మహావాగ్మీ కవీన్ద్రశ్చ త్రైలోక్యవిజయీ భవేత్ 2.4.
అతడు గొప్ప వక్తగా, కవుల్లో శ్రేష్ఠుడిగా, మూడువెళ్లలలో విజేతగా మారుతాడు.
ఇదం తే కాణ్వశాఖోక్తం కథితం కవచం మునే
ఈ కవచాన్ని కాణ్వశాఖలో చెప్పిన ప్రకారం నీకు వివరించాను, ఓ మునీ!
నారాయణ ఉవాచ మహామునిర్యాజ్ఞవల్క్యో యేన తుష్టావ తాం పురా
నారాయణుడు ఇలా అన్నాడు — ప్రాచీనకాలంలో మహామహోపాధ్యాయుడు యాజ్ఞవల్క్యుడు ఆమెను స్తుతిస్తూ పూజించాడు.
గురుశాపాచ్చ స మునిర్హతవిద్యో బభూవ హ
ఆ మునికి తన గురువు శాపం వల్ల జ్ఞానం పోయింది.
సంప్రాప్య తపసా సూర్య్యం కోణార్కే దృష్టిగోచరే
తపస్సు చేసి, కోణార్కలో సూర్యుని దర్శించుకున్నాడు.
సూర్య్యస్తం పాఠయామాస వేదవేదాఙ్గమీశ్వరః
వేదాలు, వాటి ఉపాంగాల అధిపతి అయిన సూర్యుడు అతనికి అవన్నీ నేర్పించాడు.
తమిత్యుక్త్వా దీననాథో హ్యన్తర్ద్ధానం జగామ సః
అతనితో ఇలా చెప్పి, బాధితులకు దయచేసే ప్రభువు కనుమరుగయ్యాడు.
యాజ్ఞవల్క్య ఉవాచ గురుశాపాత్స్మృతిభ్రష్టం విద్యాహీనం చ దుఃఖితమ్
యాజ్ఞవల్క్యుడు అన్నాడు — గురువు శాపం వల్ల నాకు స్మృతి పోయింది, విద్యా లేదు, నేను బాధపడుతున్నాను.
జ్ఞానం దేహి స్మృతిం దేహి విద్యాం విద్యాధిదేవతే
జ్ఞానం ఇవ్వు, స్మృతి ఇవ్వు, విద్యాదేవతా! నాకు విద్య ప్రసాదించు.
గ్రన్థనిర్మితిశక్తిం చ సచ్ఛిష్యం సుప్రతిష్ఠితమ్
గ్రంథాలు రచించే శక్తిని, మంచి స్థిరమైన శిష్యుడిని కూడా నాకు దయచేయు.
లుప్తాం సర్వాం దైవవశాన్నవాం కురు పునః పునః
దైవాధీనంగా పోయిన వాటిని మళ్లీ మళ్లీ నాకు తిరిగి ఇవ్వు.
బ్రహ్మస్వరూపా పరమా జ్యోతీరూపా సనాతనీ 2.5.
నీవు బ్రహ్మస్వరూపిణి, పరమమైనది, శాశ్వతమైన వెలుగు రూపం.
యయా వినా జగత్సర్వం శశ్వజ్జీవన్మృతం సదా
నీ లేకుండా ఈ లోకమంతా ఎప్పుడూ బ్రతికున్నా, చనిపోయినట్లే.
యయా వినా జగత్సర్వం మూకమున్మత్తవత్సదా
నీ లేకుండా ఈ లోకమంతా ఎప్పుడూ మూగగా, పిచ్చివాడిలా, జ్ఞానం లేకుండా ఉంటుంది.
హిమచన్దనకున్దేన్దుకుముదామ్భోజ సన్నిభా
నీవు మంచు, గంధపు చెక్క, మల్లెపువ్వు, చంద్రుడు, తామర, కలువ వంటి తెల్లదనంతో మెరిసిపోతావు.
విసర్గబిన్దుమాత్రాణాం యదధిష్ఠానమేవ చ
విసర్గ, బిందువుల అక్షరాలకు నీవే అధిపతివి.
యయా వినాఽత్ర సంఖ్యాకృత్సంఖ్యాం కర్త్తుం న శక్నుతే
నీ లేకుండా, సంఖ్యలు తెలిసినవాడు కూడా వాటిని లెక్కించలేడు.
వ్యాఖ్యాస్వరూపా యా దేవీ వ్యాఖ్యాధిష్ఠాతృదేవతా
వివరణ స్వరూపిణి, వివరణకు అధిపతిదేవత అయిన దేవత నీవే.
స్మృతిశక్తి జ్ఞానశక్తి బుద్ధిశక్తిస్వరూపిణీ
నీవు స్మృతి శక్తి, జ్ఞాన శక్తి, బుద్ధి శక్తి స్వరూపిణి.
సనత్కుమారో బ్రహ్మాణం జ్ఞానం పప్రచ్ఛ యత్ర వై
సనత్కుమారుడు బ్రహ్మను జ్ఞానం గురించి అడిగిన ప్రదేశమిదే.
తదాఽఽజగామ భగవానాత్మా శ్రీకృష్ణ ఈశ్వరః
అప్పుడు పరమాత్మ అయిన శ్రీకృష్ణుడు, ఆ భగవంతుడు అక్కడికి వచ్చాడు.
స చ తుష్టావ తాం బ్రహ్మా చాజ్ఞయా పరమాత్మనః 2.5.
అప్పుడు బ్రహ్మ, పరమాత్మ ఆజ్ఞతో ఆమెను స్తుతించాడు.
యదాఽప్యనన్తం పప్రచ్ఛ జ్ఞానమేకం వసున్ధరా
ఒకసారి భూమిదేవి, అనంతుని దగ్గర ఒక జ్ఞానం అడిగింది.
తదా త్వాం చ స తుష్టావ సంత్రస్తః కశ్యపాజ్ఞయా
అప్పుడు కశ్యపుని ఆజ్ఞతో, భయంతో అతడూ నిన్ను స్తుతించాడు.
వ్యాసః పురాణసూత్రం చ సమపృచ్ఛత వాల్మికిమ్
వ్యాసుడు పురాణసూత్రం గురించి వాల్మీకి మహర్షిని అడిగాడు.
తదా చకార సిద్ధాన్తం త్వద్వరేణ మునీశ్వరః
అప్పుడు నీ వరంతో ఆ మునులలో శ్రేష్ఠుడు ఆ సిద్ధాంతాన్ని రచించాడు.
పురాణసూత్రం శ్రుత్వా స వ్యాసః కృష్ణకలోద్భవః తదా త్వత్తో వరం ప్రాప్య స కవీన్ద్రో బభూవ హ
పురాణసూత్రం విని, కృష్ణకాలంలో జన్మించిన వ్యాసుడు, నీ వరం పొంది, కవుల్లో శ్రేష్ఠుడయ్యాడు.
తదా వై వేదభాగం చ పురాణాని చకార హ
అప్పుడు అతడు వేదభాగాలను, పురాణాలను రచించాడు.
క్షణం త్వామేవ సంచిన్త్య తస్యై జ్ఞానం దదౌ విభుః
ఒక క్షణం నిన్ను ధ్యానించి, ఆ ప్రభువు ఆమెకు జ్ఞానం ఇచ్చాడు.
దివ్యం వర్షసహస్రం చ స త్వాం దధ్యౌ చ పుష్కరే ఉవాచ శబ్దశాస్త్రం చ తదర్థం చ సురేశ్వరమ్
దివ్యమైన వెయ్యేళ్లు పుష్కరంలో నిన్ను ధ్యానించి, ఆ శబ్దశాస్త్రాన్ని, దాని అర్థాన్ని దేవేంద్రునికి బోధించాడు.