నృపస్య వచనం శ్రుత్వా జహాస మునిపుఙ్గవః
రాజు మాటలు విని, ఆ మునులలో శ్రేష్ఠుడు నవ్వాడు.
అతిథిరువాచ కశ్యపస్య సుతాః సర్వే ప్రాప్తా దేవత్వమీప్సితమ్
అతిథి ఇలా అన్నాడు: కశ్యపుని కుమారులందరూ కోరుకున్న దేవత్వాన్ని పొందారు.
తేషు త్వష్టా మహాజ్ఞానీ చకార పరమం తపః
వారిలో త్వష్టా అనే మహాజ్ఞాని అత్యున్నత తపస్సు చేశాడు.
సిషేవే బ్రాహ్మణార్థం చ దేవదేవం హరిం పరమ్
అతడు బ్రాహ్మణుల కోసం పరమేశ్వరుడైన హరిని భక్తితో సేవించాడు.
తతో బభూవ తేజస్వీ విశ్వరూపస్తపోధనః
ఆ తరువాత తపస్సుతో తేజస్సుతో నిండిన విశ్వరూపుడు జన్మించాడు.
మాతామహేభ్యో దైత్యేభ్యో దత్తవన్తం ఘృతాహుతిమ్
అతడు తన మామలైన దైత్యులకు నెయ్యి హోమం చేసి అర్పించాడు.
విశ్వరూపస్య తనయో విరూపో మత్పితా నృప
ఓ రాజా, విశ్వరూపునికి కుమారుడు విరూపుడు. ఆయనే నా తండ్రి.
మహాదేవో మమ గురుర్విద్యాజ్ఞానమనుప్రదః
మహాదేవుడు నాకు గురువు, విద్యా జ్ఞానాన్ని ఇచ్చినవాడు.
తచ్చిన్తయామి పాదాబ్జం న మే వాఞ్ఛా ఽస్తి సమ్పది 2.53.
ఆయన పద్మపాదాలను నేను ధ్యానిస్తాను; నాకు సంపదపై ఎలాంటి ఆశ లేదు.
తేన దత్తం న గృహ్ణామి వినా తత్సేవనం శుభమ్
ఆయన ఇచ్చిన దానిని, ఆయన సేవ లేకుండా, నేను స్వీకరించను.
భక్తివ్యవహితం మిథ్యాభ్రమమేవ తు నశ్వరమ్
భక్తి లేకుండా ఉన్నది అబద్ధమైన మాయ మాత్రమే, అది నశించిపోతుంది.
న మన్యే జలరేఖేతి నృపత్వం కేన గణ్యతే
నీటిపై గీసిన గీతలా రాజ్యాన్ని నేను విలువైనదిగా భావించను.
లాలసాం విష్ణుభక్తిం తే సంప్రాపయితుమాగతః
విష్ణుభక్తిపై నీకు ఆకాంక్ష కలిగించేందుకు నేను వచ్చాను.
సముద్ధృతశ్చ పతితో ఘోరే నిమ్నే భవార్ణవే
ఈ భవసముద్రంలో భయంకరమైన లోతులో పడిపోయినవాడిని బయటకు లాగుతారు.
తే పునన్త్యురుకాలేన కృష్ణభక్తాశ్చ దర్శనాత్
కృష్ణభక్తులు, కాలక్రమంలో, వారి దర్శనంతోనే ఇతరులను పవిత్రుల్ని చేస్తారు.
పుత్రే న్యస్య ప్రియాం సాధ్వీం గచ్ఛ వత్స వనం ద్రుతమ్
నీ ప్రియ భార్యను కుమారునికి అప్పగించి, నా బిడ్డా, త్వరగా అరణ్యంలోకి వెళ్ళు.
శ్రీకృష్ణం భజ రాధేశం పరమాత్మా నమీశ్వరమ్
శ్రీకృష్ణుని, రాధాదేవి ప్రభువును, పరమాత్మను, నమస్కారయోగ్యుడైన దేవుణ్ని పూజించు.
దిక్పాలాశ్చ దిగీశాశ్చ భ్రమన్త్యేవాస్య మాయయా ।। 2.53.
దిక్పాలకులు, దిక్కుల అధిపతులు, ఆయన మాయ వల్ల సంచరిస్తుంటారు.
నిశాపతిః శశీ శశ్వత్సస్యసుస్నిగ్ధతాకరః
రాత్రిపూట అధిపతి అయిన చంద్రుడు ఎప్పుడూ పంటలకు మృదువైన పోషణను ఇస్తాడు.
కాలే వర్షతి శక్రశ్చ దహత్యగ్నిశ్చ కాలతః
సమయానికి ఇంద్రుడు వాన కురిపిస్తాడు, అగ్ని కాలానికి తగినట్టు దహనం చేస్తాడు.
కాలః సంహరతే కాలే కాలే సృజతి పాతి చ
కాలం సమయానికి లయమవుతుంది; సమయానికి సృష్టిస్తుంది, పోషిస్తుంది కూడా.
స్వదేశే పర్వతాశ్చైవ స్వాః పాతాలాః స్వదేశతః
పర్వతాలు తమ ప్రాంతాల్లోనే ఉంటాయి; స్వర్గం, పాతాళాలు కూడా తమ ప్రాంతాల్లోనే ఉంటాయి.
శైలసాగరసంయుక్తాః పాతాలాః సప్త చైవ హి
ఏడు పాతాళాలు పర్వతాలు, సముద్రాలతో కలిసే ఉంటాయి.
సన్త్యేవ ప్రతివిధ్యణ్డే బ్రహ్మవిష్ణుశివాదయః
ప్రతి బ్రహ్మాండంలో బ్రహ్మ, విష్ణు, శివుడు మరియు ఇతరులు ఉంటారు.
ఆపాతాలాద్బ్రహ్మలోకపర్య్యన్తం డిమ్బరూపకమ్
పాతాళం నుండి బ్రహ్మలోకం వరకు ఈ జగత్తు గుడ్డె ఆకారంలో ఉంది.
నాభిపద్మే విరాడ్విష్ణోః క్షుద్రస్య జలశాయినః
విశ్వరూపుడైన విష్ణువు నాభిలోని పద్మంలో, నీటిమీద పడుకున్న చిన్నవాడు ఉన్నాడు.
ఏవం సోఽపి శయానస్స్యాజ్జలతల్పే సువిప్లుతే
అలా, అతడూ విశాలమైన నీటి మంచంపై పడుకుని ఉన్నాడు.
కాలభీతశ్చ కాలేశం కృష్ణమాత్మానమీశ్వరమ్ ।। । మహావిష్ణోర్లోమకూపసాధారః సోఽస్తి విస్తృతే 2.53.
కాలాన్ని భయపడి, అతడు కాలానికి అధిపతియైన కృష్ణుడిని, తన స్వరూపుడైన ఈశ్వరుడిని ధ్యానిస్తాడు. మహావిష్ణువు శరీర రోమరంధ్రాల్లో అతడు విస్తరించి ఉంటాడు.
మహావిష్ణోర్గాత్రలోమ్నాం బ్రహ్మాణ్డానాం చ భూమిప
ఓ రాజా! మహావిష్ణువు శరీర రోమాల నుంచి బ్రహ్మాండాలు ఉద్భవిస్తాయి.
మహావిష్ణుః ప్రాకృతికః సోఽపి డిమ్బోద్భవః సదా
ఆ మహావిష్ణువు కూడా గుడ్డె నుండి పుట్టినవాడు, ప్రకృతిస్వభావంతో ఉన్నవాడు.