బ్రహ్మా ప్రహృష్టవదనః శ్రుత్వా వార్తాం శుభావహామ్ । తపస్వినం చ పుత్రం చ సంప్రాప్య జగతాం పతిః
బ్రహ్మదేవుడు ఆనందంతో ముఖం వెలిగిస్తూ, ఆ శుభవార్త విని, తపస్సులో ఉన్న తన కుమారుడిని పొందిన అనంతరం, లోకాలకు అధిపతిగా ఉన్నాడు.
రత్ననిర్మాణయానేన సార్ధం దేవైః శుభే క్షణే । పుత్రం కృత్వా చ పురతో యయౌ సృఞ్జయమన్దిరమ్
అందమైన సమయాన, రత్నాలతో తయారైన రథంలో దేవతలతో కలిసి, తన కుమారుడిని ముందుంచి, శ్రీంజయుని మందిరానికి వెళ్లాడు.
తచ్ఛ్రుత్వా సృఞ్జయో రాజా రత్నభూషణభూషితామ్ । గృహీత్వా కన్యకాం రమ్యాం నారదాయ దదౌ ముదా
ఇది విని, శ్రీంజయుడు రాజు రత్నాల అలంకారాలతో అలంకరించబడి, తన అందమైన కుమార్తెను ఆనందంగా తీసుకొని, నారదునికి ఇచ్చాడు.
సర్వస్వం దక్షిణాం దత్త్వా మణిముక్తాదికం తథా । పుటాఞ్జలియుతో భూత్వా పరిహారే చకార సః
తన సర్వస్వాన్ని, మణులు, ముత్యాలు మొదలైనవన్నీ దక్షిణగా ఇచ్చి, చేతులు జోడించి నిలబడి, సంప్రదాయ ప్రకారం నైవేద్యాన్ని సమర్పించాడు.
కన్యాం సమర్ప్య బ్రహ్మాణం రాజా చ యోగినాం వరః । రురోద భృశముచ్చైశ్చ వత్సే వత్స ఇతీరితమ్
కుమార్తెను బ్రహ్మదేవునికి అప్పగించిన తరువాత, రాజు, యోగులలో శ్రేష్ఠుడు, గట్టిగా ఏడుస్తూ, 'బిడ్డా! బిడ్డా!' అని పలికాడు.
క్వ యాసి త్యక్త్వా మద్గేహం శూన్యం క మలలోచనే । అహం యామి వనం ఘోరం త్వాం త్యక్త్వా జీవితో మృతః
'కమలాక్షి! నా ఇంటిని ఖాళీ చేసి, నువ్వు ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు? నేను ఈ భయంకరమైన అడవికి వెళ్తాను. నిన్ను వదిలి, నా ప్రాణం మృతమే.'
ప్రణమ్య పితరం కన్యా రుదన్తం మాతరం తథా । రుదతీం తాం రుదన్తీ సాఽప్యారురోహ రథం విధేః
తండ్రికి నమస్కరించి, తల్లి ఏడుస్తున్నదాన్ని చూసి, ఆ కుమార్తె కూడా ఏడ్చింది. తరువాత ఆమె బ్రహ్మదేవుని రథంపై ఎక్కింది.
గృహీత్వా చ సభార్యం చ పుత్రం ధాతా ముదాఽన్వితః । ప్రయయౌ బ్రహ్మలోకం చ దేవన్ద్రైర్మునిభిః సహ
తన భార్య, కుమారుడిని తీసుకొని, సృష్టికర్త బ్రహ్మదేవుడు ఆనందంతో, దేవతలు, మునులతో కలిసి బ్రహ్మలోకానికి వెళ్లాడు.
బ్రాహ్మణాన్బోజయామాస సాఙ్గే మఙ్గలకర్మణి । దేవానపి చ సిద్ధాంశ్చ వాదయామాస దుందుభిమ్
బ్రాహ్మణులను పిలిచి, తన కుటుంబంతో కలిసి మంగళకార్యాలు జరిపాడు. దేవతలు, సిద్ధులను సత్కరించి, డుండు భీ మ్రోగించాడు.
నారదస్తు మునిశ్రేష్ఠో బాధితః పూర్వకర్మణా । యస్య యత్ప్రాక్తనం విప్ర దుర్లఙ్ధ్య కేన వార్యతే
కానీ నారదుడు, మునుల్లో శ్రేష్ఠుడు, తన పూర్వకర్మ వల్ల బాధపడుతున్నాడు. ఎవరి పూర్వవిధిని ఎవరు దాటి పోగలరు, బ్రాహ్మణా?
సురమ్యే పుష్పతల్పే చ సుగన్ధిచన్దనార్చితే । స రేమే రామయా సార్ధ బుబుధే న దివానిశమ్
అందమైన పుష్పాల మంచంపై, సుగంధి గంధంతో అలంకరించబడి, నారదుడు రామతో కలిసి సుఖంగా గడిపాడు. రాత్రింబవళ్ళు గడుస్తున్నాయన్న భావన లేకుండా ఉండిపోయాడు.
ఏవం కృత్వా వివాహం చ విరతో మునిసత్తమః । ఉవాస బ్రహ్మలోకేషు వటమూలే మనోహరే
ఇలా వివాహం జరిపిన తరువాత, ఆ మునిశ్రేష్ఠుడు తపస్సు చేస్తూ, బ్రహ్మలోకాల్లోని ఆకర్షణీయమైన వటవృక్షం క్రింద నివసించాడు.
తత్రాఽఽజగామ నగ్నశ్చ ప్రజ్వలన్బ్రహ్మతేజసా । సనత్కుమారో భగవాన్సాక్షాచ్చ బాలకో యథా
అక్కడ, బ్రహ్మతేజస్సుతో ప్రకాశిస్తూ, నగ్నంగా, బాలుడిలా ప్రత్యక్షంగా, భగవాన్ సనత్కుమారుడు వచ్చాడు.
సృష్టేః పూర్వశ్చ వయసా యథైవ పఞ్చహాయనః । అయూడోఽనుపనీతశ్చ వేదసంధ్యావిహీనకః
సృష్టికి ముందే ఉన్న వయస్సు ఉన్నా, ఐదు సంవత్సరాల బాలుడిలా కనిపించాడు. పెళ్లి కాలేదు, ఉపనయనం జరగలేదు, వేద సంధ్యావందనం చేయలేదు.
కృష్ణేతి మన్త్రం జపతి యస్య నారాయణో గురుః । అనన్తకాలకల్పం చ భ్రాతృభిశ్చ త్రిభిః సహ
అతడు 'కృష్ణ' మంత్రాన్ని జపిస్తూ, నారాయణుడు గురువుగా ఉన్నాడు. ముగ్గురు అన్నలతో కలిసి, అనేక యుగాలుగా తపస్సు చేస్తున్నాడు.
వైష్ణవానామగ్రణీశో జ్ఞానినాం చ గురోర్గురుః । ఆరాద్దృష్ట్వా నారాదస్తం భ్రాతరం చ సతాం వరమ్
విష్ణుభక్తుల్లో ప్రథముడు, జ్ఞానుల గురువులకు కూడా గురువు. నారదుని, అతని అన్నలను, సత్పురుషుల్లో శ్రేష్ఠులను చూసాడు.
సహసా శిరసా భూమౌ దణ్డవత్ప్రణనామ తమ్ । ఉవాచ నారదం బాలః ప్రహస్య పరమార్థకమ్
ఆ బాలుడు వెంటనే భూమిపై మోకాళ్లపై పడి ఆ మహాత్మునికి నమస్కరించాడు. చిరునవ్వుతో నారదునితో పరమార్థమైన మాటలు చెప్పాడు.
సనత్కుమార ఉవాచ అయే భ్రాతః కిం కరోషి కుశలం యువతీపతేః । స్త్రీపుంసోర్వర్ధతే ప్రేమ నిత్యం తన్నిత్యనూతనమ్
సనత్కుమారుడు ఇలా అన్నాడు: 'అయ్యా సోదరా! నీవేమి చేస్తున్నావు? యువతుల అధిపతివి కదా! స్త్రీపురుషుల మధ్య ప్రేమ ఎప్పుడూ పెరుగుతూ, ప్రతి రోజు కొత్తగా ఉంటుంది.'
అర్గలం జ్ఞానమార్గస్య భక్తిద్వారకపాటకమ్ । మోక్షమార్గవ్యవహితం చిరం బన్ధనకారణమ్
అది జ్ఞానమార్గానికి అడ్డుగా నిలుస్తుంది, భక్తిద్వారానికి తాళంగా ఉంటుంది, మోక్షమార్గాన్ని దూరం చేస్తుంది, దీర్ఘకాల బంధానికి కారణమవుతుంది.
గర్భవాసస్య బీజం చ పరం నరకకారణమ్ । పీయూషబుద్ధ్యా గరలం భుఙ్క్తే పాపీ నరాధమః
అది గర్భవాసానికి విత్తనంగా, నరకానికి ప్రధాన కారణంగా ఉంటుంది. పాపులు అమృతంలా భావించి విషాన్ని తింటారు.
పరం నారాయణం త్యక్త్వా యస్యాఽఽస్తే విషయే మనః । స వఞ్చితో మాయయా చామృతం త్యక్త్వా విషం భజేత్
ఎవరైనా పరమ నారాయణుని వదిలి, ఇంద్రియాల విషయాల్లో మనసు పెట్టుకుంటే, వారు మాయ చేత మోసపోయి, అమృతాన్ని వదిలి విషాన్ని ఎంచుకుంటారు.
సర్వేషాం కర్మభోగేఽస్తి కర్మిణామీశ్వరం వినా । వయం విధాతుః పుత్రాశ్చ సా బుద్ధిరితి దేహినామ్
ప్రతి పనికీ అనుభవం భగవంతుని వల్లే కలుగుతుంది. మనమంతా సృష్టికర్త సంతానమే — ఇదే శరీరధారుల సత్యమైన జ్ఞానం.
యది తే నాస్తి భోగశ్చ కథం గన్ధర్వజన్మ చ ।కథం దాసీసుతస్త్వం చ ముక్తశ్చ భక్తసఙ్గతః
నీకేను అనుభవం లేదంటే, గంధర్వుడిగా జన్మ ఎలా పొందావు? దాసిసుతుడివి ఎలా అయ్యావు? భక్తులతో కలిసి ముక్తుడవు ఎలా అయ్యావు?
నిర్గచ్ఛ తపసే భ్రాతస్త్యజ మయామయీం ప్రియామ్ । సుపుణ్యే భారతే వర్షే తపసా భజ మాధవమ్
సోదరా! తపస్సు కోసం బయలుదేరు. మాయతో కూడిన ప్రియురాలిని వదిలిపెట్టు. పుణ్యభూమి భారతదేశంలో తపస్సుతో మాధవుని భజించు.
స్థితే నారాయణే స్వేశే పరే స్వపదదాతరి । విషయీ విషయాన్ధశ్చ వఞ్చితో మాయయా ధ్రువమ్
స్వస్థానాన్ని ప్రసాదించే పరమేశ్వరుడైన నారాయణుడు ఉన్నప్పటికీ, విషయాలకు లోబడినవారు, విషయాల్లో మునిగిపోయినవారు మాయ చేత తప్పకుండా మోసపోతారు.
గృహాణ మమ మన్త్రం చ కృష్ణ ఇత్యక్షరద్వయమ్ । సర్వేషామేవ సన్త్రాణాం సారాత్సారం పరాత్పరమ్
నా మంత్రాన్ని స్వీకరించు — 'కృష్ణ' అనే రెండు అక్షరాలు — ఇది అన్ని రక్షణలకు మూలం, పరమమైన పరమార్థం.
సర్వేషు చ పురాణేషు వేదేషు చ చతుర్షు చ । ధర్మశాస్త్రైషు తన్త్రైషు నాస్త్యేవాస్మాత్పరో మనుః
అన్ని పురాణాల్లో, నాలుగు వేదాల్లో, ధర్మశాస్త్రాల్లో, తంత్రాలలో — దీనికంటే గొప్ప ఉపదేశం మరొకటి లేదు.
నారాయణేన దత్తో మే పుష్కరే సూర్యపర్వణి । అసంఖ్యకల్ప జప్త్వాఽహం భ్రమామి సర్వపూజితః
పుష్కరంలో సూర్యపర్వదినాన నారాయణుడు నాకు ఇచ్చిన ఈ మంత్రాన్ని అనేక కల్పాలుగా జపిస్తూ, అందరి నుండి గౌరవాన్ని పొందుతూ సంచరిస్తున్నాను.
ఇత్యుక్త్వా స్నాపయిత్వా తం దదౌ దస్మై పరం మనుమ్ । దివానిశం స జపతి పూతయా మణిమాలయా
ఇలా చెప్పి, అతన్ని స్నానం చేయించి, ఆ పరమ మంత్రాన్ని ఇచ్చాడు. ఆ మణిమాలతో పవిత్రంగా, రాత్రింబవళ్ళు ఆ మంత్రాన్ని జపించాడు.
తస్మై శుభాశిషం దత్త్వా మన్త్రం చ వైష్ణవాగ్రణీః । గోలోకం ప్రయయౌ ద్రష్టుం భగవన్తం సనాతనమ్
అతనికి శుభాశీస్సులు, మంత్రాన్ని ఇచ్చి, వైష్ణవులలో శ్రేష్ఠుడు అయినవాడు, శాశ్వత భగవంతుడిని దర్శించేందుకు గోలొకానికి వెళ్లాడు.