తే తం దృష్ట్వా చ సంహృష్టాః సంస్తూయ పురుషోత్తమమ్
వారందరు ఆయనను చూసి ఆనందంతో ఉల్లాసపడి, పురుషోత్తముని స్తుతించారు.
కాలేన శమ్భుర్భగవాఞ్ఛాస్త్రదీపం చకార సః
కాలక్రమంలో శంభువు భగవాన్ ఆ శాస్త్రదీపాన్ని వెలిగించాడు.
సా చైవం ద్రవరూపా యా గఙ్గా గోలోకసమ్భవా
ఆ గంగా గోలోకంలో ఉద్భవించి, ద్రవరూపంలో ఉన్నది.
స్థానే స్థానే స్థాపితా సా కృష్ణేన పరమాత్మనా
ఆమెను కృష్ణుడు పరమాత్ముడు వివిధ స్థలాల్లో ప్రతిష్టించాడు.
నారద ఉవాచ తులస్యా కేన రూపేణ తన్మే వ్యాఖ్యాతుమర్హసి
నారదుడు అడిగాడు: తులసి ఏ రూపంలో ప్రత్యక్షమైంది? దయచేసి నాకు వివరించండి.
నారాయణ ఉవాచ శంఖచూడస్య రూపేణ రేమే తద్రామయా సహ
నారాయణుడు చెప్పాడు: ఆమె శంఖచూడుడి రూపంలో, అతని ప్రియతో కలిసి ఆనందించింది.
శంఖచూడస్య కవచం గృహీత్వా మాయయా హరిః
హరి తన మాయతో శంఖచూడుని కవచాన్ని తీసుకున్నాడు.
దున్దుభిం వాదయామాస తులసీద్వారసన్నిధౌ
తులసి ద్వారానికి ఎదురుగా అతడు డుండుబి మ్రోగించాడు.
తచ్ఛ్రుత్వా సా చ సాధ్వీ చ పరమానన్దసంయుతా
ఆ శబ్దం విని ఆ సతీ పరమానందంతో నిండిపోయింది.
బ్రాహ్మణేభ్యో ధనం దత్త్వా కారయామాస మఙ్గలమ్
బ్రాహ్మణులకు ధనం ఇచ్చి, మంగళకార్యాలు చేయించింది.
అవరుహ్య రథాద్దేవో దేవ్యాశ్చ భవనం యయౌ
దేవుడు రథం నుండి దిగిపోగా, దేవికి ఇంటికి వెళ్లాడు.
దృష్ట్వా చ పురతః కాన్తం శాన్తం కాన్తా ముదాఽన్వితా
తన ప్రియుడిని, శాంతంగా, అందంగా తన ముందు చూసి ఆ ప్రేయసి ఆనందంతో నిండిపోయింది.
రత్నసింహా సనే రమ్యే వాసయామాస కాముకీ
ఆ కాముకురాలు అతడిని రత్నాల సింహాసనంపై కూర్చోబెట్టింది.
అద్య మే సఫలం జన్మ హ్యద్య మే సఫలాః క్రియాః 2.21.
ఈ రోజు నా జన్మ ఫలించిందని, నా కార్యాలు ఫలప్రదమయ్యాయని అనుకుంది.
సస్మితా సకటాక్షం చ సకామా పులకాఞ్చితా
ఆమె చిరునవ్వుతో, పక్క చూపులతో, కోరికతో, ఆనందంతో గుబురుగా మారింది.
తులస్యువాచ కథం బభూవ విజయస్తన్మే బ్రూహి కృపానిధే
తులసి ఇలా అడిగింది: దయాసాగరా, విజయమెలా సాధించావో చెప్పు.
తులసీవచనం శ్రుత్వా ప్రహస్య కమలాపతిః
తులసి మాటలు విని, లక్ష్మీపతి చిరునవ్వు నవ్వాడు.
శ్రీహరిరువాచ నాశో బభూవ సర్వేషాం దానవానాం చ కామిని
శ్రీహరి ఇలా చెప్పాడు: అందరు దానవులకు నాశనం సంభవించింది, ఓ సుందరీ.
ప్రీతిం చ కారయామాస బ్రహ్మా చ స్వయమావయోః
బ్రహ్మదేవుడు మనిద్దరికీ ఆనందాన్ని కలిగించాడు.
మయాఽఽగతం స్వభవనం శివలోకం శివో గతః
నేను నా స్వగృహానికి వచ్చాను; శివుడు శివలోకానికి వెళ్లాడు.
రేమే రమాపతిస్తత్ర రామయా సహ నారద సర్వం వితర్కయామాస కస్త్వమేవేత్యువాచ హ
అక్కడ లక్ష్మీపతి రామతో ఆనందంగా గడిపాడు; నారదుడు అన్నీ ఆలోచించి, 'నువ్వెవరు?' అని అడిగాడు.
తులస్యువాచ
తులసి ఇలా చెప్పింది:
దూరీకృతం మత్సతీత్వమథవా త్వాం శపామహే
నా సతీత్వం పోయిందో, లేక నిన్ను శపించాలో నాకు తెలియదు.
దధార లీలయా బ్రహ్మన్స్వాం మూర్తిం సుమనోహరామ్ నవీననీరద శ్యామం శరత్పఙ్కజలోచనమ్ ।। 2.21.
బ్రాహ్మణా! అతడు తన లీలతో, కొత్త మేఘంలా నీలంగా, శరదృతువు కమలపువ్వుల్లాంటి కళ్లతో, అద్భుతమైన స్వరూపాన్ని ధరించాడు.
కోటికన్దర్పలీలాభం రత్నభూషణభూషితమ్
అతని రూపం పదికోట్ల మన్మథుల కన్నా ఆకర్షణీయంగా, విలువైన రత్నాల అలంకారాలతో మెరిసిపోయింది.
తం దృష్ట్వా కామినీ కామాన్మూర్ఛాం సంప్రాప లీలయా
అతడిని చూసిన ఆ స్త్రీ, కోరికతో మునిగి, ఆటగా అపస్మారంలో పడిపోయింది.
హే నాథ తే దయా నాస్తి పాషాణ సదృశస్య చ
ప్రభూ! నీకు దయ లేదు, నువ్వు రాయి లాంటివాడివి.
పాషాణసదృశస్త్వం చ దయాహీనో యతః ప్రభో
ప్రభూ! నువ్వు రాయిలా కఠినంగా, దయ లేకుండా ఉన్నావు.
యే వదన్తి దయాసిన్ధుం త్వాం తే భ్రాన్తా న సంశయః
నీను దయాసముద్రమని ఎవరైనా అంటే, వారు తప్పుదారి పట్టినవారే, అందులో సందేహం లేదు.
దుర్వృత్తస్త్వం చ సర్వజ్ఞో న జానాసి పరవ్యథామ్
నువ్వు చెడ్డవాడివి, అన్నీ తెలిసినవాడివి అయినా, ఇతరుల బాధలు నీకు అర్థం కావు.