శఙ్కరస్తేన శూలేన దానవస్యాస్థిజాలకమ్
ఆ శూలంతో శంకరుడు దానవుని ఎముకల నిర్మాణాన్ని ఛిద్రం చేశాడు.
ప్రేమ్ణా చ ప్రేరయామాస లవణోదే చ సాగరే
ప్రేమతో అతన్ని ఉప్పు సముద్రంలో పంపించాడు.
నానాప్రకారరూపా చ శ్రేష్ఠా పూతా సురార్చనే
వివిధ రకాలుగా ఉన్న ఉత్తమమైన రూపాలు, దేవతల ఆరాధనలో పవిత్రంగా, శ్రేష్ఠంగా నిలిచాయి.
తీర్థతోయస్వరూపం చ పవిత్రం శంకరం వినా
తీర్థ జలాల స్వరూపం కూడా పవిత్రమే, కానీ శంకరుని జలాన్ని తప్ప.
స స్నాతః సర్వతీర్థేషు యః స్నాతః శంఖవారిణా
ఎవరైనా శంఖజలంతో స్నానం చేస్తే, అతడు అన్నీ తీర్థాలలో స్నానం చేసినట్టే అవుతుంది.
తత్రైవ సతతం లక్ష్మీర్దూరీభూతమమఙ్గలమ్ భీతా రుష్టా యాతి లక్ష్మీః స్థలమన్యం స్థలాత్తతః ।।2.20.
అక్కడ ఎప్పుడూ లక్ష్మీ దేవి నిలిచి ఉంటారు; అశుభం దూరమవుతుంది. భయపడి, కోపంతో లక్ష్మీ ఆ స్థలం వదిలి మరో చోటికి వెళ్ళిపోతుంది.
శివశ్చ దానవం హత్వా శివలోకం జగామ సః
శివుడు దానవుణ్ని సంహరించి, తన స్వంత లోకానికి వెళ్ళిపోయాడు.
సురాః స్వవిషయం ప్రాపుః పరమానన్దసంయుతాః
దేవతలు పరమానందంతో తాము తాము వున్న ప్రాంతాలకు తిరిగి వెళ్ళారు.
బభూవ పుష్పవృష్టిశ్చ శివస్యోపరి సన్తతమ్
శివుని మీద ఎప్పటికీ పుష్పవృష్టి కురిసింది.
నారద ఉవాచ తులస్యా కేన రూపేణ తన్మే వ్యాఖ్యాతుమర్హసి
నారదుడు ఇలా అడిగాడు: తులసి ఏ రూపంలో ప్రత్యక్షమయ్యిందో నాకు వివరించండి.
నారాయణ ఉవాచ శంఖచూడస్య రూపేణ రేమే తద్రామయా సహ
నారాయణుడు ఇలా చెప్పాడు: శంఖచూడుడి రూపంలో, తన ప్రియతో కలిసి ఆనందించాడు.
శంఖచూడస్య కవచం గృహీత్వా మాయయా హరిః
హరి తన మాయతో శంఖచూడుడి కవచాన్ని తీసుకున్నాడు.
దున్దుభిం వాదయామాస తులసీద్వారసన్నిధౌ
తులసి నివాస ద్వారం దగ్గర డుండుభి వాయించసాగాడు.
తచ్ఛ్రుత్వా సా చ సాధ్వీ చ పరమానన్దసంయుతా
అదిని విని, ఆ సతీమణి పరమానందంతో నిండిపోయింది.
బ్రాహ్మణేభ్యో ధనం దత్త్వా కారయామాస మఙ్గలమ్
బ్రాహ్మణులకు ధనం ఇచ్చి, మంగళకార్యాలు నిర్వహించిందా.
అవరుహ్య రథాద్దేవో దేవ్యాశ్చ భవనం యయౌ
దేవుడు రథం నుండి దిగిపోతూ, దేవి నివాసానికి వెళ్లాడు.
దృష్ట్వా చ పురతః కాన్తం శాన్తం కాన్తా ముదాఽన్వితా
తన ప్రియుడిని ముందుగా చూసి, శాంతంగా, ఆకర్షణీయంగా ఉండటంతో ఆమె ఆనందంతో నిండిపోయింది.
రత్నసింహా సనే రమ్యే వాసయామాస కాముకీ
రత్నాల సింహాసనంపై, ఆ కాముకురాలు ఆమెను కూర్చోబెట్టింది.
అద్య మే సఫలం జన్మ హ్యద్య మే సఫలాః క్రియాః 2.21.
ఇవాళ నా జన్మ ఫలించిందని, నా కార్యాలు సఫలమైనాయని నాకు అనిపిస్తోంది.
సస్మితా సకటాక్షం చ సకామా పులకాఞ్చితా
ఆమె చిరునవ్వుతో, కనుసైగలతో, కోరికతో, ఆనందంతో గుబురుగా మారింది.
తులస్యువాచ కథం బభూవ విజయస్తన్మే బ్రూహి కృపానిధే
తులసీ ఇలా అడిగింది — కృపామయుడా, ఆ విజయం ఎలా సాధ్యమైంది? దయచేసి నాకు చెప్పు.
తులసీవచనం శ్రుత్వా ప్రహస్య కమలాపతిః
తులసీ మాటలు విని లక్ష్మీదేవి భర్త చిరునవ్వుతో చూశాడు.
శ్రీహరిరువాచ నాశో బభూవ సర్వేషాం దానవానాం చ కామిని
శ్రీహరి ఇలా అన్నాడు — సుందరినీ, ఆ దానవులందరూ నాశనం అయ్యారు.
ప్రీతిం చ కారయామాస బ్రహ్మా చ స్వయమావయోః
మా ఇద్దరి మధ్య ప్రేమ కలిగించిందీ బ్రహ్మదేవుడే స్వయంగా.
మయాఽఽగతం స్వభవనం శివలోకం శివో గతః
నేను నా లోకానికి తిరిగి వచ్చాను, శివుడు శివలోకానికి వెళ్లాడు.
రేమే రమాపతిస్తత్ర రామయా సహ నారద సర్వం వితర్కయామాస కస్త్వమేవేత్యువాచ హ
అక్కడ లక్ష్మీపతి రామదేవితో ఆనందంగా గడిపాడు. నారదుడు అన్నింటినీ ఆలోచించి, 'నిజంగా నువ్వెవరు?' అని అడిగాడు.
తులస్యువాచ
తులసీ ఇలా చెప్పింది —
దూరీకృతం మత్సతీత్వమథవా త్వాం శపామహే
నా పవిత్రత పోయిందో లేక నిన్ను శపించాల్సి వచ్చిందో తెలియదు.
దధార లీలయా బ్రహ్మన్స్వాం మూర్తిం సుమనోహరామ్ నవీననీరద శ్యామం శరత్పఙ్కజలోచనమ్ ।। 2.21.
బ్రహ్మదేవా, అతడు సులభంగా తన ఆకర్షణీయమైన స్వరూపాన్ని ధరించాడు — కొత్త మేఘంలా నలుపు, శరదృతువు కమలపు కన్నులతో.
కోటికన్దర్పలీలాభం రత్నభూషణభూషితమ్
పదిలక్షల మన్మథుల అందం అతనిలో కనిపించింది, విలువైన రత్నాల అలంకారాలతో మెరిసిపోయాడు.