దశలక్షం తురఙ్గాణాం రథానాం లక్షమేవ చ । రత్నాలంకారయుక్తానాం దాసీనాం చాపి లక్షకమ్
అతడు పది లక్షల గుర్రాలు, ఒక లక్ష రథాలు, విలువైన రత్నాలతో అలంకరించబడినవి, ఇంకా ఒక లక్ష దాసులనూ ఇచ్చాడు.
మణిలక్షం రత్నలక్షం స్వర్ణకోటిం చ సాదరమ్ । వహ్నిశుద్ధాంశుకం రమ్యం ముక్తామాణిక్యహీరకమ్
అతడు ఒక లక్ష మణులు, ఒక లక్ష రత్నాలు, కోటి బంగారు నాణేలు, అగ్నిలో శుద్ధి చేసిన అందమైన వస్త్రాలు, ముత్యాలు, మాణిక్యాలు, వజ్రాలు గౌరవంగా ఇచ్చాడు.
దత్తవా కన్యాం చ రాజేన్దో బలాయ బలశాలినే । రత్నేన్ద్రసారయానేన తైః సార్ధ కుణ్డినం యయౌ
రాజు తన కుమార్తెను బలవంతుడైన బాలరామునికి ఇచ్చి, ఆ రత్నాలూ, అద్భుతమైన రత్నాల రథాలతో కలిసి కుండిన పురానికి వెళ్లాడు.
అథాన్తరే చ నిర్బన్ధే సాఙ్గే మఙ్గలకర్మణి । రేవతీం వేశయామాస యోషితాం కమలాకలామ్
ఆ సమయంలో, మంగళకార్యక్రమంలో అన్ని విధులూ జరుగుతుండగా, స్త్రీలలో అతి అందమైన లక్ష్మీదేవి కిరణంలాంటి రేవతిని కూర్చోబెట్టారు.
దేవకీ రోహిణీ చైవ యశోదా నన్దగేహినీ । అదితిశ్చ దితిః శాన్తిర్జయం కృత్వా చ మన్దిరమ్
దేవకీ, రోహిణీ, నందుడి భార్య యశోద, అదితి, దితి, శాంతి — వీరు విజయహోమం చేసి ఇంట్లోకి ప్రవేశించారు.
బ్రాహ్మణాన్భోజయామాస దదౌ తేభ్యో ధనం ముదా । మఙ్గలం కారయామాస వసుదేవస్య వల్లభా
వారు బ్రాహ్మణులను భోజనం పెట్టి, ఆనందంగా ధనం ఇచ్చారు. వసుదేవుని ప్రియమైనవారు మంగళకార్యక్రమాలు నిర్వహించారు.
అథ దేవాశ్చ మునయో రాజేన్ద్రః కటకైః సహ । సంప్రాపుర్లీలామాత్రేణ కుణ్డినం నగరం ముదా
తర్వాత దేవతలు, ఋషులు, రాజు తమ అనుచరులతో కలిసి ఆనందంగా క్షణంలోనే కుండిన నగరానికి చేరుకున్నారు.
దదృశుర్నగరం సర్వే హ్యతీవ సుమనోహరమ్ । సప్తభిఃపరిశాభిశ్చ గభీరాభిశ్చ వేష్టితమ్
అందరూ ఆ నగరాన్ని చూశారు. అది చాలా ఆకర్షణీయంగా, ఏడుసార్లు లోతైన చెరువులతో చుట్టుముట్టబడి ఉంది.
ప్రాకారైః సప్తభిర్యుక్తం ద్వారాణాం శతకైస్తథా । నానారత్నైశ్చ మణిభిర్నిర్మితం విశ్వకర్మణా
ఆ నగరానికి ఏడుసార్లు ప్రాకారాలు, వంద ద్వారాలు ఉన్నాయి. విస్తృతకర్మ అనే దేవశిల్పి వివిధ రత్నాలతో, మణులతో నిర్మించాడు.
నగరస్య బహిర్ద్వారం దదృశుర్వరయాత్రిణః । రక్షితం రక్షకైః సార్ధ చతుర్భిశ్చ మహారథైః
పెళ్లి విందుకారు నగరానికి బయట ద్వారం చూశారు. అది రక్షకులతో, నలుగురు మహారథులతో కాపాడబడుతోంది.
రుక్మిశ్చ శిశుపాలశ్చ దన్తవక్త్రో మహాబలీ । శాల్వో మాయావినాం శ్రేష్ఠో యుద్ధశాస్త్రవిశారదః
రుక్మి, శిశుపాలుడు, మహాబలుడు అయిన దంతవక్రుడు, మాయలో నిపుణుడైన శాల్వుడు, యుద్ధశాస్త్రంలో నిపుణుడు — వీరు అక్కడ ఉన్నారు.
నానాశాస్రత్రైస్తథాఽశ్త్రైశ్చ రథస్థశ్చ రణోన్ముఖః । విలోక్య కృష్ణసైన్యం చ చుకోప నృపనన్దనః
వారు రకరకాల ఆయుధాలు, అస్త్రాలు ధరించి, రథాలపై యుద్ధానికి సిద్ధంగా నిలబడి, కృష్ణుని సైన్యాన్ని చూసి ఆ యువరాజు కోపంతో మండిపోయాడు.
ఉవాచ నిష్ఠురం వాక్యం శ్రుతితీక్ష్మం సుదుష్కరమ్ । ఉపహాస్య మునీన్ద్రాంశ్చ దేవాంశ్చ మునిపుంగవాన్
అతడు చాలా కఠినంగా, వినడానికి బాధాకరంగా, తట్టుకోలేని మాటలు చెప్పి, మహర్షులను, దేవతలను, మునులలో గొప్పవారిని అపహాస్యం చేశాడు.
రుక్మిరువాచ అహో కాలకృతం కర్మ దైవం చ కేన వార్యతే । కింవాఽహం కథయిష్యామి దేవేన్ద్రాణాం చ సంసది
రుక్మి ఇలా అన్నాడు: 'అయ్యో, ఇది కాలచక్రం పని. దైవాన్ని ఎవరు అడ్డుకుంటారు? దేవేంద్రుల సభలో నేను ఏమి చెప్పగలను?'
గ్రహీతుం రుక్మిణీం కన్యాం దేవయోగ్యాం మనోహరామ్ । ఆయాతి దేవైర్మునిభిర్నన్దస్య పశురక్షకః
దేవతలకు యోగ్యురాలైన, అందమైన రుక్మిణిని పట్టుకోవడానికి నందుని పశువులను కాపాడే గోపుడు, దేవతలు, మునులతో కలిసి వస్తున్నాడు.
సాక్షాజ్జారశ్చ గోపీనాం గోపోచ్ఛిష్టాన్నభోజనః । జాతేశ్చ నిర్మయో నాస్తి భక్ష్యమైథునయోస్తథా
అతడు గోపికలకు ప్రత్యక్షంగా ప్రియుడు, గోపుల మిగిలిన అన్నం తినేవాడు, పుట్టినప్పుడు ధనం లేదు, భోజనం కాని పెళ్లి కానుకలు కూడా లేవు.
కిం ను రాజేన్ద్రపుత్రశ్చ కిం ను వా మునిపుత్రకః । వసుదేవః క్షత్రియశ్చ భక్షణం వైశ్యమన్దిరే
అతడు రాజు కుమారుడా? లేక ముని కుమారుడా? వసుదేవుడు క్షత్రియుడే అయినా, వైశ్యుల ఇంట్లో భోజనం చేస్తాడు.
శిశుకాలే చ స్త్రీహత్యా కృతాఽనేన దురాత్మనా । కుబ్జా మృతా చ సంభోగాద్వాససా రజకో మృతః
చిన్నప్పుడే ఈ దుర్మార్గుడు ఒక స్త్రీని హత్య చేశాడు. కుబ్జా అతనితో కలవడం వల్ల మరణించింది. అతని వస్త్రం వల్ల రజకుడు చనిపోయాడు.
రాజేన్ద్రస్య వధే దుష్టో బ్రహ్మహత్యాం లభేద్ధ్రువమ్ । మథురాయాం చ ధర్మిష్ఠః సద్యః కంసో నిపాతితః
ఒక రాజును దుర్మార్గంగా చంపితే, అది బ్రాహ్మణ హత్య పాపాన్ని కలిగిస్తుంది. అయినా మథురలో ధర్మపరుడు అయిన కంసుడు వెంటనే సంహరించబడ్డాడు.
శాల్వ ఉవాచ యదుక్తం రుక్మిణా దేవాః కిమసత్యం చ తత్ర వై । కో వాఽయం రుక్మిణీభర్తా నన్దస్య పశురక్షకః
శాల్వుడు ఇలా అన్నాడు: రుక్మిణి చెప్పింది దేవతలారా, అది అబద్ధమా? ఈ రుక్మిణి భర్త ఎవరు? నందుని పశువులను కాపాడే వాడు ఎవడు?
శిశుపాల ఉవాచ అహో భువి కిమాశ్చర్య దేవా బ్రహ్మాదయస్తథా । మునీన్ద్రా బ్రహ్మణః పుత్రాశ్చాఽఽయయుర్మానవాజ్ఞయా
శిశుపాలుడు ఇలా అన్నాడు: ఓ దేవతలారా, భూమిపై ఇదెంత ఆశ్చర్యం! బ్రహ్మ మొదలైన వారు, బ్రహ్మ కుమారులైన మహర్షులు, ఒక మానవుని ఆజ్ఞతో వచ్చారు.
దన్తవక్త్ర ఉవాచ సంతతం బ్రాహ్మణా లుబ్ధా దేవాశ్చ భక్తవత్సలాః । ఆయయుర్బ్రహ్మపుత్రాశ్చ నన్దపుత్రాజ్ఞయా కథమ్
దంతవక్త్రుడు ఇలా అన్నాడు: బ్రాహ్మణులు ఎప్పుడూ లోభులు, దేవతలు భక్తులను ప్రేమించేవారు. మరి బ్రహ్మ కుమారులు నందుని కుమారుని ఆజ్ఞతో ఎలా వచ్చారు?
తేషాం చ వచనం శ్రుత్వా చుకోప దేవసంధకః । మునిరాజేన్ద్రసంఘశ్చ లాఙ్గలీత్యాదయస్తథా
వారంతా చెప్పిన మాటలు విని దేవతలకు శత్రువు కోపంగా మారాడు. అలాగే మునులు, రాజులు, లాంగలి మొదలైన వారు కూడా కోపగించారు.
ఇతి శ్రీబ్రహ్మo మహాo శీకృష్ణజన్మఖo ఉత్తo నారదనాo రుక్మిణ్యుద్వాహే షడధికశతతమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీబ్రహ్మవైవర్త మహాపురాణంలో శ్రీకృష్ణ జన్మఖండంలో నారదుడు చెప్పిన రుక్మిణి వివాహం అనే వంద ఆరు అధ్యాయము ముగిసింది.
అథ సప్తాధికశతతమోఽధ్యాయః నారాయణ ఉవాచ అథ కోపపీతశ్చ బలదేవో మహాబలః । హలేన రుక్మియానం చ బభఞ్జ మునిపుంగవ
ఇప్పుడు వంద ఏడవ అధ్యాయం. నారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: ఆ సమయంలో మహాబలుడు అయిన బాలరాముడు కోపంతో రుక్మిని రథాన్ని తన హలంతో పగలగొట్టాడు, ఓ మునిశ్రేష్ఠా!
ఘోటకాన్సారథిం చైవ నిహత్య జగతీపతిః । భుమిష్ఠం చాపి పాపిష్ఠం రుక్మిం హన్తుం జగామ సః
అతడు గుర్రాలు, రథసారథిని చంపి, భూమిపై పడిపోయిన పాపాత్ముడైన రుక్మిని చంపేందుకు భూమిపతి అతని దగ్గరకు వెళ్లాడు.
రుక్మీ చ శరజాలేన వారయామాస లీలయా । నాగాస్త్రం యోజయామాస బద్ధుం హలినమీశ్వరమ్
రుక్మి సరదాగా బాణవర్షంతో అతన్ని అడ్డగించాడూ, హలధరుడిని బంధించేందుకు నాగాస్త్రాన్ని సిద్ధం చేశాడు.
నాగాస్త్రం గారుడేనైవ సంజహార హలీ స్వయమ్ । జగ్రాహ కోపాద్రుక్మీ చ పరం పాశుపతం మునే
కానీ హలధారి గరుడాస్త్రంతో నాగాస్త్రాన్ని తానే నివారించాడు. కోపంతో రుక్మి పరమమైన పాశుపతాస్త్రాన్ని పట్టుకున్నాడు, ఓ మునీశ్వరా!
అవ్యర్థం వైరిమర్ద చ శతసూర్యసమప్రభమ్ । అభితో హలినా రుక్మీ జృమ్భణాస్త్రేణ జృమ్భితః
శతసూర్యుల్లా ప్రకాశించే రుక్మి, లాంగలి జృంభణాస్త్రంతో స్థంభింపబడి, అతని శత్రువుపై దాడి విఫలమైంది.
భూమిష్ఠః స్థాణుమద్రుక్మీ నిద్రాస్త్రేణైవ నిద్రితః । శాల్వస్తం నిద్రితం దృష్ట్వా శతబాణాన్ముమోచ తమ్
భూమిపై నిలబడి నిలువెత్తు స్థంభంలా ఉన్న రుక్మిని, నిద్రాస్త్రంతో నిద్రపోయేలా చేశాడు. అతన్ని నిద్రలో చూసిన శాల్వుడు వంద బాణాలు వదిలాడు.