తాభిర్భక్త్యా యుతాభిశ్చ కాతరాభిశ్చ సంస్తుతా దశయోజనవిస్తీర్ణం దైర్ఘ్యే తచ్ఛతయోజనమ్
భక్తితో కూడిన, కలవరపడిన సఖులచేత స్తుతింపబడుతూ, ఆ ప్రదేశం పది యోజనాల వెడల్పు, వంద యోజనాల పొడవు కలిగిఉంది.
సహస్రచక్రయుక్తం చ నానాచిత్రసమన్వితమ్
అది వేల చక్రాలతో, అనేక రకాల అద్భుత అలంకారాలతో అలంకరించబడింది.
అమూల్యరత్ననిర్మాణదర్పణైః పరిశోభితమ్
అమూల్యమైన రత్నాలతో తయారైన అద్దాలతో ఆ స్థలం ఎంతో అందంగా అలంకరించబడింది.
సద్రత్న కలశైర్యుక్తం రమ్యైర్మన్దిరకోటిభిః
శుభప్రదమైన రత్నాల కలశాలతో, అద్భుతమైన మందిరాల కోటలతో ఆ స్థలం సుసज्जితమై ఉంది.
యయౌ రథేన తేనైవ సుమనోమాలినా ప్రియే
సుమనసుల మాలలు ధరించి, అదే రథంలో ప్రియమైనవాడా, అతడు ప్రయాణమయ్యాడు.
కృష్ణం కృత్వా సావధానం గోపైః సార్ద్ధం పలాయితః 2.49.
కృష్ణుని జాగ్రత్తగా ఉండమని చెప్పి, గోపులతో కలిసి అక్కడినుండి పారిపోయాడు.
స్వప్రేమమగ్నః కృష్ణోఽపి తిరోధానం చకార సః
కృష్ణుడు కూడా తన ప్రేమలో మునిగి, అందరి చూపులకు దూరంగా మారిపోయాడు.
రాధాప్రకోపభీతా చ ప్రాణాంస్తత్యాజ తత్క్షణమ్
కృష్ణుని కోపానికి భయపడి, రాధా ఆ క్షణంలోనే ప్రాణాలు విడిచింది.
ప్రయయుః శరణం సాధ్వీం విరజాం తత్క్షణం భియా
భయంతో వారు వెంటనే ధర్మపరాయణురాలైన విరజా వద్ద ఆశ్రయం పొందారు.
కోటియోజనవిస్తీర్ణా దీర్ఘే శతగుణా తథా
ఆమె కోటి యోజనల పరిధిలో విస్తరించి, వంద రెట్లు పొడవుగా మారింది.
బభూవుః క్షుద్రనద్యశ్చ తదాఽన్యా గోప్య ఏవ చ
ఆ సమయంలో ఇతర చిన్న నదులు, అలాగే గోపికలు కూడా అక్కడ ప్రकटమయ్యారు.
ఇమే సప్త సముద్రాశ్చ విరజానన్దనా భువి
ఈ ఏడుకొండలు భూమిపై విరజా కుమార్తెలు.
న దృష్ట్వా విరజాం కృష్ణం స్వగృహం చ పునర్యయౌ
విరజా లేదా కృష్ణుని కనపడక, అతడు తన ఇంటికి తిరిగి వెళ్లలేదు.
గోపీభిర్ద్వారి యుక్తాభిర్వారితోఽపి పునః పునః
గోపికలు ద్వారంలో నిలబడి, ఎంతసార్లు ఆపినా,
సుదామా భర్త్సయామాస తాం తథా కృష్ణసన్నిధౌ
సుదామా, కృష్ణుని సమక్షంలో ఆమెను అలా గట్టిగా మందలించాడు.
గచ్ఛ త్వమాసురీం యోనిం గచ్ఛ దూరమతో ద్రుతమ్ 2.49.
పో, అసురి యోనిలో జన్మించు; ఇక్కడినుండి వెంటనే దూరంగా వెళ్లిపో.
భవ గోపీ గోపకన్యాముఖ్యాభిః స్వాభిరేవ చ
గోపికగా, గోపకన్యలలో ప్రముఖురాలిగా, నీలాంటి వారితో జన్మించు.
తత్ర భారావతరణం భగవాంశ్చ కరిష్యతి సాశ్రునేత్రో మోహయుక్తస్తతో గన్తుం సముద్యతః
అక్కడ భగవంతుడు భూభారం తీయటానికి అవతరించతాడు; కన్నీటి కన్నులతో, మోహంలో మునిగి, ఆమె వెళ్లడానికి సిద్ధమైంది.
రాధా జగామ తత్పశ్చాత్సాశ్రునేత్రాఽతివిహ్వలా
రాధా, కన్నీటి కన్నులతో, ఎంతో బాధతో ఆమె వెంట వెళ్లింది.
కృష్ణస్తాం బోధయామాస విద్యయా చ కృపానిధిః
కృష్ణుడు, కరుణాసముద్రుడు, జ్ఞానంతో ఆమెను ఓదార్చాడు.
స చాసురః శఙ్ఖచూడో బభూవ తులసీపతిః
ఆ అసురుడు శంఖచూడుడిగా మారి తులసి భర్తగా అయ్యాడు.
రాధా జగామ వారాహే గోకులం భారతం సతీ
ధర్మవంతురాలైన రాధా, వరాహ కల్పంలో, ఓ భారతా, గోకులానికి వెళ్లింది.
అయోనిసమ్భవా దేవీ వాయుగర్భా కలావతీ
గర్భంలో పుట్టని దేవి, కలావతి, వాయువు ద్వారా గర్భం దాల్చింది.
అతీతే ద్వాదశాబ్దే తు దృష్ట్వా తాం నవయౌవనామ్
పన్నెండు సంవత్సరాలు గడిచిన తర్వాత, ఆమెను యవ్వనంలో చూసి—
ఛాయాం సంస్థాప్య తద్గేహే సాఽన్తర్ద్ధానమవాప హ
ఆమె తన నీడను ఆ ఇంట్లో ఉంచి, అక్కడి నుండి అంతర్ధానమైంది.
గతే చతుర్దశాబ్దే తు కంసభీతేశ్ఛలేన చ 2.49.
పద్నాలుగు సంవత్సరాలు గడిచినప్పుడు, కంసుడిని భయపడి ఒక بہానాతో—
కృష్ణమాతా యశోదా యా రాయాణస్తత్సహోదరః
కృష్ణుని తల్లి యశోద, రాయణుడు ఆయన సోదరుడు—
కృష్ణేన సహ రాధాయాః పుణ్యే వృన్దావనే వనే
పవిత్రమైన వృందావన అడవిలో, కృష్ణుడు, రాధా కలిసి—
స్వప్నే రాధాపదామ్భోజం నహి పశ్యన్తి బల్లవాః
గోపులు తమ కలల్లో రాధా పదపద్మాలను చూడరు.
షష్టివర్షసహస్రాణి తపస్తేపే పురా విధిః
పూర్వం బ్రహ్ముడు అరవై వేల సంవత్సరాలు తపస్సు చేశాడు.