బాణశ్చ పునరాగత్య బాణానాం చ సహస్రకమ్ । చిక్షేప మన్త్రపూతం చ ప్రలయాగ్నిశిఖోపమమ్
బాణుడు మళ్లీ వచ్చి, మంత్రపుటమైన వెయ్యి బాణాలను, ప్రళయాగ్ని లాంటి అగ్నిశిఖలతో వదిలాడు.
ఫాల్గునః శరజాలేన వారయామాస లీలయా । చిక్షేప శక్తిం బాణశ్చ గ్రీష్మసూర్యసమప్రభామ్
అర్జునుడు బాణాల జాలితో వాటిని సులభంగా అడ్డుకున్నాడు. బాణుడు వేసిన శక్తి, వేసవి సూర్యునిలా ప్రకాశించింది.
చిచ్ఛేద లీలయా తాం చ సవ్యసాచీ మహాబలః । స జగ్రాహ పాశుపతం శతసూర్యసమప్రభమ్
అర్జునుడు అపారమైన బలంతో, ఎంతో సులభంగా ఆ ఆయుధాన్ని కోసి, వంద సూర్యుల్లా ప్రకాశించే పాశుపతాస్త్రాన్ని పట్టుకున్నాడు.
అత్యర్థమతిఘోరం చ విశ్వసంహారకారకమ్ ।తద్దృష్టా చక్రపాణిశ్చ చక్రం చిక్షేప దారుణమ్
అత్యంత భయంకరమైన, జగత్తును నాశనం చేయగల ఆయుధాన్ని చూసి, చక్రాన్ని ధరించినవాడు భయానకమైన తన చక్రాన్ని విసిరాడు.
హస్తానాం చ సహస్రం చ సపాశుపతముల్బణమ్ । చిచ్ఛేద రణమధ్యే చ పపాతాచలసింహవత్
యుద్ధమధ్యంలో, ఆ పాశుపతాస్త్రంతో కూడిన వెయ్యి చేతులను కోసి, బాణుడు కొండపై సింహంలా కింద పడిపోయాడు.
శస్త్రం పాశుపతం చైవ యయౌ పశుపతేః కరమ్ । అవ్యర్థ దారుణం లోకే ప్రలయాగ్నిశిఖోపమమ్
పాశుపతాస్త్రం మళ్లీ పశుపతికి చేరింది; దాని భయంకరమైన శక్తి లోకంలో ప్రళయాగ్ని జ్వాలలా అనిపించింది.
బాణరక్తసమూహేన బభూవ చ మహానదః । బాణః పపాత నిశ్చేష్టీ వ్యథితో హతచేతనః
బాణుని రక్తపు ప్రవాహాలతో గొప్ప నది ఏర్పడింది; బాణుడు చైతన్యం కోల్పోయి, బాధతో, కదలకుండా పడిపోయాడు.
తత్రాఽఽజగామ భగవాన్మహదేవో జగద్గురుః । రురోదాఽఽగత్య మోహేన బాణం కృత్వా స్వవక్షసి
అక్కడ జగద్గురువు అయిన మహాదేవుడు వచ్చి, మోహంతో బాణుని తన వక్షస్సుపై పెట్టుకుని కన్నీళ్లు పెట్టాడు.
శివాశ్రుపతనేనైవ సంబభూవ సరోవరమ్ । చేతనం కారయామాస కరుమాసాగరః ప్రభుః
శివుని కన్నీళ్లు పడటంతో అక్కడ సరస్సు ఏర్పడింది; దయామయుడైన ప్రభువు బాణునికి మళ్లీ చైతన్యం ఇచ్చాడు.
బాణాం గృహీత్వా ప్రయయౌ యత్ర దేవో జనార్దనః । చక్రే పద్మార్చితే పాదపద్మే బాణసమర్పణమ్
బాణుని తీసుకుని దేవుడు జనార్దనుడు ఉన్న చోటికి వెళ్లి, పద్మా పూజించిన ఆయన పదపద్మాల వద్ద బాణుని సమర్పించాడు.
తుష్టావ జగతాం నాథం భక్తేశం చన్ద్రశేఖలః । బలినా చ స్తతం యేన వేదోక్తేన చ తేన చ
చంద్రశేఖరుడు జగన్నాథుడైన భక్తేశ్వరుడిని, బలంతోను, వేదమంత్రాలతోను స్తుతించాడు.
హరిర్మృత్యుంజయం జ్ఞానం దదౌ బాణాయ ధీమతే । కరపద్మం దదౌ గాత్రే తం చకారాజరామరమ్
హరి, ధీమంతుడైన బాణునికి మరణజయ జ్ఞానాన్ని ప్రసాదించాడు; తన పద్మహస్తాన్ని అతని శరీరంపై ఉంచి, అతడిని వృద్ధాప్యమూ మరణమూ లేని వాడిగా చేశాడు.
బాణః స్తోత్రేణ తుష్టావ భక్త్యా బలికృతేన చ । వరాం కన్యాం సమానీయ రత్నభూషణభూషితామ్
బాణుడు స్తోత్రాలతో, భక్తితో, బలికానుకలతో హరిని స్తుతించి, రత్నాభరణాలతో అలంకరించిన కన్యను వరంగా తీసుకొచ్చాడు.
బ్రదదౌ హరయే భక్త్యా తత్రైవ దేవసంసది । గజేన్ద్రాణాం పఞ్చలక్ష్మశ్వానాం తచ్చతుర్గుణమ్
అక్కడ దేవతల సభలో, బాణుడు భక్తితో హరికి అయిదు లక్షల ఏనుగులు, వాటికి నాలుగు రెట్లు గుర్రాలు సమర్పించాడు.
దాసీనాం చ సహస్రం చ రత్నభూషణభూషితమ్ । సహస్రం కామధేనూనాం వత్సయుక్తం చ సర్వదమ్
రత్నాభరణాలతో అలంకరించిన వెయ్యి దాసులను, వత్సాలతో కూడిన వెయ్యి కామధేనువులను, అన్ని కోరికలను తీరుస్తూ సమర్పించాడు.
మాణిక్యానాం చ ముక్తానాం రత్నానాం శతలక్షకమ్ । మణీన్ద్రాణాం హీరకాణాం శతలక్షం మనోహరమ్
మాణిక్యాలు, ముత్యాలు, రత్నాలు లక్షల సంఖ్యలో, అద్భుతమైన మణులు, వజ్రాలు లక్షల సంఖ్యలో ఇచ్చాడు.
జలభాజనపాత్రాణి సువర్ణనిర్మితాని చ । మహస్రాణి దదౌ తస్మై భక్తినమ్రాత్మకంధరః
బహుమానంగా, బంగారంతో చేసిన వేలాది నీళ్ళ పాత్రలను, గిన్నెలను, భక్తితో వంగిన హృదయంతో సమర్పించాడు.
వరాణి సూక్ష్మవస్త్రాణి వహ్నిశుద్ధాంశుకాని చ । దదౌ బాణశ్చ మర్వాణి స్వభక్త్యా శంకరాజ్ఞయా
సూక్ష్మ వస్త్రాలు, అగ్నిలో శుద్ధమైన పట్టు వస్త్రాలను వరాలుగా ఇచ్చాడు; బాణుడు ఇవన్నీ భక్తితో, శంకరుని ఆజ్ఞతో సమర్పించాడు.
తామ్బూలానాం మధనాం చ పూర్ణపాత్రాణి నారద । సహస్రాణి దదౌ భక్త్యా వరాణి వివిధాని చ
నారదా, బాణుడు భక్తితో వేలాది తాంబూలపు పాత్రలు, మధపానపాత్రలు, ఇంకా అనేక వరాలు సమర్పించాడు.
కన్యాం సమర్పయామాస పాదపద్మే హరేరపి । రురోదోచ్చైః స్వభక్త్యా చ పరిహారం చకార సః
బాణుడు ఆ కన్యను కూడా హరిలోటస్పాదాల వద్ద సమర్పించి, భక్తితో గొప్పగా ఏడ్చి, తన తప్పును పరిహరించాడు.
కృష్ణస్తస్మై వరం దత్త్వా వేదోక్తం చ శుభాశిష్మ్ । శంకరానుమతేనైవ ప్రయయౌ ద్వారకాం పురీమ్
కృష్ణుడు అతనికి వేదాలలో చెప్పినట్లు శుభమైన ఆశీర్వాదాలు, కోరిన వరం ఇచ్చి, శివుని అనుమతితో ద్వారకా నగరానికి వెళ్లిపోయాడు.
గత్వా కన్యాం నవోఢాం తాం బాణస్యాపి మహాత్మనః । రుక్మిణ్యై ప్రదదౌ శీఘ్రం దేవక్యై చ హరిః స్వయమ్
అక్కడికి చేరుకున్న కృష్ణుడు, బాణుని కుమార్తె అయిన కొత్తగా పెళ్లి అయిన అమ్మాయిని రుక్మిణికి, అలాగే దేవకికి కూడా తన చేతులారా త్వరగా అప్పగించాడు.
మహోత్సవం మఙ్గలం చ కారయామాస యత్నతః । బ్రాహ్మణాన్భోజయామాస బ్రాహ్మణేభ్యో ధనం దదౌ
అతడు ఎంతో శ్రద్ధగా గొప్ప మంగళకరమైన ఉత్సవాన్ని నిర్వహించాడు. బ్రాహ్మణులను పిలిచి భోజనం పెట్టాడు, వారికీ ధనం ఇచ్చాడు.
ఇతి శ్రీబ్రహ్మo మహాo శ్రీకృష్ణజన్మఖo ఉత్తo నారదనాo బాణయుద్ధం నామ వింశత్యధికశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీబ్రహ్మవైవర్త పురాణంలో శ్రీకృష్ణ జన్మఖండంలో నారదుడు చెప్పిన బాణునితో యుద్ధం అనే నూరయిరవైయవ అధ్యాయం ముగిసింది.
అథైకవింశత్యధికశతతమోఽధ్యాయః నారాయణ ఉవాచ అథ కృష్ణః సుధర్మాయాం నివసన్సగణస్తథా । తత్రాఽఽజగామ్ విప్రశ్చ ప్రజ్వలన్బ్రహ్మతేజసా
ఇప్పుడు నూరయిరవైఒకటవ అధ్యాయం. నారాయణుడు ఇలా చెప్పాడు: కృష్ణుడు తనతో పాటు ఉన్నవారితో కలిసి సుధర్మా సభలో నివసిస్తున్నప్పుడు, బ్రహ్మతేజంతో ప్రకాశిస్తున్న ఒక బ్రాహ్మణుడు అక్కడికి వచ్చాడు.
ఆగత్య దృష్టావ తుష్టావ భక్త్యా చ పురుషోత్తమమ్ । ఉవాచ మధురం శాన్తో భీతో వినయపూర్వకమ్
వచ్చి కృష్ణుణ్ణి దర్శించి, భక్తితో ప్రశంసించాడు. ఆ బ్రాహ్మణుడు శాంతంగా, భయంతో, వినయంగా, మధురంగా మాట్లాడాడు.
బ్రాహ్మణ ఉవాచ శ్రృగాలో వాసుదేవశ్చ రాజేశో మణ్డలేశ్వరః । త్వామువాచ స యద్వాక్యం సావధానం నిశామయ
బ్రాహ్మణుడు ఇలా అన్నాడు: శృగాళుడు, వాసుదేవుడు, రాజులలో అధిపతి, మండలాధిపతి—ఆయన నీతో చెప్పిన మాటలు జాగ్రత్తగా విను.
శ్రృగాల ఉవాచ వైకుణ్ఠే వాసుదేవోఽహం దేవేశశ్చ చతుర్భుజః । లక్ష్మీపతిశ్చ జగతాం ధాతా ధాతుశ్చ పాలకః
శృగాళుడు ఇలా అన్నాడు: వైకుంఠంలో నేనే వాసుదేవుడిని, దేవతలకు అధిపతి, నాలుగు చేతులతో ఉన్నవాడిని, లక్ష్మీదేవికి భర్తను, లోకాల సృష్టికర్తను, రక్షకుడిని.
బ్రహ్మణా ప్రార్థితోఽహం చ భారావతరణాయ చ । భువో భారతవర్ష చ తదర్థ గమనం మమ
భూమిపై భారాన్ని తీయాలని బ్రహ్మదేవుడు ప్రార్థించగా, అందుకోసం నేనూ భారతదేశానికి వచ్చాను.
వసుదేవసుతో వైశ్యః క్షత్రియశ్చాప్యహంకృతః । ఆత్మానం భక్తవిష్ణుశ్చ మాయావీ చ ప్రతారకః
వసుదేవునికి పుత్రుడిగా, వేశ్యుడిగా జన్మించి, క్షత్రియుడిగా మారాను. నేను విష్ణువు భక్తుడిని, మాయలో నిపుణుడిని, మోసగాడిని కూడా.