వచనేషు చ బుద్ధౌ చ స్వభావే చ చరిత్రతః
మాటల్లో, బుద్ధిలో, స్వభావంలో, ప్రవర్తనలో—
యాదృగ్యేషాం చ హదయే తాదృక్తేషాం చ మంగలమ్
వారి హృదయం ఎలా ఉంటే, వారి మంగళం కూడా అలా ఉంటుంది.
ఇత్యుక్త్వా చ మహాదేవో విరరామ స్వసంసది
ఇలా చెప్పి, మహాదేవుడు తన సభలో మౌనంగా ఉన్నాడు.
బృహస్పతిరువాచ లోకాః కర్మవశాన్నిత్యం నానాజన్మసు యత్కృతమ్
బృహస్పతి ఇలా అన్నాడు: ప్రజలు తమ కర్మ ఫలితాల వల్ల ఎన్నో జన్మల్లో చేసిన పనుల ఫలితాన్ని ఎప్పుడూ అనుభవిస్తారు.
స్వకర్మణాం ఫలం భుఙ్క్తే జన్తుర్జన్మని జన్మని
ప్రతి జన్మలో ప్రాణి తన కర్మ ఫలితాన్ని అనుభవిస్తూనే ఉంటుంది.
కేచిద్వదన్తి దైవేన స్వభావేనేతి కేచన
కొంతమంది ఇది విధి వల్ల అంటారు, మరికొందరు స్వభావం వల్ల అంటారు.
స్వయం చ కర్మజనకః కర్మ వై దైవకారణమ్
కర్మమే మన పనులకు మూలం, అదికూడా విధి వల్ల జరుగుతుంది.
స్వకర్మణాం చ సర్వేషాం జన్తూనాం ప్రతిజన్మని
ప్రతి జీవికి ప్రతి జన్మలో తన తన కర్మలే ఫలితాన్ని నిర్ణయిస్తాయి.
స్వకర్మఫలభోక్తా చ జీవో హి సగుణః సదా 2.60.
ప్రతి జీవుడు ఎప్పుడూ తన కర్మ ఫలితాలను అనుభవించేవాడే.
స ఏవాత్మా సర్వసేవ్యః సర్వేషాం చ ఫలప్రదః
అతనే అందరికి సేవించదగినవాడు, అందరికీ ఫలితాలు ఇచ్చేవాడు.
కర్మణా చ నృణాం లజ్జా ప్రశంసా చ ప్రఫుల్లతా
మన పనుల ద్వారా మనుషులకు అవమానం, ప్రశంస, ఆనందం కలుగుతాయి.
జపమాలా కరాద్భ్రష్టా కోపావిష్టస్య శూలినః
కోపంతో నిండిన త్రిశూలధారి చేతిలోంచి జపమాల జారిపోయింది.
సంహర్త్తురీశో రుద్రస్య విష్ణోః పాతుః సఖా శివః
శివుడు, విష్ణువు స్నేహితుడు, సంహారకుడు, రక్షించేవాడు.
నిర్గుణస్య చ కృష్ణస్య ప్రకృతీశస్య నారద
నారదా, శివుడు గుణాతీతుడు, ప్రకృతిపతి అయిన కృష్ణునికి స్నేహితుడు.
శివ ఉవాచ అవైష్ణవానామసతామశివం చ పదే పదే
శివుడు పలికాడు: వైష్ణవులు కాని, ధర్మం లేని వారికి ప్రతి అడుగులోనూ అశుభమే కలుగుతుంది.
దదాతి వైష్ణవేభ్యశ్చ యో దుఃఖం సుస్థితో జనః
ఎవరైనా స్థిరంగా ఉండి వైష్ణవులకు బాధ కలిగిస్తే—
అవైష్ణవానాం హృదయం నహి శుద్ధం సదామలమ్
వైష్ణవులు కానివారి హృదయం ఎప్పుడూ పవిత్రంగా, నిర్మలంగా ఉండదు.
భిద్యతే హదయగ్రన్థిశ్ఛిద్యన్తే సర్వసంశయాః 2.60.
హృదయంలోని గంతి తెరచిపోతుంది, అన్ని సందేహాలు తొలగిపోతాయి.
అహో శ్రీకృష్ణదాసానాం కః స్వభావః సునిర్మలః
ఓహో, శ్రీకృష్ణుని భక్తులకు ఎంత పవిత్రమైన స్వభావమో!
గురుర్యస్య వరిష్ఠశ్చ క్రోధహీనశ్చ ధార్మికః
యవనికుడి గురువు గొప్పవాడై, కోపం లేని ధార్మికుడు అయితే—
నిశ్శ్వాసాద్వై సురగురోర్భ్రాతుర్మమ బృహస్పతేః
దేవతల గురువైన నా అన్న బ్రహస్పతి ఊపిరి నుండి—
తథాఽపి తం నో శశాప ధర్మ్మభఙ్గభయేన చ
అయినా, ధర్మానికి భయం వల్ల అతడిని శాపించాడు.
అహో హ్యత్రేరసత్పుత్రః పరస్త్రీలుబ్ధకః శఠః
ఓహో, అత్రి కుమారుడు ధర్మానికి విరుద్ధంగా, పరస్త్రీపై ఆశతో, మోసగాడు.
ధర్మిష్ఠా బ్రహ్మణః పుత్రా వైష్ణవా బ్రాహ్మణాస్తథా
బ్రహ్మ కుమారులు ధర్మాన్ని పాటించేవారు, అలాగే వైష్ణవ బ్రాహ్మణులు కూడా.
యే సాత్త్వికా బ్రాహ్మణాస్తే దేవా రాజసికాస్తథా
సాత్విక స్వభావం ఉన్న బ్రాహ్మణులు దేవతలవలె ఉంటారు; రాజసిక స్వభావం ఉన్నవారు కూడా అలాగే ఉంటారు.
స్వధర్మనిరతా విప్రా నారాయణపరాయణాః
తమ కర్తవ్యాన్ని నిష్టగా చేయడంలో నిమగ్నమై, నారాయణుడిని ఆశ్రయంగా తీసుకున్న బ్రాహ్మణులు గొప్పవారు.
ముముక్షవో విష్ణుభక్తా బ్రాహ్మణా దాస్యలిప్సవః
మోక్షాన్ని కోరుతూ, విష్ణువును భక్తిగా సేవిస్తూ, సేవ చేయాలని ఆకాంక్షించే బ్రాహ్మణులు నిజంగా శ్రేష్ఠులు.
బ్రాహ్మణానాం స్వధర్మశ్చ కృష్ణస్యార్చ్చనమీప్సితమ్ 2.60.
బ్రాహ్మణుల నిజమైన కర్తవ్యం కృష్ణుని ఆరాధించడమే, అది ఎంతో ఇష్టమైనది.
యే బ్రాహ్మణా వైష్ణవాశ్చ స్వతన్త్రాః పరమం పదమ్
వైష్ణవులు అయిన స్వతంత్ర బ్రాహ్మణులు పరమ పదాన్ని పొందుతారు.
వర్ణానాం బ్రాహ్మణాః శ్రేష్ఠాః సాధవో వైష్ణవా యది
వర్ణాలలో బ్రాహ్మణులే శ్రేష్ఠులు; వారు మంచివైష్ణవులు అయితే మరింత గొప్పవారు.