ఇత్యుక్త్వా జగతాం ధాతా చాగమచ్ఛుక్రసన్నిధిమ్
ఇలా చెప్పి లోకాల సృష్టికర్త శుక్రుని సమక్షానికి వెళ్లాడు.
నారద ఉవాచ శ్రోతుమిచ్ఛామి భగవన్పరం కౌతూహలం మమ
నారదుడు ఇలా అన్నాడు: ప్రభూ, నాకు వినాలని ఉంది; నాకు చాలా ఆసక్తి కలిగింది.
నారాయణ ఉవాచ నానాదైత్యగణాకీర్ణం రత్నమణ్డపభూషితమ్
నారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: అనేక రకాల దైత్యులతో నిండిన, రత్నాలతో అలంకరించబడిన మండపంలో,
పఞ్చాశత్కోటిభిః శిష్యైః పరీతం బ్రహ్మవాదిభిః
యాభై కోట్ల బ్రహ్మవేత్తలైన శిష్యులతో చుట్టుముట్టబడి,
రక్షితం రక్షకగణైర్దైత్యైశ్చ శతకోటిభిః
రక్షకుల సమూహాలతో, వంద కోట్ల దైత్యులతో కాపాడబడుతూ,
దదర్శ జగతాం ధాతా సభాయాం భృగునన్దనమ్
లోకాల సృష్టికర్త సభలో భృగునందనుడిని చూశాడు.
జపన్తం పరమం బ్రహ్మ కృష్ణమాత్మానమీశ్వరమ్
అతడు పరబ్రహ్మ అయిన శ్రీకృష్ణుని, తన స్వరూపుడైన పరమేశ్వరుని జపిస్తూ ఉండేవాడు.
దృష్ట్వా పౌత్రం ప్రభాయుక్తం విధాతా హృష్టమానసః
తన మనవడిని ప్రకాశవంతంగా చూసి, సృష్టికర్త హర్షంతో మనసు నిండిపోయాడు.
దృష్ట్వా పితామహం శుక్రో ధాతారం జగతాం ప్రభుమ్
పితామహుడైన లోకాల ప్రభువును శుక్రుడు చూసాడు.
ఆదాయ పూజయామాస చోపచారాంస్తు షోడశ
ఆయనను పద్దెనిమిది విధాలుగా సత్కరించి పూజ చేశాడు.
విద్యా మన్త్రప్రదాతారం దాతారం సర్వసమ్పదామ్ ।। స్వకర్మణాం చ ఫలదం సర్వేషాం విశ్వతో వరమ్ ।2.61.
విద్యను, మంత్రాలను ప్రసాదించేవాడు, సమస్త ఐశ్వర్యాలను దయచేసేవాడు, ప్రతి ఒక్కరి కర్మలకు ఫలితాన్ని ఇచ్చేవాడు, జగత్తులో అందరికీ శ్రేష్ఠమైన వరమిచ్చేవాడు.
శుక్రస్య స్తవనేనైవ సన్తుష్టో జగతాం పతిః
శుక్రుడు స్తుతించినందుకు లోకాల అధిపతి సంతోషించాడు.
శుక్రేణ శిరసా దత్తరత్నసింహాసనే వరే
శుక్రుడు తలవంచి రత్నాల సింహాసనాన్ని సమర్పించాడు.
శుక్రః ప్రణమ్య బ్రహ్మాణం కుమారం శకునం క్రతుమ్
శుక్రుడు బ్రహ్మను, కుమారుని, శకునుని, క్రతువును నమస్కరించాడు.
కపిలం వై పఞ్చశిఖం వోఢుమంగిరసం మునే
కపిలుడు, పంచశిఖుడు, వోఢు, అంగిరసుడు వీరిని కూడా, మునివరా,
ప్రత్యేకం పూజయామాస సాదరం చ యథోచితమ్
ప్రతి ఒక్కరిని యథావిధిగా, గౌరవంతో పూజించాడు.
ప్రహృష్టవదనాః సర్వే ప్రణేముర్దితినన్దనాః
దితి కుమారులు అందరూ ఆనందంగా ముఖాలతో నమస్కరించారు.
సర్వాన్సంస్తూయ స కవిరవోచత్సమ్పుటాఞ్జలిః
వారిని అందరిని స్తుతించి, ఆ కవి చేతులు జోడించి మాట్లాడాడు.
శుక్ర ఉవాచ స్వయం విధాతా భగవాన్సాక్షాద్దృష్టః స్వమన్దిరే
శుక్రుడు ఇలా అన్నాడు: పరమేశ్వరుడు తన స్వగృహంలో ప్రత్యక్షంగా దర్శనమిచ్చాడు.
సాక్షాద్దృష్టాశ్చ తత్పుత్రా భగవన్తః సనాతనాః
ఆయన శాశ్వతమైన కుమారులు, భగవంతులు కూడా ప్రత్యక్షంగా కనిపించారు.
కృతార్థం కర్తుమీశా మాం యుష్మాకం స్వాగతం శిశుమ్ 2.61.
ప్రభులారా, మీ కోరిక నెరవేర్చటానికి, ఆ శిశువును స్వాగతించటానికి నేను వచ్చాను.
పవిత్రం కర్తుమీశా మాం హేతురాగమనేఽత్ర వః
ప్రభులారా, మీరందరూ పవిత్రులవ్వాలని నేను ఇక్కడికి వచ్చాను.
బ్రహ్మోవాచ విచ్ఛేదః పుత్రపౌత్రాణాం మరణాదతిరిచ్యతే
బ్రహ్మదేవుడు ఇలా అన్నాడు: కుమారులు, మనవళ్లు మరణించటం వల్ల వచ్చే విడిపోవడం చాలా బాధాకరం.
కుశలం తే మునిశ్రేష్ఠ పుత్రయోశ్చాపి యోషితః
మహర్షులలో శ్రేష్ఠుడా, నీ కుమారులకు, వారి భార్యలకు శుభం కలగాలి.
దినే దినేఽపరిచ్ఛన్నం శ్రీకృష్ణార్చనమీప్సితమ్
ప్రతి రోజు నిరంతరంగా శ్రీకృష్ణుని ఆరాధన జరగాలని కోరుకుంటారు.
గుర్విష్టయోః పూజనం చ సర్వమఙ్గలకారణమ్
గురువు, ప్రియమైనవారి పూజే అన్ని శుభాలకు కారణం.
అభీష్టదేవః సన్తుష్టో గురౌ తుష్టే నృణామిహ
ఇక్కడ గురువు సంతృప్తి చెందితే, ఆరాధ్యదేవుడు కూడా ప్రజలపై సంతోషిస్తాడు.
గురుర్విప్రః సురో రుష్టో యేషాం పాతకినామిహ
ఇక్కడ గురువు, బ్రాహ్మణుడు లేదా దేవుడు కోపించుకుంటే, వారికి పాపం కలుగుతుంది.
తుష్టశ్చ సతతం వత్స శ్రీకృష్ణః ప్రకృతేః పరః
కానీ ప్రియమైనవాడా, ప్రకృతికి అతీతుడైన శ్రీకృష్ణుడు ఎప్పుడూ సంతోషంగా ఉంటాడు.
సామ్ప్రతం శృణు మే ధీమన్నత్రాగమనకారణమ్ 2.61.
ఇప్పుడు, జ్ఞానవంతుడా, నేను ఇక్కడికి వచ్చిన కారణాన్ని విను.