సుశాసితో న శిష్యో వా కిం భృత్యాశ్చోత్తరప్రదాః
బాగా బోధించినా శిష్యుడు వినడంలేదా? లేక సేవకులు చెప్పిన పనులు చేయడంలేదా?
గరిష్ఠశ్చ వరిష్ఠశ్చ శశ్వత్సన్తుష్ట మానస
ఎప్పుడూ మనసు సంతృప్తిగా ఉండేవారే గొప్పవారు, శ్రేష్ఠులు.
కిం వా రుష్టోఽభీష్టదేవః కిం వా రుష్టాశ్చ వాడవాః
లేదా, నీ ఇష్టదేవుడు కోపించాడా? లేక నీ గుర్రాలు కోపంగా ఉన్నాయా?
కిం వా తే బన్ధువిచ్ఛేదో విగ్రహో బలినా సహ
లేదా, నీకు బంధువులతో విడిపోవడం జరిగిందా? లేక శక్తివంతుడితో గొడవ జరిగిందా?
కేన తే వా కృతా నిన్దా ఖలైర్వా పాపిభిర్మునే
ఓ మునీశ్వరా! నిన్నెవరు నిందించారు? దుష్టులా, పాపులా?
బన్ధుస్త్యక్తస్త్వయా కిం వా వైరాగ్యేణ క్రుధాఽథవా
నీవే ఏదైనా బంధువును విరక్తితో లేదా కోపంతో వదిలిపెట్టావా?
గురునిన్దా బన్ధునిన్దా ఖలవక్త్రాచ్ఛ్రుతాఽథవా
దుష్టుడు నోటితో గురువు మీదా, బంధువుల మీదా నిందలు వినావా?
అసద్వంశప్రజాతానాం ఖలానాం నిన్దనం తథా
అలాగే, చెడ్డ కుటుంబంలో పుట్టినవారి మీద, దుష్టుల మీద నింద కూడా అదే విధంగా.
పరప్రశంసకాః సన్తః పుణ్యవన్తో హి భారతే
ఇతరులను ప్రశంసించేవారే నిజంగా ధర్మవంతులు, పుణ్యశీలులు భారతదేశంలో.
పుత్రే యశసి తోయే చ సమృద్ధే చ పరాక్రమే 2.60.
కొడుకుల్లో, కీర్తిలో, నీటిలో, ఐశ్వర్యంలో, శౌర్యంలో—
వచనేషు చ బుద్ధౌ చ స్వభావే చ చరిత్రతః
మాటల్లో, బుద్ధిలో, స్వభావంలో, ప్రవర్తనలో—
యాదృగ్యేషాం చ హదయే తాదృక్తేషాం చ మంగలమ్
వారి హృదయం ఎలా ఉంటే, వారి మంగళం కూడా అలా ఉంటుంది.
ఇత్యుక్త్వా చ మహాదేవో విరరామ స్వసంసది
ఇలా చెప్పి, మహాదేవుడు తన సభలో మౌనంగా ఉన్నాడు.
బృహస్పతిరువాచ లోకాః కర్మవశాన్నిత్యం నానాజన్మసు యత్కృతమ్
బృహస్పతి ఇలా అన్నాడు: ప్రజలు తమ కర్మ ఫలితాల వల్ల ఎన్నో జన్మల్లో చేసిన పనుల ఫలితాన్ని ఎప్పుడూ అనుభవిస్తారు.
స్వకర్మణాం ఫలం భుఙ్క్తే జన్తుర్జన్మని జన్మని
ప్రతి జన్మలో ప్రాణి తన కర్మ ఫలితాన్ని అనుభవిస్తూనే ఉంటుంది.
కేచిద్వదన్తి దైవేన స్వభావేనేతి కేచన
కొంతమంది ఇది విధి వల్ల అంటారు, మరికొందరు స్వభావం వల్ల అంటారు.
స్వయం చ కర్మజనకః కర్మ వై దైవకారణమ్
కర్మమే మన పనులకు మూలం, అదికూడా విధి వల్ల జరుగుతుంది.
స్వకర్మణాం చ సర్వేషాం జన్తూనాం ప్రతిజన్మని
ప్రతి జీవికి ప్రతి జన్మలో తన తన కర్మలే ఫలితాన్ని నిర్ణయిస్తాయి.
స్వకర్మఫలభోక్తా చ జీవో హి సగుణః సదా 2.60.
ప్రతి జీవుడు ఎప్పుడూ తన కర్మ ఫలితాలను అనుభవించేవాడే.
స ఏవాత్మా సర్వసేవ్యః సర్వేషాం చ ఫలప్రదః
అతనే అందరికి సేవించదగినవాడు, అందరికీ ఫలితాలు ఇచ్చేవాడు.
కర్మణా చ నృణాం లజ్జా ప్రశంసా చ ప్రఫుల్లతా
మన పనుల ద్వారా మనుషులకు అవమానం, ప్రశంస, ఆనందం కలుగుతాయి.
జపమాలా కరాద్భ్రష్టా కోపావిష్టస్య శూలినః
కోపంతో నిండిన త్రిశూలధారి చేతిలోంచి జపమాల జారిపోయింది.
సంహర్త్తురీశో రుద్రస్య విష్ణోః పాతుః సఖా శివః
శివుడు, విష్ణువు స్నేహితుడు, సంహారకుడు, రక్షించేవాడు.
నిర్గుణస్య చ కృష్ణస్య ప్రకృతీశస్య నారద
నారదా, శివుడు గుణాతీతుడు, ప్రకృతిపతి అయిన కృష్ణునికి స్నేహితుడు.
శివ ఉవాచ అవైష్ణవానామసతామశివం చ పదే పదే
శివుడు పలికాడు: వైష్ణవులు కాని, ధర్మం లేని వారికి ప్రతి అడుగులోనూ అశుభమే కలుగుతుంది.
దదాతి వైష్ణవేభ్యశ్చ యో దుఃఖం సుస్థితో జనః
ఎవరైనా స్థిరంగా ఉండి వైష్ణవులకు బాధ కలిగిస్తే—
అవైష్ణవానాం హృదయం నహి శుద్ధం సదామలమ్
వైష్ణవులు కానివారి హృదయం ఎప్పుడూ పవిత్రంగా, నిర్మలంగా ఉండదు.
భిద్యతే హదయగ్రన్థిశ్ఛిద్యన్తే సర్వసంశయాః 2.60.
హృదయంలోని గంతి తెరచిపోతుంది, అన్ని సందేహాలు తొలగిపోతాయి.
అహో శ్రీకృష్ణదాసానాం కః స్వభావః సునిర్మలః
ఓహో, శ్రీకృష్ణుని భక్తులకు ఎంత పవిత్రమైన స్వభావమో!
గురుర్యస్య వరిష్ఠశ్చ క్రోధహీనశ్చ ధార్మికః
యవనికుడి గురువు గొప్పవాడై, కోపం లేని ధార్మికుడు అయితే—