అహం నారాయణర్షిశ్చ నరో ధర్మః సనాతనః । ధర్మవక్తా చ ధర్మిష్ఠో ధర్మవర్త్మప్రవర్తకః
'నేనే నారాయణ ఋషిని, నేనే నరుడు, శాశ్వత ధర్మాన్ని. ధర్మాన్ని చెప్పేవాడిని, ధర్మంలో ఉత్తముడిని, ధర్మ మార్గాన్ని స్థాపించేవాడిని.'
శాన్తిర్లక్ష్మీస్వరూపా చ ధర్మిష్ఠా చ పతివ్రతా । అత్ర తస్యాః పతిరహం పుణ్యక్షేత్రే చ భారతే
'శాంతి లక్ష్మీ స్వరూపం, ధర్మనిష్ఠురాలు, పతివ్రత. ఈ పుణ్యభూమి భారతదేశంలో ఆమెకు భర్త నేనే.'
సిద్ధేశః సిద్ధిదః సాక్షాత్కపిలోఽహం సతీపతిః । నానారూపధరోఽహం చ వ్యక్తిభేదేన సున్దరి
'నేనే సిద్ధుల అధిపతి, సిద్ధిని ఇచ్చేవాడిని, నిజంగా కపిలుడిని, సతీ భర్తను. అందమైనవాడా! వ్యక్తి భేదంతో ఎన్నో రూపాలు ధరించేవాడిని.'
అహం చతుర్భుజః శశ్వద్ద్వార్వత్యాం రుక్మిణీవతిః । అహం క్షీరోదశాయీ చ సత్యభామాగృహే శుభే
'ద్వారకలో నేను ఎప్పుడూ నాలుగు చేతులతో, రుక్మిణికి భర్తను. క్షీరసాగరంలో శయనించేవాడిని, శుభమైన సత్యభామా ఇంట్లో ఉన్నాను.'
అన్యాసాం మన్దిరేఽహం చ కాయవ్యూహాత్పృథక్పృథక్ । అహం నారాయణర్షిశ్చ ఫాల్గునస్యాస్య సారథిః
ఇతరుల మందిరాలలో నేను కూడా, శరీరాల వేరువేరు ఏర్పాటుతో వేరుగా ఉంటాను. నేను నారాయణుడిని, ఋషిని, ఈ ఫాల్గునునికి సారథిని.
స నరర్షిర్ధర్మపుత్రో మదంశో బలవాన్భువి । తపసాఽఽరాధితస్తేన సారథ్యేఽహం చ పుష్కరే
ఆ మనుష్య ఋషి, ధర్మపుత్రుడు, భూమిపై బలవంతుడు, నా అంశంగా ఉన్నాడు. అతడు తపస్సుతో నన్ను ఆరాధించాడు, అందుకే పుష్కరంలో నేను అతనికి సారథిని అయ్యాను.
యథా త్వం రాధికా దేవీ గోలేకే గోకులే తథా । వైకుణ్ఠే చ మహాలక్ష్మీర్భవతీ చ సరస్వతీ
ఎలా నువ్వు రాధికా దేవీగా గోలొకలో, గోకులంలో ఉన్నావో, అలాగే వైకుంఠంలో నీవు మహాలక్ష్మివి, నీవే సరస్వతివి.
భవతీ మర్త్యలక్ష్మీశ్చ క్షీరోదశాయినః ప్రియా । ధర్మపుత్రవధూస్త్వం చ శాన్తిర్లక్ష్మీస్వరూపిణీ
నీవు మానవ లోకంలో లక్ష్మిగా, క్షీరసాగరశాయినికి ప్రియురాలిగా, ధర్మపుత్రుని భార్యగా, శాంతిగా, లక్ష్మీ స్వరూపిణిగా ఉన్నావు.
కపిలస్య ప్రియా కాన్తాభారతే భవతీ సతీ । త్వం సీతా మిథిలాయాం చ త్వచ్ఛాయా ద్రౌపదీ సతీ
నీవు కపిలునికి ప్రియురాలిగా, భారతంలో సతిగా, మిథిలాలో సీతగా, నీ ఛాయగా ద్రౌపదీ సతిగా ఉన్నావు.
ద్వారవత్యాం మహాల్క్ష్మీర్భవతీ రుక్మిణీ సతీ । పఞ్చానాం పాణ్డవానాం చ భవతీ కలయా ప్రియా
ద్వారకలో నీవు మహాలక్ష్మిగా, రుక్మిణిగా, ఐదుగురు పాండవులకు నీవు నీ అంశంతో ప్రియురాలిగా ఉన్నావు.
రావణేన హృతా త్వం చ స్వం చ రామస్య కామినీ । నానారూపా యథా త్వం చ చ్ఛాయయా కలయా సతీ
రావణుడు అపహరించినవు నీవే, నీవు రామునికి ప్రియురాలివి. నీవు అనేక రూపాలు ధరించినట్టు, నీ ఛాయ, అంశాలతో సతిగా ఉంటావు.
నానారూపస్తథాఽహం చ శ్వాంశేన కలయా తథా । పరిపూర్ణతమోఽహం చ పరమాత్మా పరాత్పరః
అలాగే నేను కూడా అనేక రూపాలు ధరిస్తాను, నా అంశంతో, ఛాయతో. అయినా నేను సంపూర్ణమైన పరిపూర్ణుడిని, పరమాత్మ, అందరికంటే ఉన్నతుడిని.
ఇతి తే కథితం సర్వమాధ్యాత్మికమిదం సతి । రాధే కర్వాపరాధం మే క్షమస్వ పరమేశ్వరీ
ఇలా నీకు అన్ని ఆధ్యాత్మిక విషయాలు చెప్పాను సతీ. రాధే, నా తప్పును క్షమించు పరమేశ్వరీ.
శ్రీకృష్ణవచనం శ్రుత్వా పరితుష్టా చ రాధికా । పరితుష్టాశ్చ గోప్యశ్చ ప్రణేముః పరమేశ్వరమ్
శ్రీకృష్ణుని మాటలు విని రాధికా సంతృప్తిగా అయింది. గోపికలు కూడా సంతోషంతో పరమేశ్వరునికి నమస్కరించాయి.
ఇతి శ్రీబ్రహ్మo మహాo శ్రీకృష్ణజన్మఖo ఉత్తo నారదనాo షడ్వింశత్యధికశతతమోధ్యాయః
ఇలా శ్రీబ్రహ్మవైవర్త మహాపురాణంలో శ్రీకృష్ణ జన్మఖండంలో నారదుడు చెప్పిన ఇరవై ఆరు వ అధ్యాయము ముగిసింది.
అథ సప్తవింశత్యధికశతతమోఽధ్యాయః నారాయణ ఉవాచ శ్రీకృష్ణవచనం శ్రుత్వా ప్రహృష్టా గోపికా ముదా । మన్దిరం ప్రయయుః సర్వాః ప్రణమ్య రాధికాం ప్రభుమ్
ఇప్పుడు నూరు ఇరవై ఏడవ అధ్యాయం ప్రారంభమౌతుంది. నారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: శ్రీకృష్ణుని మాటలు విని గోపికలు ఆనందంతో ఉల్లాసంగా అయ్యారు. అందరూ రాధికా, ప్రభువుకు నమస్కరించి మందిరానికి వెళ్లారు.
రాధాశృఙ్గారభావం చ కలాషోడశపూర్వకమ్ । చకార సస్మితా సాధ్వీ వక్రచఞ్చలలోచనా
రాధా, పదహారు విధాల శృంగారభావంతో, చిరునవ్వుతో, వంకరగా చలించే కన్నులతో, సతిగా అలంకారాన్ని చేసింది.
దత్త్వా చ చన్దనం మాల్యం స్వామినే పునరేవ చ । రహస్యం చ పరీహాస్యం పునరేవ చకార సః
తన ప్రభువుకు చందనం, హారాలు సమర్పించి, మళ్లీ రహస్యంగా హాస్యం చేసింది.
ఆకృష్య రాధికాం కృష్ణః సమానీయ స్వవక్షసి । ఓష్ఠాధరం కపోలం చ గణ్డయుగ్మం చుచుమ్బ చ
కృష్ణుడు రాధికను దగ్గరకు లాగి, తన వక్షస్సుపైకి తీసుకుని, ఆమె పెదవి, క్రింది పెదవి, రెండు చెక్కలను ముద్దుపెట్టాడు.
రాధా చుచుమ్బ కృష్ణస్య ముఖచన్ద్రం మనోహరమ్ । చకార కృష్ణం ప్రాణేశం బాహుభ్యాం చ స్వవక్షసి
రాధా, కృష్ణుని మనోహరమైన ముఖచంద్రాన్ని ముద్దుపెట్టింది. తన చేతులతో ప్రాణప్రభువైన కృష్ణుని తన వక్షస్సుపైకి ఆలింగనం చేసింది.
శృఙ్గారం షోడశవిర్ధం కామశాస్త్రోక్తమీప్సితమ్ । స్త్రీపుంసోస్తోషజనకం చకార భగవాన్ప్రభుః
భగవంతుడు, కామశాస్త్రంలో చెప్పిన విధంగా, పదహారు విధాల శృంగారాన్ని చేసి, స్త్రీపురుషులిద్దరినీ సంతోషపరిచాడు.
నఖవిక్షతసర్వాఙ్గా దశనేనాధరక్షతా । పులకాఞ్చితదేహా స తన్ద్రితా వామనస్తనీ
ఆమె శరీరం అంతా గోర్లు గీసిన గీతలతో, దంతాలతో కిందిపెదవి కొరికిన痕లతో, రోమాంచితంగా, అలసటతో, చిన్న వక్షోజాలతో కనిపించింది.
మీర్చ్ఛితా సుఖసంభోగాద్విలగ్నా హతచేతనా । శ్వాసమాత్రావశేషా చ నిద్రాముద్రితలోచనా
ఆనందభరితమైన సంయోగంతో అలసిపోయి, ప్రియుని ఒడిలో అతిగా అతుక్కుని, చైతన్యం కోల్పోయి, ఊపిరి మాత్రమే మిగిలి, కన్నులు నిద్రలో మూసుకొని ఉండిపోయింది.
రతిశూరా కోమలాఙ్గీ కాన్తావక్షః స్యలస్థితా । శీతే సుఖోష్ణసర్వాఙ్గీ గ్రీష్మే సా సుఖశీతలా
ప్రేమలో ధైర్యంగా, మృదువైన అవయవాలతో, ప్రియుని ఛాతిపై విశ్రాంతిగా పడుకుని, చలిలో శరీరం వెచ్చగా, వేసవిలో చల్లగా ఉండేది.
శృఙ్గారకాలే సుఖదా సాన్ద్రశ్రోణిపయోధరా । నితమ్బభారానమ్రా చ ప్రసఙ్గే సుఖదాయికా
ప్రేమక్రీడ సమయంలో, పుష్టిగా ఉన్న నితంబాలు, వక్షోజాలతో, నడుము వంగిపోతూ, సన్నిహితంలో ఎప్పుడూ ఆనందాన్ని పంచేది.
విదగ్ధా రసికా శ్రేష్ఠా కాముకీ చ వరాఙ్గనా । సహసా చేతనం ప్రాప్య శుశ్రావ కోకిలధ్వనిమ్
అతిగా నైపుణ్యం కలిగి, రసికులలో శ్రేష్ఠురాలై, కాముకురాలైన అందాల స్త్రీ, అకస్మాత్ చైతన్యం పొందిన వెంటనే, కోకిల గానం వినిపించింది.
శ్రుత్వా పరమభీతా సా దీనా దీనవిశఙ్కయా । ఉవాచ పరమా సా చ పరమేశం పరాత్పరమ్ బాహుశ్రోణియుగామ్యాం చ నిబధ్య చ పునః పునః
అది విని, ఆమె లోతుగా భయపడి, దుఃఖంతో, అనిశ్చితితో, పరమేశ్వరుడిని పలుమార్లు బలంగా ఆలింగనం చేస్తూ, భయంతో మాట్లాడింది.
రాధికోవాచ రాసం గచ్ఛ మహాభాగ పుణ్యం వృన్దావనం వనమ్ । తత్ర క్రీడాం కరిష్యామి జలేన చ స్థలేన చ
రాధికా ఇలా చెప్పింది: మహాభాగుడా! పవిత్రమైన వృందావన వనానికి వెళ్ళు. అక్కడ నీతో నేను నీటిలోను, భూమిపైను క్రీడిస్తాను.
పునర్యాస్యామి మలయం సున్దరం మణిమన్దిరమ్ । అపరం యద్రహస్యం వా జన్మలా న శ్రుతం మయా
తర్వాత నేను మళ్లీ అందమైన మలయ పర్వతానికి, మణిమయమైన మందిరానికి, లేదా నాకు తెలియని, ఎప్పుడూ వినని రహస్య స్థలానికి వెళ్ళుతాను.
తత్ర యామి త్వయా సార్ధమితి మే లాలసా పరా । పరస్పరైకాలాపేన ప్రయయౌ రజనీ శుభా
అక్కడ నీతో కలిసి పోవాలని నాకు గొప్ప ఆకాంక్ష. ఇద్దరం పరస్పరం మాట్లాడుకుంటూ ఆ శుభరాత్రి గడిచిపోయింది.