అవిద్యో వా సవిద్యో వా సంధ్యాపూతో హి యో ద్విజః 1.11.
అవిద్య ఉన్నవాడైనా, విద్య ఉన్నవాడైనా, సంధ్యావందనం చేసి పవిత్రుడైన ద్విజుడు,
ఘ్నన్తం విప్రం శపన్తం వా న హన్యాన్న చ తం శపేత్। గోభ్యః శతగుణం పూజ్యో హరిభక్తశ్చ స స్మృతః
బ్రాహ్మణుడు కొట్టినా, శపించినా అతనిని మనం కొట్టకూడదు, శపించకూడదు. ఆ బ్రాహ్మణుడు గోవులను కన్నా వంద రెట్లు గౌరవించదగినవాడు, హరిభక్తుడిగా పరిగణించబడతాడు.
పాదోదకం చ నైవేద్యం భుఙ్క్తే విప్రస్య యో ద్విజ
బ్రాహ్మణుని పాదాల నీటిని లేదా అతని నైవేద్యాన్ని తినే ద్విజుడు,
ఏకాదశ్యాం న భుఙ్క్తే యో నిత్యం కృష్ణం సమర్చయేత్
ఎకాదశి రోజున భోజనం చేయకుండా ఎల్లప్పుడూ కృష్ణుని ఆరాధించే వాడు,
యో భుఙ్క్తే భోజనోచ్ఛిష్టం నిత్యం నైవేద్యభోజనమ్
ఎల్లప్పుడూ నైవేద్యంగా సమర్పించిన భోజనపు అవశేషాన్ని తినే వాడు,
అన్నం విష్ఠా పయో మూత్రం యద్విష్ణోరనివేదితమ్
విష్ణువుకు సమర్పించని అన్నం, మలము, పాలు లేదా మూత్రం,
బ్రహ్మా చ బ్రహ్మపుత్రాశ్చ సర్వే విష్ణుపరాయణాః
బ్రహ్మా, బ్రహ్మపుత్రులు అందరూ విష్ణువునే ఆశ్రయించేవారు.
పిత్రోర్మాతామహాదీనాం సంసర్గస్య గురోశ్చ వా
పితృదేవతలు, మామగారు, గురువు వంటి వారితో సంబంధం గురించి,
స కింగురుః స కింతాతః స కింపుత్రః స కింసఖా
అతడు ఎలాంటి గురువు, ఎలాంటి తండ్రి, ఎలాంటి కుమారుడు, ఎలాంటి మిత్రుడు?
అవైష్ణవాద్ద్విజాద్విప్ర చణ్డాలో వైష్ణవో వరః
వైష్ణవుడికాని బ్రాహ్మణుడిని కన్నా, చండాలుడైనా వైష్ణవుడు శ్రేష్ఠుడు.
సన్ధ్యాహీనోఽశుచిర్నిత్యం కృష్ణే వా విముఖో ద్విజః 1.11.
సంధ్యావందనం చేయని, ఎప్పుడూ అపవిత్రంగా ఉండే, కృష్ణుని పట్ల విరక్తి కలిగిన ద్విజుడు,
గురువక్త్రాద్విష్ణుమంత్రో యస్య కర్ణే ప్రవిశ్యతి
గురువు నోటివెంట విష్ణుమంత్రం చెవిలో ప్రవేశించినవాడు,
పుంసాం మాతామహాదీనాం శతైః సార్ద్ధం హరేః పదమ్
అతడు వందలాది పూర్వీకులు, మామగారులతో కలిసి హరిలోకాన్ని పొందుతాడు.
బ్రహ్మక్షత్త్రియవిట్శూద్రాశ్చతస్రో జాతయో యథా
బ్రాహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్య, శూద్ర అనే నాలుగు వర్ణాలు ఉన్నట్లే,
ధ్యాయన్తి వైష్ణవాః శశ్వద్గోవిన్దపదపఙ్కజమ్
వైష్ణవులు ఎల్లప్పుడూ గోవిందుని పాదపద్మాలను ధ్యానిస్తారు.
సుదర్శనం సంనియోజ్య భక్తానాం రక్షణాయ చ
భక్తులను రక్షించేందుకు సుదర్శన చక్రాన్ని నియోగించినవాడు,
శౌనక ఉవాచ ఉపాలమ్భేన ప్రస్తావాత్కౌతుకేన శ్రుతా మయా
శౌనకుడు ఇలా అన్నాడు: నిందతో, పరిచయంగా, ఆసక్తితో నేను ఇవన్నీ విన్నాను.
ప్రజా వా ససృజుః కే వా ఊర్ధ్వరేతాశ్చ కశ్చన
ఈ లోకాన్ని ఎవరు సృష్టించారు? వారిలో ఎవరు బ్రహ్మచారులు అయ్యారు?
పితుః శాపేన పుత్రస్య కిం బభూవ విరోధతః
తండ్రి శాపంతో కుమారుడికి ఏమి జరిగింది? వారి మధ్య విరోధం వల్ల ఏమి సంభవించింది?
సౌతిరువాచ అపాన్తరతమాశ్చైవ సనకాద్యాశ్చ శౌనక
సూతుడు ఇలా చెప్పాడు: శౌనకా, అపాంతరతములు, సనకాది మహర్షులు అక్కడ ఉన్నారు.
ఏతైర్వినాఽన్యే బహవో బ్రహ్మపుత్రాశ్చ సన్తతమ్
వారిని తప్ప మరెన్నో బ్రహ్మపుత్రులు ఎప్పుడూ ఉన్నారు.
అపూజ్యః పుత్రశాపేన స్వయం బ్రహ్మా ప్రజాపతిః
కుమారుని శాపంతో బ్రహ్మదేవుడు, సృష్టికర్త, పూజకు అర్హుడు కాలేదు.
నారదో గురుశాపేన గన్ధర్వశ్చ బభూవ సః
గురువు శాపంతో నారదుడు గంధర్వుడయ్యాడు.
గన్ధర్వరాజః సర్వేషాం గన్ధర్వాణాం వరో మహాన్
అతడు అందరు గంధర్వులకు రాజుగా, గొప్పవాడిగా మారాడు.
గుర్వాజ్ఞయా పుష్కరే స పరమేణ సమాధినా
గురువు ఆజ్ఞతో అతడు పుష్కరంలో అత్యున్నత ధ్యానం చేశాడు.
శివస్య కవచం స్తోత్రం మన్త్రం చ ద్వాదశాక్షరమ్ 1.12.
అతడు శివుని కవచ స్తోత్రాన్ని, ద్వాదశాక్షర మంత్రాన్ని జపించాడు.
జజాప పరమం మన్త్రం దివ్యం వర్షశతం మునే
అతడు పరమదివ్యమైన మంత్రాన్ని వంద సంవత్సరాలు జపించాడు, మునీశ్వరా.
విరామే శతవర్షస్య దదర్శ పురతః శివమ్
వంద సంవత్సరాలు గడిచిన తర్వాత అతడు శివుని తన ముందే చూశాడు.
మహత్తేజస్స్వరూపం చ భగవన్తం సనాతనమ్
అతడు మహత్తరమైన తేజస్సుతో కూడిన, శాశ్వతుడైన భగవంతుణ్ణి చూశాడు.
తపోరూపం తపోబీజం తపస్యాఫలదం ఫలమ్
తపస్సు స్వరూపుడైన, తపస్సుకు మూలమైన, తపస్సుకు ఫలమిచ్చే దైవాన్ని చూశాడు.