సా చ తద్వచనం శ్రుత్వా సమారుష్టా శశాప తమ్
ఆ మాటలు విని, ఆమె కోపంతో అతనిని శపించింది.
హే వత్స తిష్ఠ మా గచ్ఛ క్వ యాసీతి పునః పునః
"ఓ బిడ్డా, ఆగు, వెళ్లవద్దు! ఎక్కడికి పోతున్నావు?" అని ఆమె మళ్లీ మళ్లీ పిలిచింది.
గోప్యశ్చ రురుదుః సర్వా గోపాశ్చేతి సుదుఃఖితాః
అన్ని గోపికలు ఏడ్చారు, గోపాళ్లు కూడా చాలా బాధపడ్డారు.
ఆయాస్యతి క్షణార్ధేన కృత్వా శాపస్య పాలనమ్
"శాపాన్ని అనుసరించి, అర్ధక్షణంలోనే అతను తిరిగి వస్తాడు."
గోలోకస్య క్షణార్ద్ధేన చైకమన్వన్తరం భవేత్ 2.16.
గోలోకంలో అర్ధక్షణం ఒక మన్వంతరానికి సమానం.
స ఏవ శంఖచూడశ్చ పునస్తత్రైవ యాస్యతి
అదే శంఖచూడుడు మళ్లీ అక్కడికి తిరిగి వస్తాడు.
మమ శూలం గృహీత్వా చ శీఘ్రం గచ్ఛత భారతమ్
"నా త్రిశూలాన్ని తీసుకుని త్వరగా భారతదేశానికి వెళ్ళు."
మమైవ కవచం కణ్ఠే సర్వమఙ్గలమఙ్గలమ్
"నా శుభకవచాన్ని మెడలో ధరించు."
తత్ర బ్రహ్మన్స్థితే కణ్ఠే న కోఽపి హింసితుం క్షమః
"బ్రహ్మన్, ఆ కవచం నీ మెడలో ఉన్నంతవరకు ఎవరూ నిన్ను హానిచేయలేరు."
సతీత్వభఙ్గస్తత్పత్న్యా యత్ర కాలే భవిష్యతి
ఎప్పుడో ఒక సమయంలో అతని భార్య సతీత్వాన్ని కోల్పోతుంది.
తత్పత్న్యాశ్చోదరే వీర్య్యమర్పయిష్యామి నిశ్చితమ్
"తప్పక అతని భార్య గర్భంలో నా వీర్యాన్ని ఉంచుతాను."
పశ్చాత్సా దేహముత్సృజ్య భవిష్యతి ప్రియా మమ
తర్వాత, ఆమె తన శరీరాన్ని వదిలి నా ప్రియమైనదిగా మారుతుంది.
శూలం దత్త్వా యయౌ శీఘ్రం హరిరభ్యన్తరం ముదా
శూలాన్ని సమర్పించి, హరి ఆనందంతో వేగంగా లోపలికి ప్రవేశించాడు.
నారాయణ ఉవాచ జగామ స్వాలయం తూర్ణం యథాస్థానం మహామునే
నారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: మహామునీ, అతడు తన ఇంటికి, తగిన చోటికి త్వరగా వెళ్లాడు.
చన్ద్రభాగానదీతీరే వటమూలే మనోహరే
చంద్రభాగానది తీరంలో, ఆకట్టుకునే వటవృక్షం క్రింద,
దూతం కృత్వా పుష్పదన్తం గన్ధర్వేశ్వరమీప్సితమ్
గంధర్వాధిపతి పుష్పదంతుడిని, కావలసినట్లు దూతగా నియమించాడు.
స చేశ్వరాజ్ఞయా శీఘ్రం యయౌ తన్నగరం వరమ్
ఆ ప్రభువు ఆజ్ఞతో, అతడు వెంటనే ఆ గొప్ప పట్టణానికి వెళ్లాడు.
పఞ్చయోజనవిస్తీర్ణం దైర్ఘ్యే తద్ద్విగుణం మునే సప్తభిః పరిఖాభిశ్చ దుర్గమాభిః సమన్వితమ్
మహర్షీ, ఆ నగరం అయిదు యోజనాల వెడల్పుతో, పొడవు రెండింతలు ఉండి, ఏడు కష్టమైన కాలువలతో చుట్టుముట్టబడి ఉండేది.
జ్వలదగ్నినిభైర్నిత్యం శోభితం రత్నకోటిభిః
అది ఎప్పుడూ అగ్నిలా ప్రకాశించే అనేక రత్నాలతో అలంకరించబడి ఉండేది.
పరితో వణిజాం సంఘైర్నానావస్తువిరాజితైః
చుట్టూ వివిధ వస్తువులతో మెరిసే వర్తకుల సమూహాలు ఉండేవి.
భూషితం భూషితైర్దివ్యైరాశ్రమైః శతకోటిభిః
అది లక్షలాది దివ్యాశ్రమాలతో, అందంగా అలంకరించబడి ఉండేది.
అతీవ వలయాకారం యథా పూర్ణేన్దుమణ్డలమ్
అది పూర్తిగా వలయాకారంలో, పూర్ణచంద్రుని వలె ముద్దుగా ఉండేది.
సుదుర్గమం చ శత్రూణామన్యేషాం సుగమం సుఖమ్ 2.17.
శత్రువులకు చేరలేని విధంగా, ఇతరులకు సులభంగా, సుఖంగా ఉండేది.
రాజితం ద్వాదశద్వారైర్ద్వారపాలసమన్వితైః
పన్నెండు ద్వారాలతో, ప్రతి ద్వారానికీ ద్వారపాలకులు ఉండి, ఆ నగరం భంగిమగా మెరిసేది.
మణీన్ద్రసారఖచితైః శోభితం లక్షమన్దిరైః
అనేక లక్షల మందిరాలతో, ముఖ్యమైన రత్నాలతో అలంకరించబడి ఉండేది.
రత్నచిత్రకపాటాద్యైః సద్రత్నకలశాన్వితైః
రత్నాలతో అలంకరించిన తలుపులు, రత్నాలతో ఉన్న పాత్రలు అక్కడ ఉండేవి.
పరితో రక్షితం శశ్వద్దానవైః శతకోటిభిః
అది ఎప్పుడూ లక్షలాది దానవులతో చుట్టూ కాపాడబడేది.
సున్దరైశ్చ సువేషైశ్చ నానాలఙ్కారభూషితైః
అందమైన, మంచి వస్త్రధారణలో,色色 అలంకారాలతో అలంకరించబడినవారు అక్కడ ఉండేవారు.
ద్వారే నియుక్తం పురుషం శూలహస్తం చ సస్మితమ్
ద్వారంలో ఒకడు, చేతిలో శూలంతో, చిరునవ్వుతో నియమించబడి ఉండేవాడు.
కథయామాస వృత్తాన్తం జగామ తదనుజ్ఞయా
అతడు జరిగిన సంగతులను వివరించి, అనుమతి తీసుకుని వెళ్లిపోయాడు.