దాహికాశక్తిహీనశ్చ యథా మన్దో హుతాశనః
బలహీనమైన అగ్ని ఎలా కాల్చలేదో, భార్య శక్తి లేని వాడు కూడా అలానే.
శక్తిహీనో యథా జీవో యథా చాత్మా తనుం వినా
బలహీనమైన ప్రాణి ఎలా ఉంటుందో, శరీరం లేని ఆత్మ ఎలా ఉంటుందో—
న చ శక్తో యథా యజ్ఞః ఫలదో దక్షిణాం వినా
దక్షిణా లేకుండా యజ్ఞం ఫలితాన్ని ఇవ్వలేనట్లే—
వినా స్వర్ణం స్వర్ణకారో యథా శక్తః స్వకర్మణి
పొన్ను లేకుండా బంగారు పనివాడు పని చేయలేనట్లే—
తథా గృహీ న శక్తశ్చ సతతం సర్వకర్మణి 2.59.
అలాగే, భార్య లేకుండా గృహస్థుడు తన పనులన్నీ పూర్తిగా చేయలేడు.
భార్య్యామూలాః క్రియాః సర్వా భార్య్యామూలా గృహాస్తథా
అన్ని కర్మలు భార్య మీద ఆధారపడి ఉంటాయి; ఇల్లు కూడా భార్య మీదే ఆధారపడి ఉంటుంది.
భార్య్యామూలః సదా హర్షో భార్య్యామూలం చ మఙ్గలమ్
భార్య వల్ల ఎప్పుడూ ఆనందం కలుగుతుంది. శుభం కూడా భార్య వల్లే వస్తుంది.
యథా రథశ్చ రథినాం గృహిణాం చ తథా గృహమ్
ఎలా రథం రథికునికి చెందిందో, అలాగే ఇల్లు గృహస్థునికి చెందింది.
సర్వరత్నప్రధానా చ స్త్రీరత్నం దుష్కులాదపి
అన్ని రత్నాల్లో, స్త్రీరత్నమే ముఖ్యమైనది. ఆమె తక్కువ వంశంలో పుట్టినవారైనా పరవాలేదు.
యథా జలం వినా పద్మం పద్మం శోభాం వినా యథా
ఎలా నీరు లేకుండా తామర ఉండదో, అలాగే తామరకి అందం లేకపోతే దాని శోభ ఉండదు.
ఇత్యేవముక్త్వా స గురుః ప్రవివేశ గృహం ముహుః
ఇలా చెప్పి ఆ గురువు మళ్లీ మళ్లీ ఇంట్లోకి ప్రవేశించాడు.
ముహుర్ముహుశ్చ మూర్చ్ఛాం చ చేతనాం సమవాప సః
అతడు పదే పదే మూర్చపోయి, మళ్లీ మళ్లీ హుషారుగా అయ్యాడు.
అథాన్తరే మహాజ్ఞానీ జ్ఞానిభిశ్చ ప్రబోధితః
అంతలో ఆ మహాజ్ఞాని, జ్ఞానులు లేచి చెప్పడంతో మేల్కొన్నాడు.
స గురుః పూజితస్తేన చాతిథ్యేన మరుత్వతా
ఆ గురువును మరుత్వంతుడు ఆతిథ్యంతో గౌరవించాడు.
బృహస్పతివచః శ్రుత్వా రక్తపఙ్కజలోచనః 2.59.
బృహస్పతి మాటలు విని, అతని కళ్ళు మట్టి తామరపువ్వుల్లా ఎర్రగా మారాయి.
మహేన్ద్ర ఉవాచ అతీవ నిపుణం దక్షం తత్త్వప్రాప్తినిమిత్తకమ్
మహేంద్రుడు ఇలా అన్నాడు: 'అతడు చాలా నిపుణుడు, నిజమైన జ్ఞానం పొందడానికి తగినవాడు.'
యత్రాస్తి పాతకీ చన్ద్రో మన్మాత్రా తారయా సహ
ఎక్కడ పాపాత్ముడైన చంద్రుడు తారతో కలిసి ఉన్నాడో, నా దృష్టిలో—
త్యజ చిన్తాం మహాభాగ సర్వం భద్రం భవిష్యతి
బహు భాగ్యవంతుడా, ఆందోళన వదిలెయి. అన్నీ మంచిగానే జరుగుతాయి.
ఇత్యుక్త్వా చ శునాసీరో దూతానాం చ సహస్రకమ్
ఇలా చెప్పి శునాసీరుడు వెయ్యి దూతలను పంపించాడు.
తే దూతా వై వర్షశతం యయుర్నిర్జనమేవ చ
ఆ దూతలు వంద సంవత్సరాలు, ఎడారులలో కూడా తిరిగారు.
చన్ద్రం చ శుక్రభవనే తం ప్రపన్నం చ విజ్వరమ్
వారు చంద్రుణ్ని శుక్రుని ఇంట్లో, వ్యాధి లేకుండా ఉన్నట్టు కనుగొన్నారు.
ఇతి శ్రుత్వా శునాసీరో నతవక్త్రో బృహస్పతిమ్
ఇది విని శునాసీరుడు తల వంచి బృహస్పతిని దగ్గరగా వెళ్లాడు.
మహేన్ద్ర ఉవాచ భయం త్యజ మహాభాగ సర్వం భద్రం భవిష్యతి
మహేంద్రుడు ఇలా అన్నాడు: 'బహు భాగ్యవంతుడా, భయం వదిలెయి. అన్నీ మంచిగానే జరుగుతాయి.'
త్వయా నహి జితః శుక్రో న మయా దితినన్దనః
నీ చేత శుక్రుడు జయించబడలేదు, నా చేత దితిపుత్రుడు జయించబడలేదు.
గచ్ఛ శీఘ్రం బ్రహ్మలోకమస్మాభిః సార్ద్ధమేవ చ 2.59.
మా తో కలిసి త్వరగా బ్రహ్మలోకానికి వెళ్ళు.
ఇత్యుక్త్వా తు మహేన్ద్రశ్చ సన్తప్తో గురుణా సహ
అలా చెప్పి, మహేంద్రుడు గురువు తో కలసి బాధతో వెళ్లాడు.
తత్ర దృష్ట్వా చ బ్రహ్మాణం ననామ గురుణా సహ
అక్కడ బ్రహ్మను చూసి, గురువు తో కలిసి నమస్కరించాడు.
మహేన్ద్రవచనం శ్రుత్వా హసిత్వా కమలోద్భవః
మహేంద్రుని మాటలు విని, కమలంలో పుట్టిన బ్రహ్మ నవ్వాడు.
బ్రహ్మోవాచ తస్మై దదాతి దుఃఖం చ శాస్తా కృష్ణః సనాతనః
బ్రహ్మ ఇలా అన్నాడు: అతనికి శాశ్వతుడు అయిన కృష్ణుడు, ఉపదేశకుడు, బాధను ఇస్తాడు.
అహం స్రష్టా చ సృష్టేశ్చ పాతా విష్ణుః సనాతనః
నేను సృష్టికర్తను, సృష్టిని కాపాడేవాడు శాశ్వతుడు అయిన విష్ణువు.