నకులః సహదేవశ్చ స్వర్వైద్యాంశసముద్భవౌ । సృర్యాంశః కర్ణవీరశ్చ విదురః స యమః స్వయమ్ ।। 4.6.
నకులుడు, సహదేవుడు అశ్వినీదేవతల భాగాల నుంచి పుట్టారు. కర్ణుడు సూర్యుని భాగం, వీరుడు. విదురుడు యమధర్మరాజు స్వయంగా.
దుర్యోధనః కలేరంశః సముద్రాంశశ్చ శంతనుః
దుర్యోధనుడు కలియుగానికి భాగం, శంతను సముద్రానికి భాగం.
హుతాశనాంశో భగవాన్ధృష్టద్యుమ్నో మహాబలః
ధృష్టద్యుమ్నుడు, మహాబలుడు, అగ్నిదేవుని భాగంగా పుట్టాడు.
వసుదేవః కశ్యపాంశోఽప్యదిత్యంశా చ దేవకీ
వసుదేవుడు కశ్యపుని భాగం, దేవకీ ఆదిత్యుల భాగం.
ద్రౌపదీ కమలాంశా చ యజ్ఞకుండసముద్భవా
ద్రౌపదీ కమలాదేవి భాగం, యజ్ఞకుండం నుండి పుట్టింది.
దేవా గచ్ఛంతు పృథివీమంశేన భారహారకాః
దేవతలు భూమి భారాన్ని తీయడానికి భాగాలుగా భూమిపైకి రావాలి.
ఇత్యేవముక్త్వా భగవాన్విరరామ చ నారద
ఈ విధంగా భగవంతుడు నారదునితో చెప్పి మౌనంగా నిలిచాడు.
కృష్ణస్య వామే వాగ్దేవీ దక్షిణే కమలాలయా
కృష్ణుని ఎడమవైపు వాగ్దేవి, కుడివైపు కమలాదేవి ఉన్నారు.
గోప్యో గోపాశ్చ పరితో రాధా వక్షఃస్థలస్థితా
గోపికలు, గోపులు చుట్టూ నిలబడి ఉన్నారు. రాధా నీ హృదయంపై నిలిచింది.
శృణు నాథ ప్రవక్ష్యామి కింకరీవచనం ప్రభో
ప్రభూ, నా మాట విను. నేను నీకు దాసురాలిగా చెప్పబోతున్నాను.
చక్షుర్నిమీలనం కర్తుమశక్తా తవ దర్శనే 4.6.
నీ రూపాన్ని చూస్తున్నప్పుడు నా కళ్లను మూయడానికైనా నాకు శక్తి లేదు.
కియత్కాలాంతరేణైవ మేలనం మే త్వయా సహ
నీతో కొంతసేపు దూరంగా ఉన్న తర్వాత మళ్లీ కలిసాను.
నిమేషం చ యుగశతం భవితా మే త్వయా వినా
నీ లేని ఒక్క క్షణం కూడా నాకు వంద యుగాల్లా అనిపిస్తుంది.
మాతరం పితరం బంధుం భ్రాతరం భగినీం సుతమ్
తల్లి, తండ్రి, బంధువులు, అన్న, చెల్లి, లేదా కుమారుడు—
కరోషి మాయయా ఛన్నా మాం చేన్మాయేశ భూతలే
మాయేశ్వరా, నీవు నీ మాయతో నన్ను భూమిపై దాచిపెడితే—
అనుక్షణం మమ మనోమధుపో మధుసూదన
మధుసూదనా, ప్రతి క్షణం నా మనసు నీవే అన్న తాపత్రయంతో తేనెటీగలా నిన్నే చుట్టుకుంటుంది.
యత్రయత్ర చ యస్యాం వా యోనౌ జన్మ భవత్విదమ్
ఈ జన్మ ఎక్కడైనా, ఏ గర్భంలోనైనా కలిగినా—
కృష్ణస్త్వం రాధికాఽహం చ ప్రేమసౌభాగ్యమావయోః
నీవు కృష్ణుడు, నేను రాధిక. మన ప్రేమకు ఇంత అదృష్టం.
యథా తన్వా సహ ప్రాణాః శరీరం ఛాయయా సహ
ప్రాణంతో శరీరం, ఆకృతితో నీడ ఎలా విడిపోకుండా ఉంటాయో—
చక్షుర్నిమేషవిచ్ఛేదో భవితా నావయోర్భువి
భూమిపై మనిద్దరి మధ్య కళ్ల మిటుక కూడా విడిపోదు.
మమ ప్రాణైస్తవ తనుః కేన వా కరుణా హరే 4.6.
హరిదేవా, నీ శరీరం నా ప్రాణాలతో జీవించడంలో ఎవరి దయ ఉంది?
స్త్రియః కతివిధాః సంతి పురుషా వా పురుష్టుత
పురుషోత్తమా, ఎంతరకాల స్త్రీలు, ఎంతరకాల పురుషులు ఉన్నారు?
తవ దేహార్ధభాగేన కేన వాఽహం వినిర్మితా
నీ శరీరార్థంలో ఏ భాగంతో నేను పుట్టాను?
మమాత్మా మానసం ప్రాణాస్త్వయి సంస్థాపితా యథా
నా ఆత్మ, నా మనసు, నా ప్రాణాలు నీవులోనే నిలిచినట్లుగా—
అతో నిమేషవిరహాదాత్మనోర్విక్లవం మనః
అందుకే కళ్ల మిటుకంతైనా విడిపోతే నా మనసు బాధపడుతుంది.
ఇత్యేవముక్త్వా సా దేవీ తత్రైవ సురసంసది
అలా చెప్పిన ఆ దేవి అక్కడే దేవతల సభలో నిలిచింది.
క్రోడే కృత్వా తు తాం కృష్ణో ముఖం సంమృజ్య వాససా
కృష్ణుడు ఆమెను తన మడిలోకి తీసుకుని, తన వస్త్రంతో ఆమె ముఖాన్ని మృదువుగా తుడిచాడు.
శ్రీకృష్ణ ఉవాచ శృణు దేవి ప్రవక్ష్యామి యోగీంద్రాణాం చ దుర్లభమ్
శ్రీకృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు: దేవీ, విను. గొప్ప యోగులకు కూడా దుర్లభమైన విషయాన్ని నేను నీకు చెప్పబోతున్నాను.
ఆధారాధేయయోః సర్వం బ్రహ్మాండం పశ్య సున్దరి
అందాల రాధే, ఆధారం, ఆధేయం అనే భావంలో ఈ మొత్తం బ్రహ్మాండాన్ని చూడు.
ఫలాధారం చ పుష్పం చ పుష్పాధారం చ పల్లవమ్
ఫలం ఆధేయం, పుష్పం ఆధారం. అలాగే పుష్పం ఆధేయం, మొగ్గ ఆధారం అని చూడు.