భుతం రూపం త్రస్తా శంకరసన్నిధిమ్
ఆ అద్భుతమైన రూపాన్ని చూసి భయపడిన ఆమె శంకరుని సమీపానికి వచ్చింది.
పార్వత్యువాచ కల్పే కల్పే ధ్యాయసి యం తం పశ్యాగత్య మన్దిరమ్
పార్వతీ ఇలా చెప్పింది: 'ప్రతి యుగంలో నీవు ధ్యానించిన వాడిని, ఇప్పుడు ఆలయంలోకి వచ్చి చూడు.'
శీఘ్రం పుత్రముఖం పశ్య పుణ్యబీజం మహోత్సవమ్
త్వరగా నీ కుమారుని ముఖాన్ని చూడు, అది పుణ్యానికి మూలం, గొప్ప ఉత్సవం లాంటిది.
స్నానం చ సర్వతీర్థేషు సర్వయజ్ఞేషు దక్షిణమ్
ప్రతి పవిత్ర నదిలో స్నానం చేసిన ఫలితం, ప్రతి యజ్ఞంలో దానం చేసిన పుణ్యం,
సర్వదానేన యత్పుణ్యం క్ష్మాప్రదక్షిణతశ్చ యత్
ప్రతి దానంతో వచ్చే పుణ్యం, భూమిని ప్రదక్షిణ చేసిన ఫలితం,
సర్వైస్తపోభిర్యత్పుణ్యం దేవానశనైర్వ్రతైః
ప్రతి తపస్సు, దేవతలకు ఎన్నో సంవత్సరాలు వ్రతాలు చేసిన పుణ్యం,
యద్విప్రభోజనైః పుణ్యం యదేవ సురసేవనైః
వేదపాఠకులను భోజనం పెట్టిన పుణ్యం, దేవతలకు సేవ చేసిన ఫలితం—
పార్వత్యా వచనం శ్రుత్వా శివః సంహృష్టమానసః దదర్శ తల్పే స్వసుతం తప్తకాఞ్చనసన్నిభమ్
పార్వతీ మాటలు విని, శివుడు ఆనందంతో మనసుతో తన కుమారుణ్ని మంచంపై తప్తమైన బంగారం లా మెరిసిపోతూ చూశాడు.
హదయస్థం చ యద్రూపం తదేవాతిమనోహరమ్ చుచుమ్బానన్దజలధౌ నిమగ్నా సేత్యువాచ తమ్
తన హృదయంలో ఉన్న ఆ అందమైన రూపాన్ని చూసి, ఆనంద సముద్రంలో మునిగి, ప్రేమతో అతన్ని ఆలింగనం చేసి ఇలా అన్నాడు.
సంప్రాప్యామూల్యరత్నం త్వాం పూర్ణమేవ సనాతనమ్
'నీ వంటి అమూల్య రత్నాన్ని, సంపూర్ణమైన, శాశ్వతమైన నిన్ను పొందాను.'
కాన్తే సుచిరమాయాతే ప్రోషితే యోషితో యథా
'ఎంతో కాలంగా దూరంగా ఉన్న భర్త తిరిగి వచ్చినప్పుడు భార్య ఎలా ఆనందపడుతుందో—'
సుచిరం గతమాయాతమేకపుత్రా కథా సుతమ్
'ఒక తల్లి, ఏకైక కుమారుడు చాలా కాలం తర్వాత తిరిగి వచ్చినప్పుడు ఎలా హర్షపడుతుందో—'
సద్రత్నం సుచిరం భ్రష్టం ప్రాప్య హృష్టో యథా జనః
'ఎంతో కాలంగా పోయిన విలువైన రత్నాన్ని తిరిగి పొందినవాడు ఎంత ఆనందపడతాడో—'
యథా సుచిరమన్ధానాం స్థితానాం చ నిరాశ్రయే
'ఎంతో కాలంగా అంధులుగా ఉన్నవారు, ఆధారంలేని వారు ఎలా ఉంటారో—'
దుస్తరే సాగరే ఘోరే పతితస్య చ సంకటే
'దాటి పోలేని భయంకరమైన సముద్రంలో పడిపోయి, కష్టాల్లో ఉన్నవాడు ఎలా ఉంటాడో—'
తృష్ణయా శుష్కకణ్ఠానాం సుచిరాచ్చ సుశీతలమ్
'దాహంతో గొంతు ఎండిపోయినవారు, చాలా కాలం తర్వాత చల్లని నీళ్లు దొరికితే ఎంత సంతోషపడతారో—'
దావాగ్నిపతితానాం చ స్థితానాం చ నిరాశ్రయే
'అడవి అగ్నిలో పడిపోయినవారు, ఆధారంలేని వారు ఎలా ఉంటారో—'
చిరం బుభుక్షితానాం చ వ్రతోపోషణకారిణామ్
'ఎంతో కాలంగా ఆకలితో ఉన్నవారు, ఉపవాస వ్రతాలు చేసినవారు ఎలా ఉంటారో—'
సదన్నం పురతో దృష్ట్వా మనః పూర్ణం తథా మమ
ముందుగా మంచి భోజనం ఉంచినదాన్ని చూసి నా మనసు పూర్తిగా తృప్తిగా మారింది.
ప్రీత్యా స్తనం దదౌ తస్మై పరమానన్దమానసా
ఆమె ఆనందంతో, పరమానందంతో మనసు నిండిపోయి, అతనికి తన పొత్తిని ఇచ్చింది.
చుచుమ్బ గణ్డే వేదోక్తం యుయుజే చాశిషం ముదా
ఆమె వేదాల్లో చెప్పినట్టు ఆనందంగా అతని చెంపను ముద్దాడి, ఆశీర్వాదం ఇచ్చింది.
నారాయణ ఉవాచ వివిధాని చ రత్నాని ద్విజేభ్యో దదతుర్ముదా
నారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: వారు బ్రాహ్మణులకు వివిధ రకాల రత్నాలను ఆనందంగా ఇచ్చారు.
బన్దిభ్యో భిక్షుకేభ్యశ్చ దానాని వివిధాని చ
వారు బండ్లవారికీ, భిక్షకులకూ అనేక రకాల దానాలు ఇచ్చారు.
హిమాలయశ్చ రత్నానాం దదౌ లక్షం ద్విజాతయే
హిమాలయం బ్రాహ్మణులకు లక్ష రత్నాలను ఇచ్చాడు.
దశలక్షం గవాం చైవ పఞ్చలక్షం సువర్ణకమ్
అతడు పదిలక్షల గోవులను, ఐదు లక్షల బంగారు నాణేలను ఇచ్చాడు.
అన్యాన్యపి చ దానాని వస్త్రాణ్యాభరణాని చ
ఇంకా ఇతర దానాలు, వస్త్రాలు, ఆభరణాలు కూడా ఇచ్చాడు.
బ్రాహ్మణేభ్యో దదౌ విష్ణుః కౌస్తుభం కౌతుకాన్వితః సుదుర్లభాని సృష్టౌ చ బ్రాహ్మణేభ్యో దదౌ ముదా
విష్ణువు ఆనందంతో బ్రాహ్మణులకు కౌస్తుభ రత్నాన్ని ఇచ్చాడు; సృష్టిలో దొరకని అరుదైన వస్తువులను కూడా సంతోషంగా ఇచ్చాడు.
ధర్మః సూర్య్యశ్చ శక్రశ్చ దేవాశ్చ మునయస్తథా
ధర్ముడు, సూర్యుడు, శక్రుడు, దేవతలు, మునులు కూడా అలాగే,