ధర్మశ్చ శనిరీశానః కామదేవశ్చ వీర్య్యవాన్
ధర్ముడు, శని, ఈశానుడు, శక్తివంతుడైన కామదేవుడు కూడా ఉన్నారు.
రక్తవస్త్రపరీధానా రక్తమాల్యానులేపనా 2.17.
ఆమె ఎర్ర వస్త్రాలు ధరించి, ఎర్ర మాలలు వేసుకుని, ఎర్ర లేపనాలతో అలంకరించబడింది.
అభయం దదతీ భక్తమభయా సా భయం రిపుమ్
ఆమె భక్తుడికి అభయం ఇస్తుంది; శత్రువుకి భయం కలిగిస్తుంది.
ఖర్పరం వర్తులాకారం గమ్భీరం యోజనాయతమ్
ఆమె చేతిలో ఒక పెద్ద, వృత్తాకారమైన, లోతైన, యోజన పొడవున్న ఖర్పరం ఉంది.
శంఖం చక్రం గదాం పద్మం శరాంశ్చాపం భయంకరమ్
శంఖం, చక్రం, గద, పద్మం, బాణాలు, భయంకరమైన విల్లు ఆమె వద్ద ఉన్నాయి.
వైష్ణవాస్త్రం వారుణాస్త్రమాగ్నేయం నాగపాశకమ్
విష్ణువు ఆయుధం, వరుణాస్త్రం, అగ్నేయాస్త్రం, నాగపాశం ఆమె వద్ద ఉన్నాయి.
పార్జన్యం వై పాశుపతం జృమ్భణాస్త్రం చ పార్వతమ్ నానావిధాన్యాయుధాని దివ్యాస్త్రశతకం పరమ్
పార్జన్యాస్త్రం, పాశుపతాస్త్రం, జృంభణాస్త్రం, పర్వతాస్త్రం, ఇంకా అనేక విధాలైన దివ్యాయుధాలు, వంద అత్యుత్తమ అస్త్రాలు ఆమె వద్ద ఉన్నాయి.
ఆగత్య తత్ర తస్థౌ సా యోగినీనాం త్రికోటిభిః
ఆమె అక్కడికి వచ్చి, ముప్పది లక్షల యోగినులతో నిలిచింది.
భూతప్రేతపిశాచాశ్చ కూష్మాణ్డబ్రహ్మరాక్షసాః
భూతాలు, ప్రేతాలు, పిశాచులు, కూష్మాండాలు, బ్రహ్మరాక్షసులు కూడా ఉన్నారు.
తాభిశ్చైవ సహ స్కన్దో నత్వా వై చన్ద్రశేఖరమ్
వారితో కలిసి స్కందుడు చంద్రశేఖరుని ముందు నమస్కరించాడు.
అథ దూతే గతే తత్ర శంఖచూడః ప్రతాపవాన్
అప్పుడు దూత వెళ్లిన తరువాత, వీరుడైన శంఖచూడుడు—
రణవార్త్తాం చ సా శ్రుత్వా శుష్కకణ్ఠోష్ఠతాలుకా 2.17.
యుద్ధ వార్త విని, అతని గొంతు, పెదాలు, నోరు ఎండిపోయాయి.
తులస్యువాచ హే ప్రాణాధిష్ఠాతృదేవ రక్ష మే జీవనం క్షణమ్
తులసి ఇలా చెప్పింది: ప్రాణాధిష్ఠాతృదేవా! నా ప్రాణాన్ని ఒక్క క్షణం కాపాడు.
భుంక్ష్వ జన్మసు భోగ్యం తద్యద్వై మనసి వాంఛితమ్
ప్రతి జన్మలో నీ మనసులో కోరుకున్న అనుభూతులను అనుభవించు.
ఆన్దోలయన్తి ప్రాణా మే మనో దగ్ధం చ సన్తతమ్
నా ప్రాణాలు ఊగిపోతున్నాయి, నా మనసు ఎప్పుడూ కాలిపోతుంది.
తులసీవచనం శ్రుత్వా భుక్త్వా పీత్వా నృపేశ్వరః
తులసి మాటలు విని, భోజనం చేసి, తాగిన రాజు—
శఙ్ఖచూడ ఉవాచ శుభం హర్షం సుఖం దుఃఖం భయం శోకమమంగలమ్
శంఖచూడుడు ఇలా అన్నాడు — శుభం, ఆనందం, సుఖం, దుఃఖం, భయం, శోకం, అశుభం ఇవన్నీ—
కాలే భవన్తి వృక్షాశ్చ శాఖావన్తశ్చ కాలతః
ఇవి అన్నీ కాలానుగుణంగా కలుగుతాయి; చెట్లు కూడా కాలం వచ్చినప్పుడు కొమ్మలు పెరుగుతాయి.
తేషాం ఫలాని పక్వాని ప్రభవన్త్యేవ కాలతః
వాటి ఫలాలు కూడా కాలం వచ్చినప్పుడు మాత్రమే పక్వంగా మారుతాయి.
భవన్తి కాలే భూతాని కాలే కాలం ప్రయాన్తి చ
జీవులు కాలం వచ్చినప్పుడు పుడతాయి, కాలం వచ్చినప్పుడు పోతాయి.
స్రష్టా చ కాలే సృజతి పాతా పాతి చ కాలతః
సృష్టికర్త కాలానుసారం సృష్టిస్తాడు, కాపాడేవాడు కూడా కాలానుగుణంగా కాపాడుతాడు.
బ్రహ్మవిష్ణుశివాదీనామీశ్వరః ప్రకృతేః పరః।। స్రష్టా పాతా చ సంహర్త్తా స కృత్స్నాంశేన సర్వదా।2.17.
ప్రకృతికి అతీతుడైన పరమేశ్వరుడు బ్రహ్మ, విష్ణు, శివులకూ మూలకారణం; ఆయనే సృష్టికర్త, రక్షకుడు, లయకర్తగా ఎప్పుడూ సంపూర్ణంగా వ్యవహరిస్తాడు.
కాలే స ఏవ ప్రకృతిం నిర్మాయ స్వేచ్ఛయా ప్రభుః
ఆ పరమేశ్వరుడు తన సంకల్పంతో సరైన సమయంలో ప్రకృతిని సృష్టిస్తాడు.
ఆబ్రహ్మస్తంబపర్య్యన్తం సర్వం కృత్రిమమేవ చ
బ్రహ్మ నుంచి గడ్డి వరకు అన్నీ కల్పితమైనవే.
భజ సత్యం పరం బ్రహ్మ రాధేశం త్రిగుణాత్పరమ్
నిజమైన పరబ్రహ్మను, మూడు గుణాలకు అతీతుడైన రాధాదేవి ప్రభువును భజించు.
జలం జలేన సృజతి జలం పాతి జలేన యః
ఆయనే నీటితో నీటిని సృష్టిస్తాడు, నీటితోనే నీటిని పోషిస్తాడు.
యస్యాజ్ఞయా వాతి వాతః శీఘ్రగామీ చ సన్తతమ్
ఆయన ఆజ్ఞతో గాలి ఎప్పుడూ వేగంగా వీయుతుంది.
యథాక్షణం వర్షతీన్ద్రో మృత్యుశ్చరతి జన్తుషు
ప్రతి క్షణం ఇంద్రుడు వాన కురిపిస్తాడు, మరణదేవుడు జీవుల్లో సంచరిస్తాడు.
మృత్యోర్మూలం కాలమూలం యమస్య చ యమం పరమ్
మరణానికి మూలం కాలం; కాలానికి మూలం యముని అధిపతి అయిన పరమేశ్వరుడు.
సంహర్త్తారం చ సంహర్తుస్తం కృష్ణం శరణం వ్రజ
నాశనకర్తను కూడా నాశనం చేసే ఆ కృష్ణుని ఆశ్రయించు.