తుష్టావ జగతాం నాథం భక్తేశం చన్ద్రశేఖలః । బలినా చ స్తతం యేన వేదోక్తేన చ తేన చ
చంద్రశేఖరుడు జగన్నాథుడైన భక్తేశ్వరుడిని, బలంతోను, వేదమంత్రాలతోను స్తుతించాడు.
హరిర్మృత్యుంజయం జ్ఞానం దదౌ బాణాయ ధీమతే । కరపద్మం దదౌ గాత్రే తం చకారాజరామరమ్
హరి, ధీమంతుడైన బాణునికి మరణజయ జ్ఞానాన్ని ప్రసాదించాడు; తన పద్మహస్తాన్ని అతని శరీరంపై ఉంచి, అతడిని వృద్ధాప్యమూ మరణమూ లేని వాడిగా చేశాడు.
బాణః స్తోత్రేణ తుష్టావ భక్త్యా బలికృతేన చ । వరాం కన్యాం సమానీయ రత్నభూషణభూషితామ్
బాణుడు స్తోత్రాలతో, భక్తితో, బలికానుకలతో హరిని స్తుతించి, రత్నాభరణాలతో అలంకరించిన కన్యను వరంగా తీసుకొచ్చాడు.
బ్రదదౌ హరయే భక్త్యా తత్రైవ దేవసంసది । గజేన్ద్రాణాం పఞ్చలక్ష్మశ్వానాం తచ్చతుర్గుణమ్
అక్కడ దేవతల సభలో, బాణుడు భక్తితో హరికి అయిదు లక్షల ఏనుగులు, వాటికి నాలుగు రెట్లు గుర్రాలు సమర్పించాడు.
దాసీనాం చ సహస్రం చ రత్నభూషణభూషితమ్ । సహస్రం కామధేనూనాం వత్సయుక్తం చ సర్వదమ్
రత్నాభరణాలతో అలంకరించిన వెయ్యి దాసులను, వత్సాలతో కూడిన వెయ్యి కామధేనువులను, అన్ని కోరికలను తీరుస్తూ సమర్పించాడు.
మాణిక్యానాం చ ముక్తానాం రత్నానాం శతలక్షకమ్ । మణీన్ద్రాణాం హీరకాణాం శతలక్షం మనోహరమ్
మాణిక్యాలు, ముత్యాలు, రత్నాలు లక్షల సంఖ్యలో, అద్భుతమైన మణులు, వజ్రాలు లక్షల సంఖ్యలో ఇచ్చాడు.
జలభాజనపాత్రాణి సువర్ణనిర్మితాని చ । మహస్రాణి దదౌ తస్మై భక్తినమ్రాత్మకంధరః
బహుమానంగా, బంగారంతో చేసిన వేలాది నీళ్ళ పాత్రలను, గిన్నెలను, భక్తితో వంగిన హృదయంతో సమర్పించాడు.
వరాణి సూక్ష్మవస్త్రాణి వహ్నిశుద్ధాంశుకాని చ । దదౌ బాణశ్చ మర్వాణి స్వభక్త్యా శంకరాజ్ఞయా
సూక్ష్మ వస్త్రాలు, అగ్నిలో శుద్ధమైన పట్టు వస్త్రాలను వరాలుగా ఇచ్చాడు; బాణుడు ఇవన్నీ భక్తితో, శంకరుని ఆజ్ఞతో సమర్పించాడు.
తామ్బూలానాం మధనాం చ పూర్ణపాత్రాణి నారద । సహస్రాణి దదౌ భక్త్యా వరాణి వివిధాని చ
నారదా, బాణుడు భక్తితో వేలాది తాంబూలపు పాత్రలు, మధపానపాత్రలు, ఇంకా అనేక వరాలు సమర్పించాడు.
కన్యాం సమర్పయామాస పాదపద్మే హరేరపి । రురోదోచ్చైః స్వభక్త్యా చ పరిహారం చకార సః
బాణుడు ఆ కన్యను కూడా హరిలోటస్పాదాల వద్ద సమర్పించి, భక్తితో గొప్పగా ఏడ్చి, తన తప్పును పరిహరించాడు.
కృష్ణస్తస్మై వరం దత్త్వా వేదోక్తం చ శుభాశిష్మ్ । శంకరానుమతేనైవ ప్రయయౌ ద్వారకాం పురీమ్
కృష్ణుడు అతనికి వేదాలలో చెప్పినట్లు శుభమైన ఆశీర్వాదాలు, కోరిన వరం ఇచ్చి, శివుని అనుమతితో ద్వారకా నగరానికి వెళ్లిపోయాడు.
గత్వా కన్యాం నవోఢాం తాం బాణస్యాపి మహాత్మనః । రుక్మిణ్యై ప్రదదౌ శీఘ్రం దేవక్యై చ హరిః స్వయమ్
అక్కడికి చేరుకున్న కృష్ణుడు, బాణుని కుమార్తె అయిన కొత్తగా పెళ్లి అయిన అమ్మాయిని రుక్మిణికి, అలాగే దేవకికి కూడా తన చేతులారా త్వరగా అప్పగించాడు.
మహోత్సవం మఙ్గలం చ కారయామాస యత్నతః । బ్రాహ్మణాన్భోజయామాస బ్రాహ్మణేభ్యో ధనం దదౌ
అతడు ఎంతో శ్రద్ధగా గొప్ప మంగళకరమైన ఉత్సవాన్ని నిర్వహించాడు. బ్రాహ్మణులను పిలిచి భోజనం పెట్టాడు, వారికీ ధనం ఇచ్చాడు.
ఇతి శ్రీబ్రహ్మo మహాo శ్రీకృష్ణజన్మఖo ఉత్తo నారదనాo బాణయుద్ధం నామ వింశత్యధికశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీబ్రహ్మవైవర్త పురాణంలో శ్రీకృష్ణ జన్మఖండంలో నారదుడు చెప్పిన బాణునితో యుద్ధం అనే నూరయిరవైయవ అధ్యాయం ముగిసింది.
అథైకవింశత్యధికశతతమోఽధ్యాయః నారాయణ ఉవాచ అథ కృష్ణః సుధర్మాయాం నివసన్సగణస్తథా । తత్రాఽఽజగామ్ విప్రశ్చ ప్రజ్వలన్బ్రహ్మతేజసా
ఇప్పుడు నూరయిరవైఒకటవ అధ్యాయం. నారాయణుడు ఇలా చెప్పాడు: కృష్ణుడు తనతో పాటు ఉన్నవారితో కలిసి సుధర్మా సభలో నివసిస్తున్నప్పుడు, బ్రహ్మతేజంతో ప్రకాశిస్తున్న ఒక బ్రాహ్మణుడు అక్కడికి వచ్చాడు.
ఆగత్య దృష్టావ తుష్టావ భక్త్యా చ పురుషోత్తమమ్ । ఉవాచ మధురం శాన్తో భీతో వినయపూర్వకమ్
వచ్చి కృష్ణుణ్ణి దర్శించి, భక్తితో ప్రశంసించాడు. ఆ బ్రాహ్మణుడు శాంతంగా, భయంతో, వినయంగా, మధురంగా మాట్లాడాడు.
బ్రాహ్మణ ఉవాచ శ్రృగాలో వాసుదేవశ్చ రాజేశో మణ్డలేశ్వరః । త్వామువాచ స యద్వాక్యం సావధానం నిశామయ
బ్రాహ్మణుడు ఇలా అన్నాడు: శృగాళుడు, వాసుదేవుడు, రాజులలో అధిపతి, మండలాధిపతి—ఆయన నీతో చెప్పిన మాటలు జాగ్రత్తగా విను.
శ్రృగాల ఉవాచ వైకుణ్ఠే వాసుదేవోఽహం దేవేశశ్చ చతుర్భుజః । లక్ష్మీపతిశ్చ జగతాం ధాతా ధాతుశ్చ పాలకః
శృగాళుడు ఇలా అన్నాడు: వైకుంఠంలో నేనే వాసుదేవుడిని, దేవతలకు అధిపతి, నాలుగు చేతులతో ఉన్నవాడిని, లక్ష్మీదేవికి భర్తను, లోకాల సృష్టికర్తను, రక్షకుడిని.
బ్రహ్మణా ప్రార్థితోఽహం చ భారావతరణాయ చ । భువో భారతవర్ష చ తదర్థ గమనం మమ
భూమిపై భారాన్ని తీయాలని బ్రహ్మదేవుడు ప్రార్థించగా, అందుకోసం నేనూ భారతదేశానికి వచ్చాను.
వసుదేవసుతో వైశ్యః క్షత్రియశ్చాప్యహంకృతః । ఆత్మానం భక్తవిష్ణుశ్చ మాయావీ చ ప్రతారకః
వసుదేవునికి పుత్రుడిగా, వేశ్యుడిగా జన్మించి, క్షత్రియుడిగా మారాను. నేను విష్ణువు భక్తుడిని, మాయలో నిపుణుడిని, మోసగాడిని కూడా.
జనం జనేన నిర్జిత్య దుర్బలం బలినా సహ । జోధయిత్వా మహాధూర్తో ఘాతయామాస భూపతీన్
ప్రజలను ప్రజలతో, బలహీనులను బలవంతులతో పోరాడించించి, నేను గొప్ప మాయగాడిగా రాజులను ఒకరితో ఒకరు యుద్ధం చేయించించి చంపించాను.
దుర్యోధనం జరాసంధం భూపమన్యం చ దుర్బలమ్ । భీమేన ఘాతయామాస బలినాఽల్పేన భూతలే
దుర్యోధనుడు, జరాసంధుడు, ఇంకా ఇతర బలహీనమైన రాజులు భూమిపై భీముడిచేత బలవంతుడిగా చంపబడ్డారు.
ద్రోణం భీష్మం చ కర్ణ చ యం యమన్యం చ భూతలే । బలీయసాఽర్జునేనైవ ఘాతయామాస మాయయా
ద్రోణుడు, భీష్ముడు, కర్ణుడు, ఇంకా ఇతరులు భూమిపై శక్తివంతుడైన అర్జునుడిచేత మాయతో చంపబడ్డారు.
యం యమన్యం దుర్బలం చ ప్రసిద్ధమప్రసిద్ధకమ్ । ప్రసిద్ధేన బలవతా ఘాతయామాస మాయయా
ఎవరైనా బలహీనుడు, ప్రసిద్ధుడైనా, తెలియని వారైనా, ప్రసిద్ధి గల బలవంతుడిచేత మాయతో చంపబడ్డారు.
శిశుపాలం దన్తవక్త్రం కంసం చ చిరరోగిణమ్ । మత్పుత్రం నరకం చైవ దుర్బలం కేశినం మురమ్
శిశుపాలుడు, దంతవక్రుడు, దీర్ఘకాలంగా రోగిగా ఉన్న కంసుడు, నా కుమారుడు నరకుడు, బలహీనుడైన కేశి, మురుడు—
స్వయం జఘాన సంకేతాచ్ఛలేన సహసా బత । న ధర్మయుద్ధే కపటీ స చ బాలో హ్యధార్మికః
వారిని తనే మాయతో, అనుకోకుండా, రహస్యంగా చంపాడు. ధర్మయుద్ధంలో కాదు—అతడు మోసగాడు, చిన్నవాడు, ధర్మానికి విరుద్ధంగా ఉన్నవాడు.
జఘాన పూతనాం కుబ్జాం స్త్రీఘాతీ వస్త్రహేతునా । జఘాన రజకం శిష్టమశిష్టశ్చ ప్రతారకః
పూతన, కుబ్జ అనే స్త్రీలను చంపాడు—అతడు బట్టల కోసమై స్త్రీలను హతమార్చేవాడు. ధర్మవంతుడైనవాడినీ, అధర్మవంతుడైనవాడినీ, రజకుడిని కూడా మోసంతో చంపాడు.
హిరణ్యకశిపుం దైత్యం హిరణ్యాక్షం మహాబలమ్ । మధుం చ కైటభం చైవ హత్వాఽహం సుష్టిరక్షకః
హిరణ్యకశిపుడు అనే దానవుడిని, మహాబలుడు అయిన హిరణ్యాక్షుడిని, మధును, కైటభుడిని కూడా చంపి, సృష్టిని కాపాడాను.
అహమేవ స్వయం బ్రహ్మా హ్యహమేవ స్వయం శివః । అహం విష్ణుశ్చ జగతాం పాతా దుష్టాపహారకః
నేనే స్వయంగా బ్రహ్మ, నేనే స్వయంగా శివుడు, నేనే విశ్వాన్ని కాపాడే విష్ణువు, దుష్టులను తొలగించేవాడిని.
అంశేన కలయా సర్వే మనవో మునయస్తథా । స్వయం నారాయణోఽహం చ మిర్గుణః ప్రకృతేః పరః
నా భాగం వల్లే అన్ని మనువులు, మునులు ఉన్నారు. నేనే స్వయంగా నారాయణుడు, గుణాలకు అతీతుడిని, ప్రకృతికి మించి ఉన్నవాడిని.