పరిపక్వా విపక్వా వా వైష్ణవాః సాధవశ్చ తే
పరిపక్వమైనా, పరిపక్వం కానప్పటికీ, వైష్ణవులు మరియు సద్గుణాలు కలిగినవారు నిజంగా గొప్పవారు.
యథా వహ్నౌ శుష్కతృణం భస్మీభూతం భవేత్సదా
ఎలా అగ్నిలో పొడిబెరడు ఎప్పుడూ బూడిదగా మారిపోతుందో,
గురువక్త్రాద్విష్ణుమన్త్రో యస్య కర్ణే ప్రవేక్ష్యతి
గురువు నోటివెంట విష్ణు మంత్రాన్ని చెవిలో చెప్పినప్పుడు,
పుంసాం శతం పితౄణాం చ శతం మాతామహస్య చ
దానివల్ల వంద మంది తండ్రి పూర్వికులు, వంద మంది తల్లి పూర్వికులు విముక్తి పొందుతారు.
గయాయాం పిణ్డదానేన పిణ్డదాః పిణ్డభోజినమ్
గయలో పిండప్రదానం చేయడం వల్ల, పిండం ఇచ్చేవారు, పిండం భోజనం చేసేవారు —
మన్త్రగ్రహణమాత్రేణ జీవన్ముక్తో భవేన్నరః
మంత్రాన్ని స్వీకరించిన క్షణంలోనే మనిషి జీవన్ముక్తుడవుతాడు.
పునన్త్యేవ హి తీర్థాని గఙ్గాదీని చ భారతే
భారతదేశంలో గంగా మొదలైన తీర్థాలు నిజంగా పవిత్రతను ప్రసాదిస్తాయి.
పాపాని పాపినాం తీర్థే యావన్తి ప్రభవన్తి చ 2.60.
పాపులు తీర్థాలలో చేసే అన్ని పాపాలు ఎంత ఉంటాయో —
కృష్ణమన్త్రోపాసకానాం రజసా పాదపద్మయోః
కృష్ణ మంత్రాన్ని ఉపాసించే వారి పాదధూళి వల్ల —
వాయుశ్చ పవనో వహ్నిః సూర్య్యః సర్వం పునాతి చ
గాలి, వాయువు, అగ్ని, సూర్యుడు — ఇవన్నీ పవిత్రతను కలిగిస్తాయి.
అహం బ్రహ్మా చ శేషశ్చ ధర్మః సాక్షీ చ కర్మ్మణామ్
నేను, బ్రహ్మ, శేషుడు, ధర్ముడు, కర్మలకు సాక్షి అయినవారు —
ఫలం కర్మానురూపేణ సర్వేషాం భారతే భవేత్
భారతదేశంలో అందరికీ ఫలితం వారి కర్మను బట్టి లభిస్తుంది.
హన్తి తేషాం కర్మ పూర్వం భక్తానాం భక్తవత్సలః
భక్తులను ఎంతో ప్రేమించే పరమాత్ముడు, వారి పూర్వకర్మలను నాశనం చేస్తాడు.
తేజస్వినాం చ ప్రవరం వైష్ణవం భృగునన్దనమ్
ప్రభావశాలులందరిలో, భృగువంశానికి చెందిన వైష్ణవుడు అత్యుత్తముడు.
సుదర్శనో బలిష్ఠం చ శుక్రం జేతుం న శక్తిమాన్
బలమైన సుదర్శనుడు కూడా శుక్రుని జయించలేడు.
భజ సత్యం పరం బ్రహ్మ కృష్ణమాత్మానమీశ్వరమ్
నిజమైన పరబ్రహ్మ అయిన కృష్ణుడిని, ఆత్మను, పరమేశ్వరుడిని పూజించు.
మన్త్రం తస్య ప్రదాస్యామి భ్రాతః కల్పతరుం పరమ్
అన్నయ్యా, నేను నీకు అతని మంత్రాన్ని, పరమ కల్పవృక్షాన్ని ఇస్తాను.
బ్రహ్మాదిస్తంబపర్య్యన్తం నశ్వరం జలబిమ్బవత్ తావద్భవేచ్ఛా భోగేచ్ఛా స్త్రీసుఖేచ్ఛా నృణామిహ ।। 2.60.
బ్రహ్మ నుండి గడ్డి వరకు అన్నీ నీటి బుడగలవంటి నశ్వరమైనవే; ఇక్కడ మనుషులకు అనుభవాల కోరిక, స్త్రీ సుఖాల కోరిక ఉన్నంతవరకు అలాంటి కోరికలు ఉంటూనే ఉంటాయి.
యావద్గురుముఖామ్భోజాన్న ప్రాప్నోతి మనుం హరేః
హరి మంత్రాన్ని గురువు కమలవదనం నుండి పొందేవరకు,
ఇన్ద్రత్వమమరత్వం చ నహి వాఞ్ఛన్తి వైష్ణవాః
వైష్ణవులు ఇంద్రపదవిని గానీ, అమరత్వాన్ని గానీ కోరరు.
భక్తి నిర్మథనం భక్తో మోక్షం నో వాఞ్ఛతి ప్రభోః
ప్రభూ, భక్తుడు మోక్షాన్ని కోరడు, భక్తి పెరగాలని మాత్రమే కోరుకుంటాడు.
వాక్సిద్ధిం చైవ ధాతృత్వం భక్తానాం నహి వాఞ్ఛితమ్
వాక్సిద్ధి గానీ, సృష్టికర్త పదవి గానీ భక్తులు ఆశించరు.
అహం బ్రహ్మా చ విష్ణుశ్చ ధర్మోఽనన్తశ్చ కశ్యపః
నేను, బ్రహ్మ, విష్ణువు, ధర్ముడు, అనంతుడు, కశ్యపుడు,
కపిలశ్చ కుమారశ్చ నరనారాయణావృషీ
కపిలుడు, కుమారుడు, నరనారాయణ ఋషులు,
భృగుః శుక్రశ్చ దుర్వాసా వసిష్ఠః క్రతురంగిరాః
భృగుడు, శుక్రుడు, దుర్వాసుడు, వశిష్ఠుడు, క్రతువు, అంగిరసుడు,
వాయుః సూర్యశ్చ గరుడో దక్షో గణపతిః స్వయమ్
వాయువు, సూర్యుడు, గరుడుడు, దక్షుడు, స్వయంగా గణపతి,
యే చ తస్య కలాః శ్రేష్ఠాస్తే తద్భక్తిపరాయణాః
ఇంకా ఆయనకు ముఖ్యమైన అవతారాలైన వారు అందరూ ఆయన భక్తికి పరాయణులు.
లక్ష్మీమాయాకామబీజం ఙేన్తం కృష్ణపదం మునే ।। 2.60.
మునీశ్వరా, లక్ష్మి, మాయ, కామబీజం అన్నీ కృష్ణుని పాదాలకు దారి తీస్తాయి.
తత్పురశ్చరణం ధ్యానం శుద్ధే మన్దాకినీతటే
ఆ మంత్రాన్ని జపించటం, ధ్యానం చేయటం శుద్ధమైన మందాకినీ తటాకంలో జరగాలి.
విషణ్ణో హి భవాబ్ధౌ చ బభూవ తమువాచ హ
అతడు సంసారసాగరంలో బాధతో మునిగిపోయి, అతనితో ఇలా చెప్పాడు.