అసద్వంశప్రసూతా యా సా ద్వేష్టి స్వామినం సదా
చెడ్డ వంశంలో పుట్టిన స్త్రీ భర్తను ఎప్పుడూ ద్వేషిస్తుంది.
పతితం రోగిణం దుష్టం నిర్ధనం గుణహీనకమ్ 1.9.
భర్త పతితుడైనా, అనారోగ్యంతో ఉన్నవాడైనా, చెడ్డవాడైనా, దరిద్రుడైనా, గుణాల్లేనివాడైనా,
సగుణం నిర్గుణం వాపి ద్వేష్టి యా సంత్యజేత్పతిమ్
ఎవరైనా స్త్రీ భర్తను ద్వేషించి వదిలిపెడితే, అతనిలో గుణాలున్నా లేకపోయినా,
కీటైః శునకతుల్యైశ్చ భక్షితా సా దివానిశమ్
ఆమెను పిట్టలు, కుక్కల వంటి క్రిమికీటకాలు రాత్రింబవళ్లు తింటూ ఉంటాయి.
గృధ్రః కోటిసహస్రాణి శతజన్మాని సూకరః
పదిలక్ష జన్మలు గద్దగా, వంద జన్మలు పందిగా పుట్టాలి.
తతో మానవజన్మాని లభేచ్చేత్పూర్వకర్మణః
అతడి పూర్వకర్మ అనుకూలిస్తే, తరువాత మానవ జన్మ పొందుతుంది.
దేహి నః కాన్తదానం చ కామపూరం విధేః సుత
సృష్టికర్త కుమారుడా, మాకు ప్రియమైన伴ిని ఇచ్చి, మనసులోని కోరికలు తీర్చు.
కన్యానాం వచనం శ్రుత్వా దక్షః శంకరసన్నిధిమ్
ఆ కన్యల మాటలు విని, దక్షుడు శివుని సమీపానికి వెళ్లాడు.
దక్షస్తస్యాశిషం కృత్వా సమువాచ కృపానిధిమ్
దక్షుడు వారికి ఆశీర్వాదం ఇచ్చి, దయామయుడైన శివునితో మాట్లాడాడు.
దక్ష ఉవాచ మత్సుతానాం చ ప్రాణానాం పరమేవ ప్రియం పతిమ్
దక్షుడు ఇలా అన్నాడు: నా కుమార్తెలకు భర్త ప్రాణాలకన్నా ప్రియమైనవాడు.
న చేద్దదాసి జామాతర్మమ జామాతరం విధుమ్
ఓ చంద్రుడా, నా అల్లుడిని నాకు ఇవ్వకపోతే,
దక్షస్య వచనం శ్రుత్వా తమువాచ కృపానిధిః 1.9.
దక్షుని మాటలు విని, దయామయుడు అతనికి ఇలా సమాధానం చెప్పాడు.
శివ ఉవాచ నాహం దాతుం సమర్థశ్చ చన్ద్రం చ శరణాగతమ్
శివుడు ఇలా అన్నాడు — నా వద్ద ఆశ్రయం పొందిన చంద్రుడిని నేను వదిలేయలేను.
శివస్య వచనం శ్రుత్వా దక్షస్తం శప్తుముద్యతః
శివుని మాటలు విని, దక్షుడు ఆయనను శపించేందుకు సిద్ధమయ్యాడు.
ఏతస్మిన్నన్తరే కృష్ణో వృద్ధబ్రాహ్మణరూపధృక్
అప్పట్లోనే కృష్ణుడు వృద్ధ బ్రాహ్మణుడి రూపంలో ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
దత్త్వా శుభాశిషం తౌ స బ్రహ్మజ్యోతిః సనాతనః
ఆ శాశ్వతమైన పరబ్రహ్మం, వారిద్దరికి మంగళకరమైన ఆశీస్సులు ఇచ్చి ప్రకాశించాడు.
శ్రీభగవానువాచ ఆత్మానం రక్ష దక్షాయ దేహి చన్ద్రం సురేశ్వర
శ్రీభగవంతుడు ఇలా అన్నాడు — దక్షా! నువ్వు నీకు రక్షణ కల్పించుకో. చంద్రుడిని దేవతల అధిపతికి అప్పగించు.
తపస్వినాం వరః శాన్తస్త్వమేవం వైష్ణవాగ్రణీః
నీవు తపస్సులో ముందున్నవాడివి, శాంతుడివి, వైష్ణవులలో ప్రధానుడివి.
దక్షః క్రోధీ చ దుర్ద్ధర్షస్తేజస్వీ బ్రహ్మణః సుతః
దక్షుడు కోపముతో ఉండేవాడు, అతడిని ఎదుర్కోవడం కష్టం, అతడు ప్రకాశవంతుడూ, బ్రహ్మదేవుని కుమారుడు.
నారాయణవచః శ్రుత్వా హసిత్వా శఙ్కరః స్వయమ్
నారాయణుని మాటలు విని, శంకరుడు స్వయంగా నవ్వాడు.
శఙ్కర ఉవాచ ప్రాణాంశ్చ న సమర్థోఽహం ప్రదాతుం శరణాగతమ్
శంకరుడు ఇలా అన్నాడు — నా వద్ద ఆశ్రయం పొందినవాడి ప్రాణాన్ని నేను వదిలేయలేను.
యో దదాతి భయేనైవ ప్రపన్నం శరణాగతమ్ 1.9.
భయంతో ఆశ్రయం కోరినవాడిని వదిలేసే వాడెవడైనా —
సర్వం త్యక్తుం సమర్థోఽహం న స్వధర్మం జగత్ప్రభో
ప్రభూ! నేను అన్నీ వదిలేయగలను, కానీ నా ధర్మాన్ని మాత్రం వదిలేను.
యశ్చ ధర్మం సదా రక్షేద్ధర్మస్తం పరిరక్షతి
ఎవరైనా ధర్మాన్ని ఎల్లప్పుడూ కాపాడితే, ఆ ధర్మమే అతడిని కాపాడుతుంది.
త్వం సర్వమాతా స్రష్టా చ హన్తా చ పరిణామతః
నీవే సమస్తానికి తల్లి, సృష్టికర్త, మార్పులో సంహారకుడివి కూడా.
శఙ్కరస్య వచః శ్రుత్వా భగవాన్సర్వభావవిత్
శంకరుని మాటలు విని, సమస్త హృదయాలను తెలిసిన భగవంతుడు —
ప్రతస్థావర్ద్ధచన్ద్రశ్చ నిర్వ్యాధిః శివశేఖరే
వృద్ధిచెందుతున్న చంద్రుడు, వ్యాధి లేకుండా, శివుని జటలో అలంకరించబడి అక్కడినుంచి వెళ్లిపోయాడు.
యక్ష్మగ్రస్తం చ తం దృష్ట్వా దక్షస్తుష్టావ మాధవమ్
ఆ చంద్రుడు వ్యాధితో బాధపడుతున్నదాన్ని చూసి, దక్షుడు మాధవుని స్తుతించాడు.
కృష్ణస్తేభ్యో వరం దత్త్వా జగామ స్వాలయం ద్విజ
కృష్ణుడు వారికి వరమిచ్చి, తన స్వస్థలానికి తిరిగి వెళ్లిపోయాడు, బ్రాహ్మణా!
చన్ద్రస్తాశ్చ పరిప్రాప్య విజహార దివానిశమ్
చంద్రుడు తన శక్తిని తిరిగి పొందిన తర్వాత, రాత్రింబవళ్లు ఆనందంగా విహరించాడు.