హవ్యం పుష్పం జలం ద్రవ్యమశుచేశ్చ సురాసమమ్
అశుద్ధుడి నుండి వచ్చిన హవిస్సు, పువ్వు, నీరు, దానం ఇవన్నీ దేవతలకు మద్యం లాంటివే.
ఏతస్మిన్నన్తరే తత్ర వాగ్ బభూవాశరీరిణీ
అంతలో అక్కడ శరీరం లేని ఓ స్వరం వినిపించింది.
శాన్తా భవ జగన్మాతస్స్వసుతం పశ్య మన్దిరే
లోకమాతా, నీవు శాంతంగా ఉండు; ఆలయంలో నీ కుమారుడిని చూడు.
సుపుణ్యకవ్రతతరోః ఫలరూపం సనాతనమ్
అతను పుణ్యవ్రతాల చెట్టు ఫలంగా శాశ్వతంగా ఉన్నవాడు.
ధ్యాయన్తి వైష్ణవా దేవా బ్రహ్మవిష్ణుశివాదయః
వైష్ణవ దేవతలు, బ్రహ్మ, విష్ణు, శివుడు మరియు ఇతరులు ఆయనను ధ్యానిస్తారు.
యస్య స్మరణమాత్రేణ సర్వవిఘ్నో వినశ్యతి
అతనిని ఒక్కసారి స్మరించగానే అన్ని అడ్డంకులు తొలగిపోతాయి.
కల్పే కల్పే ధ్యాయసి యం జ్యోతీరూపం సనాతనమ్
ప్రతి యుగంలో నీవు ఆ శాశ్వత జ్యోతిర్మయ రూపాన్ని ధ్యానిస్తావు.
తవ వాఞ్ఛాపూర్ణబీజం తపఃకల్పతరోః ఫలమ్
అతనే నీ కోరికను నెరవేర్చే విత్తనం, నీ తపస్సు కల్పవృక్ష ఫలం.
నాయం విప్రః క్షుధాఽఽర్త్తశ్చ విప్రరూపీ జనార్దనః సరస్వతీ త్వేవముక్త్వా విరరామ చ నారద
ఇతడు ఆకలితో బాధపడుతున్న బ్రాహ్మణుడు కాదు, బ్రాహ్మణ రూపంలో ఉన్న జనార్దనుడే; సరస్వతీ ఇలా చెప్పి, నారదా, మౌనంగా నిలిచింది.
త్రస్తా శ్రుత్వాఽఽకాశవాణీం జగామ స్వాలయం సతీ
ఆకాశవాణి వినిపించగానే భయపడిన సతీ తన ఇంటికి తిరిగి వెళ్లింది.
పశ్యన్తం గేహశిఖరం శతచన్ద్రసమప్రభమ్
ఆమె ఆ ఇంటి పైకప్పు నూరుజ్ఞ చంద్రుల్లా ప్రకాశిస్తూ కనిపించింది.
కుర్వన్తం భ్రమణం తల్పే పశ్యన్తం స్వేచ్ఛయా ముదా
ఆమె అతడిని మంచంపై సంతోషంగా తన ఇష్టానుసారం సంచరిస్తూ చూస్తూ నిలిచింది.
దృష్ట్వా తదద్భుతం రూపం త్రస్తా శంకరసన్నిధిమ్
ఆ అద్భుతమైన రూపాన్ని చూసి భయపడిన ఆమె శంకరుని సమీపానికి వచ్చింది.
పార్వత్యువాచ కల్పే కల్పే ధ్యాయసి యం తం పశ్యాగత్య మన్దిరమ్
పార్వతీ ఇలా చెప్పింది: 'ప్రతి యుగంలో నీవు ధ్యానించిన వాడిని, ఇప్పుడు ఆలయంలోకి వచ్చి చూడు.'
శీఘ్రం పుత్రముఖం పశ్య పుణ్యబీజం మహోత్సవమ్
త్వరగా నీ కుమారుని ముఖాన్ని చూడు, అది పుణ్యానికి మూలం, గొప్ప ఉత్సవం లాంటిది.
స్నానం చ సర్వతీర్థేషు సర్వయజ్ఞేషు దక్షిణమ్
ప్రతి పవిత్ర నదిలో స్నానం చేసిన ఫలితం, ప్రతి యజ్ఞంలో దానం చేసిన పుణ్యం,
సర్వదానేన యత్పుణ్యం క్ష్మాప్రదక్షిణతశ్చ యత్
ప్రతి దానంతో వచ్చే పుణ్యం, భూమిని ప్రదక్షిణ చేసిన ఫలితం,
సర్వైస్తపోభిర్యత్పుణ్యం దేవానశనైర్వ్రతైః
ప్రతి తపస్సు, దేవతలకు ఎన్నో సంవత్సరాలు వ్రతాలు చేసిన పుణ్యం,
యద్విప్రభోజనైః పుణ్యం యదేవ సురసేవనైః
వేదపాఠకులను భోజనం పెట్టిన పుణ్యం, దేవతలకు సేవ చేసిన ఫలితం—
పార్వత్యా వచనం శ్రుత్వా శివః సంహృష్టమానసః దదర్శ తల్పే స్వసుతం తప్తకాఞ్చనసన్నిభమ్
పార్వతీ మాటలు విని, శివుడు ఆనందంతో మనసుతో తన కుమారుణ్ని మంచంపై తప్తమైన బంగారం లా మెరిసిపోతూ చూశాడు.
హదయస్థం చ యద్రూపం తదేవాతిమనోహరమ్ చుచుమ్బానన్దజలధౌ నిమగ్నా సేత్యువాచ తమ్
తన హృదయంలో ఉన్న ఆ అందమైన రూపాన్ని చూసి, ఆనంద సముద్రంలో మునిగి, ప్రేమతో అతన్ని ఆలింగనం చేసి ఇలా అన్నాడు.
సంప్రాప్యామూల్యరత్నం త్వాం పూర్ణమేవ సనాతనమ్
'నీ వంటి అమూల్య రత్నాన్ని, సంపూర్ణమైన, శాశ్వతమైన నిన్ను పొందాను.'
కాన్తే సుచిరమాయాతే ప్రోషితే యోషితో యథా
'ఎంతో కాలంగా దూరంగా ఉన్న భర్త తిరిగి వచ్చినప్పుడు భార్య ఎలా ఆనందపడుతుందో—'
సుచిరం గతమాయాతమేకపుత్రా కథా సుతమ్
'ఒక తల్లి, ఏకైక కుమారుడు చాలా కాలం తర్వాత తిరిగి వచ్చినప్పుడు ఎలా హర్షపడుతుందో—'
సద్రత్నం సుచిరం భ్రష్టం ప్రాప్య హృష్టో యథా జనః
'ఎంతో కాలంగా పోయిన విలువైన రత్నాన్ని తిరిగి పొందినవాడు ఎంత ఆనందపడతాడో—'
యథా సుచిరమన్ధానాం స్థితానాం చ నిరాశ్రయే
'ఎంతో కాలంగా అంధులుగా ఉన్నవారు, ఆధారంలేని వారు ఎలా ఉంటారో—'
దుస్తరే సాగరే ఘోరే పతితస్య చ సంకటే
'దాటి పోలేని భయంకరమైన సముద్రంలో పడిపోయి, కష్టాల్లో ఉన్నవాడు ఎలా ఉంటాడో—'
తృష్ణయా శుష్కకణ్ఠానాం సుచిరాచ్చ సుశీతలమ్
'దాహంతో గొంతు ఎండిపోయినవారు, చాలా కాలం తర్వాత చల్లని నీళ్లు దొరికితే ఎంత సంతోషపడతారో—'
దావాగ్నిపతితానాం చ స్థితానాం చ నిరాశ్రయే
'అడవి అగ్నిలో పడిపోయినవారు, ఆధారంలేని వారు ఎలా ఉంటారో—'
చిరం బుభుక్షితానాం చ వ్రతోపోషణకారిణామ్
'ఎంతో కాలంగా ఆకలితో ఉన్నవారు, ఉపవాస వ్రతాలు చేసినవారు ఎలా ఉంటారో—'