శ్రీకృష్ణస్య ప్రసాదేన నిర్భయోఽహం నిరామయః
శ్రీకృష్ణుని కృప వల్ల నేను భయములేని వాడిని, బాధలేని వాడిని.
స్వపాపేన మృతస్తాతో పురా వై విష్ణునిన్దయా
నా తండ్రి తన పాపంతో, విశ్ణువును నిందించినందువల్ల, పూర్వం మరణించాడు.
త్రిపురః కిఙ్కరోఽస్మాకం వీరత్వేన న గణ్యతే
త్రిపురుడు మనకు సేవకుడు; అతని వీరత్వాన్ని మనం పరిగణించము.
ఇత్యుక్త్వా దానవశ్రేష్ఠో విరరామ చ సంసది
ఇలా చెప్పి, దానవులలో శ్రేష్ఠుడు సభలో మౌనంగా నిలిచిపోయాడు.
బ్రహ్మోవాచ సుప్రీత్యా చరణం వత్స సర్వమఙ్గలకారణమ్
బ్రహ్మ పలికెను: నా బిడ్డా! పరమ మంగళానికి మూలమైన పాదాలను ప్రేమతో తాకుము.
తారాం భిక్షాం దేహి మహ్యం భిక్షుకాయ చ వేధసే
తారను నాకు, ఈ యాచకుడికి, సృష్టికర్తకు దానం చేయు.
సనత్కుమార ఉవాచ యస్య భిక్షుర్జగద్ధాతా తస్య కీర్తేశ్చ కా కథా
సనత్కుమారుడు పలికెను: జగత్తును సృష్టించే వాడు యాచకుడైతే, అతని కీర్తి గురించి ఏమి చెప్పగలం?
సనాతన ఉవాచ రక్షితః కృష్ణచక్రేణ వైష్ణవః పుణ్యవాఞ్ఛుచిః
సనాతనుడు పలికెను: కృష్ణుని చక్ర రక్షణతో వైష్ణవుడు పుణ్యశీలి, పవిత్రుడు అవుతాడు.
సనన్దన ఉవాచ గురుశ్చ వైష్ణవః శుక్రః స చ కేన జితో మహాన్
సనందనుడు పలికెను: గురువు అయిన వైష్ణవుడు శుక్రుడు, ఆ మహాత్ముడు ఎలా ఓడిపోయాడు?
సనక ఉవాచ పుణ్యదీపో న నిర్వాతి పాషణ్డేనైవ వాయునా ।। 2.61.
సనకుడు పలికెను: పుణ్య దీపాన్ని, పాశండవాయువు ఆర్పలేను.
ఋషయ ఊచుః స్వకీర్తిం రక్ష సుచిరం ప్రార్థయామః పునః పునః
మా కీర్తి చాలా కాలం నిలవాలని మేము మళ్లీ మళ్లీ ప్రార్థిస్తున్నాము.
ప్రహ్రాద ఉవాచ కర్త్తారం బ్రూహి మన్నాథం గురుం శుక్రం సతాం వరమ్
ప్రహ్లాదుడు ఇలా అన్నాడు: సద్గుణులలో శ్రేష్ఠుడైన నా గురువు శుక్రుడు, సృష్టికర్తను గురించి చెప్పండి.
శిష్యాణామాధిపత్యే చ సాధూనాం గురురీశ్వరః
శిష్యులలో అధిపతిగా, గురువు సద్గుణులందరిలో ప్రభువు.
వయం భృత్యాశ్చ పోష్యాశ్చ స్వగురోః పరిచారకాః
మేమంతా మా గురువుకు సేవకులం, ఆధారపడే వారం, ఆయన సేవలో ఉన్నవారమే.
ప్రహ్రాదస్య వచః శ్రుత్వా చకార ప్రార్థనాం కవిమ్
ప్రహ్లాదుని మాటలు విని, కవి తన కోరికను చెప్పాడు.
దత్త్వా తారాం విధుం శుక్రః ప్రణనామ విధేః పదే
తారను చంద్రునికి ఇచ్చి, శుక్రుడు సృష్టికర్త పాదాల వద్ద నమస్కరించాడు.
ప్రహ్లాదః సగణో భక్త్యా నమస్కృత్య విధేః పదే
ప్రహ్లాదుడు తన అనుచరులతో కలిసి, భక్తితో సృష్టికర్త పాదాలకు నమస్కరించాడు.
బ్రహ్మా దదర్శ తారాం చ ప్రణతాం స్వపదే సతీమ్
బ్రహ్మ తన పాదాల వద్ద భక్తితో నమస్కరించిన తారను చూశాడు.
చన్ద్రం చ ప్రణతం ధాతా క్రోడే సంస్థాప్య మాయయా
నమస్కరించిన చంద్రుణ్ని బ్రహ్మ తన మాయతో ఒడిలో ఉంచాడు.
తారే త్యజ భయం మత్తః భయం కిం తే మయి స్థితే 2.61.
తారా, నన్ను చూసి భయపడవద్దు. నేను ఉన్నప్పుడు నీకు భయం ఎందుకు?
దుర్బలా బలినా గ్రస్తా నిష్కామా న చ్యుతా భవేత్
బలహీనురాలు బలవంతుడిచేత పట్టుబడినా, ఆమెకు కోరిక లేకపోతే పతించదు.
సకామా కామతో జారం భజతే స్వసుఖేన చ
కోరిక ఉన్నవారు, తమ సుఖం కోసం ప్రియుడితో కలిసిపోతారు.
కుమ్భీపాకే పచ్యతే సా యావచ్చన్ద్రదివాకరమ్
ఆమె చంద్రుడు, సూర్యుడు ఉన్నంతకాలం కుంభీపాక నరకంలో వేయబడుతుంది.
పాపీ యస్యాశ్చ తస్యాశ్చ సాధుభిః పరివర్జితమ్
పాపకార్యాలు చేసే వారిని సద్గుణులు దూరంగా ఉంచుతారు.
త్యజ లజ్జాం మహాభాగే సర్వం చ ప్రాక్తనాద్భవేత్
మహాభాగే, లజ్జను వదిలిపెట్టు. అన్నీ గత కర్మల వల్లనే జరుగుతాయి.
చన్ద్రస్య గర్భం హే తాత బిభర్మ్యద్య స్వకర్మణా
తండ్రీ, నా స్వకర్మఫలంగా నేడు నేను చంద్రుని గర్భాన్ని ధరించాను.
యదా జగ్రాహ చన్ద్రో మాం దయాహీనశ్చ దుర్మతిః
చంద్రుడు దయ లేకుండా, చెడ్డ మనసుతో నన్ను తీసుకున్నప్పుడు,
కుమారం సున్దరం తత్ర జ్వలన్తం బ్రహ్మతేజసా
అక్కడ బ్రహ్మ తేజంతో ప్రకాశించే అందమైన కుమారుడు జన్మించాడు.
జగామ స స్వభవనం బ్రహ్మా సిన్ధుతటం యయౌ
ఆయన తన ఇంటికి వెళ్లాడు, బ్రహ్మా సముద్ర తీరానికి వెళ్లాడు.
ఆశిషం శమ్భుధర్మాభ్యాం దత్త్వా లోకం యయౌ విధిః 2.61.
శంభుడు, ధర్మునికి ఆశీర్వాదం ఇచ్చి, విధి తన లోకానికి వెళ్లిపోయాడు.