హతే సుభద్రే బాణశ్చ మహాబలపరాక్రమః । వాణానాం శతకం చాపి చక్షేప రణమూర్ధని
సుభద్రుడు చనిపోయిన తరువాత, అపారమైన బలంతో కూడిన బాణుడు యుద్ధమధ్యంలో వంద బాణాలను సంధించాడు.
కామాత్మజోఽగ్నిబాణేన బాణోధం ప్రదదాహ సః । బాణశ్చిక్షేప బ్రహ్మాస్త్రం సృష్టిసంహారకారణమ్
కాముని కుమారుడు అగ్నిబాణంతో బాణుని శరీరాన్ని కాల్చేశాడు. వెంటనే బాణుడు సృష్టి, లయానికి కారణమైన బ్రహ్మాస్త్రాన్ని సంధించాడు.
దృష్ట్వా కామాత్మజః శీఘ్రం సబీజం మన్త్రపూర్వకమ్ । బ్రహ్మస్త్రేణైవ సహసా సంజహారావలీలయా
దాన్ని చూసి, కాముని కుమారుడు మంత్రాలతో సహా త్వరగా బ్రహ్మాస్త్రాన్ని సులభంగా నివారించాడు.
బాణః పాశుపతం క్షేప్తుం సమారేభే చ కోపతః । నిషిద్ధశ్చ గణేశేన స్కన్దేన శంభునా తథా
బాణుడు కోపంతో పాశుపతాస్త్రాన్ని సంధించేందుకు సిద్ధమయ్యాడు. కానీ గణేశుడు, స్కందుడు, శంభుడు అతన్ని ఆపారు.
తద్దృష్ట్వా సోఽనిరుద్ధస్తం ధనుర్బాణౌఘ సంయుతమ్ । ముమోచ జృమ్భణే యుద్ధే శీఘ్రం తం చ మహారథమ్
అది చూసిన అనిరుద్ధుడు, ధనుస్సుతో బాణాలు సిద్ధంగా ఉంచి, యుద్ధంలో ఆ గొప్ప రథంపై జృంభణాస్త్రాన్ని వేగంగా వదిలాడు.
జడో బభూవ బాణశ్చ నిశ్చేష్టో రణమూర్ధని । పునశ్చిక్షేప నిద్రాస్యం నిద్రితం తం చకార సః
బాణుడు యుద్ధరంగంలో జడంగా, కదలకుండా మారిపోయాడు. మళ్లీ అనిరుద్ధుడు నిద్రాస్త్రాన్ని సంధించి, అతన్ని లోతైన నిద్రలోకి నెట్టాడు.
బాణం తం నిద్రితం దృష్ట్వా గృహీత్వా ఖడ్గముత్తమమ్ । బాణం హన్తుం సముద్యన్తం వారయామాస కార్తికః
బాణుడు నిద్రలో ఉన్నాడని చూసి, అనిరుద్ధుడు గొప్ప ఖడ్గాన్ని తీసుకుని అతన్ని చంపేందుకు సిద్ధమయ్యాడు. ఆ సమయంలో కార్తికేయుడు అతన్ని ఆపాడు.
స్కన్దశ్చ శతబాణౌశ్చ వారయామాస లీలయా । అనిరుద్ధం మహాభాగం బలవాన్తం ధనుర్ధరమ్
స్కందుడు, శతబాణుడు కూడా అనిరుద్ధుడిని, ఆ మహాశక్తివంతుడైన ధనుర్ధారిని, సరదాగా ఆపారు.
అనిరుద్ధశ్చ సహసా తథా శక్త్యా దురత్యయా । బభఞ్జ కార్తికరథం రత్నేన్ద్రసారనిర్మితమ్
ఆ తరువాత అనిరుద్ధుడు దుర్జయమైన శక్తితో అకస్మాత్తుగా రత్నాలతో తయారైన కార్తికేయుని రథాన్ని ధ్వంసం చేశాడు.
గదయా కార్తికః క్రుద్ధోఽప్యనిరుద్ధరయం ముదా । బభఞ్జ లీలయా తత్ర క్షణేన రణమూర్ధని
కార్తికేయుడు కోపంతో ఉన్నా, ఆనందంగా తన గదతో అనిరుద్ధుని రథాన్ని యుద్ధమధ్యంలో ఒక క్షణంలో సులభంగా ధ్వంసం చేశాడు.
అనిరుద్ధోఽర్ధచన్ద్రేణ క్షురధారేణ లీలయా । చిచ్ఛేద కార్తికధనుర్భల్లాస్త్రేణ నియోజితమ్
అనిరుద్ధుడు అర్ధచంద్రాకారమైన, క్షురధారతో కూడిన బాణంతో, భల్లాస్త్రాన్ని పెట్టిన కార్తికేయుని ధనుస్సును సులభంగా నరికేశాడు.
జధాన కార్తికస్తం చ గదయా చ దురన్తయా । గదాం జగ్రాహ తద్ధస్తాజ్జవేన మదనాత్మజః
కార్తికేయుడు తన భయంకరమైన గదతో అనిరుద్ధునిపై దాడి చేశాడు. కానీ మదనుని కుమారుడు వేగంగా ఆ గదను అతని చేతిలో నుంచి పట్టేశాడు.
శూలం గృహీత్వా స్కన్దం చ తమేవ హన్తుము ద్యతమ్ । అనిరుద్ధశ్చ కోపేన ప్రేరయామాస దూరతః
కార్తికేయుడు త్రిశూలాన్ని తీసుకుని అనిరుద్ధుని చంపేందుకు సిద్ధమయ్యాడు. కానీ అనిరుద్ధుడు కోపంతో అతన్ని దూరంగా తోసిపారేశాడు.
కార్తికః పునరాగత్య గృహీత్వా కామపుత్రకమ్ । గృహీత్వా చ కరేణైవ పాతయామాస భూతలే
కార్తికేయుడు మళ్లీ వచ్చి, కాముని కుమారుడిని పట్టుకుని, తన చేతితో భూమిపై పడేశాడు.
అనిరుద్ధో గృహీత్వాఽసిం ప్రభుస్తస్థౌ మహాబలః । తయోర్విరోధం దూరం చ ప్రచకార గణేశ్వరః
అనిరుద్ధుడు తన ఖడ్గాన్ని పట్టుకుని, మహా బలంతో నిలబడి ఉన్నాడు. ఆ ఇద్దరు శత్రువులను దూరంగా ఉంచుతూ గణాధిపతి అక్కడ ఉండిపోయాడు.
కార్తికః ప్రయయౌ గేహమూషాగేహం స్మరాత్మజః । సర్వ నివేదితుం శంభుం ప్రయయౌ స గణేశ్వరః
కార్తికేయుడు తన ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు. గణాధిపతి అయినవాడు శివుని వద్దకు వెళ్లి, జరిగిన సంగతులన్నీ చెప్పడానికి బయలుదేరాడు.
ఇతి శ్రీబ్రహ్మo మహాo శ్రీకృష్ణజన్మఖo ఉత్తo నారాదనాo బాణయుo షోడశాధికశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీబ్రహ్మవైవర్త మహాపురాణంలో, శ్రీకృష్ణ జన్మకథ అనే శీర్షికతో నారదుడు బాణాసురునికి చెప్పిన వంద పదహారు అధ్యాయము ముగిసింది.
అథ సప్తదశాధికశతతమోఽధ్యాయః నారాయణ ఉవాచ గణేశస్తు శివస్థానం గత్వా నత్వా మహేశ్వరమ్ । సర్వ విజ్ఞాపయామాస క్రమేణ చ పృథక్పృథక్
ఇప్పుడు వంద పదిహేడు అధ్యాయము ప్రారంభమవుతోంది. నారాయణుడు ఇలా చెప్పాడు: గణేశుడు శివుని నివాసానికి వెళ్లి, మహేశ్వరుడికి నమస్కరించి, జరిగిన విషయాలన్నీ ఒక్కొక్కటిగా వివరంగా చెప్పాడు.
బాణానిరుద్ధయోర్యుద్ధం సుభద్రనిధనం తథా । స్కన్దానిరుద్ధయోర్యుద్ధమనిరుద్ధస్య విక్రమమ్
బాణాసురుడు, అనిరుద్ధుడు యుద్ధం చేసినట్టు, సుభద్ర మరణించినట్టు, స్కందుడు, అనిరుద్ధుడు యుద్ధించినట్టు, అనిరుద్ధుని పరాక్రమాన్ని కూడా వివరంగా చెప్పాడు.
గణేశవచనం శ్రుత్వా ప్రహస్య భగవాన్భవః । ఉవాచ శ్లక్ష్ణయా వాచా సుగుప్తం వేదసంమతమ్
గణేశుని మాటలు విని, భగవంతుడు భవుడు చిరునవ్వుతో, మృదువైన మాటలతో, వేదాలకు అనుగుణంగా, రహస్యంగా మాట్లాడాడు.
మహాదేవ ఉవాచ గణేశ్వర మహాభాగ శ్రూయతాం వచనం మమ । హితం తథ్యం నీతిసారం పరిణామసుఖావహమ్
మహాదేవుడు ఇలా అన్నాడు: ఓ గణాధిపతీ, మహాభాగుడా! నా మాట విను. ఇది నీకు మేలు చేసే, నిజమైన, నీతి సారం కలిగి, చివరికి సుఖాన్ని ఇచ్చే మాట.
అసంఖ్యవిశ్వసంఘం చ సర్వ కృష్ణాత్మజం సుతమ్ । కృష్ణం జానీహి యత్కార్యం కారణానాం చ కారణమ్
అనేక ప్రపంచ సమూహాలన్నింటినీ కలిగి ఉన్నవాడు, అందరి కుమారుడైన కృష్ణుడు, అన్ని కారణాలకు మూలమైనవాడు అని తెలుసుకో.
బ్రహ్మాదితృణపర్యన్తం జగత్మర్వ గణేశ్వర । నిబోధ సత్యం కృష్ణం చ భగవన్తం సనాతనమ్
బ్రహ్మ నుండి గడ్డి వరకు ఉన్న ఈ జగత్తంతా కృష్ణుడే అని తెలుసుకో, ఓ గణాధిపతీ! ఆయన శాశ్వతమైన భగవంతుడు, సత్య స్వరూపుడు.
గోలోకే ద్విభుజం శాన్తం రాధాకాన్తం మనోహరమ్ । శిశురూపం గోపవేషం గోపవేషం పరిపూర్ణతమం ప్రభుమ్
గోలోకంలో, రెండు చేతులతో, శాంతంగా, రాధాదేవికి ప్రియుడిగా, అందంగా, బాల రూపంలో, గోపాలుడి వేషంలో, సంపూర్ణ ప్రభువుగా ఉంటాడు.
గోపీభిర్గోపనికరైః సహితం కామధేనుభిః । పుణ్యే వృన్దావనే రమ్యే సున్దరే రాసమణ్డలే
ఆయన గోపికలు, గోప బాలురు, కామధేనువులతో కలిసి, పవిత్రమైన, అందమైన వృందావనంలో, రాసమండలంలో ఆనందంగా ఉంటాడు.
చరన్తం మురలీహస్తం బ్రహ్మేశశేషవన్దితమ్ । శతశృఙ్గై చ శైలేశే వటమూలే నిరాకులే
ఆయన మురళీని చేతిలో పట్టుకుని తిరుగుతూ, బ్రహ్మ, ఈశ్వరుడు, శేషుడు వందనం చేసేవాడిగా, వంద కొండల మధ్య, వటవృక్షం క్రింద, ప్రశాంతంగా ఉంటాడు.
గోష్ఠే భాణ్డీరనికటే నిర్మలే విరజాతటే । నవీననీరదశ్యామం శోభితం పీతవాససా
గోష్ఠంలో, భాండీర దగ్గర, నిర్మలమైన విరజా నది తీరంలో, కొత్త మేఘంలా నీలంగా, పసుపు వస్త్రాలతో మెరిసిపోతాడు.
యథా నవం ఘనౌఘం చ సౌదామిన్థా విరాజితమ్ । ఆవిర్భావశ్చ తేషాం వై గోలోకే రాసమణ్డలే
కొత్త మేఘ సమూహం మీద మెరుపు ప్రకాశించినట్టు, గోలోకంలో రాసమండలంలో ఆయన దర్శనం కూడా అలా ప్రకాశిస్తుంది.
తావన్తో గోకులే రమ్యే పుణ్యే వృన్దావనే వనే । సర్వే చాంశకలాః పుంసఃకృష్ణస్తు భగవాన్స్వయమ్
గోకులంలో, అందమైన పవిత్ర వృందావన అరణ్యంలో ఎంతో మంది ఉన్నారు. వారందరూ పరమపురుషుని అంశాలు, శక్తులు. కాని కృష్ణుడే స్వయంగా భగవంతుడు.
పరిపూర్ణతమః కామో బ్రహ్మశాపాత్స్వవిస్మృతః । తస్య పుత్రోఽనిరుద్ధశ్చ మహాబలపరాక్రమః
ఆయన సంపూర్ణతయుతుడు, కామస్వరూపుడు. బ్రహ్మ శాపం వల్ల తనను తానే మరచిపోయాడు. ఆయన కుమారుడు అనిరుద్ధుడు, మహా బలవంతుడు, పరాక్రమశాలి.