అరుణోదయకాలేఽపి న త్యజేన్మాధవం సతీ । మాధవః ప్రీతివచసా బోధయామాస సాఘనాత్
ఉషస్సు వచ్చినా, సతీమంతురాలు మాధవుడిని విడిచిపెట్టలేదు. మాధవుడు ప్రేమతో మృదువుగా ఆమెను మేల్కొలిపాడు.
ప్రాతః కృత్యం తతః కృత్వా స్వారురోహ రథం హరిః । గోపీభీ రాధయా సార్ధం శరత్కమలలోచనః
ఆపై, ఉదయం పనులు ముగించుకుని, శరత్కాల కమలపు కన్నులతో హరి, గోపికలు, రాధతో కలిసి రథంపై ఎక్కాడు.
యోజనాయతవిస్తీర్ణ గృహేస్త్రిశతకోటిభిః । మణీన్ద్రసారనిర్మాణైర్జ్వలద్భిరుపశోభితమ్
ఆ రథం యోజన పొడవు, వెడల్పుతో, మూడు వందల కోట్ల ఇళ్లతో, మణులుతో నిర్మించబడిన భవనాలతో ప్రకాశిస్తూ ఉంది.
గోలోకాదాగతం తత్ర మనోయాయి మనోహరమ్ । సహస్రచక్రసంయుక్తం మహస్రాశ్వైః ప్రచాలితమ్
ఆ అద్భుతమైన, మనస్సును ఆకర్షించే రథం గోలొక నుండి వచ్చి, వెయ్యి చక్రాలతో, వేలాది ప్రకాశించే గుర్రాలతో నడిపించబడింది.
మణిస్తమ్భైశ్త్రికోటీభీ రత్నరాజివిరాజితమ్ । ముక్తామాణిక్యపరమైర్హీరహారైః సుశోభితమ్
ముప్పది కోట్ల మణిపదకాలతో, అత్యుత్తమ ముత్యాలు, మాణిక్యాలు, వజ్రాల హారాలతో అలంకరించబడింది.
నానాచిత్రైర్విచిత్రైశ్చ శ్వేతచామరదర్పణైః । వహ్నిశుద్ధాంశుకైర్దీప్తైర్మాలాజాలైర్విభూషితమ్
వివిధ రకాల తెల్ల చామరాలు, అద్దాలు, అగ్నిలో శుద్ధి చేసిన కాంతివంతమైన వస్త్రాలు, ప్రకాశించే పుష్పమాలలతో అలంకరించబడింది.
రత్నిర్మాణతల్పైశ్చ పుష్పచన్దనచర్చితమ్ । సమానరూపవేషైశ్చ గోపీలక్షైః సమావృతమ్
మణులతో చేసిన మంచాలు, పుష్పాలు, చందనంతో పూసి, ఒకేలా అలంకరించిన లక్షలాది గోపికలతో చుట్టుముట్టబడి ఉంది.
రథేన తేన భగవాన్పునర్వృన్దావనం యయౌ । తత్ర గత్వా నిశాకాలే విజహార జలే స్థలే
ఆ రథంలో భగవంతుడు మళ్లీ వృందావనానికి వెళ్లాడు. అక్కడ రాత్రి సమయంలో నీటిలోను, భూమిపైను క్రీడించాడు.
శృఙ్గారం సుచిరం కృత్వా వనేషూపవనేషు చ । రాధికాం దర్శయామాస యథాసర్వ చ నూతనమ్
అటు అడవుల్లో, ఉపవనాల్లో ఎంతో కాలం ప్రేమక్రీడలు చేసి, రాధికను ప్రతి సారి కొత్తగా, అందంగా దర్శింపజేశాడు.
విస్పన్దకే సురసనే మాహేన్ద్రే నన్దనే వనే । సుమేరుశిఖరే రమ్యే పర్వతే గన్ధమాదనే
విస్పంద, సురసన, మాహేంద్ర, నందన వనాల్లో, సుమేరు శిఖరంపై, గంధమాదన పర్వతంపై ఆనందంగా విహరించాడు.
శైలే శైలే సున్దరే చ కన్దరే కన్దరే వనే । పుష్పోద్యానే సురహసి నద్యాం నద్యాం నదే నదే
ప్రతి కొండపై, ప్రతి అందమైన గుహలో, ప్రతి అడవిలో, ప్రతి పుష్పవాటికలో, ప్రతి దేవతల సరస్సులో, ప్రతి నదిలో, ప్రతి వాగులో,
సముద్రపులినే రమ్యే పారిజాతవనే వనే । సుభద్రే పుష్పభద్రే చ నారాయణసరోవరే
అందమైన సముద్రతీరంలో, పారిజాత వనంలో, శుభమైన పుష్పవాటికల్లో, నారాయణ సరస్సు వద్ద,
పవనస్యైవ నిలయే మలయే చ సురాలయే । త్రికూటే భద్రకూటే చ పఞ్చకూటే సుకూటకే
వాయువు నివాసంలో, మలయ పర్వతంపై, దేవతల గృహాల్లో, త్రికూట, భద్రకూట, పంచకూట, సుకూటక పర్వతాలలో,
దేవానాం కమనీయాయాం కాఞ్చన్యాం చ తథైవ చ । సముద్రే చ సముద్రే చ ద్వీపే ద్వీపే మనోహరే
దేవతలకు ప్రియమైన కనులవిందైన బంగారు భూమిలో, అలాగే సముద్రంలో, ప్రతి ఆకర్షణీయమైన ద్వీపంలో,
ఖర్వటే ప్రవరే రమ్యే పుణ్యచన్ద్రసరోవరే । సుపార్శ్వే మునిపార్శ్వే చ స రేమే రాధయా సహ
ఉత్తమమైన అందమైన ఖర్వటలో, పుణ్యచంద్ర సరస్సు వద్ద, మంచి మహర్షుల దగ్గర, రాధతో కలిసి ఆయన ఆనందంగా విహరించాడు.
శీఘ్రం చ పునరాగత్య జమ్బూద్వీపం చ పుణ్యదమ్ । ద్వారకాం దర్శయామాస పర్వతం రైవతం తథా
తర్వాత త్వరగా తిరిగి పవిత్రమైన జంబూద్వీపానికి వచ్చి, ద్వారకను, అలాగే రైవత పర్వతాన్ని చూపించాడు.
గోకులం పునరాగత్య గోపగోకులసంకులమ్ । తత్ర దృష్ట్వా చ భాణ్డీరం పుణ్యం వృన్దావనం యయౌ
తిరిగి గోకులానికి వచ్చి, అక్కడ గోపులతో నిండిన గోకులాన్ని చూసి, భాండీర వృక్షాన్ని దర్శించి, పవిత్రమైన వృందావనానికి వెళ్లాడు.
శ్రీకృణ్ణాగమనం శ్రుత్వా యశోదా నన్ద ఏవ చ । గోపా గోప్యశ్చ వృద్ధాశ్చాప్యశ్రునేత్రా నిరాకులాః
శ్రీకృష్ణుడు వచ్చాడని విని, యశోద, నందుడు, గోపులు, గోపికలు, వృద్ధులు అందరూ కన్నీళ్లు పెట్టుకొని ఆనందంతో మునిగిపోయారు.
వారణేన్ద్రం పురస్కృత్య వేశ్యాం చ నటనర్తకాః । పతిపుత్రవతీం సాధ్వీం బ్రాహ్మణీం బ్రాహ్మణం తథా
పెద్ద ఏనుగును ముందుంచి, వేశ్యలు, నర్తకులు, భర్తలు పిల్లలతో ఉన్న సతీలు, బ్రాహ్మణులు, బ్రాహ్మణుల భార్యలు అందరూ,
యథా దేవాశ్చ వహ్నిం చ దృష్ట్వా నన్దం చ మాతరమ్ । ఆయయుర్బాలకృష్ణశ్చ రాధయా సహ మాధవః
దేవతలు, అగ్ని నందుడిని, ఆయన తల్లిని చూసి ఎలా వచ్చారో, అలాగే బాలకృష్ణుడు రాధతో కలిసి మాధవుడు అక్కడికి వచ్చాడు.
మాతుః క్రోడమారురోహ ప్రహస్య మధుసూదనః । నన్దో యశోదయా సార్ధ చుచుమ్బ ముఖపఙ్కజమ్
హర్షంగా నవ్వుతూ మధుసూదనుడు తల్లి ఒడిలోకి ఎక్కాడు. నందుడు యశోదతో కలిసి ఆయన ముఖాన్ని ముద్దాడాడు.
ఆశ్లిశ్య భృశముచ్చైశ్చ సిషేచ నేత్రజైర్జలైః । స్వయం చ భగవాన్కృష్ణో యశోదాయాః స్తనం పపౌ
బలంగా ఆలింగనం చేసి, కన్నీళ్లతో తడిపారు. భగవాన్ కృష్ణుడు తానే యశోద తల్లి పాలను పిల్చాడు.
తాదృశం దదృశుః సర్వే యాదృశో మథురాం యయౌ । మురలీహస్తవిన్యస్తం రత్నభూషణభూషితమ్
అందరూ ఆయనను మథురకు వెళ్లినప్పటి రూపంలోనే చూశారు. చేతిలో మురళి, రత్నాల అలంకారాలతో మెరిసిపోతూ ఉన్నాడు.
యథైకాదశవర్షీయం శోభితం పీతవాససా । మయూరపిచ్ఛచూడం చ మాలతీమాల్యమణ్డితమ్
పదకొండేళ్ళ వయసులో, పసుపు వస్త్రాలు ధరించి, మయూరపిచ్చతో అలంకరించబడిన కిరీటం, మల్లికమాలలతో అలంకరించబడి, ఎంతో అందంగా కనిపించాడు.
మన్దిరం వేశయామాస రాధయా సహ మాధవమ్ । యశోదా మఙ్గలం కృత్వా భోజయామాస బ్రాహ్మణాన్
రాధతో కలిసి మాధవుడు మందిరంలోకి ప్రవేశించాడు. యశోద, మంగళకార్యాలు చేసి, బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టింది.
పూజాం చకార గోపీనాం మునీనాం చ యథా జనః । మణిరత్నం ప్రవాలం చ సువర్ణ పరమం తథా
ఆమె గోపికలు, మునులను సంప్రదాయ ప్రకారం పూజించింది. మణులు, రత్నాలు, పొంగరాలు, ఉత్తమమైన బంగారం ఇచ్చింది.
భుక్తామాణిక్యహీరం చ బ్రాహ్మణేభ్యో దదౌ ముదా । గజరత్నం గవాం రత్నమశ్వరత్నం మనోహరమ్
ఆనందంగా బ్రాహ్మణులకు వజ్రాలు, మాణిక్యాలు, గొప్ప ఏనుగు, గొర్రెలలో ఉత్తమమైనదాన్ని, ఆకర్షణీయమైన కుదిరిన గుర్రాన్ని ఇచ్చింది.
ఆసనాని చ పాత్రాణి భూషణాని తథైవ చ । ధాన్యాన్యపి చ సస్యాని వస్త్రాణి చ తథా దదౌ
ఆసనాలు, పాత్రలు, ఆభరణాలు, ధాన్యాలు, పంటలు, వస్త్రాలు కూడా ఇచ్చింది.
అపూర్వ దర్శయామాస రాధయా సహ మాధవమ్ । గోపీగణం చ మిష్టాన్నం సాదరేణాపి నారద
అప్పుడో అపూర్వమైన దృశ్యం చూపించాడు — రాధా దేవితో కలిసి మాధవుడు, గోపికలు, మధురమైన భోజనాలు, ఇవన్నీ ఎంతో గౌరవంగా నారదా!
దున్దుభీన్వాదయామాస కారయామాస మఙ్గలమ్ । దేవాంశ్చ భోజయామాస సానన్దం చ మనోహరమ్
అప్పుడే డప్పులు మోగించించాడు, మంగళవాయిద్యాలు వినిపించేశాడు. దేవతలకు ఆనందంగా, రుచికరమైన భోజనం పెట్టాడు.