రావణేన హృతా త్వం చ స్వం చ రామస్య కామినీ । నానారూపా యథా త్వం చ చ్ఛాయయా కలయా సతీ
రావణుడు అపహరించినవు నీవే, నీవు రామునికి ప్రియురాలివి. నీవు అనేక రూపాలు ధరించినట్టు, నీ ఛాయ, అంశాలతో సతిగా ఉంటావు.
నానారూపస్తథాఽహం చ శ్వాంశేన కలయా తథా । పరిపూర్ణతమోఽహం చ పరమాత్మా పరాత్పరః
అలాగే నేను కూడా అనేక రూపాలు ధరిస్తాను, నా అంశంతో, ఛాయతో. అయినా నేను సంపూర్ణమైన పరిపూర్ణుడిని, పరమాత్మ, అందరికంటే ఉన్నతుడిని.
ఇతి తే కథితం సర్వమాధ్యాత్మికమిదం సతి । రాధే కర్వాపరాధం మే క్షమస్వ పరమేశ్వరీ
ఇలా నీకు అన్ని ఆధ్యాత్మిక విషయాలు చెప్పాను సతీ. రాధే, నా తప్పును క్షమించు పరమేశ్వరీ.
శ్రీకృష్ణవచనం శ్రుత్వా పరితుష్టా చ రాధికా । పరితుష్టాశ్చ గోప్యశ్చ ప్రణేముః పరమేశ్వరమ్
శ్రీకృష్ణుని మాటలు విని రాధికా సంతృప్తిగా అయింది. గోపికలు కూడా సంతోషంతో పరమేశ్వరునికి నమస్కరించాయి.
ఇతి శ్రీబ్రహ్మo మహాo శ్రీకృష్ణజన్మఖo ఉత్తo నారదనాo షడ్వింశత్యధికశతతమోధ్యాయః
ఇలా శ్రీబ్రహ్మవైవర్త మహాపురాణంలో శ్రీకృష్ణ జన్మఖండంలో నారదుడు చెప్పిన ఇరవై ఆరు వ అధ్యాయము ముగిసింది.
అథ సప్తవింశత్యధికశతతమోఽధ్యాయః నారాయణ ఉవాచ శ్రీకృష్ణవచనం శ్రుత్వా ప్రహృష్టా గోపికా ముదా । మన్దిరం ప్రయయుః సర్వాః ప్రణమ్య రాధికాం ప్రభుమ్
ఇప్పుడు నూరు ఇరవై ఏడవ అధ్యాయం ప్రారంభమౌతుంది. నారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: శ్రీకృష్ణుని మాటలు విని గోపికలు ఆనందంతో ఉల్లాసంగా అయ్యారు. అందరూ రాధికా, ప్రభువుకు నమస్కరించి మందిరానికి వెళ్లారు.
రాధాశృఙ్గారభావం చ కలాషోడశపూర్వకమ్ । చకార సస్మితా సాధ్వీ వక్రచఞ్చలలోచనా
రాధా, పదహారు విధాల శృంగారభావంతో, చిరునవ్వుతో, వంకరగా చలించే కన్నులతో, సతిగా అలంకారాన్ని చేసింది.
దత్త్వా చ చన్దనం మాల్యం స్వామినే పునరేవ చ । రహస్యం చ పరీహాస్యం పునరేవ చకార సః
తన ప్రభువుకు చందనం, హారాలు సమర్పించి, మళ్లీ రహస్యంగా హాస్యం చేసింది.
ఆకృష్య రాధికాం కృష్ణః సమానీయ స్వవక్షసి । ఓష్ఠాధరం కపోలం చ గణ్డయుగ్మం చుచుమ్బ చ
కృష్ణుడు రాధికను దగ్గరకు లాగి, తన వక్షస్సుపైకి తీసుకుని, ఆమె పెదవి, క్రింది పెదవి, రెండు చెక్కలను ముద్దుపెట్టాడు.
రాధా చుచుమ్బ కృష్ణస్య ముఖచన్ద్రం మనోహరమ్ । చకార కృష్ణం ప్రాణేశం బాహుభ్యాం చ స్వవక్షసి
రాధా, కృష్ణుని మనోహరమైన ముఖచంద్రాన్ని ముద్దుపెట్టింది. తన చేతులతో ప్రాణప్రభువైన కృష్ణుని తన వక్షస్సుపైకి ఆలింగనం చేసింది.
శృఙ్గారం షోడశవిర్ధం కామశాస్త్రోక్తమీప్సితమ్ । స్త్రీపుంసోస్తోషజనకం చకార భగవాన్ప్రభుః
భగవంతుడు, కామశాస్త్రంలో చెప్పిన విధంగా, పదహారు విధాల శృంగారాన్ని చేసి, స్త్రీపురుషులిద్దరినీ సంతోషపరిచాడు.
నఖవిక్షతసర్వాఙ్గా దశనేనాధరక్షతా । పులకాఞ్చితదేహా స తన్ద్రితా వామనస్తనీ
ఆమె శరీరం అంతా గోర్లు గీసిన గీతలతో, దంతాలతో కిందిపెదవి కొరికిన痕లతో, రోమాంచితంగా, అలసటతో, చిన్న వక్షోజాలతో కనిపించింది.
మీర్చ్ఛితా సుఖసంభోగాద్విలగ్నా హతచేతనా । శ్వాసమాత్రావశేషా చ నిద్రాముద్రితలోచనా
ఆనందభరితమైన సంయోగంతో అలసిపోయి, ప్రియుని ఒడిలో అతిగా అతుక్కుని, చైతన్యం కోల్పోయి, ఊపిరి మాత్రమే మిగిలి, కన్నులు నిద్రలో మూసుకొని ఉండిపోయింది.
రతిశూరా కోమలాఙ్గీ కాన్తావక్షః స్యలస్థితా । శీతే సుఖోష్ణసర్వాఙ్గీ గ్రీష్మే సా సుఖశీతలా
ప్రేమలో ధైర్యంగా, మృదువైన అవయవాలతో, ప్రియుని ఛాతిపై విశ్రాంతిగా పడుకుని, చలిలో శరీరం వెచ్చగా, వేసవిలో చల్లగా ఉండేది.
శృఙ్గారకాలే సుఖదా సాన్ద్రశ్రోణిపయోధరా । నితమ్బభారానమ్రా చ ప్రసఙ్గే సుఖదాయికా
ప్రేమక్రీడ సమయంలో, పుష్టిగా ఉన్న నితంబాలు, వక్షోజాలతో, నడుము వంగిపోతూ, సన్నిహితంలో ఎప్పుడూ ఆనందాన్ని పంచేది.
విదగ్ధా రసికా శ్రేష్ఠా కాముకీ చ వరాఙ్గనా । సహసా చేతనం ప్రాప్య శుశ్రావ కోకిలధ్వనిమ్
అతిగా నైపుణ్యం కలిగి, రసికులలో శ్రేష్ఠురాలై, కాముకురాలైన అందాల స్త్రీ, అకస్మాత్ చైతన్యం పొందిన వెంటనే, కోకిల గానం వినిపించింది.
శ్రుత్వా పరమభీతా సా దీనా దీనవిశఙ్కయా । ఉవాచ పరమా సా చ పరమేశం పరాత్పరమ్ బాహుశ్రోణియుగామ్యాం చ నిబధ్య చ పునః పునః
అది విని, ఆమె లోతుగా భయపడి, దుఃఖంతో, అనిశ్చితితో, పరమేశ్వరుడిని పలుమార్లు బలంగా ఆలింగనం చేస్తూ, భయంతో మాట్లాడింది.
రాధికోవాచ రాసం గచ్ఛ మహాభాగ పుణ్యం వృన్దావనం వనమ్ । తత్ర క్రీడాం కరిష్యామి జలేన చ స్థలేన చ
రాధికా ఇలా చెప్పింది: మహాభాగుడా! పవిత్రమైన వృందావన వనానికి వెళ్ళు. అక్కడ నీతో నేను నీటిలోను, భూమిపైను క్రీడిస్తాను.
పునర్యాస్యామి మలయం సున్దరం మణిమన్దిరమ్ । అపరం యద్రహస్యం వా జన్మలా న శ్రుతం మయా
తర్వాత నేను మళ్లీ అందమైన మలయ పర్వతానికి, మణిమయమైన మందిరానికి, లేదా నాకు తెలియని, ఎప్పుడూ వినని రహస్య స్థలానికి వెళ్ళుతాను.
తత్ర యామి త్వయా సార్ధమితి మే లాలసా పరా । పరస్పరైకాలాపేన ప్రయయౌ రజనీ శుభా
అక్కడ నీతో కలిసి పోవాలని నాకు గొప్ప ఆకాంక్ష. ఇద్దరం పరస్పరం మాట్లాడుకుంటూ ఆ శుభరాత్రి గడిచిపోయింది.
అరుణోదయకాలేఽపి న త్యజేన్మాధవం సతీ । మాధవః ప్రీతివచసా బోధయామాస సాఘనాత్
ఉషస్సు వచ్చినా, సతీమంతురాలు మాధవుడిని విడిచిపెట్టలేదు. మాధవుడు ప్రేమతో మృదువుగా ఆమెను మేల్కొలిపాడు.
ప్రాతః కృత్యం తతః కృత్వా స్వారురోహ రథం హరిః । గోపీభీ రాధయా సార్ధం శరత్కమలలోచనః
ఆపై, ఉదయం పనులు ముగించుకుని, శరత్కాల కమలపు కన్నులతో హరి, గోపికలు, రాధతో కలిసి రథంపై ఎక్కాడు.
యోజనాయతవిస్తీర్ణ గృహేస్త్రిశతకోటిభిః । మణీన్ద్రసారనిర్మాణైర్జ్వలద్భిరుపశోభితమ్
ఆ రథం యోజన పొడవు, వెడల్పుతో, మూడు వందల కోట్ల ఇళ్లతో, మణులుతో నిర్మించబడిన భవనాలతో ప్రకాశిస్తూ ఉంది.
గోలోకాదాగతం తత్ర మనోయాయి మనోహరమ్ । సహస్రచక్రసంయుక్తం మహస్రాశ్వైః ప్రచాలితమ్
ఆ అద్భుతమైన, మనస్సును ఆకర్షించే రథం గోలొక నుండి వచ్చి, వెయ్యి చక్రాలతో, వేలాది ప్రకాశించే గుర్రాలతో నడిపించబడింది.
మణిస్తమ్భైశ్త్రికోటీభీ రత్నరాజివిరాజితమ్ । ముక్తామాణిక్యపరమైర్హీరహారైః సుశోభితమ్
ముప్పది కోట్ల మణిపదకాలతో, అత్యుత్తమ ముత్యాలు, మాణిక్యాలు, వజ్రాల హారాలతో అలంకరించబడింది.
నానాచిత్రైర్విచిత్రైశ్చ శ్వేతచామరదర్పణైః । వహ్నిశుద్ధాంశుకైర్దీప్తైర్మాలాజాలైర్విభూషితమ్
వివిధ రకాల తెల్ల చామరాలు, అద్దాలు, అగ్నిలో శుద్ధి చేసిన కాంతివంతమైన వస్త్రాలు, ప్రకాశించే పుష్పమాలలతో అలంకరించబడింది.
రత్నిర్మాణతల్పైశ్చ పుష్పచన్దనచర్చితమ్ । సమానరూపవేషైశ్చ గోపీలక్షైః సమావృతమ్
మణులతో చేసిన మంచాలు, పుష్పాలు, చందనంతో పూసి, ఒకేలా అలంకరించిన లక్షలాది గోపికలతో చుట్టుముట్టబడి ఉంది.
రథేన తేన భగవాన్పునర్వృన్దావనం యయౌ । తత్ర గత్వా నిశాకాలే విజహార జలే స్థలే
ఆ రథంలో భగవంతుడు మళ్లీ వృందావనానికి వెళ్లాడు. అక్కడ రాత్రి సమయంలో నీటిలోను, భూమిపైను క్రీడించాడు.
శృఙ్గారం సుచిరం కృత్వా వనేషూపవనేషు చ । రాధికాం దర్శయామాస యథాసర్వ చ నూతనమ్
అటు అడవుల్లో, ఉపవనాల్లో ఎంతో కాలం ప్రేమక్రీడలు చేసి, రాధికను ప్రతి సారి కొత్తగా, అందంగా దర్శింపజేశాడు.
విస్పన్దకే సురసనే మాహేన్ద్రే నన్దనే వనే । సుమేరుశిఖరే రమ్యే పర్వతే గన్ధమాదనే
విస్పంద, సురసన, మాహేంద్ర, నందన వనాల్లో, సుమేరు శిఖరంపై, గంధమాదన పర్వతంపై ఆనందంగా విహరించాడు.