శక్తికుణ్డలినీయుక్తమీశ్వరం చిన్తయేత్తతః । ఇన్ద్రియాణాం చ దమనం లౌభాదీనాం చ వర్జనమ్
తర్వాత శక్తికుండలిని తో కూడిన పరమేశ్వరుని ధ్యానం చేయాలి. ఇంద్రియాలను నియంత్రించడం, లోభం మొదలైన దోషాలను వదిలేయడం అవసరం.
మూలాధారం స్వధిష్ఠానం మణిపూరమనాహతమ్ । విశుద్ధం చ తథా జ్ఞాఖ్యం చక్రషట్కం ప్రకీర్తితమ్
మూలాధారం, స్వాధిష్ఠానం, మణిపూరం, అనాహతం, విశుద్ధం, జ్ఞానం అనే ఆరు చక్రాలు ప్రసిద్ధి పొందినవే.
నారీణామపి దుర్బోధం ముర్ఖాణాం చ విశేషతః । జ్ఞానం యోగాత్మకం సాధ్వి సిద్ధానాం సాధ్యమీప్సితమ్
యోగంతో కూడిన జ్ఞానం స్త్రీలకు, మూర్ఖులకు ముఖ్యంగా గ్రహించడానికి కష్టం. కానీ అది సాధువులు, సిద్ధులు కోరుకుని పొందే దానిగా ఉంటుంది.
జన్తూనామపి సర్వేషాం జ్ఞానం స్వవిషయే తథా । సన్తః సర్వే విజానన్తి స్వేచ్ఛయా చ మదీయయా
ప్రతి జీవికి తన తన విషయాల్లో జ్ఞానం ఉంటుంది. మేధావులు ఇవన్నీ స్వేచ్ఛతో, నా అనుగ్రహంతో తెలుసుకుంటారు.
సిద్ధ్యాత్మకం చ సిద్ధానాం నియుక్తం సర్వకర్మసు । చతుస్త్రింశత్సు సిద్ధానాం సాధనం బోధనం తథా
సిద్ధులకు జ్ఞానం ఫలితంగా, అన్ని కార్యాల్లో ఉపయోగపడుతుంది. నలభై నాలుగు మంది సిద్ధుల్లో అది సాధనంగా, జ్ఞానోదయంగా ఉంటుంది.
జ్ఞానం మౌక్షాత్మకం సిద్ధం పరం నిర్వాణకారణమ్ । నివృత్తిమార్గమారూఢం భక్తస్తత్రైవ వాఞ్ఛతి
మోక్షాన్ని కలిగించే జ్ఞానం సంపూర్ణంగా ఉండి, పరమ నివృత్తికి కారణమవుతుంది. నిష్కామ మార్గంలో ఉన్న భక్తుడు అదే కోరుకుంటాడు.
భక్త్యాత్మకం చ యజ్జ్ఞానం తుభ్యం రాధా ప్రదాస్యతి । తస్యాం చ మానవం భావం త్యక్త్వా జ్ఞానం కరిష్యతి
భక్తితో కూడిన జ్ఞానాన్ని రాధా నీకు ఇస్తుంది. ఆమె మానవ స్వభావాన్ని విడిచిన తర్వాత ఆ జ్ఞానం నీకు లభిస్తుంది.
నన్దాయ దత్తం యజ్జ్ఞానం తచ్చ తుభ్యం ప్రదాస్యతి । గచ్ఛ నన్దవ్రజం మాతర్నన్దేన సహ సాదరమ్
నందుడికి ఇచ్చిన జ్ఞానాన్ని నీకూ ఇస్తుంది. తల్లి, నందుడితో కలిసి గౌరవంగా నందవ్రజానికి వెళ్ళు.
ఇత్యుక్త్వా వినయం కృత్వా జగామాభ్యన్తరం హరిః । నన్దో యశోదయా సార్ధం ప్రయయౌ కదలీవనమ్
ఇలా చెప్పి వినయంగా నమస్కరించి హరి లోపలికి వెళ్లాడు. నందుడు యశోదతో కలిసి అరటి తోటకు వెళ్లాడు.
దదర్శ రాధాం తత్రైవ నిద్రితాం త్యక్తభూషణమ్ । దధానాం శుక్లవస్త్రం చ నిరాహారాం కృశోదరీమ్
అక్కడ వారు రాధను చూశారు. ఆమె అలంకారాలు తీసేసి, తెల్ల వస్త్రం ధరించి, ఉపవాసంగా, సన్నని నడుముతో నిద్రలో ఉంది.
పఙ్కస్థే పఙ్కజదలే సజలే చన్దనార్చితే । శయానాం శుష్కితౌష్ఠీం చ సాశ్రునేత్రాం చ మూర్చ్ఛితామ్
చెప్పులోని తడిగా ఉన్న తామర ఆకుపై, చందనం, నీటితో అలంకరించబడి, పొడిబారిన పెదవులతో, కన్నీళ్లతో, స్పృహ తప్పి పడుకుని ఉంది.
ధ్యాయమానాం పదామ్భోజం కృష్ణస్య పరమాత్మనః । బాహ్యజ్ఞానపరిత్యక్తాం తన్ని విష్టైకమానసామ్
కృష్ణ పరమాత్ముని పదపద్మాలను ధ్యానిస్తూ, బాహ్య జ్ఞానాన్ని వదిలి, మనసంతా ఆయనలోనే లీనమై ఉంది.
పశ్యన్తీం సస్మితం కాన్తం పశ్యన్తీం తన్ముఖామ్బుజమ్ । హసన్తీం చ రుదన్తీం చ స్వప్నే కాన్తసమీపతః
తన ప్రియుడిని చిరునవ్వుతో చూస్తూ, ఆయన ముఖ పద్మాన్ని తిలకిస్తూ, నవ్వుతూ, ఏడుస్తూ, కలలో ప్రియుడి దగ్గర ఉన్నట్టుగా అనిపించింది.
సఖీభిః పరితః శశ్వత్సేవితాం శ్చేతచామరైః । దివానిశం రక్షితాం చ గోపీభిః శతకోటిభిః
సఖులు చామరాలతో చుట్టూ సేవ చేస్తూ, లక్షలాది గోపికలు పగలు రాత్రి కాపాడుతూ ఉండేవారు.
సావధానపరాభిశ్చ వేత్రహస్తాభిరీశ్వరీమ్ । సప్తద్వారేషు యుక్తాభిః పరితః ప్రాఙ్గణేషు చ
ఎప్పుడూ అప్రమత్తంగా ఉండే, చేతిలో దండలు పట్టిన రాజస్వభావ గోపికలు, ఏడు ద్వారాల్లో, ప్రాంగణాల్లో చుట్టూ కాపాడేవారు.
తాం దృష్ట్వా విస్మయం ప్రాప్య సభార్యో నన్ద ఏవ చ । ననామ పరయా భక్త్యా దణ్డవత్ప్రణిపత్య చ
ఆమెను చూసి నందుడు భార్యతో కలిసి ఆశ్చర్యపోయాడు. పరమ భక్తితో, భూమిపై పడి నమస్కరించాడు.
నిద్రాం త్యాక్త్వా చ సహసా బుబుధే సేశ్వరేచ్ఛయా । క్షణేన చేతనాం ప్రాప విషయజ్ఞానవర్చితామ్
ఆమె అకస్మాత్ పరమేశ్వరుని సంకల్పంతో నిద్రను వదిలి, ఒక్క క్షణంలోనే అన్ని విషయాల జ్ఞానంతో కూడిన స్పష్టమైన చైతన్యాన్ని పొందింది.
పురతో దంపతీ దృష్ట్వా పప్రచ్ఛ సాదరం సతీ । ఉవాచ మధురం చైవం తత్రైవ సఖిసంసది
ఆమె ఎదుట దంపతులను చూసి, సతీ గౌరవంగా అడిగింది. స్నేహితుల మధ్యలోనే ఆమె మధురంగా మాట్లాడింది.
రాధికోవాచ కస్త్వం చాత్ర సమాయాతో బ్రూహి వా కిం ప్రయోజనమ్ । న చ మే విషయజ్ఞానం న జానామి నరం పశుమ్
రాధికా ఇలా అడిగింది: "ఇక్కడకు నువ్వెవరు? ఎందుకు వచ్చావో చెప్పు. నాకు లోకజ్ఞానం లేదు, మనిషిని గానీ, జంతువును గానీ గుర్తించలేను."
కిం జలం వా స్థలం కింవా నక్తం తినం శ్రుణు । స్త్రియం పుమాంసం క్లీబం వా నాహం జానామి భేదాకమ్
"నీరు అంటే ఏమిటో, భూమి అంటే ఏమిటో, రాత్రి, పగలు ఏవో కూడా నాకు తెలియదు. మహిళ, పురుషుడు, ఉభయలింగం అనే తేడాలు నాకు తెలియవు, విను."
రాధికావచనం శ్రుత్వా నన్దశ్చ విస్మయం యయౌ । భీతా యశోదా నికటం గోపీసంభాషితా యయౌ
రాధికా మాటలు విని నందుడు ఆశ్చర్యపోయాడు; యశోద భయంతో దగ్గరికి వచ్చి గోపికలతో మాట్లాడింది.
ఉవాస నికటే తస్యాః సమువాచ ప్రియం వచః । ఉవాస తత్ర నన్దశ్చ గోపీదత్తాసనేన చ
ఆమె దగ్గర కూర్చొని మధురమైన మాటలు చెప్పింది; నందుడు కూడా గోపికలు ఇచ్చిన ఆసనంపై కూర్చున్నాడు.
యశోదోవాచ చేతనం కురు రాధే త్వమాత్మానం రక్ష యత్నతః । ద్రక్ష్యసి ప్రాణనాథం చ సంప్రాప్తే మఙ్గలే దినే
యశోద ఇలా చెప్పింది: "రాధే, నువ్వు మళ్లీ చైతన్యం పొందు, జాగ్రత్తగా నీను కాపాడుకో. మంగళకరమైన రోజున నీ ప్రాణప్రియుడిని చూస్తావు."
త్వత్తో విశ్వం పవిత్రం చ స్వకులం చ సురేశ్వరి । గోప్యశ్చ పుణ్యవత్యశ్చ త్వత్పాదామ్బుజసేవయా
"దేవతల దేవతా! నీ వల్ల ఈ లోకం, నీ వంశం పవిత్రమవుతున్నాయి. గోపికలు కూడా నీ పాదపద్మాలను సేవించి పుణ్యవంతులయ్యారు."
లోకా గాస్యన్తి త్వత్కీర్తితీర్థపూతాం సుమఙ్గలామ్ । సన్తో వేదాశ్చ చత్వారః పురాణాని పురాతనీమ్
"ప్రపంచంలో నీ మంగళకరమైన కీర్తిని, నీ తీర్తపవిత్రతను అందరూ పాడుతారు. సద్గురువులు, నాలుగు వేదాలు, పురాతన పురాణాలు కూడా నిన్ను గౌరవిస్తాయి."
అహం యశోదా నన్దోఽయం బుద్ధిరూపే నిబోధ మామ్ । వృషభానసుతా త్వం చ మాం నిశామయ సువ్రతే
"నేను యశోద, ఇతడు నందుడు — మమ్మల్ని బుద్ధిగా గుర్తించు. నువ్వు వృషభానుని కుమార్తె, నన్ను గుర్తించు, సద్గుణవంతురాలా!"
ద్వారకానగరాద్భద్రే శ్రీకృష్ణసంనిధానతః । తవాన్తికమాగతాఽహం ప్రేరితా హరిణా సతి
"సుభాగ్యవతీ! ద్వారకా నగరం నుండి, శ్రీకృష్ణుని సమీపం నుండి, హరిచేత పంపింపబడి నీ దగ్గరకు వచ్చాను, సతీ!"
శృణు మఙ్గలవార్తాం చ మఙ్గలం చ గదాభృతః । ఆరాద్ద్రక్ష్యసి కృష్ణం తం హే దేవి చేతనం కురు
"మంగళవార్త విను, గదాధారి ఇచ్చిన మంగళాశీస్సు కూడా విను. త్వరలోనే నువ్వు కృష్ణునిని చూడగలుగుతావు, దేవీ! మళ్లీ చైతన్యం పొందు."
భక్త్యా త్మకం పరిజ్ఞానం దేహి మహ్యం చ సాంప్రతమ్ । త్వద్భర్తురుపదేశేన త్వత్సమీపం సమాగతౌ
"నీ భర్త ఉపదేశించిన భక్తిజ్ఞానాన్ని నాకు ఇప్పుడే దయచేయు. ఆయన ఆజ్ఞతో మేము నీ దగ్గరకు వచ్చాము."
పశ్చదాయాస్యతి హరిస్త్వాం ముహూర్తం వరాననే । భవిష్యత్యచిరేణైవ శ్రీదామ్నః శాపమోచనమ్
"తర్వాత హరి కొంతసేపు నీ వద్దకు వస్తాడు, సుందరముఖీ! త్వరలోనే శ్రీదాముని శాప విమోచనం జరుగుతుంది."