కుపితం చ మునిం దృష్ట్వా శ్రీసూర్య్యం శప్తుముద్యతమ్
ఆ ముని కోపంతో, ప్రకాశవంతమైన సూర్యుని శపించడానికి సిద్ధమవుతున్నాడని చూసింది.
తత్రాగత్య మునిశ్రేష్ఠమవోచద్భాస్కరః స్వయమ్
అప్పుడు భాస్కరుడు అక్కడికి వచ్చి, ఆ గొప్ప మునితో మాట్లాడాడు.
శ్రీసూర్య్య ఉవాచ త్వాం బోధయామాస విప్ర నాహమస్తం గతస్తదా
శ్రీసూర్యుడు ఇలా అన్నాడు: బ్రాహ్మణా, నేను అప్పటికి అస్తమించలేదు; నేను నిన్ను జాగ్రత్తపరిచాను.
క్షమస్వ భగవన్బ్రహ్మన్మాం శప్తుం నోచితం మునే
దయచేసి నన్ను క్షమించు భగవంతుడా, బ్రాహ్మణా, మునీశ్వరా, నన్ను శపించడం తగదు.
తేషాం క్షణార్ద్ధం క్రోధశ్చ తతో భస్మ భవేజ్జగత్
వారిలో కోపం క్షణం కూడా వచ్చినా, ఆ కోపంతో ఈ లోకం బూడిదైపోతుంది.
బ్రహ్మణో వంశసమ్భూతః ప్రజ్వలన్బ్రహ్మతేజసా
బ్రహ్మ యొక్క వంశంలో పుట్టి, బ్రహ్మ తేజంతో ప్రకాశిస్తూ ఉంటాడు.
సూర్య్యస్య వచనం శ్రుత్వా ద్విజస్తుష్టో బభూవ హ 2.46.
సూర్యుని మాటలు విని ఆ ద్విజుడు ఆనందపడ్డాడు.
తత్యాజ మనసాం విప్రః ప్రతిజ్ఞాపాలనాయ చ
ఆ విప్రుడు తన మనసులో వ్రతాన్ని నిలబెట్టుకుంటూ, త్యాగం చేశాడు.
సా సస్మార గురుం శమ్భుమిష్టదేవం హరిం విధిమ్
ఆమె తన గురువు శంభును, ఇష్టదేవుడైన హరిని, బ్రహ్మను స్మరించింది.
తత్రాజగామ భగవాన్గోపీశః శమ్భురేవ చ
అక్కడ గోపీస్వరుడు భగవంతుడు, శంభువు కూడా ప్రత్యక్షమయ్యారు.
స చ దృష్ట్వాఽభీష్టదేవం నిగుణే ప్రకృతేః పరమ్
తనకు ఇష్టమైన దేవుడిని, గుణాలకు అతీతుడై ప్రకృతికి మించినవాడిని చూసి,
నమశ్చకార శమ్భుం చ బ్రహ్మాణం కశ్యపం తథా
అతడు శంభువుని, బ్రహ్మను, కశ్యపుని నమస్కరించాడు.
బ్రహ్మా తద్వచనం శ్రుత్వా సహసా సమయోచితమ్
ఆ మాటలు విని బ్రహ్మ వెంటనే ఆ సందర్భానికి తగినట్లు మాట్లాడాడు.
యది త్యక్తా ధర్మపత్నీ ధర్మిష్ఠా మనసా సతీ
భర్త వదిలిపెట్టినా, భార్య ధర్మపరాయణురాలై, మనసు శుద్ధిగా ఉంటే,
యతిర్వా బ్రహ్మచారీ వా భిక్షుర్వనచరోఽపి వా
లేక యతి, బ్రహ్మచారి, భిక్షువు లేదా అడవిలో నివసించేవాడు అయినా,
అకృత్వా తు సుతోత్పత్తిం విరాగీ యస్త్యజేత్ప్రియామ్
సంతానం కలగకముందే, వేరే కారణం లేకుండా, వేరుపడితే,
బ్రహ్మణో వచనం శ్రుత్వా జరత్కారుర్మునీశ్వరః 2.46.
బ్రహ్మ మాటలు విని, మహర్షి జరత్కారు,
తస్యై శుభాశిషం దత్త్వా యయుర్దేవా ముదాఽన్వితాః
ఆమెకు మంగళాశీస్సులు ఇచ్చి, దేవతలు ఆనందంతో వెళ్లిపోయారు.
మునేః కరస్పర్శమాత్రాత్సద్యో గర్భో బభూవ హ
మహర్షి చేతి స్పర్శతోనే వెంటనే గర్భం ఏర్పడింది.
జరత్కారురువాచ జితేన్ద్రియాణాం ప్రవరో ధర్మిష్ఠో వైష్ణవాగ్రణీః
జరత్కారు ఇలా అన్నాడు: 'ఇంద్రియాలను జయించినవాడు, ధర్మపరాయణుడు, వైష్ణవుల్లో ముందువాడు,'
తేజస్వీ చ తపస్వీ చ యశస్వీ చ గుణాన్వితః
'తేజస్సుతో, తపస్సుతో, కీర్తితో, మంచి లక్షణాలతో ఉండేవాడు,'
స చ పుత్రో విష్ణుభక్తో ధార్మికః కులముద్ధరేత్
'ఆ కుమారుడు విష్ణుభక్తుడై, ధార్మికుడై, వంశాన్ని ఉద్ధరిస్తాడు.'
పతివ్రతా సుశీలా యా సప్రియా ప్రియవాదినీ
పతివ్రత, మంచితనంతో, భర్తకు ప్రియంగా, మధురంగా మాటలాడే స్త్రీ,
హరిభక్తిప్రదో బన్ధుస్తదిష్టం యత్సుఖప్రదమ్
హరిభక్తిని ప్రసాదించే, స్నేహితురాలిగా ఉండే, ఆమె సమక్షంలో ఆనందం కలిగించే స్త్రీ,
సా గర్భధారిణీ యా చ గర్భవాసవిమోచినీ
గర్భాన్ని ధరించి, ఆ శిశువును జన్మించగలిగిన స్త్రీ,
గురుశ్చ జ్ఞానదాతా చ తజ్జ్ఞానం కృష్ణభావనమ్
జ్ఞానాన్ని బోధించే గురువు, ఆ జ్ఞానం కృష్ణుని ధ్యానమే,
ఆవిర్భూతం తిరోభూతం కిం వా జ్ఞానం తదన్యతః 2.46.
ఆ జ్ఞానం కనబడినా, కనబడకపోయినా, లేదా వేరేలా ఉన్నా, అది ఇతర జ్ఞానాల కంటే భిన్నమైనది.
తత్త్వానాం సారభూతం చ హరేరన్యద్విడమ్బనమ్
తత్త్వాల సారం ఏమంటే, హరిలో తప్ప మరేదైనా నకిలీ మాత్రమే.
జ్ఞానాత్ప్రముచ్యతే బన్ధాత్స రిపుర్యో హి బన్ధదః
జ్ఞానంతో బంధనాల నుంచి విముక్తి కలుగుతుంది; నిజంగా శత్రువు బంధనమే కలిగించేవాడు.
స రిపుః శిష్యఘాతీ చ యతో బన్ధాన్న మోచయేత్
ఆ శత్రువు శిష్యులను నాశనం చేసే వాడు, ఎందుకంటే బంధనాల నుంచి విడిపించడు.