సుగన్ధికుసుమాశ్లేషివాయునా సురభీకృతే
సువాసన గల పువ్వులను తాకిన గాలి వలన ఆ ప్రాంతం పరిమళంతో నిండిపోయింది.
దృష్ట్వా తయోస్తచ్ఛృఙ్గారం చిన్తాం ప్రాపుః సురాః పరామ్
వారి ప్రేమలీలను చూసి దేవతలు గొప్ప ఆందోళనకు లోనయ్యారు.
తం నత్వా కథయామాస బ్రహ్మా వృత్తాన్తమీప్సితమ్
ఆయనకు నమస్కరించి బ్రహ్మ తనకు కావలసిన కథను చెప్పడం ప్రారంభించాడు.
బ్రహ్మోవాచ రతౌ రతశ్చ నిశ్చేష్టో న యోగీ విరరామ హ
బ్రహ్మ చెప్పాడు: సంయోగంలో ఉండగా ఆయన కదలకుండా ఉన్నాడు, ఆ యోగి విరమించలేదు.
మైథునస్య విరామే చ దమ్పత్యోర్జగదీశ్వర
ప్రభూ, ఆ dampatulu సంయోగం ముగిసినప్పుడు,
శ్రీభగవానువాచ మయి యే శరణాపన్నాస్తేషాం దుఖం కుతో విధే
శ్రీభగవంతుడు చెప్పాడు: నన్ను ఆశ్రయించినవారికి బాధలు ఎలా వస్తాయి?
యేనోపాయేన తద్వీర్యం భూమౌ పతతి నిశ్చితమ్
ఏ విధంగా అయినా ఆ వీర్యం భూమిపై పడటం ఖచ్చితమే.
యదా చ శమ్భోర్వీర్య్యం తత్పార్వత్యా ఉదరే పతేత్
శంభువు వీర్యం పార్వతీ గర్భంలో పడినప్పుడు,
తతః శక్రాదయః సర్వే సురా నారాయణాజ్ఞయా
అప్పుడు ఇంద్రుడు మొదలుకుని అన్ని దేవతలు నారాయణుని ఆజ్ఞతో
తత్రైవ పర్వతద్రోణీబహిర్దేశే సురాః పరాః
అక్కడే పర్వతపు లోయ బయట ఉన్న ప్రదేశంలో, మహాదేవతలు...
శక్రో రాజా కుబేరం చ కుబేరో వరుణం తథా
శక్రుడు, రాజు అయిన కుబేరుడు, అలాగే వరుణుడు కూడా,
హుతాశనం యమశ్చైవ భాస్కరం చ హుతాశనః
అగ్ని దేవుడు, యముడు, భాస్కరుడు, మళ్లీ అగ్ని దేవుడు,
ఏవం దేవాః ప్రేరయన్తి దేవాంశ్చ రతిభఞ్జనే
ఇలా దేవతలు, ఆనందాన్ని అడ్డుకునే పనిలో, ఇతర దేవతలను ప్రేరేపిస్తారు.
ద్వారి స్థితో వక్రశిరాః శక్రః ప్రాహ మహేశ్వరమ్
ద్వారంలో వంకర తలతో నిలబడి శక్రుడు మహేశ్వరుడితో ఇలా అన్నాడు.
ఇన్ద్ర ఉవాచ జగదీశ జగద్బీజ భక్తానాం భయభఞ్జన
ఇంద్రుడు అన్నాడు: జగత్తు యొక్క ప్రభూ, జగత్తుకు మూలమైనవాడా, భక్తుల భయాలను తొలగించేవాడా,
హరిర్జగామేత్యుక్త్వా తమాజగామ చ భాస్కరః
హరి వచ్చాడు, చెప్పినట్లు, భాస్కరుడూ అక్కడికి చేరాడు.
శ్రీసూర్య్య ఉవాచ సురశ్రేష్ఠ మహాభాగ పార్వతీశ నమోఽస్తు తే
శ్రీ సూర్యుడు అన్నాడు: దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా, మహాభాగుడా, పార్వతీశ్వరా, నీకు నమస్కారం.
ఇత్యేవముక్త్వా శ్రీసూర్య్యః స జగామ భయాత్తతః
ఇలా చెప్పి, శ్రీ సూర్యుడు భయంతో అక్కడినుంచి వెళ్లిపోయాడు.
చన్ద్ర ఉవాచ ఆత్మారామ స్వయంపూర్ణ పుణ్యశ్రవణకీర్త్తన
చంద్రుడు అన్నాడు: స్వయంగా ఆనందంగా ఉండేవాడా, పూర్తిగా తానుగా నిండినవాడా, నీ కథ వినడమూ, నీను కీర్తించడమూ పుణ్యమయమైనవి,
పవన ఉవాచ ధర్మార్థకామమోక్షాణాం బీజరూప సనాతన
పవనుడు అన్నాడు: ధర్మం, అర్థం, కామం, మోక్షాలకు మూలమైన పురాతన స్వరూపుడా,
ఇత్యేవం స్తవనం శ్రుత్వా యోగజ్ఞానవిశారదః
ఇలాంటి స్తోత్రం విని, యోగం, జ్ఞానంలో నిపుణుడైనవాడు,
దృష్ట్వా సురాన్భయార్త్తశ్చ పునః స్తోతుం సముద్యతాన్
దేవతలు భయంతో బాధపడుతూ, మళ్లీ స్తోత్రం చేయడానికి సిద్ధమవుతున్నదాన్ని చూసి,
ఉత్తిష్ఠతో మహేశస్య త్రాసలజ్జాయుతస్య చ
భయంతో, లజ్జతో నిండిన మహేశుడు లేచినప్పుడు,
పశ్చాత్తాం కథయిష్యామి కథామతిమనోహరామ్
తర్వాత, ఆ అద్భుతమైన కథను నేను చెబుతాను.
నారాయణ ఉవాచ పలాయధ్వమితి ప్రాహ కృపయా పార్వతీభయాత్
నారాయణుడు అన్నాడు: కారుణ్యంతో, పార్వతీ భయంతో, 'పలాయించండి' అని అన్నాడు.
దేవాః పలాయితా భీతాః పార్వతీశాపహేతునా
పార్వతీశ్వరుని శాపం వల్ల భయపడిన దేవతలు పారిపోయారు.
తల్పాదుత్థాయ సా దుర్గా న చ దృష్ట్వా పురస్సురాన్
దుర్గాదేవి మంచం నుండి లేచి, తన ముందర దేవతలను చూడలేదు.
అద్యప్రభృతి తే దేవా వ్యర్థవీర్య్యా భవన్త్వితి
ఈ రోజు నుండి ఆ దేవతలకు శక్తి లేకుండా పోయింది.
తతః శివః శివాం దృష్ట్వా క్రోధసంరక్తలోచనామ్
అప్పుడు శివుడు, కోపంతో ఎర్రబడిన కన్నులతో ఉన్న శివానిని చూశాడు.
శివస్తాం దుఃఖితాం దృష్ట్వా క్రోధసంరక్తలోచనామ్
శివుడు, బాధతో కోపంతో ఎర్రబడిన కన్నులతో ఉన్న ఆమెను చూశాడు.