ద్విజో భూత్వా సప్తజనౌ భారతే వృషలీపతిః
మళ్లీ ఏడుసార్లు భారతదేశంలో బ్రాహ్మణుడై, నీచజాతి స్త్రీ భర్తగా పుడతాడు.
పునః పునః పాపయోనిం నరకం చ పునః పునః
తిరిగి తిరిగి పాపమయమైన గర్భాల్లో పుడతాడు, మళ్లీ మళ్లీ నరకంలో పడతాడు.
పఞ్చజన్మసు మణ్డూకో భవేచ్ఛుద్ధస్తతః క్రమాత్
ఐదు జన్మలు కప్పగా పుడతాడు, తర్వాత క్రమంగా పవిత్రుడవుతాడు.
సుయజ్ఞ ఉవాచ శూద్రాన్నభోజనే వాఽపి శూద్రస్త్రీగమనేఽపి చ
సుయజ్ఞుడు ఇలా అడిగాడు: బ్రాహ్మణులు శూద్రుడి భోజనం తినడంలో లేదా శూద్ర స్త్రీతో సంభోగంలో ఏదైనా దోషముందా?
బ్రాహ్మణానాం చ కో దోషో వృషాణాం వాహనే తథా
బ్రాహ్మణులు వృషభాన్ని మోసినందుకు కూడా ఏదైనా దోషముందా?
పరాశర ఉవాచ అసిపత్రే వసత్యేవ యుగానామేకసప్తతిః
పరాశరుడు ఇలా చెప్పాడు: అతడు డబ్బల చెట్లతో నిండిన నరకంలో డబ్బల ఏడు పదకొండు యుగాలు ఉంటాడు.
తతో భవేద్గర్దభశ్చ మూషికః సప్తజన్మసు
ఆ తర్వాత ఏడుసార్లు గాడిదగా, ఎలుకగా పుడతాడు.
జరత్కారురువాచ స కృతఘ్న ఇతి ఖ్యాతః ప్రసిద్ధో భారతే నృప
జరత్కారు ఇలా అన్నాడు: అతడిని కృతఘ్నుడిగా భారతదేశంలో ప్రసిద్ధి చెందుతాడు, ఓ రాజా.
బ్రహ్మహత్యాసమం పాపం తన్నిత్యం వృషతాడనే
వృషభాన్ని కొట్టడం బ్రాహ్మణ హత్యకు సమానమైన పాపం.
సూర్య్యాతపే వాహయేద్యః క్షుధితం తృష్టితం వృషమ్ 2.51.
ఎవరైనా ఆకలితో లేదా దాహంతో ఉన్న వృషభాన్ని ఎండలో నడిపిస్తే—
అన్నం విష్ఠా జలం మూత్రం విప్రాణాం వృషవాహినామ్
వృషభాన్ని మోసే బ్రాహ్మణుల అన్నం, మలము, నీరు, మూత్రం—
లాలాకుణ్డే వసత్యేవ యావచ్చన్ద్రదివాకరౌ
వారు చంద్రుడు, సూర్యుడు ఉన్నంతవరకు లాలాజలపు గుంతలో ఉంటారు.
త్రిసన్ధ్యం తాడయేత్తం చ శూలేన యమకిఙ్కరః
ప్రతి రోజు మూడుసార్లు యముని సేవకుడు అతడిని కత్తితో కొడతాడు.
షష్టివర్షసహస్రాణి విష్ఠాయాం చ కృమిర్భవేత్
అరవై వేల సంవత్సరాలు మలంలో పురుగుగా పుడతాడు.
పఞ్చజన్మసు గృధ్రశ్చ శృగాలః సప్తజన్మసు
ఐదు జన్మలు గద్దగా, ఏడూ జన్మలు నక్కగా జన్మిస్తాడు.
భారద్వాజ ఉవాచ వయఃప్రమాణాం రాజేన్ద్ర బ్రహ్మహత్యాం లభేద్ధ్రువమ్
భారద్వాజుడు ఇలా అన్నాడు: రాజా, వయస్సు లేదా ఎత్తు కొలిస్తే తప్పక బ్రాహ్మణ హత్య పాపం కలుగుతుంది.
తత్తుల్యయోనిభ్రమణాత్తత్తుల్యనరకాచ్ఛుచిః
అటువంటి జన్మల్లో తిరుగుతూ, అటువంటి నరకాలు అనుభవించిన తర్వాత, చివరకు పవిత్రుడవుతాడు.
తావదేవ భవేద్దోషః శూద్రశ్రాద్ధాన్నభోజనే
శూద్రుని శ్రాద్ధ భోజనం తినేవరకు ఆ దోషం ఉంటుంది.
మార్కణ్డేయ ఉవాచ అహం వక్ష్యామి వేదోక్తం సావధానం నిశామయ ।।2.51.
మార్కండేయుడు ఇలా అన్నాడు: నేను వేదాల్లో చెప్పినదాన్ని చెబుతాను, జాగ్రత్తగా విను.
కృతఘ్నానాం ప్రధానశ్చ యో విప్రో వృషలీపతిః
కృతఘ్నులందరిలో బ్రాహ్మణుడు, తక్కువ జాతి స్త్రీ భర్త అయినవాడు, ప్రధానమైనవాడు.
కృమిభక్ష్యో భవేద్విప్రో విహ్వలో యమకిఙ్కరైః
అటువంటి బ్రాహ్మణుడు, యముని సేవకుల చేత బాధపడుతూ, పురుగులకు ఆహారమవుతాడు.
తతశ్చ పుంశ్చలీయోనౌ కృమిర్భవతి నిశ్చితమ్
ఆ తరువాత, తప్పకుండా, వేశ్య గర్భంలో పురుగుగా పుడతాడు.
సుయజ్ఞ ఉవాచ శ్లాఘ్యో మే బ్రాహ్మశాపశ్చ కస్య సమ్పద్వినాఽఽపదమ్
సుయజ్ఞుడు ఇలా అన్నాడు: బ్రాహ్మణ శాపం నాకు గొప్పదిగా అనిపిస్తుంది—ఎవరికి సంపద ఉంటే దుఃఖం ఉండదు?
ధన్యోఽహం కృతకృత్యోఽహం సఫలం జీవనం మమ
నేను ధన్యుణ్ని, నా జీవితం సార్థకమైంది, నేను నా కార్యాన్ని పూర్తిచేశాను.
శ్రీపార్వత్యువాచ తేషాం కిమూచుర్మునయో వేదవేదాఙ్గపారగాః
శ్రీపార్వతీ ఇలా అడిగింది: వేదాలు, వేదాంగాలు నేర్చుకున్న ఆ మునులు ఏమన్నారు?
శ్రీమహేశ్వర ఉవాచ తత్ర ప్రవక్తుమారేభే ఋషిర్నారాయణో మహాన్
శ్రీమహేశ్వరుడు ఇలా అన్నాడు: అక్కడ ఆ మహర్షి నారాయణుడు మాట్లాడడం ప్రారంభించాడు.
శ్రీనారాయణ ఉవాచ స కృతఘ్న ఇతి జ్ఞేయః ఫలం చ శృణు భూమిప
శ్రీనారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: అతడు కృతఘ్నుడని తెలుసుకో, రాజా! ఆ ఫలితాన్ని విను.
యావన్తో రేణవః సిక్తా విప్రాణాం నేత్రబిన్దుభిః
బ్రాహ్మణుల కన్నీటి బిందువులతో తడిచిన ధూళికణాలు ఎంత ఉంటాయో,
తప్తాఙ్గారం చ తద్భక్ష్యం పానం వై తప్తమూత్రకమ్
అంతసార్లు వేడి బొగ్గులు తినాలి, వేడి మూత్రాన్ని తాగాలి.
తదన్తే చ మహాపాపీ విష్ఠాయాం జాయతే కృమిః
అంతలో, ఆ మహాపాపి మలంలో పురుగుగా పుడతాడు.