సుస్నాతాం సున్దరీం రమ్యాం పీనోన్నతపయోధరామ్
ఆమె స్నానం చేసి, అందంగా, ఆకర్షణీయంగా, పుష్టిగా, ఎత్తుగా ఉన్న వక్షోజాలతో కనిపించింది.
సుదతీం కోమలాంగీం చ నవయౌవనసంయుతామ్
ఆమె ముద్దైన పళ్ళు, మృదువైన అవయవాలు, కొత్త యవ్వనంతో మెరిసిపోతూ కనిపించింది.
కస్తూరీబిన్దునా సార్ద్ధమధశ్చన్దనబిన్దునా 2.58.
ఆమె శరీరంపై కస్తూరి బొట్టు, దాని కింద చందనపు బొట్టు మెరిసింది.
వాయునాఽధోవస్త్రహీనాం సకామాం రక్తలోచనామ్
గాలి వలన ఆమె అడవి వస్త్రం జారిపోయింది; ఆమె మనసులో కోరికతో, కళ్ళు ఎర్రగా మెరిసాయి.
సస్మితాం నమ్నవక్త్రాం చ లజ్జయా చన్ద్రదర్శనామ్
ఆమె చిరునవ్వుతో, తల వంచి, సిగ్గుతో, చంద్రునిలా అందంగా కనిపించింది.
తాం దృష్ట్వా మన్మథాక్రాన్తశ్చన్ద్రో లజ్జాం జహౌ మునే
మహర్షీ, ఆమెను చూసి ప్రేమలో మునిగిపోయిన చంద్రుడు సిగ్గు మరిచిపోయాడు.
చన్ద్ర ఉవాచ సువిదగ్ధే విదగ్ధానాం మనో హరసి సన్తతమ్
చంద్రుడు అన్నాడు: బుద్ధిమంతులందరిలో నీవు అత్యంత తెలివైనవాడివి, నీవు ఎప్పుడూ జ్ఞానుల మనసును ఆకర్షిస్తావు.
నిషేవ్య ప్రకృతిం జన్మసహస్రే కామసాగరే
కామాసాగరంలో వేల జన్మలు నీ సహవాసాన్ని అనుభవించాను.
అహో తపస్వినా సార్ద్ధమవిదగ్ధేన వేధసా
అయ్యో! ఆ తపస్వితో కలిసి, తెలివిలేని సృష్టికర్త కూడా అలాగే చేశాడు.
కిం వా సుఖం చ విజ్ఞాతమవిజ్ఞేషు సమాగమే
తెలివిలేని వారితో కలిసినప్పుడు ఎలాంటి ఆనందం ఉంటుంది?
కామేన కామినీ త్వం చ దగ్ధాఽసి వ్యర్థమీశ్వరి
ఓ ఇశ్వరి! కోరికతో నీవు, కోరిక కలిగిన స్త్రీగా, వృథాగా కాలిపోయావు.
దినే దినే వృథా యాతి దుర్లభం నవయౌవనమ్
ప్రతి రోజు, అరుదైన యవ్వనం వృథాగా పోతుంది.
శశ్వత్తపస్యాయుక్తశ్చ కృష్ణమాత్మానమీప్సితమ్ 2.58.
నీవు ఎప్పుడూ తపస్సులో నిమగ్నమై, కృష్ణుడిని నీ ఆత్మగా కోరుకుంటున్నావు.
సర్వకామరసజ్ఞా త్వం నిష్కామం కామమీప్సితమ్
నీవు అన్ని కామరసాల సారాన్ని తెలిసినవాడివి, కోరిక లేకుండానే కోరికను కోరుతున్నావు.
అన్యశ్చ త్వన్మనఃకామో భిన్నం త్వద్భర్తురీప్సితమ్
ఇంకొకరు నీ మనసును కోరుతున్నారు, కానీ నీ భర్తకు కావలసింది వేరేది.
వాసన్తీపుష్పతల్పే చ గన్ధచన్దన చర్చితే
వసంతకాలపు పువ్వుల మంచంపై, సుగంధద్రవ్యాలు, గంధపు చందనం అలంకరించిన చోట,
సుగన్ధ్యుత్ఫుల్లకుసుమే నిర్జనే చన్దనే వనే
సువాసనతో పరిమళించే వికసించిన పువ్వుల మధ్య, ఒంటరిగా ఉన్న చందనవనంలో,
చన్దనే చమ్పకవనే శీతచమ్పకవాయునా
చందనపు, చంపకవనంలో, చల్లని చంపకపువ్వుల గాలితో,
తారోవాచ అత్రేరభాగ్యాత్త్వం పుత్రో వ్యర్థం తే జన్మ జీవనమ్
తార అన్నారు: అత్రి దురదృష్టం వల్ల, నీ పుట్టుక, జీవితం వృథా అయ్యింది, కుమారుడా.
అరే కృత్వా రాజసూయమాత్మానం మన్యసే బలీ
అయ్యో! రాజసూయ యాగం చేసి, నువ్వు నీకు బలముందని అనుకుంటున్నావు.
యస్య చిత్తం పరస్త్రీషు సోఽశుచిః సర్వకర్మసు ।। న కర్మఫలభాక్పాపీ నిన్ద్యో విశ్వేషు సర్వతః 2.58.
ఎవరైనా పరస్త్రీపై మనసు పెట్టినవాడు, అన్ని పనుల్లో అపవిత్రుడు. అతడు పాపి, పనుల ఫలితానికి అర్హుడు కాదు, అందరూ అతన్ని నిందిస్తారు.
సతీత్వం మే నాశయసి యక్ష్మగ్రస్తో భవిష్యసి
నీవు నా సతీత్వాన్ని నాశనం చేస్తున్నావు; అందుకే నీవు క్షయవ్యాధితో బాధపడతావు.
దుష్టానాం దర్పహా కృష్ణో దర్పం తే నిహనిష్యతి
దుష్టుల అహంకారాన్ని నాశనం చేసే కృష్ణుడు, నీ గర్వాన్ని కూడా ఛేదిస్తాడు.
ఇత్యుక్త్వా తారకా సాధ్వీ రురోద చ ముహుర్ముహుః
ఇలా చెప్పి, తార సతీ స్వభావంతో మళ్లీ మళ్లీ ఏడ్చింది.
బ్రహ్మాణం పరమాత్మానమాకాశం పవనం ధరామ్
బ్రహ్మ, పరమాత్మ, ఆకాశం, గాలి, భూమి—
తారకావచనం శ్రుత్వా న భీతః స చుకోప హ
తార మాటలు విని, అతడు భయపడలేదు, కానీ కోపం తెచ్చుకున్నాడు.
రథం చ చాలయామాస మనోయాయీ మనోహరమ్
ఆ మనోహరమైన రథాన్ని మనసుతో నడిపిస్తూ ప్రయాణం మొదలుపెట్టాడు.
విస్పన్దకే సురవనే చన్దనే పుష్పభద్రకే
విస్పందక, సురవనం, చందన, పుష్పభద్రక అనే తోటల్లో,
సుగన్ధి పుష్పతల్పే చ పుష్పచన్దనవాయునా
సువాసన గల పూల మంచంపై, పుష్పాలూ చందనపు గాలులతో,
శైలే శైలే నదే నద్యాం శృంగారం కుర్వతోస్తయోః
ప్రతి కొండపై, ప్రతి నదిలో, ఆ ఇద్దరూ ప్రేమలో లీనమయ్యారు.