విద్యా మన్త్రప్రదాతారం దాతారం సర్వసమ్పదామ్ ।। స్వకర్మణాం చ ఫలదం సర్వేషాం విశ్వతో వరమ్ ।2.61.
విద్యను, మంత్రాలను ప్రసాదించేవాడు, సమస్త ఐశ్వర్యాలను దయచేసేవాడు, ప్రతి ఒక్కరి కర్మలకు ఫలితాన్ని ఇచ్చేవాడు, జగత్తులో అందరికీ శ్రేష్ఠమైన వరమిచ్చేవాడు.
శుక్రస్య స్తవనేనైవ సన్తుష్టో జగతాం పతిః
శుక్రుడు స్తుతించినందుకు లోకాల అధిపతి సంతోషించాడు.
శుక్రేణ శిరసా దత్తరత్నసింహాసనే వరే
శుక్రుడు తలవంచి రత్నాల సింహాసనాన్ని సమర్పించాడు.
శుక్రః ప్రణమ్య బ్రహ్మాణం కుమారం శకునం క్రతుమ్
శుక్రుడు బ్రహ్మను, కుమారుని, శకునుని, క్రతువును నమస్కరించాడు.
కపిలం వై పఞ్చశిఖం వోఢుమంగిరసం మునే
కపిలుడు, పంచశిఖుడు, వోఢు, అంగిరసుడు వీరిని కూడా, మునివరా,
ప్రత్యేకం పూజయామాస సాదరం చ యథోచితమ్
ప్రతి ఒక్కరిని యథావిధిగా, గౌరవంతో పూజించాడు.
ప్రహృష్టవదనాః సర్వే ప్రణేముర్దితినన్దనాః
దితి కుమారులు అందరూ ఆనందంగా ముఖాలతో నమస్కరించారు.
సర్వాన్సంస్తూయ స కవిరవోచత్సమ్పుటాఞ్జలిః
వారిని అందరిని స్తుతించి, ఆ కవి చేతులు జోడించి మాట్లాడాడు.
శుక్ర ఉవాచ స్వయం విధాతా భగవాన్సాక్షాద్దృష్టః స్వమన్దిరే
శుక్రుడు ఇలా అన్నాడు: పరమేశ్వరుడు తన స్వగృహంలో ప్రత్యక్షంగా దర్శనమిచ్చాడు.
సాక్షాద్దృష్టాశ్చ తత్పుత్రా భగవన్తః సనాతనాః
ఆయన శాశ్వతమైన కుమారులు, భగవంతులు కూడా ప్రత్యక్షంగా కనిపించారు.
కృతార్థం కర్తుమీశా మాం యుష్మాకం స్వాగతం శిశుమ్ 2.61.
ప్రభులారా, మీ కోరిక నెరవేర్చటానికి, ఆ శిశువును స్వాగతించటానికి నేను వచ్చాను.
పవిత్రం కర్తుమీశా మాం హేతురాగమనేఽత్ర వః
ప్రభులారా, మీరందరూ పవిత్రులవ్వాలని నేను ఇక్కడికి వచ్చాను.
బ్రహ్మోవాచ విచ్ఛేదః పుత్రపౌత్రాణాం మరణాదతిరిచ్యతే
బ్రహ్మదేవుడు ఇలా అన్నాడు: కుమారులు, మనవళ్లు మరణించటం వల్ల వచ్చే విడిపోవడం చాలా బాధాకరం.
కుశలం తే మునిశ్రేష్ఠ పుత్రయోశ్చాపి యోషితః
మహర్షులలో శ్రేష్ఠుడా, నీ కుమారులకు, వారి భార్యలకు శుభం కలగాలి.
దినే దినేఽపరిచ్ఛన్నం శ్రీకృష్ణార్చనమీప్సితమ్
ప్రతి రోజు నిరంతరంగా శ్రీకృష్ణుని ఆరాధన జరగాలని కోరుకుంటారు.
గుర్విష్టయోః పూజనం చ సర్వమఙ్గలకారణమ్
గురువు, ప్రియమైనవారి పూజే అన్ని శుభాలకు కారణం.
అభీష్టదేవః సన్తుష్టో గురౌ తుష్టే నృణామిహ
ఇక్కడ గురువు సంతృప్తి చెందితే, ఆరాధ్యదేవుడు కూడా ప్రజలపై సంతోషిస్తాడు.
గురుర్విప్రః సురో రుష్టో యేషాం పాతకినామిహ
ఇక్కడ గురువు, బ్రాహ్మణుడు లేదా దేవుడు కోపించుకుంటే, వారికి పాపం కలుగుతుంది.
తుష్టశ్చ సతతం వత్స శ్రీకృష్ణః ప్రకృతేః పరః
కానీ ప్రియమైనవాడా, ప్రకృతికి అతీతుడైన శ్రీకృష్ణుడు ఎప్పుడూ సంతోషంగా ఉంటాడు.
సామ్ప్రతం శృణు మే ధీమన్నత్రాగమనకారణమ్ 2.61.
ఇప్పుడు, జ్ఞానవంతుడా, నేను ఇక్కడికి వచ్చిన కారణాన్ని విను.
శివస్య గురుపుత్రస్య సాధ్వీం తారాం బృహస్పతేః
శివుని గురుపుత్రుడైన బృహస్పతికి సతీమణిగా తార ఉంది.
శమ్భుర్ధర్మశ్చ సూర్య్యశ్చ శక్రోఽనన్తశ్చ పుత్రక
శంభు, ధర్మ, సూర్యుడు, ఇంద్రుడు, అనంతుడు, కుమారుడా,
యుద్ధాయాయాన్తి సన్నద్ధాస్తిస్రః కోట్యశ్చ దేవతాః
మూడు కోట్ల దేవతలు యుద్ధానికి ఆయుధాలతో సిద్ధంగా వస్తున్నారు.
భూతాః ప్రేతాః పిశాచాశ్చ కూష్మాణ్డా బ్రహ్మరాక్షసాః
భూతాలు, ప్రేతాలు, పిశాచులు, కూష్మాండాలు, బ్రహ్మరాక్షసులు కూడా ఉన్నారు.
తారకామయసంగ్రామే మధ్యస్థో ఽహం సుతైః సహ
తారకుడితో జరిగిన యుద్ధంలో నేను నా కుమారులతో కలిసి మధ్యస్థుడిగా నిలిచాను.
శుక్ర ఉవాచ యోత్స్యే వినా మహేశం చ సర్వేషాం చ గురుం పరమ్
శుక్రుడు ఇలా అన్నాడు: మహేశ్వరుడిని, అందరికీ గురువైన పరముని తప్పించి నేను యుద్ధం చేస్తాను.
దైత్యా ఊచుః ధర్మశ్చ సాక్షీ సర్వేషాం త్వమేవ చ పితామహః
దైత్యులు ఇలా అన్నారు: అందరికీ ధర్మమే సాక్షి, నీవే మా పెద్దవాడవు.
అన్యాంశ్చ తృణతుల్యాంశ్చ నహి మన్యామహే వయమ్
ఇతరులను మేము గడ్డి కన్నా ఎక్కువగా భావించము.
కృపయా గురుపుత్రస్య యద్యాయాతి మహేశ్వరః
గురుపుత్రుడి మీద కరుణతో మహేశ్వరుడు వస్తే—
బ్రహ్మోవాచ హే వత్సాస్తేన సార్ద్ధం చ కో వా యుద్ధం కరిష్యతి ।। 2.61.
బ్రహ్మా ఇలా అన్నాడు: పిల్లలారా, అతనితో కలిసి యుద్ధం చేయగలవారు ఎవరు?