దృష్ట్వా చ దూరతో రాధా శ్రీకృష్ణం ప్రాణవల్లభమ్ । శిశువేషం సువేషం చ సున్దరేశం చ సస్మితమ్
దూరంలో నుండి రాధా తన ప్రాణప్రియమైన శ్రీకృష్ణుని, అందంగా అలంకరించబడిన బాలునిగా, అందాల స్వామిగా, చిరునవ్వుతో ఉన్న 모습을 చూసింది.
నవీంనజలదశ్యామం పీంతకౌశేయవాససమ్ । చన్దనోక్షితసర్వాఙ్గం రత్నభూషణభూషితమ్
ఆయన శరీరం కొత్త మేఘంలా నలుపుగా, పసుపు పట్టు వస్త్రాలు ధరించి, సర్వాంగాన చందనం పూసుకుని, రత్నాల అలంకరణతో మెరిసిపోతున్నాడు.
మయూరపిచ్ఛచూడం చ మాలతీమాల్యశోభితమ్ । ఈషద్ధాస్యప్రసన్నాస్యం భక్తానుప్రహవిగ్రహమ్
ఆయన తలపై మయూరపిచ్చతో కూడిన కిరీటం, మల్లెపూల హారాలతో అలంకరించబడి, ముఖంలో మృదువైన చిరునవ్వుతో, భక్తులకు ఆనందాన్ని కలిగించే రూపంలో ఉన్నాడు.
క్రీడాకమలమమ్లానం ధృతవన్తం మనోహరమ్ । మురలీహస్తవిన్యస్తం సుప్రశస్తం చ దర్పణమ్
ఆయన చేతిలో ఎప్పుడూ తాజా అయిన పద్మాన్ని, మురళిని, అందమైన అద్దాన్ని పట్టుకొని, అందరినీ ఆకర్షించేలా ఉన్నాడు.
జవేన చ సముత్థాయ గోపీభిః సహ సాదరమ్ । ప్రణమ్య పరయా భక్త్యా తుష్టావ పరమేశ్వరమ్
ఆమె గోపికలతో కలిసి త్వరగా లేచి, గౌరవంగా, పరమ భక్తితో భగవంతునికి నమస్కరించి, ఆయనను స్తుతించింది.
రాధికోవాచ అద్య మే సఫలం జన్మజీవితం చ సుజీవితమ్ । యద్దృష్ట్వా ముఖచన్ద్రం తే సుస్నిగ్ధం లోచనం మనః
రాధికా ఇలా అన్నది: నేడు నా జన్మ ఫలించిందని, జీవితం సార్థకమైందని భావిస్తున్నాను. ఎందుకంటే నీ ముఖచంద్రాన్ని, మృదువైన కళ్ళతో, మనసుకు హాయిగా చూసాను.
పఞ్చ ప్రాణాశ్చ స్నిగ్ధాశ్చ పరమాత్మా చ సుప్రియః । ఉభయోర్హర్షబీజం చ దుర్లభం బన్ధుదర్శనమ్
ప్రాణాలు ఐదూ ప్రేమతో నిండినవి, పరమాత్మ కూడా ఎంతో ప్రియమైనవాడు. ఎంతో కాలం తర్వాత ప్రియమైనవారిని చూడటం అరుదైనదీ, ఇద్దరికీ ఆనందానికి మూలమవుతుంది.
శోకార్ణవే నిమగ్నాఽహం ప్రదగ్ధా విరహానలైః । త్వద్దృష్ట్యాఽమృతవృష్ట్యా చ సుసిక్తాఽద్య సుశీతలా
నేను దుఃఖసాగరంలో మునిగి, విరహాగ్నిలో కాలిపోయాను. కానీ నిన్ను చూసిన ఆనందంతో, అమృతవర్షంలా నా హృదయం చల్లబడింది.
శివా శివప్రదాఽహం చ శివబీజా త్వయా సహ । శి (శ) వ స్వరూపా నిశ్చేష్టాఽప్యదృశ్యా చ త్వయా వినా
నేను శుభమయురాలిని, శుభాన్ని ప్రసాదించేవాడిని, నీవు ఉన్నప్పుడు శుభబీజాన్ని కలిగి ఉంటాను. నా స్వరూపం 'శి' 'వ' లా, నీవు లేనప్పుడు కదలకుండా, కనిపించకుండా ఉంటాను.
త్వయి తిష్ఠతి దేహే చ దేహీ శ్రీమాఞ్ఛుచిః స్వయమ్ । సర్వశక్తిస్వరూపా చ శివరూపా గతే త్వయి
నీవు శరీరంలో ఉన్నప్పుడు, ఆ జీవుడు మహిమతో, పవిత్రతతో, సమస్త శక్తుల స్వరూపంగా, శివరూపంగా ఉంటాడు. కానీ నీవు విడిచిపోతే—
స్త్రీపుంసో వింరహో నాథసామాన్యశ్చ సుదారుణః । యాన్త్యేవ శక్తిభిః ప్రాణా విచ్ఛేదాత్పరమాత్మనః
ప్రభూ! స్త్రీ-పురుషుల మధ్య విడిపోవడం అత్యంత బాధాకరం. ప్రాణశక్తులు పరమాత్మతో విడిపోయినప్పుడు, అవి దూరమవుతాయి.
ఇత్యుక్త్వా రాధికా వేవీ పరమాత్మానమీశ్వరమ్ । స్వాసనే వాసయాసాస కృత్వా పాదార్చనం ముదా
ఇలా చెప్పిన తర్వాత, రాధికా పరమాత్మను గౌరవంగా తన ఆసనంపై కూర్చోబెట్టి, ఆనందంతో ఆయన పాదాలను పూజించింది.
రత్నసింహాసనే శ్రీమానువాస రాధయా సహ । గోపీభిః సప్తభిః శశ్వత్సేవితః శ్వేతచామరైః
రత్నాలతో అలంకరించిన సింహాసనంపై శ్రీకృష్ణుడు రాధాతో కలిసి కూర్చున్నాడు. ఏడుగురు గోపికలు ఎప్పుడూ ఆయనకు శ్వేత చామరాలతో సేవ చేస్తూ ఉండేవారు.
చన్దనా సా దదౌ గాత్రే సుగన్ధి చన్దనం హరేః । సస్మితా రత్నమాలా సా రత్నమాలాం గలే దదౌ
ఆమె సుగంధమైన చందనాన్ని హరిదేవుని శరీరానికి పూసింది. చిరునవ్వుతో రత్నాల మాలను ఆయన మెడలో వేసింది.
పద్మైః పద్మార్చితే పాదపద్మే పద్మావతీ సతీ । అర్ధ్యా దదౌ సా సజలం దూర్వా పుష్పం చ చన్దనమ్
పద్మావతి, పద్మాలతో పూజించబడే సతీ, ఆయన పద్మపాదాలకు నీరు, దర్భ, పువ్వులు, చందనం అర్పించింది.
మాలతో మాలతీమాల్యం చూడాయాం చ హరేర్దదౌ । చమ్పాపుష్పస్య పుటకం దదౌ చమ్పావతీ సతీ
మాలతీ, మాలతీ పువ్వులతో చేసిన మాలను హరిదేవుని జడకు సమర్పించింది. చంపావతి, భక్తితో చంపా పువ్వుల గుత్తిని ఇచ్చింది.
పారిజాతా చ హరయే పారిజాతం దదౌ ముదా । సకర్పూరం చ తామ్బూలం వాసితం శీతలం జలమ్
పారిజాతా ఆనందంగా హరిదేవునికి పారిజాత పువ్వులు, కర్పూరం, తాంబూలం, సువాసనతో కూడిన చల్లని నీటిని ఇచ్చింది.
దదౌ కదమ్బమాలా సా కదమ్బమాలికాం శుభామ్ । క్రీడాకమలమమ్లానమమూల్యం ర్తనదర్పణమ్
కదంబమాలా, అందమైన కదంబ పువ్వుల మాలను, మురికిపోని తాజా కమలాన్ని, విలువైన రత్న దర్పణాన్ని సమర్పించింది.
దదౌ హస్తే హరేరేవ కమలా సా సుకోమలా । వరుణేన పురా దత్తం వస్త్రయుగ్మం చ సున్దరమ్
సుకుమారమైన కమలా, హరిదేవుని చేతిలో కమలాన్ని పెట్టింది. వరుణుడు ఇచ్చిన అద్భుతమైన జత వస్త్రాలను కూడా సమర్పించింది.
సాక్షాద్గోరోచనాభం చ సున్దరీ హరయే దదౌ । మధుపాత్రం మధుస్తస్మై మధురం మధుపూర్ణకమ్
ఒక అందమైన గోపిక, హరిదేవునికి గోరొచన వలె కనబడే పదార్థాన్ని, తీపిగా నిండిన తేనెతో కూడిన పాత్రను ఇచ్చింది.
సుధాపూర్గం సుధాపాత్రం దదౌ భక్త్యా సుధాముఖీ । చకార పుష్పశయ్యాం చ గోపీ చన్దనచర్చితామ్
సుధాముఖి భక్తితో అమృతంతో నిండిన పాత్రను సమర్పించింది. ఒక గోపిక, చందనంతో అలంకరించిన పువ్వుల మంచాన్ని సిద్ధం చేసింది.
అమ్లానమాలతీపుష్పమాలాజాలవిభూషితామ్ । రత్నేన్ద్రసారనిర్మాణమన్దిరే సుమనోహరే
ఆ మంచం ఎప్పటికీ మురికిపోని మాలతీ పువ్వుల మాలలతో అలంకరించబడింది. అది రత్నాలతో నిర్మించిన అద్భుతమైన మందిరంలో ఉంది.
మణీన్ద్రముక్తామాణిక్యహీరహారవిభూషితే । కస్తూరీకుఙ్కుమాక్తేన వాయునా సురభీకృతే
ఆ గది మణులు, ముత్యాలు, మాణిక్యాలు, బంగారు హారాలతో అలంకరించబడింది. కస్తూరి, కుంకుమ సువాసన గాలులతో పరిమళించిపోయింది.
రత్నప్రదీపశతకైర్జ్వలద్భిశ్చ సుదీపితే । ధూపితే సతతం ధూపైర్నానావస్తుసమన్వితైః
వందలాది రత్న దీపాలతో ఆ మందిరం ప్రకాశంగా మెరిసింది. ఎన్నో రకాల ధూపాలతో ఎప్పుడూ పరిమళంగా ఉండేది.
కృత్వా శయ్యాం రతికరీం యయుర్గోప్యశ్చ సస్మితాః । దృష్ట్వా రహసి తల్పం చ సురమ్యం సుమనోహరమ్
ప్రేమతో కూడిన ఆ మంచాన్ని సిద్ధం చేసి, చిరునవ్వుతో గోపికలు అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయారు. ఆ రహస్యమైన, ఆకర్షణీయమైన మంచాన్ని చూసి ఆనందించారు.
మాధవో రాఘయా సార్ధ వివేశ రతిమన్దిరమ్ । నానాప్రకారహాస్యం చ పరిహాసం స్మరోచితమ్
మాధవుడు రాధాతో కలిసి ప్రేమ మందిరంలో ప్రవేశించాడు. అక్కడ అనేక రకాల నవ్వులు, ప్రేమతో కూడిన సరదా మాటలు మాట్లాడాడు.
ద్వయోర్బభూవ తల్పే చ మదనాతురయోస్తథా । మాల్యం దదౌ చ కృష్ణాయ తామ్బూలం చ సువాసితమ్
ఆ ఇద్దరూ ప్రేమతో ఆ మంచంపై ఉండగా, ఒకరికి ఒకరు పూలమాలలు, సువాసనతో కూడిన తాంబూలాన్ని ఇచ్చుకున్నారు.
కస్తూరీకుఙ్కుమాక్తం చ చన్దనం శ్యామవక్షసి । చారుచమ్పకపుష్పం చ చూడాయాం ప్రదదౌ సతీ
ఆమె కస్తూరి, కుంకుమ కలిపిన చందనాన్ని శ్యాముని ఛాతీపై పూసింది. అందమైన చంపక పువ్వును ఆయన జడలో అలంకరించింది.
సహస్రదలససంక్తక్రీడాపద్మం కరే దదౌ । ప్రక్షిప్య మురలీం హస్తాత్ప్రదదౌ రత్నదర్పణమ్
ఆమె వెయ్యి దళాలతో చేసిన ఆట కమలాన్ని ఆయన చేతిలో పెట్టింది. మురళిని పక్కన పెట్టి, రత్న దర్పణాన్ని ఇచ్చింది.
పారిజాతస్య కుసుమమమ్లానం పురతో దదౌ । ఉవాచ మధురం రాధా రహస్యే మధురం వచః సస్మితా సస్మితం శాన్తం కాన్తం కాన్తా మనోహరమ్
ఆమె ముందుగా ఎప్పటికీ మురికిపోని పారిజాత పువ్వును సమర్పించింది. రాధా, రహస్యంగా, మధురంగా, చిరునవ్వుతో, శాంతంగా, ఆకర్షణీయంగా మధురమైన మాటలు చెప్పింది.