శైలవృష్టిం శిలావృష్టిం జలవృష్టిం చకార సః । జ్వలదఙ్గారవృష్టిం చ శరవృష్టిం చకార హ
అతడు రాళ్ల వర్షం, శిలల వర్షం, నీటి వర్షం, మండుతున్న అంగారాల వర్షం, బాణాల వర్షం కురిపించాడు.
బలాచ్చాస్త్రేణ సర్వాణి వారయామాస లాఙ్గలీ । హలేన తద్రథం చూర్ణ చకార రణమధ్యతః
కానీ లాంగలి తన బలంతో, ఆయుధాలతో ఆ వర్షాలన్నింటినీ తిప్పికొట్టాడు. తన హలంతో యుద్ధమధ్యంలో శాల్వుని రథాన్ని పొడి చేసేశాడు.
ఘోటకాన్సారథిం చైవ జఘాన చైవ లీలయా । కోపాద్బలేన తం హన్తుం వాగ్బభూవాశరీరిణీ
ఆయన సరదాగా గుర్రాలు, రథసారథిని కూడా చంపాడు. బాలరాముడు కోపంతో శాల్వుని చంపబోతుండగా, ఆకాశవాణి వినిపించింది.
త్యజ శాల్వం కృష్ణవధ్యం తవ కిం పౌరుషం రణే । యస్య మూర్ధ్ని చ బ్రహ్మాణ్డం శూర్పే చ సర్షపే యథా
శాల్వుని వదిలేయి, ఎందుకంటే కృష్ణుడు అతన్ని సంహరించాల్సినవాడు. యుద్ధంలో నీకు ఏమి ప్రతిష్ట ఉంటుంది? అతని తలపై బ్రహ్మాండం ఉన్నది, అది ఊదిన చిలకడదాణాలో నువ్వుల్లా ఉంది.
తచ్ఛ్రుత్వా బలదేవశ్చ హలేన తస్య మస్తకమ్ । చకార చూర్ణ వ్యథితః పపాత రణమూర్ధని
అది విని బాలరాముడు తన హలంతో అతని తలను పొడిచాడు, అది పొడిగా మారింది. బాధతో అతడు యుద్ధభూమిలో పడిపోయాడు.
శాల్వస్య పతనం దృష్ట్వా శిశుపాలో మహాబలీ । చకార శరవృష్టిం చ జలవృష్టిం యథా భువి
శాల్వుడు పడిపోతూ చూసిన శిశుపాలుడు మహాబలుడు, భూమిపై వర్షంలా బాణాల వర్షం కురిపించాడు.
హలీ తస్య రథం చూర్ణ చకార లాఙ్గలేన చ । అర్ధచన్ద్రేణ తద్వాణాన్వారయామాస లీలయా
హలీ తన లాంగలంతో అతని రథాన్ని పొడి చేసాడు. అర్ధచంద్రాకారమైన లాంగలపు అంచుతో అతని బాణాలను సులభంగా ఆపేశాడు.
తం హన్తుం శంకరః సాక్షాన్నిషేధం చ చకార తమ్ । కృష్ణవధ్యం త్యజ బల పార్షదప్రవరం హరః
అప్పుడు శంకరుడు స్వయంగా మధ్యలోకి వచ్చి, 'బలా, కృష్ణుని చేత చంపబడని ఆ ముఖ్యమైన సేవకుని వదిలిపెట్టు' అని ఆపేశాడు.
దన్తవక్త్రస్య దన్తం చ బభఞ్జ స హలేన చ । సుప్రవృత్తస్య యుద్ధేన తే సర్వే జహసుశ్చ తమ్
బలరాముడు తన లాంగలంతో దంతవక్త్రుని పళ్లను విరిచాడు. భీకరమైన యుద్ధం తర్వాత అందరూ అతన్ని వదిలిపెట్టారు.
బలస్య విక్రమం దృష్ట్వా సర్వే వీరాః పలాయితాః । చక్రుః ప్రవేశనం సర్వే కుణ్డినం వరయాత్రికాః
బలరాముని పరాక్రమాన్ని చూసి అందరు వీరులు పారిపోయారు. పెళ్లి అతిథులందరూ కుండిన నగరంలోకి ప్రవేశించారు.
ఏతస్మిన్నన్తరే తత్ర శతానన్దో మహామునిః । కోటిభిర్మునిభిః సార్ధమాజగామ హరేః పురః
ఈలోపే అక్కడ మహాముని శతానందుడు కోటిలాది మునులతో కలిసి హరివైపు వచ్చాడు.
పురం ప్రవేశయామాస శతద్వారం చ దుర్గమమ్ । అగమ్యం చాపి శత్రూణాం మిత్రాణా చ సుఖప్రదమ్
అతడు వారిని వంద గేట్లు గల, శత్రువులకు అందని, మిత్రులకు ఆనందాన్ని ఇచ్చే దుర్గమైన నగరంలోకి చేర్చాడు.
దేవకన్యా నాగకన్యా రాజకన్యాస్తథైవ చ । మునికన్యా వరం ద్రష్టుం సస్మితాశ్చ సమాయయుః
దేవకన్యలు, నాగకన్యలు, రాజకన్యలు, మునికన్యలు — అందరూ నవ్వుతూ వరుడిని చూడటానికి వచ్చారు.
దదృశుర్యోషితః సర్వా నిమేషరహితేన చ । ప్రసన్నం కారయామాస సస్మితశ్చన్ద్రశేఖరః
ఆ మహిళలందరూ ఒక్క క్షణం కూడా కన్నెత్తకుండా ఆయనను చూశారు. చంద్రశేఖరుడు చిరునవ్వుతో వారందరినీ సంతోషపరిచాడు.
రత్నేన్ద్రసారనిర్మాణరథస్థం పరమేశ్వరమ్ । సర్వేషాం పరమాత్మానం భక్తానుగ్రహవిగ్రహమ్
వారు అందరూ రత్నాలతో చేసిన రథంలో నిలబడి ఉన్న పరమేశ్వరుని, అందరిలోను అంతరాత్మగా, భక్తులకు కరుణామూర్తిగా దర్శించారు.
నవీనజలదశ్యామం శోభితం పీతవాససా । యన్దనోక్షితసర్వాఙ్గం వనమాలావిభూషితమ్
ఆయన శరీరం కొత్త మేఘంలా నలుపుగా, పసుపు వస్త్రాలు ధరించి, గంధంతో అలంకరించబడి, వనమాలతో సుసज्जితంగా మెరిసిపోతున్నాడు.
రత్నకేయూరవలయరత్నమాలాకులోజ్జ్వలమ్ । రత్నకుణ్డలయుగ్మేన గణ్డస్థలవిరాచితమ్
రత్నాలతో చేసిన కంకణాలు, వలయాలు, హారాలతో ఆయన మెరిసిపోతూ, రెండు రత్నకుండలాలు ఆయన చెంపలను అలంకరించాయి.
రత్నేన్ద్రసారనిర్మాణక్వణన్మఞ్జీరరఞ్జితమ్ । సస్మితం మురలీహస్తం పశ్యన్తం రత్నదర్పణమ్
రత్నాలతో చేసిన మణిపాదుకలు మోగుతూ, చిరునవ్వుతో మురళీని పట్టుకుని, రత్నదర్పణంలో తన ప్రతిబింబాన్ని చూస్తున్నాడు.
సప్తభిః పార్షదైర్గోపైః సేవితం శ్వేతచామరైః । నవయౌవనసంపన్నం శరత్కమలలోచనమ్
ఏడు గోపులు, శ్వేత చామరాలతో సేవ చేస్తూ, నవయవ్వనంతో, శరదృతువులోని కమలపువ్వుల్లాంటి కళ్లతో ఉన్నాడు.
శరత్పూర్ణేన్దుతుల్యాస్యం భక్తానుగ్రహకారకమ్ । కోటికన్దర్పసౌన్దర్యం సత్యం నిత్యం సనాతనమ్
ఆయన ముఖం శరద్పూర్ణచంద్రుడిలా ప్రకాశిస్తూ, భక్తులకు కరుణను ప్రసాదిస్తూ, కోటికందర్పుల అందాన్ని కలిగి, శాశ్వతంగా, నిత్యంగా ఉన్నాడు.
తీర్థపూతం కీర్తిపూతం బ్రహ్మేశశేషవన్దితమ్ । పరమ్హ్నాదకం రూపం కౌటిచన్ద్రసమప్రభమ్
తీర్థాల పవిత్రత, కీర్తి మహిమ కలిగి, బ్రహ్మ, ఈశ్వరుడు, శేషుడు వందించే రూపంతో, మనసును ఆనందపరిచే, చంద్రకాంతులా వెలిగిపోతున్నాడు.
ధ్యానాసాధ్యం దురారాధ్యం పరమం ప్రకృతేః పరమ్ । దూర్వయా పట్టసూత్రం చ రత్నేన్ద్రసారదర్పణమ్
ధ్యానంతో పొందదగినవాడు, సాధించడానికి కష్టమైనవాడు, ప్రకృతికి అతీతుడైన పరమాత్మ, దూర్వా మాల, పట్టుచిలుక, రత్నదర్పణాన్ని ధరించాడు.
దధానం కర్తృకాసార్ధ కదల్యాః స్ఫుటమఞ్జరీమ్ । చూడాం త్రివిక్రమాకారాం మాలతీమాల్యభూషితమ్
బంగారు పిన్నుతో అరవికసితమైన అరటి పువ్వు ముద్దలను జడలో ధరించి, మల్లెపువ్వుల మాలతో అలంకరించబడ్డాడు.
పుష్పం నారీప్రదత్తం చ ముకుటం మస్తకోజజ్వవలమ్ । దృష్ట్వా వరం యువత్యశ్చ మూర్చ్ఛా సంప్రాపురీశ్వరమ్
ఒక మహిళ ఇచ్చిన పువ్వు ఆయన మకుటాన్ని అలంకరించి, తలపై ప్రకాశిస్తోంది. వరుణి చూసి యువతులు పరమేశ్వరుని ఎదుట మూర్చిపోయారు.
రుక్మిణీజీవనం ధన్యం శ్లాధ్యమిత్యూచురీప్సితమ్ । జామాతరం సా దదర్శ రాజ్ఞీ భీష్మకకామినీ
రుక్మిణి జీవితం ధన్యమని, ప్రశంసనీయం అని అందరూ అన్నారు. రాజ్ఞి అయిన భీష్మకుని ప్రియమైన ఆమె, తన కోరిక మేరకు తన అల్లుడిని చూసింది.
నిమేషరహితా తుష్టా ప్రసన్నవదనేక్షణా । రాజా ప్రసన్నవదనః సామాత్యః సపురోహితః
ఆమె కళ్ళు మిటమిటలాడకుండా, సంతోషంగా, ఆనందంగా ముఖంతో చూశింది. రాజు కూడా తన మంత్రులతో, పురోహితులతో కలిసి హర్షంగా ఉన్నాడు.
సమాగత్య సురాన్విప్రాన్భూపాంశ్చ ప్రణనామ సః । దదౌ యోగ్యాశ్రమం తేభ్యో భక్ష్యపూర్ణ సుధోపమమ్
అతడు దేవతలు, మునులు, రాజులతో కలిసి వచ్చి వారికి నమస్కరించాడు. వారికి అమృతంతో సమానమైన రుచికరమైన భోజనాలతో కూడిన మంచి స్థలాలు ఇచ్చాడు.
దివానిశం చాప్యువాచ దీయతాం దీయతామితి । సుఖం నినాయ రజనీం దేవైశ్చ బాన్ధవైః సహ
పగలు, రాత్రి అంతా 'ఇవ్వండి, ఇవ్వండి' అని చెప్పేవాడు. దేవతలు, బంధువులతో కలిసి ఆ రాత్రిని సంతోషంగా గడిపాడు.
వసుదేవః ప్రభాతే చ ప్రాతఃకృత్యం చకార సః । స్నాత్వా సంధ్యాదికం కృత్వా ధృత్వా ధౌతే చ వాససీ
వసుదేవుడు తెల్లవారుజామున తన ఉదయపు పనులు చేశాడు. స్నానం చేసి, సంధ్యాదిక కర్మలు చేసి, శుభ్రంగా ఉతికిన వస్త్రాలు ధరించాడు.
చకార వేదమన్త్రేణ శుభాధివాసనం హరేః । సంపూజ్య మాతృకాః సర్వాః సాక్షాచ్చ సర్వదేవతాః
వేదమంత్రాలతో హరివరకు మంగళకరమైన అభిషేకాన్ని చేసాడు. అన్ని మాతృకలను, అన్ని దేవతలను సాక్షాత్తుగా పూజించాడు.